Κινηματογραφική Λέσχη Άμφισσας: «Μητέρα!» (του Ντάρεν Αρονόφσκι, 2017), 25, 26 και 27 Νοεμβρίου 2017, 21.00, Πνευματικό Κέντρο Άμφισσας

Κινηματογραφική Λέσχη Άμφισσας

Μητέρα!

του Ντάρεν Αρονόφσκι

25, 26 και 27 Νοεμβρίου 2017, Σάββατο, Κυριακή και Δευτέρα, 21.00
Πνευματικό Κέντρο Άμφισσας

μητέρα! (mother)
του Ντάρεν Αρονόφσκι

Ο Ντάρεν Αρονόφσκι, επιστρέφει κινηματογραφικά στην εφιαλτική κατάβαση που επιφυλάσσει το ταραγμένο σώμα και πνεύμα ενός ανθρώπου στα όρια. Κάπου ανάμεσα στα «Παράξενα Παιχνίδια» του Μίκαελ Χάνεκε και το «Μωρό της Ρόζμαρι» του Ρόμαν Πολάνσκι, εξαπολύει μία απολαυστικά αμετροεπή σπουδή στην κλιμακούμενη παράνοια και εξετάζει τις κρυφές επιθυμίες, τους εγγενείς φόβους και τις αστικές νευρώσεις ενός κόσμου που «συνήθισε την τρέλα».

Με ειρωνική αντίστιξη τους φωτογενείς πρωταγωνιστές του σε πρώτο πλάνο, ο Αρονόφσκι εγκυμονεί στη «μητέρα!» ένα εμπρηστικό ψυχόδραμα, μία θρησκευτική αλληγορία κι ένα ακραίο θρίλερ και παραδίδει μία συναρπαστική κινηματογραφική εμπειρία που πρέπει να «δεις για να πιστέψεις».

Ένα ζευγάρι ζει ήρεμο κι ευτυχισμένο στο απομονωμένο, τεράστιο σπίτι του μέχρι τη στιγμή που απρόσκλητοι και παράξενοι επισκέπτες, ένας άντρας και μια γυναίκα, κάνουν αναπάντεχα την εμφάνισή τους και ο εφιάλτης ξεκινά. Το σπίτι αρχίζει να καταρρέει, σταγόνες αίματος εμφανίζονται και οι λέξεις «Δολοφόνε!» και «Τρελός» προϊδεάζουν για κάτι πιο σκοτεινό. Η μητέρα αναγκάζεται να αναθεωρήσει όσα πιστεύει για την αγάπη, την αφοσίωση και τη θυσία…

Από τα τρέιλερ της ταινίας και την πορεία της στα φεστιβάλ, γνωρίζαμε ελάχιστα πράγματα για την πλοκή της, ενώ ο σκηνοθέτης είχε ζητήσει από το στούντιο να μην αποκαλύψει πολλά κατά την προώθηση της ταινίας. Την ίδια στάση κρατούν και οι κριτικοί που δεν θέλουν να αποκαλύψουν λεπτομέρειες μέσα από το γραπτό τους λόγο ώστε να μην «αποδυναμώσουν» τις ανατροπές που έχει με μαεστρία ενορχηστρώσει ο Αρονόφσκι. Το μόνο που αναφέρουν είναι πως η τρίτη πράξη είναι πιο άγρια από ό, τι μπορεί να προβλέψει ή να φανταστεί κανείς…

Χαρακτηριστικό trivia είναι πως η Μισέλ Φάιφερ παραδέχτηκε ότι δεν κατάλαβε το σενάριο την πρώτη φορά που το διάβασε. Το περιέγραψε ως «εσωτερικό», αλλά αφοσιώθηκε στα γυρίσματα, αφού ενθουσιάστηκε με τον χαρακτήρα που ερμήνευε. Από την άλλη, η Τζένιφερ Λόρενς απέρριψε άλλη ταινία που είχε κλείσει για να παίξει το ρόλο της μητέρας.

Συνοψίζοντας, το «μητέρα!» είναι μία ταινία που δε συγκρίνεται με καμία άλλη κινηματογραφική εμπειρία που έχετε ζήσει πρόσφατα, καθώς ξεφεύγει από το σωρό που βγάζουν οι κινηματογραφικές βιομηχανίες κάθε χρόνο. Έχει ήδη διχάσει  κοινό και κριτικούς και σίγουρα θα συζητιέται για πολύ καιρό…

Σκηνοθεσία: Ντάρεν Αρονόφσκι (Βραβείο Σκηνοθεσίας στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Sundance και Βραβείο FIPRESCI στο  Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης για το «Pi» το 1998, Χρυσός Λέοντας στο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Βενετίας για το «Ο παλαιστής» το 2008)

Σενάριο: Ντάρεν Αρονόφσκι

Πρωταγωνιστούν: Τζένιφερ Λόρενς (Όσκαρ Α’ γυναικείου ρόλου και Χρυσή Σφαίρα Καλύτερου Α’ γυναικείου ρόλου για το «Οδηγός Αισιοδοξίας» το 2013, Χρυσή Σφαίρα Καλύτερου Α’ γυναικείου ρόλου για το «Joy» το 2016, Χρυσή Σφαίρα Καλύτερου Β’ γυναικείου ρόλου και Κινηματογραφικό Βραβείο BAFTA Καλύτερου Β’ γυναικείου ρόλου για το «Οδηγός διαπλοκής» το 2014, Βραβείο Marcello Mastroianni στο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Βενετίας για το «Τα σύνορα της μοναξιάς» το 2008), Χαβιέ Μπαρδέμ (Όσκαρ Β’ ανδρικού ρόλου, Χρυσή Σφαίρα Καλύτερου Β’ ανδρικού ρόλου και Κινηματογραφικό Βραβείο BAFTA Καλύτερου Β’ ανδρικού ρόλου για το «Καμιά Πατρίδα για τους Μελλοθάνατους» το 2008, Βραβείο Καλύτερου ηθοποιού στο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Καννών για το «Biutiful» το 2010, Κύπελλο Βόλπι Καλύτερου ηθοποιού στο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Βενετίας για το «Η θάλασσα μέσα μου» και το «Πριν πέσει η νύχτα» το 2004 & το 2000 αντίστοιχα), Μισέλ Φάιφερ (Χρυσή Σφαίρα Καλύτερου Α’ γυναικείου ρόλου για το «Σχέσεις πάθους» το 1990, Κινηματογραφικό Βραβείο BAFTA Καλύτερου Β’ γυναικείου ρόλου για το «Επικίνδυνες σχέσεις» το 1990, Ασημένια Άρκτο Καλύτερης ηθοποιού στο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Βερολίνου για το «Ο τόπος του έρωτα» το 1993, Βραβείο Elvira Notari στο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Βενετίας για το «Τα χρόνια της αθωότητας» το 1993), Eντ Χάρις (Χρυσή Σφαίρα Καλύτερου Β’ ανδρικού ρόλου σε τηλεοπτική σειρά για το «Game Change» το 2013, Χρυσή Σφαίρα Καλύτερου Β’ ανδρικού ρόλου σε ταινία για το «Ζωντανή Μετάδοση: The Truman Show» το 1999)

Διάρκεια: 121 λεπτά

Τρέιλερ https://www.youtube.com/watch?v=lQG6DjmOunc