Κινηματογραφική Λέσχη Άμφισσας: «Blade Runner 2049» (του Ντενί Βιλνέβ, 2017), 4, 5 και 6 Νοεμβρίου 2017, 21.00, Πνευματικό Κέντρο Άμφισσας

Κινηματογραφική Λέσχη Άμφισσας

Blade Runner 2049

του Ντενί Βιλνέβ

4, 5 και 6 Νοεμβρίου 2017, Σάββατο, Κυριακή και Δευτέρα, 21.00
Πνευματικό Κέντρο Άμφισσας


Blade Runner 2049
του Ντενί Βιλνέβ

 

Το 1982, ο Ρίντλεϊ Σκοτ, εμπνευσμένος από το βιβλίο «Ηλεκτρικό Πρόβατο» του Φίλιπ Κ. Ντικ, παρουσίασε στο κοινό μία από τις πιο εμβληματικές ταινίες στην ιστορία του κινηματογράφου. Το διορατικό Blade Runner εγκαινίασε περίτρανα ένα νέο κινηματογραφικό είδος επιστημονικής φαντασίας με πανκ αναφορές και ανεξίτηλα ερωτήματα για την ανθρώπινη φύση και μοίρα.

30 χρόνια μετά τα γεγονότα της πρώτης ταινίας, ένας νέος blade runner, ο αστυνομικός Κ (Ράιαν Γκόσλινγκ), ξεσκεπάζει ένα παλιό μυστικό το οποίο έχει προοπτικές να βυθίσει ό,τι έχει απομείνει από την κοινωνία στο απόλυτο χάος. Η ανακάλυψη αυτή τον οδηγεί στην αναζήτηση του Ρικ Ντέκαρντ (Χάρισον Φορντ), ενός άλλου blade runner της αστυνομίας του Λος Άντζελες που έχει εξαφανιστεί τα τελευταία 30 χρόνια…

Με τον πλανήτη να πλησιάζει τη χρονιά που διαδραματιζόταν η πρώτη ταινία (2019), φαίνεται πιο σχετική  από ποτέ καθώς είχε θέσει ήδη θέματα αστικής παρακμής, κλιματικής αλλαγής, γενετικής μηχανικής, υπερπληθυσμού, τα όρια ανάμεσα στα κοινωνικά και οικονομικά στρώματα και πολλά άλλα.

Η ταινία τιμά την κληρονομιά της πρώτης και φιλοδοξεί, 35 χρόνια μετά, να γράψει τη δική της ιστορία. Στέκει στα ίδια ερωτήματα, επίκαιρα και τελικά διαχρονικά και κάνοντας συγκρατημένη χρήση ψηφιακών εφέ χτίζει τους καλογραμμένους διαλόγους, τις σπουδαίες ερμηνείες των πρωταγωνιστών της και την ονειρικά εφιαλτική ατμόσφαιρα της.

Αυτά που μετράνε είναι η ουσία, τα διλήμματα και οι συγκρούσεις που αναπτύσσονται με βραδυφλεγή ένταση από τον Ντενί Βιλνέβ, ο οποίος κατορθώνει όχι μόνο να μην προδώσει το σύμπαν του πρωτοτύπου και μαζί τις προσδοκίες των ορκισμένων πιστών αλλά να εμβαθύνει στην υπαρξιακή ηθική, να συνεχίσει το ρευστό πλέγμα της αβεβαιότητας και να ανανεώσει την ελπίδα σε μια αρμονικότατη εξίσωση του μεγέθους με την καλλιτεχνικότητα, του θεάματος με τη συνείδηση.

Ο τρόπος που αφηγείται ο Βιλνέβ τη μοναξιά και την ανθρωπιά προκαλεί δέος. Η επιλογή του να βρίσκει χρόνο για να καταδείξει χαρακτήρες αντί απλώς να επιδείξει ιδέες δε συναντάται πουθενά σε ένα είδος που συχνότατα αναδίδει άγχος και πίεση, ακριβώς επειδή οι εμπορικές απαιτήσεις σκεπάζουν τις προθέσεις και την όποια πηγή.

Η μουσική επένδυση του Χανς Ζίμερ επιβάλλεται παρά γλυκαίνει, όπως το αξέχαστο σκορ του Βαγγέλη Παπαθανασίου, εντούτοις μένει μια αίσθηση νοσταλγίας για μια ζωή που ενδεχομένως να μην έχει βιωθεί, σαν τις ένθετες μνήμες που προβληματίζουν όσους τις ανακαλούν, και τον σημαντικό σπιρτάνθρωπο-οριγκάμι του πρώτου φιλμ, που εδώ δίνει τη θέση του σε ένα ξύλινο μικροσκοπικό αλογάκι.

Συνοψίζοντας, το Blade Runner 2049 είναι μια ταινία που δύσκολα συναντάς πλέον στον κινηματογράφο και ειδικότερα στο σινεμά του φανταστικού, τη βλέπεις και μπορείς να τη συζητάς για ώρες και σίγουρα θα μνημονεύεται για καιρό ως μια από τις καλύτερες ταινίες των τελευταίων χρόνων. Αναμφίβολα, έχει όλα τα καλά στοιχεία του κινηματογράφου με εντυπωσιακή κινηματογράφηση και εξαιρετικές ερμηνείες, αλλά το κυριότερο είναι ότι χορταίνει τον εγκέφαλο του θεατή. Και πλέον λίγες είναι οι ταινίες που το πραγματοποιούν αυτό.

Σκηνοθεσία: Ντενί Βιλνέβ (Future Film Festival Digital Award & Arca CinemaGiovani Award για το « Arrival» στο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Βενετίας το 2016, Βραβείο FIPRESCI για το «Maelström» στο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Βερολίνου το 2001, Βραβείο Canal+ για το «Next Floor» στο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Καννών το 2008)

Σενάριο: Χάμπτον Φάντσερ, Μάικλ Γκριν

Πρωταγωνιστούν: Ράιαν Γκόσλινγκ (Χρυσή Σφαίρα Καλύτερου Α’ Ανδρικού ρόλου σε μουσική ή κωμική ταινία για το «La La Land» το 2017), Χάρισον Φορντ (Χρυσή Σφαίρα Cecil B. DeMille το 2002, Τιμητικό Βραβείο Σεζάρ το 2010), Τζάρεντ Λέτο (Όσκαρ Β’ Ανδρικού ρόλου για το «Dallas Buyers Club» το 2014, Χρυσή Σφαίρα Καλύτερου Β’ Ανδρικού ρόλου σε ταινία για το «Dallas Buyers Club» το 2014), Ρόμπιν Ράιτ (Χρυσή Σφαίρα Καλύτερου Α’ Γυναικείου ρόλου σε δραματική σειρά για το «House of Cards» το 2014)

Διάρκεια: 163 λεπτά

Τρέιλερ: www.youtube.com/watch?v=OFXskzLMDlo