Αυτή την εβδομάδα στους κινηματογράφους (γράφει η Ζωή Κακοτρίχη)

Αυτή την εβδομάδα στους κινηματογράφους…

γράφει η Ζωή Κακοτρίχη, 21.9.2017
μπλογκ στο «Ζω Φωκίδα!»: Σινεφίλ

Παράλληλα με τις 23ες Νύχτες Πρεμιέρας, που ξεκίνησαν χθες σηματοδοτώντας  το κινηματογραφικό γεγονός της επιστροφής στο κλεινόν άστυ, στις ελληνικές αίθουσες κάνουν πρεμιέρα οχτώ νέες ταινίες.

Kingsman: Ο Χρυσός Κύκλος (Kingsman: The Golden Circle)
του Μάθιου Βον

Η ταινία «Kingsman: H Μυστική Υπηρεσία» έμαθε στον κόσμο την Kingsman, μία ανεξάρτητη, διεθνή υπηρεσία πληροφοριών που δουλεύει με το πιο υψηλό επίπεδο διακριτικής ευχέρειας, της οποίας ο απόλυτος στόχος είναι να κρατάει τον κόσμο ασφαλή. Στο «Kingsman: ο Χρυσός Κύκλος», οι ήρωές μας έρχονται αντιμέτωποι με μία νέα πρόκληση.

Όταν καταστρέφονται τα κεντρικά τους γραφεία και ο κόσμος βρίσκεται σε ομηρία, το ταξίδι τους τους οδηγεί στην ανακάλυψη ενός οργανισμού κατασκοπίας στην Αμερική με το όνομα Statesman, η ίδρυση του οποίου συμπίπτει χρονικά με την ίδρυση του δικού τους οργανισμού.

Σε μια νέα περιπέτεια που δοκιμάζει τις αντοχές και την εξυπνάδα των πρακτόρων τους στα άκρα, αυτές οι δύο ελίτ μυστικές οργανώσεις συνεργάζονται για να εξουδετερώσουν τον αδίστακτο κοινό εχθρό τους, προκειμένου να σώσουν τον κόσμο…

Το «Kingsman: Ο Χρυσός Κύκλος» είναι μια επιμελώς χορογραφημένη ταινία. Είναι τόσο πρόθυμη να σκοτώσει τους χαρακτήρες της καθώς υπάρχει έντονη η αίσθηση του κινδύνου, αλλά επειδή είναι επίσης «ιπποτική», πάντα τους σώζει την τελευταία στιγμή, με αποτέλεσμα όλα να παραμένουν εντός των ορίων μιας πολύ σκοτεινής κωμωδίας. Αναμιγνύει εντυπωσιακές πολεμικές τέχνες με γκάτζετ και κόλπα τύπου Τζέιμς Μποντ, ανατρέποντας τις συμβατικές σκηνές ταινιών δράσης. Μια ταινία με όχι τόσο δυνατό σενάριο αλλά γεμάτη θάρρος και τόλμη.

Σκηνοθεσία: Μάθιου Βον

Σενάριο: Τζέιν Γκόλντμαν, Μάθιου Βον

Πρωταγωνιστούν: Κόλιν Φερθ (Όσκαρ Ά Ανδρικού Ρόλου για το «The King`s Speech – Ο Λόγος του Βασιλιά», Τζούλιαν Μουρ (Όσκαρ Ά Γυναικείου Ρόλου για το «Still Alice: Κάθε Στιγμή Μετράει», Τάρον Εγκερτον, Μαρκ Στρονγκ, Χάλι Μπέρι (Όσκαρ Ά Γυναικείου Ρόλου για το «Monster`s Ball – Ο Χορός των Τεράτων», Ελτον Τζον, Τσάνινγκ Τέιτουμ, Τζεφ Μπρίτζες (Όσκαρ Ά Ανδρικού Ρόλου για το «Crazy Heart»)

Διάρκεια: 123 λεπτά

Τρέιλερ: www.youtube.com/watch?v=xQEkJB3p2NA

Ομίχλη τον Αύγουστο (Nebel im August)
του Κάι Γουέσελ

Με φόντο το ταραχώδες σκηνικό του πολέμου, ο 13χρονος Έρνστ θα βρει την οικογένεια που είχε από καιρό χάσει, ανάμεσα στις νοσοκόμες και τα άλλα παιδιά του ιδρύματος που κρατείται. Μέσα από τη φιλία ανακαλύπτει και την ασφάλεια, μέσα σε αυτό το αφιλόξενο περιβάλλον. Σύντομα όμως θα ανακαλύψει ότι πίσω από τη βιτρίνα του ιδρύματος κρύβεται ένα θανάσιμο μυστικό. Και τότε ο Έρνστ θα κάνει τα πάντα για να βοηθήσει τους νέους φίλους του και να σαμποτάρει τα σχέδια των μεγάλων…

Βασισμένο στο ομώνυμο ιστορικό μυθιστόρημα του Ρόμπερτ Ντόμες, η ταινία αφηγείται τη συγκινητική αληθινή ιστορία του 13χρονου Έρνστ Λόσσα, κατά τη διάρκεια του Β’ Παγκόσμιου Πολέμου.

Ο σκηνοθέτης Κάι Ουέσσελ επιστρέφει στη σκοτεινή περίοδο του 20ου αιώνα και παραδίδει μια συγκλονιστική ταινία πάνω στη δύναμη της φιλίας και της επιθυμίας να ονειρευόμαστε ελεύθεροι,  εξετάζοντας ένα από τα μεγαλύτερα ταμπού της γερμανικής ιστορίας: το πρόγραμμα ευθανασίας των Ναζί κατά τη διάρκεια του Τρίτου Ράιχ, όπου περισσότερα από πέντε χιλιάδες παιδιά έχασαν τη ζωή τους στο πρόγραμμα αυτό. Στο ρόλο του γιατρού βρίσκεται ένας από τους καλύτερους Ευρωπαίους ηθοποιούς, ο Σεμπάστιαν Κοχ (Οι ζωές των άλλων, Ο Θεός αγαπάει το χαβιάρι), ενώ τον μικρό Έρνστ παίζει ο νεαρός Ίβο Πιέτζκερ που έχει κερδίσει ήδη τις εντυπώσεις από το JACK – επίσημη συμμετοχή στο Διαγωνιστικό Τμήμα του Φεστιβάλ Κινηματογράφου του Βερολίνου το 2014.

Σκηνοθεσία: Κάι Γουέσελ

Σενάριο: Χόλγκερ Κάρστεν Σμιντ

Πρωταγωνιστούν: Σεμπάστιαν Κοχ, Ιβο Πιέτζκερ, Φρίτζι Χάμπερλαντ

Διάρκεια: 126 λεπτά

Τρέιλερ: www.youtube.com/watch?v=vxbbfzFmkTQ

Στο Τέλος του Τούνελ (Al Final del Túnel)
του Ροντρίγκο Γκράντε

Ο Χοακίν είναι ένας ανάπηρος τεχνικός υπολογιστών που έχει παγιδευτεί από την επικείμενη κατάσχεση του σπιτιού του, λόγω χρεών στην τράπεζα. Προσπαθώντας να σώσει την κατάσταση, νοικιάζει ένα δωμάτιο στην Μπέρτα, μια χορεύτρια εξωτικών χορών, και την Μπέτι, την εξάχρονη αδελφή της. Ο Χοακίν υποφέρει από την ανάμνηση του χαμού της συζύγου και της κόρης του σε δυστύχημα, ενώ η Μπέρτα ζει το δικό της δράμα με την Μπέτι, που σταμάτησε να μιλάει μυστηριωδώς πριν δύο χρόνια.

Η συμβίωση μετατρέπεται σε φιλία και η φιλία σε αισθηματικό ενδιαφέρον, όταν ο Χοακίν ανακαλύπτει τυχαία ότι η Μπέρτα είναι απλά ένα δόλωμα, σταλμένη από τον αρχηγό μιας μικρής συμμορίας που σκάβει ένα τεράστιο τούνελ στο διπλανό κελάρι, ώστε να ληστέψουν την τράπεζα…

Βραβευμένη σε Βρυξέλλες, Σιάτλ και Ουάσινγκτον, η ταινία πρόκειται για ένα θρίλερ της ισπανόφωνης σχολής που ξέρει καλύτερα από όλους τους νόμους του σασπένς. Σύμφωνα με δηλώσεις του σκηνοθέτη, το φιλμ είναι εμπνευσμένο από τις ιστορίες του Έντγκαρ Άλαν Πόε. Το τούνελ στο οποίο μπαίνει ο Χοακίν εξυπηρετεί ως λαβύρινθος για τους κεντρικούς χαρακτήρες, εκεί όπου θα πρέπει να επιλέξουν μεταξύ ζωής και θανάτου. Η φωτογραφία βασίζεται στο φως και το σκοτάδι αντιπροσωπεύοντας την ατμόσφαιρα της ιστορίας και ενισχύοντας έτσι την καταπίεση του σπιτιού. Ο ήχος υποστηρίζει την αγωνία των κεντρικών χαρακτήρων και συντηρεί την ένταση του θεατή.

Σκηνοθεσία: Ροντρίγκο Γκράντε

Σενάριο: Ροντρίγκο Γκράντε

Πρωταγωνιστούν: Λεονάρντο Σμπαράλια, Κλάρα Λαγό, Πάμπλο Ετσάρι

Διάρκεια: 120 λεπτά

Τρέιλερ: www.youtube.com/watch?v=5F08NG-ffpg

Ακόμα Κρύβομαι για να Καπνίσω (À Mon Âge Je Me Cache Encore Pour Fumer)
της Ραϊανά Ομπερμάγερ

Το «Ακόμα Κρύβομαι για να Καπνίσω» εκτυλίσσεται στο Αλγέρι το 1995, μέσα σ’ ένα χαμάμ… σε αναταραχή! Τσιγάρα στα κρυφά, φλυαρία και κουτσομπολιό, γέλια, όνειρα για ένα λαμπερό γάμο, ξεχασμένες μασέλες, προσευχές, μασάζ, μία επιλεκτική προξενήτρα, παιδιά που κλαίνε, γένια που μεγαλώνουν, ένα ερωτικό τραγούδι, αγάπη για το σύζυγο, αγάπη των συζύγων για τις μητέρες τους, ακατάλληλα σπερματοζωάρια, μια έγκυος παρθένα, μία παντρεμένη 10χρονη, ένας κερατωμένος σύζυγος, ένα πιστοποιητικό παρθενίας, ένα διαζύγιο-λόγος εορτασμού, αποτριχώσεις, μία βόμβα στη δεξαμενή νερού, ντεκολτέ και γυμνά πόδια, ένας δολοφόνος, τραύματα από οξύ, ένας κουκουλοφόρος υδραυλικός, μοναχικές απολαύσεις, πισινοί και μπούρκες, η Βίβλος και το Κοράνι… Όλα πριν κάνει την εμφάνισή του ένα στιλέτο και ο Θεός σιωπήσει.

Κάθε μέρα η 50χρονη Φατιμά ανυπομονεί να φτάσει στη δουλειά της. Το χαμάμ αυτό είναι για εκείνη, όπως και για τις υπόλοιπες γυναίκες που συχνάζουν σε αυτό, ένα καταφύγιο από την κακομεταχείριση των ανδρών τους, την απειλή των φανατισμένων φονταμενταλιστών, τη βία και τον θάνατο. Μαζί με τη βοηθό της, η Φατιμά προσφέρει παρηγοριά, μασάζ και ηρεμία σε δεκάδες γυναίκες -από έφηβες ως ηλικιωμένες- που επιθυμούν να βγάλουν τις μαντίλες τους, να ηρεμήσουν και να αποδράσουν από την καταπίεση του έξω κόσμου. Οι συζητήσεις τους κυμαίνονται από τα μικρά και καθημερινά ως τα πιο κρίσιμα ζητήματα της ζωής τους και τους οδηγούν σε αντιπαραθέσεις όλων των ειδών. Όταν η 16χρονη έγκυος Μεριέμ έλθει στο χαμάμ για να γλιτώσει από την οργή του αδερφού της, οι γυναίκες θα πρέπει να ενωθούν για να αντιμετωπίσουν την απειλή…

Βασισμένο στο ομώνυμο θεατρικό έργο που είχε προκαλέσει αίσθηση στο Παρίσι και ολόκληρο τον κόσμο για την τολμηρή του γραφή, το «Ακόμη Κρύβομαι για να Καπνίσω» είναι ένα έργο τέχνης που σπάνια συναντά κανείς: μια ταινία για την καταπίεση και τον θρησκευτικό και πολιτικό φονταμενταλισμό, από μια γυναίκα που έχει βιώσει τη φρίκη τους από πρώτο χέρι και έζησε για να αφηγηθεί την ιστορία της. Η Ραϊάνα απέδρασε από την Αλγερία για να κάνει σινεμά και, με τη βοήθεια της παραγωγού της, Μισέλ Γαβρά, παρουσιάζει μια ταινία για μια ολόκληρη χώρα που βυθίστηκε στο σκοταδισμό, αλλά και για τις απανταχού γυναίκες, οι οποίες πληρώνουν το ακριβότερο τίμημα κάθε φορά που ο σκοταδισμός αυτός επιστρέφει, ή επιμένει να επικρατεί, σε κάθε μεριά του πλανήτη.

Η ταινία είναι γυρισμένη στο Μπέη Χαμάμ της Θεσσαλονίκης. Το ξακουστό Μπέη Χαμάμ, γνωστό και ως Λουτρά Παράδεισος, είναι ένα οθωμανικό χαμάμ στην Εγνατία οδό. Χτίστηκε το 1444 και ήταν από τα πρώτα οθωμανικά λουτρά της πόλης και τα σημαντικότερα σε όλη την Ελλάδα. Παρέμειναν σε λειτουργία ως το 1968, όταν και υπενοικιάστηκαν στην Ελληνική Αρχαιολογική Υπηρεσία. Μετά τον σεισμό του 1978 στη Θεσσαλονίκη, τα λουτρά αποκαταστάθηκαν και χρησιμοποιούνται ως σήμερα για πολιτιστικές εκδηλώσεις και εκθέσεις. Το Μπέη Χαμάμ παραμένει ακόμη ένα από τα βασικά ενθύμια της οθωμανικής κουλτούρας στη Θεσσαλονίκη.

Σκηνοθεσία: Ραϊάνα Ομπερμάγερ (Βραβείο Κοινού FISCHER στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης το 2016)

Σενάριο: Ραϊάνα Ομπερμάγερ

Πρωταγωνιστούν: Χιάμ Αμάς, Φαντιλά Μπελκεμπλά, Νάντια Κάσι, Νάσιμα Μπενσικού

Διάρκεια: 90 λεπτά

Τρέιλερ: www.youtube.com/watch?v=KGktvC6q_yU

Το Κύμα (The Wave)
του Ρόαρ Ουτχαουγκ

Ένας γεωλόγος ζει με τη γυναίκα του και τα δύο παιδιά του στη μικρή πόλη Γκεϊράνγκερ της Νορβηγίας. Εκεί δουλεύει σε έναν σταθμό μελέτης των βουνών που περιτριγυρίζουν τα νησάκια – φιορδ. Τα βουνά αυτά είναι εξαιρετικά ασταθή με τις κατολισθήσεις να είναι συχνές και με την εμπειρία του 1934 να είναι ακόμη ζωντανή σε κάποιους.

Στις 7 Απριλίου του 1934, μια τεράστια κατολίσθηση στο βούνο Langhamaren έριξε 2.000.000 κυβικά μέτρα βράχου στη θάλασσα του φιόρδ Tafjorden της Νορβηγίας, προκαλώντας ένα τσουνάμι 60 μέτρων που έπληξε την ακτή και είχε ως αποτέλεσμα τον θάνατο 40 ανθρώπων και μια απο τις μεγαλύτερες φυσικές καταστροφές στην ιστορία της Νορβηγίας.»

Ο κεντρικός ήρωας της ταινίας, ο γεωλόγος Κρίστιαν έχει μόλις αποδεχτεί μία νέα θέση στην πρωτεύουσα και είναι έτοιμος για την τελευταία του μέρα στην παλιά δουλειά του και το πακετάρισμα του σπιτιού του. Την τελευταία του μέρα ωστόσο κάποιες περίεργες ενδείξεις θα εμφανιστούν στους αισθητήρες που μετράνε το βουνό, τις κινήσεις του και τον υδροφόρο ορίζοντα, με τον ίδιο να έχει ένα κακό προαίσθημα για το τι θα ακολουθήσει…

Ένα θρίλερ καταστροφής, που εστιάζει περισσότερο στους χαρακτήρες και στη συμπεριφορά του ανθρώπου απέναντι στο φόβο του επερχόμενου κινδύνου, παρά στις εικόνες και τα εφέ της καταστροφής. Ξεχωρίζει, διότι δίνει βάρος στον ανθρώπινο φόβο, το δέος απέναντι στη φύση, το ένστικτο επιβίωσης, τη φρίκη από την ολοκληρωτική καταστροφή και την οδύνη από την απώλεια αγαπημένων προσώπων. Η σκηνοθεσία είναι σφιχτή, οι ερμηνείες καθηλωτικές και η υποβλητική φωτογραφία μαζί με τη μουσική συμβάλλουν θετικά σ’ αυτό το θρίλερ-καταστροφής που ήταν και η επίσημη υποψηφιότητα της Νορβηγίας στα Όσκαρ Ξενόγλωσσης Ταινίας το 2016.

Σκηνοθεσία: Ρόαρ Ουτχαουγκ

Σενάριο: Τζον Κάρε Ράακε, Χάραλντ Ρόζενλοβ-Ιγκ

Πρωταγωνιστούν: Κρίστοφερ Τζόνερ, Ανε Νταλ Τορπ, Τόμας Μπο Λάρσεν, Φρίντζοβ Σαχάιμ

Διάρκεια: 105 λεπτά

Τρέιλερ: www.youtube.com/watch?v=FdMVIo4Z2AM

Leatherface
των Αλεξάντρ Μπουστίγιο και Ζιλιέν Μορί

Ήρθε η ώρα για να μάθουμε την αρχή της ανατριχιαστικής ιστορίας που διαμόρφωσε έναν από τους πιο εμβληματικούς – φρικιαστικούς χαρακτήρες κακών της έβδομης τέχνης.

Σε αυτό το πρίκουελ του «Ο Σχιζοφρενής Δολοφόνος με το Πριόνι», τέσσερις βίαιοι νεαροί που έχουν μόλις αποδράσει από ένα ψυχιατρικό ίδρυμα, απαγάγουν μία νεαρή νοσοκόμα και την παίρνουν μαζί τους σε ένα εφιαλτικό ταξίδι. Κυνηγημένος από έναν αντίστοιχα διαταραγμένο αστυνομικό που ψάχνει εκδίκηση, ένας από τους νεαρούς είναι προορισμένος να ζήσει μία τραγωδία και φρικιαστικά περιστατικά που θα καταστρέψουν το μυαλό του, μεταμορφώνοντάς τον στο τέρας που πλέον ονομάζουμε Leatherface…

Το 1974, «Ο Σχιζοφρενής Δολοφόνος με το Πριόνι» σόκαρε τον κόσμο, καθόρισε τα όρια του κινηματογραφικού τρόμου και άλλαξε την ιστορία του είδους ανεπιστρεπτί. Όπως είναι λογικό, σε μία τόσο σημαντική ταινία ήταν δεδομένο πως δεν θα έλειπαν οι συνέχειες. Το «Leatherface» είναι η 8η ταινία που αφορά το διάσημο δολοφόνο.

Τα γυρίσματα πραγματοποιήθηκαν στην Ευρώπη και συγκεκριμένα στη Βουλγαρία. Οι λόγοι ήταν καθαρά θέμα προϋπολογισμού, καθώς η εταιρεία παραγωγής έχει εκεί τα δικά της στούντιο. Πρόκειται σίγουρα για ένα εξαιρετικό ταξίδι στο παρελθόν, καθώς τα πάντα στα γυρίσματα μελετήθηκαν ώστε να θυμίζουν τη δεκαετία των ‘60s, την εποχή που διαδραματίζονται όσα θα δούμε στη μεγάλη οθόνη. Με άλλα λόγια, οι θαυμαστές της κλασσικής ταινίας του ’74 έχουν κάθε λόγο να πανηγυρίζουν! Σημείωση για τους λάτρεις των τεσσάρων τροχών: δώστε προσοχή στα αυτοκίνητα της ταινίας, καθώς πρόκειται για ειδικές –και πανάκριβες- παραγγελίες…

Σκηνοθεσία: Αλεξάντρ Μπουστίγιο, Ζιλιέν Μορί

Σενάριο: Σεθ Σέργουντ

Πρωταγωνιστούν: Στίβεν Ντορφ, Λίλι Τέιλορ, Σάμιουελ Στράικ, Βανέσα Γκρας

Διάρκεια: 98 λεπτά

Τρέιλερ: www.youtube.com/watch?v=jOhwcvXM-FQ

Μαμά ή Γιαγιά; (Telle Mère, Telle Fille)
της Νοεμί Σαλιό

Η Αβρίλ και η μητέρα της, Μαντώ είναι αχώριστες αν και τελείως διαφορετικές. Η Αβρίλ είναι 30 χρονών, παντρεμένη, εργάζεται και γενικώς είναι πολύ οργανωτική. Αντίθετα η μητέρα της είναι μία αιώνια έφηβη που από την ημέρα που πήρε διαζύγιο έχει εγκατασταθεί στο σπίτι της κόρης της. Όταν η Αβρίλ της ανακοινώνει ότι είναι έγκυος αυτή συμπεριφέρεται σαν κακομαθημένο παιδί και αρνείται να αποδεχτεί την μελλοντική της ιδιότητα σαν γιαγιά. Όταν μάλιστα συνειδητοποιεί ότι είναι και η ίδια έγκυος τότε η ευαίσθητη ισορροπία στη σχέση μάνας και κόρης κλονίζεται και η Αβρίλ αναρωτιέται πως είναι δυνατόν η μητέρα της να είναι τόσο ανώριμη ώστε να μείνει έγκυος ταυτόχρονα με αυτήν. Έτσι ενώ η Μαντώ δεν είναι καθόλου έτοιμη να γίνει μητέρα για δεύτερη φορά, η Αβρίλ την ίδια στιγμή δεν είναι καθόλου έτοιμη να δει την μητέρα της να γίνεται ξανά μητέρα.

Υπάρχει λοιπόν λόγος να ασχοληθεί κανείς με τούτο το όχι-και-τόσο-πρωτοποριακό φιλμ; Ομολογουμένως, όταν η γαλλική κωμωδία έρθει εις πέρας αποτελεσματικά -και η παρούσα δεν τα πάει καθόλου άσχημα, στα πλαίσια των καθαρά εμπορικών όρων-, τότε όλα τα εύκολα καλαμπούρια της και η εύπεπτη σεναριακή της προσέγγιση πιάνονται χέρι-χέρι με μια ιδιαιτέρως ανθρωποκεντρική ματιά. Δεν μιλάμε για βαθυστόχαστες ψυχαναλύσεις, μα πρόκειται για ένα αρκετά ανθρώπινο σινεμά, με καταστάσεις που αντανακλούν ευαισθησίες της πραγματικότητας, χαρακτήρες που ξεπερνάνε τα όρια μιας κωμικής καρικατούρας και γίνονται ζωηροί κι εύπλαστοι.

Σκηνοθεσία: Νοεμί Σαλιό

Σενάριο: Αγκάτ Παστορίνο, Νοεμίο Σαλιό

Πρωταγωνιστούν: Ζιλιέτ Μπινός (Όσκαρ ΄Β Γυναικείου Ρόλου για το «The English Patient – Ο Αγγλος Ασθενής»), Καμίλ Κοτέν, Λαμπέρ Ουίλσον, Κατρίν Τζακόμπ, Ζαν – Λικ Μπιντό

Διάρκεια: 94 λεπτά

Τρέιλερ: www.youtube.com/watch?v=SNtFR8noxTc

Emoji, Η Ταινία (The Emoji Movie)
του Τόνι Λεοντίς

Η ταινία Emoji ξεκλειδώνει τον μυστικό κόσμο που βρίσκεται μέσα στο smartphones, κρυμμένος στην εφαρμογή της Τεξτόπολης. Εκεί κατοικούν όλα τα emojis, τα οποία ελπίζουν πως κάποτε θα επιλεχτούν από τον χρήστη. Σε αυτό τον κόσμο, κάθε emoji έχει μια μοναδική και συγκεκριμένη έκφραση στο πρόσωπό του -εκτός από τον Τζιν, ένα υπερκινητικό emoji που έχει γεννηθεί χωρίς φίλτρο και μπορεί να πάρει πολλές και διαφορετικές εκφράσεις.

Αποφασισμένο να γίνει κανονικό όπως τα υπόλοιπα, ο Τζιν ζητάει την βοήθεια του Κόλλα-Πέντε, του καλύτερού του φίλου και της μυστηριώδους χάκερ Ατίθασης. Μαζί θα ζήσουν μια επική και ανεπανάληπτη περιπέτεια, αφού θα επισκεφθούν διάφορες εφαρμογές -η καθεμία από τις οποίες έχει τον δικό της διασκεδαστικό κόσμο, προσπαθώντας να ανακαλύψουν τον Κώδικα που θα επισκευάσει τον Τζιν. Αλλά όταν ένας μεγαλύτερος κίνδυνος απειλεί τα smartphones, τότε η μοίρα όλων των emojis εξαρτάται από τους τρεις φίλους, που πρέπει να σώσουν τον κόσμο τους πριν αυτός καταστραφεί…

Oι παιδικές ταινίες συνεχώς ανεβαίνουν και αποτελούν ολοένα και περισσότερο τις πιο αξιόπιστες επιλογές που υπάρχουν στις κινηματογραφικές αίθουσες, αν και δεν ισχύει πάντα αυτό. Ένα χαρακτηριστικό ατού που έχουν πολλές ταινίες του είδους, είναι η ικανότητα τους να μπορούν να ψυχαγωγούν εξίσου μικρές και μεγάλες ηλικίες, χωρίς να κάνουν τους γονείς να βαριούνται, αλλά να περνούν το ίδιο ευχάριστα, ωστόσο στο Emoji Movie, δε συμβαίνει αυτό.

Η πλειοψηφία των κριτικών χαρακτηρίζει την ταινία απαράδεκτη, με κάκιστο χιούμορ και πραγματικό χάσιμο χρόνου, συγκρινόμενη με άλλες ταινίες κινουμένων σχεδίων που είναι πανέξυπνες. Χαρακτήρες κάκιστοι, μηνύματα τα οποία μπορεί να παρερμηνευτούν και γενικότερα μια εντελώς ανόητη ιδέα που περιβάλλεται από εντελώς προσβλητικές και επικίνδυνες ιδέες για μικρούς και μεγάλους, πέρα από το ότι σίγουρα δεν ενδιαφέρουν κανένα. Άουτς…

Σκηνοθεσία: Τόνι Λεοντίς

Σενάριο: Τόνι Λεοντίς, Ερικ Σίγκελ, Μάικ Γουάιτ

Με τις φωνές των: Δημήτρης Μακαλιάς, Δημήτρης Μαριζάς, Αφροδίτη Αντωνάκη, Τάνια Μπρεάζου, Πάνος Σουρούνης, Χρήστος Συριώτης, Μαίρη Ρετσίνα, Πέτρος Δαμουλής, Σοφία Τσάκα, Ανδρέας Ευαγγελάτος, Μαρία Ζερβού, Αντώνης Θυσιάδης, Γιώργος Αργύρης

Διάρκεια: 86 λεπτά

Τρέιλερ: www.youtube.com/watch?v=ExdaQtCV4f8