Ήταν ένα μαύρο καράβι, μα-μα-μαύρο και άραχνο (το Δωρίς Radical τρολάρει τις πολιτικές εξελίξεις)

Η Ομάδα Διαχείρισης του Δωρίς Radical τρολάρει εβδομαδιαίως τις πολιτικές εξελίξεις. Περισσότερα σχόλια και ρεπορτάζ με radical ύφος καθημερινά στο dorisradical.blogspot.gr

μπλογκ στο «Ζω Φωκίδα!»: Δωρίς Radical

Ήταν ένα μαύρο καράβι, μα-μα-μαύρο και άραχνο

# Απογοητευτήκαμε και εμείς από την ηγετική εμφάνιση του πινόκιο -ε! συγγνώμη πρωθυπουργού μας θέλαμε να γράψουμε- την περασμένη εβδομάδα στη Δ.(ιεθνή) Ε.(κθεση) Θ.(υμυδίας) και είπαμε να εστιάσουμε στα του προαλειφόμενου για μελλοντικό πρωθυπουργό, κατά τα ελληνικά ήθη και έθιμα, επιστροφής στην… οικογενειοκρατία…

# Εντάξει… τι να μην τρολάρεις δηλαδή; Το ότι χαιρέτησε μια κούκλα; Την «παπάρα» στο μαζούτ για να κάνει αυτοψία, ή το «οραματίζομαι έναν καλύτερο κόσμο»;… Γιατί αν δεν τρολάρεις πρέπει να πάρεις σοβαρά έναν άνθρωπο που σου λέει από δημόσιο βήμα ότι πρέπει «επιτέλους να σταματήσει το μονοπώλιο των δημόσιων πανεπιστημίων», γιατί προφανώς τα αφεντικά που τον στηρίζουν δεν βγάζουν ήδη αρκετά φράγκα στις πλάτες των μικρομεσαίων οικογενειών, που τους εμπιστεύονται την τύχη των παιδιών τους…. Γιατί αν δεν τρολάρεις πρέπει να πάρεις στα σοβαρά έναν άνθρωπο που προαλείφεται για πρωθυπουργός -ακόμη και αυτής της δόλιας αποικίας- και δηλώνει δημοσίως πως «ΜΙΑ ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΧΩΡΙΣ ΑΝΙΣΟΤΗΤΕΣ ΕΙΝΑΙ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗ ΦΥΣΗ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ»… Και αν δεν πάρεις στα σοβαρά αυτή τη δήλωση δυο τινά συμβαίνουν: ή η κοινωνία μας είναι και επισήμως «κλινικά νεκρή» και είμαστε άξιοι της μοίρας μας ή γυρνάμε στην ταξική πάλη… και εκεί ξέρει κάθε «τάξη» ακριβώς τι να κάνει…

# Το μακάβριο αλλά αγαπημένο παιδικό τραγουδάκι «ήταν ένα μικρό καράβι»… το ζήσαμε όλη την προηγούμενη εβδομάδα… αλλά δεν ρίχναμε στα ψάρια να φαγωθούν τους ναύτες… ρίχναμε την «ευθύνη» και ψαρεύαμε «ευθυνοφοβία», ρίχναμε την αλήθεια και ψαρεύαμε «δηλώσεις ευθιξίας του τύπου ‘το περιβάλλον θα ξαναγίνει, εγώ καταστράφηκα’!!!!», ρίχναμε την «υπευθυνότητα» και ψαρεύαμε «καρεκλολατρεία»… Ρίξαμε στα ψάρια το περιβάλλον… και αν αναζητήσει κάποιος την αλυσίδα των γεγονότων θα αντιληφθεί πόσο σάπιος ωχαδερφισμός μαστίζει αυτή τη χώρα… ένα μη αξιόπλοο πλοίο, ενός φοροφυγά ιδιοκτήτη, που πήρε δίμηνη παράταση με τις γνωστές-άγνωστες διαδικασίες του υπουργείου Ναυτιλίας, που ήταν ζήτημα χρόνου και πιθανοτήτων να καταστρέψει το σύμπαν. Και το έκανε… Και είναι ζήτημα χρόνου αφού καταστράφηκε η παράκτια αλιεία στο Σαρωνικό, η παράκτια οικονομία σε όλη τη δυτική πλευρά της Αττικής, το «αποκούμπι» ενός διαλυμένου οικονομικά  λαού να χαίρεται τη θάλασσά του χωρίς κόστος, να φτάσει ο θάνατος και στο πιάτο μας… Ήταν ένα μαύρο καράβι μα-μα-μαύρο και άραχνο, σαν τη μοίρα μας, που την αφήνουμε να σέρνεται ακόμη…