Με λένε Ευθυμία! (γράφει η Φαίη Κοκκινοπούλου)

Με λένε Ευθυμία!

Ναι, ήταν καταπιεστική και απαίσια η απαίτηση, να δίνουν οι γονείς στα παιδιά τους τα ονόματα των παππούδων και των γιαγιάδων.

Και καλά να έλεγαν τη γιαγιά σου, Μελίνα, Ίρις, Λητώ… αν όμως την έλεγαν Πελαγία, την είχες άσχημα.

Ή μήπως…

Αν, για παράδειγμα, γνωρίσεις μια Πελαγία που να είναι και γαμώ τα άτομα, τότε το όνομά της γίνεται ξαφνικά υπέροχα μοναδικό.

Γίνεται πέλαγος, ποίηση, τραγούδι, ζωγραφική, συναισθήματα, εικόνες, έμπνευση.

Έτσι μοναδική (με τον δικό της τρόπο) ήταν και η γιαγιά μου, που την έλεγαν Ευθυμία.

Γι’ αυτό και μ’ αρέσει που έχω το όνομά της.

Και αν ζούσε, θα έφτιαχνε το μεσημέρι την ωραιότερη ψαρόσουπα του κόσμου και θα γιορτάζαμε μαζί, και το βράδυ θα πήγαινε να παίξει το χαρτάκι της (πόκα), με τον γιατρό, τον δικαστή και κάτι άλλες φίλες της, ξακουστά χαρτόμουτρα.

Φαίη Κοκκινοπούλου
20 Ιανουαρίου 2020