Αυτή την εβδομάδα στους κινηματογράφους (γράφει η Ζωή Κακοτρίχη, 6.12.2018)

Αυτή την εβδομάδα στους κινηματογράφους…

γράφει η Ζωή Κακοτρίχη, 6.12.2018
μπλογκ στο «Ζω Φωκίδα!»: Σινεφίλ

Εννιά (!) ταινίες κάνουν πρεμιέρα αυτήν την εβδομάδα στις ελληνικές κινηματογραφικές αίθουσες, λίγο πριν μπούμε για τα καλά στο πνεύμα των Χριστουγέννων. Ανάμεσα τους συναντάμε μια περιπέτεια φαντασίας από το μέλλον, επίσημη υποβολή της Ιαπωνίας για τα Όσκαρ, μια περιπέτεια δράσης που πρέπει να δεις πριν πεθάνεις, ένα ντοκιμαντέρ που μπαίνει βαθιά στα αρχεία του Όρσον Γουέλς για να ξανασυστήσει τον άνθρωπο και τον καλλιτέχνη πίσω από το μύθο, μια αστυνομική κωμωδία με ένα all-star cast έκπληξη, η αληθινή ιστορία του ρωσικού πυρηνικού υποβρυχίου Κ-141 KURSK, η αληθινή ιστορία της ανόδου και πτώσης ενός Γερουσιαστή, o πιο διάσημος ήρωας του Δρ. Σους σε νέες κινούμενες περιπέτειες και μία νεανική ταινία τρόμου για ακόμη ένα Χαλοουίν που όλα θα πάνε στραβά.

Φονικές Μηχανές (Mortal Engines)
του Κρίστιαν Ρίβερς

Πώς θα ήταν ο κόσμος μας αν οι πόλεις κινούνταν πάνω σε τροχούς; Πώς θα είχε διαμορφωθεί ο πλανήτης, αν οι μεγάλες πόλεις διαρκώς ταξίδευαν και προσπαθούσαν να καταβροχθίσουν η μια την άλλη;

Ο ήρωας της ταινίας είναι ένας 20χρονος μαθητευόμενος Ιστορικός από το Λονδίνο, ο Τομ Νατσγουόρθι ο οποίος δεν έχει ζήσει ποτέ έξω από τα σύνορα της κινούμενης πόλης του. Η ζωή του θα αλλάξει δραματικά όταν θα βρεθεί στο δρόμο του η Έστερ Σο, μια μοναχική και ατρόμητη κοπέλα που θα βρεθεί στο Λονδίνο.

Η Έστερ έχει μοναδικό σκοπό ζωής να δολοφονήσει τον Θάντεους Βαλεντάιν, το δήμαρχο της πόλης, ο οποίος ευθύνεται για το θάνατο της μητέρας της. Η Έστερ είναι ένα ελεύθερο πλάσμα με πάθος για εκδίκηση και τρυφερή καρδιά. Ο Τομ είναι έγκλειστος στον δικό του κόσμο, αφελής και καλόπιστος, αλλά με σπάνια γενναιότητα και αφοσίωση. Αυτοί οι δυο ήρωες είναι η ραχοκοκκαλιά της ιστορίας. Η καρδιά της ταινίας χτυπάει γύρω από τον αναπάντεχο δεσμό τους, σε αντίξοες συνθήκες.

Το ενδιαφέρον του Πίτερ Τζάκσον για τις «Φονικές Μηχανές» του Φίλιπ Ριβ ήταν γνωστό από το 2009. Φέτος, σχεδόν δέκα χρόνια μετά, ο βραβευμένος με Όσκαρ σκηνοθέτης -χαρτογράφος της «Μέσης Γης», κάνει το όνειρό του πραγματικότητα κρατώντας το ρόλο του συν-σεναριογράφου και συμπαραγωγού, και φέρνει τις «Φονικές Μηχανές» στη μεγάλη οθόνη, με τις σκηνοθετικές οδηγίες του Κρίστιαν Ρίβερς, στενού συνεργάτη του Τζάκσον και υπεύθυνου για τα οσκαρικά, οπτικά εφέ του «King Kong».

H σειρά μυθιστορημάτων του Ριβ λαμβάνει χώρα σε ένα μετα-αποκαλυπτικό μέλλον, όπου οι πόλεις είναι κινητές και περιδιαβαίνουν τον πλανήτη, καταβροχθίζοντας η μία την άλλη για καύσιμα: ένα σύστημα που ονομάζεται ειρωνικά Δημοτικός Δαρβινισμός. Σύμφωνα με την επίσημη σύνοψη του βιβλίου: «Φαντάσου να κινείται ο κόσμος κάτω από τα πόδια σου… Φαντάσου να ζεις σε μια πόλη που διαρκώς ταξιδεύει, που οι μηχανές της δεν σταματούν στιγμή… Φαντάσου να καταβροχθίσει την πόλη σου μίαν άλλη πόλη… Φαντάσου να πέσεις από την πόλη σου και να βρεθείς μόνος κι έρημος σε έναν κόσμο ξένο…».

Το ενδιαφέρον του Πίτερ Τζάκσον για το εντυπωσιακό μετα-αποκαλυπτικό μυθιστόρημα του Φίλιπ Ριβ «Φονικές Μηχανές» ήταν γνωστό από το 2009. Φέτος, σχεδόν δέκα χρόνια μετά, ο βραβευμένος με Όσκαρ σκηνοθέτης-χαρτογράφος της «Μέσης Γης»(!), κάνει το όνειρό του πραγματικότητα κρατώντας το ρόλο του συν-σεναριογράφου και συμπαραγωγού, και φέρνει τις «Φονικές Μηχανές» στη μεγάλη οθόνη, με τις σκηνοθετικές οδηγίες του Κρίστιαν Ρίβερς, στενού συνεργάτη του Τζάκσον και υπεύθυνου για τα οσκαρικά, οπτικά εφέ του «King Kong».

H σειρά μυθιστορημάτων του Ριβ λαμβάνει χώρα σε ένα μετα-αποκαλυπτικό μέλλον, όπου οι πόλεις είναι κινητές και περιδιαβάινουν τον πλανήτη, καταβροχθίζοντας η μία την άλλη για καύσιμα: ένα σύστημα που ονομάζεται ειρωνικά Δημοτικός Δαρβινισμός.

Σύμφωνα με την επίσημη σύνοψη του βιβλίου: «Φαντάσου να κινείται ο κόσμος κάτω από τα πόδια σου… Φαντάσου να ζεις σε μια πόλη που διαρκώς ταξιδεύει, που οι μηχανές της δεν σταματούν στιγμή… Φαντάσου να καταβροχθίσει την πόλη σου μιαν άλλη πόλη… Φαντάσου να πέσεις από την πόλη σου και να βρεθείς μόνος κι έρημος σε έναν κόσμο ξένο…

Ο Τζάκσον διασκεύασε το σενάριο σε συνεργασία με τη δημιουργική ομάδα του «Άρχοντα», Φραν Γουόλς  και Φίλιπα Μπόγιενς. Όσο για το σκηνοθέτη Κρίστιαν Ρίβερς, ο Τζάκσον αναφέρει πως «…είναι ένας από τους στενότερους συνεργάτες μου. Ο συνδυασμός των συναισθημάτων και των εντυπωσιακών εικόνων των “Φονικών Μηχανών” είναι τέλεια αφορμή για την πρώτη του ταινία μεγάλου μήκους. Αυτό που σκοπεύει να κάνει ο Κρίστιαν με την καταπληκτική ιστορία του Φίλιπ Ριβ θα οδηγήσει σε μία πρωτότυπη και εντυπωσιακή ταινία».

Σκηνοθεσία: Κρίστιαν Ρίβερς (Όσκαρ Καλύτερων οπτικών εφέ & Κινηματογραφικό Βραβείο BAFTA Καλύτερων ειδικών οπτικών εφέ για το «King Kong» το 2006)

Σενάριο: Φραν Γουόλς (Όσκαρ Καλύτερης ταινίας, Όσκαρ Καλύτερου διασκευασμένου σεναρίου, Όσκαρ Καλύτερου Πρωτότυπου Τραγουδιού, Χρυσή Σφαίρα Καλύτερου πρωτότυπου τραγουδιού, Κινηματογραφικό Βραβείο BAFTA Καλύτερου διασκευασμένου σεναρίου, Κινηματογραφικό Βραβείο BAFTA Καλύτερης ταινίας & Βραβείο Γκράμι Καλύτερου τραγουδιού γραμμένου για οπτικά μέσα για το «Ο άρχοντας των δαχτυλιδιών: Η επιστροφή του βασιλιά» το 2004), Φιλίπα Μπόγιενς (Όσκαρ Καλύτερου διασκευασμένου σεναρίου & Κινηματογραφικό Βραβείο BAFTA Καλύτερου διασκευασμένου σεναρίου για το «Ο άρχοντας των δαχτυλιδιών: Η επιστροφή του βασιλιά» το 2004), Πίτερ Τζάκσον (Όσκαρ Καλύτερης ταινίας, Όσκαρ Καλύτερης Σκηνοθεσίας, Όσκαρ Καλύτερου διασκευασμένου σεναρίου, Χρυσή Σφαίρα Καλύτερου σκηνοθέτη σε ταινία, Κινηματογραφικό Βραβείο BAFTA Καλύτερης ταινίας & Κινηματογραφικό Βραβείο BAFTA Καλύτερου διασκευασμένου σεναρίου για το «Ο άρχοντας των δαχτυλιδιών: Η επιστροφή του βασιλιά» το 2004, Κινηματογραφικό Βραβείο BAFTA Καλύτερης ταινίας & Κινηματογραφικό Βραβείο BAFTA Καλύτερης σκηνοθεσίας για το «Ο άρχοντας των δαχτυλιδιών: Η συντροφιά του δαχτυλιδιού» το 2002, Αργυρός Λέοντας για το «Ουράνια πλάσματα» στο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Βενετίας το 1994 )

Πρωταγωνιστούν: Χιούγκο Γουίβινγκ, Χέρα Χίλμαρ (EFP Shooting Star στο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Βερολίνου το 2015), Ρόμπερτ Σίαν, Τζιχάε, Ρόναν Ράφτερι, Λέιλα Τζόρτζ, Πάτρικ Μαλαχάιντ, Στίβεν Λανγκ, Κόλιν Σάλμον

Διάρκεια: 128 λεπτά

Τρέιλερ: https://www.youtube.com/watch?v=DWBREtj4cbY

Κλέφτες Καταστημάτων (Manbiki kazoku)
του Χιροκάζου Κόρε-Έντα

Μετά από μια εξόρμηση για άλλη μια μικροκλοπή, ο Οσάμου και ο γιος του συναντούν ένα μικρό κορίτσι μέσα στο κρύο. Στην αρχή διστακτική να αφήσουν το κορίτσι να μείνει μαζί τους, η σύζυγος του Οσάμου συμφωνεί να αναλάβουν τη φροντίδα της αφού καταλαβαίνει ότι έχει περάσει μεγάλες δυσκολίες. Αν και η οικογένεια είναι φτωχή, ίσα-ίσα τα βγάζουν πέρα με τις δουλειές τους και τις μικροκλοπές, μοιάζουν να ζουν ευτυχισμένοι μαζί, μέχρι που ένα απρόβλεπτο γεγονός αποκαλύπτει κρυμμένα μυστικά και βάζει σε κίνδυνο τους δεσμούς που τους ενώνουν.

Ο Χιροκάζου Κόρε-Έντα με οδηγό ένα αληθινά αριστοτεχνικό σενάριο γεμάτο κρίσιμες λεπτομέρειες και απρόσμενες ανατροπές συνθέτει μέσα από μια «οικογενειακή» ιστορία, τοποθετημένη στις παρυφές της κοινωνίας, ένα συνταρακτικό κοινωνικό πορτρέτο των δύσκολων καιρών μας και μαζί μια αριστουργηματική σπουδή πάνω στις ανθρώπινες σχέσεις, στην αληθινή έννοια των δεσμών και στα συστατικά εκείνα που μας κάνουν αληθινούς ανθρώπους. Ένας βαθιά συγκινητικός ύμνος, τελικά, στην ανθρωπιά που κρύβεται ίσως στα πιο απρόσμενα μέρη.

Η ταινία απέσπασε το Χρυσό Φοίνικα, το μεγαλύτερο βραβείο του 71ου Φεστιβάλ Καννών και αποτελεί την πρόταση της Ιαπωνίας για το επερχόμενο Ξενόγλωσσο Όσκαρ. Παράλληλα, η ταινία έκανε το σπάνιο σερί προβολών στα Φεστιβάλ του Τελιουράιντ, του Τορόντο, του Σαν Σεμπαστιάν και της Νέας Υόρκης επιβεβαιώνοντας ότι αποτελεί μια από τις ταινίες της χρονιάς.

O Ντενί Βιλνέβ, σκηνοθέτης και μέλος της κριτικής επιτροπής στο Φεστιβάλ Καννών δήλωσε ότι η απόφαση για το νικητή ήταν απόλυτα ομόφωνη και ότι «η θέαση της ταινίας ήταν μια βαθιά συναισθηματική εμπειρία», ενώ η Πρόεδρος της κριτικής επιτροπής και ηθοποιός Κέιτ Μπλάνσετ δήλωσε ότι «ήταν δύσκολη, αλλά σωστή επιλογή για τον Χρυσό Φοίνικα σε μια χρονιά που υπήρχαν πολλές δυνατές ταινίες στο Διαγωνιστικό Πρόγραμμα. Μας παρέσυρε εντελώς η ταινία, το πόσο οι ερμηνείες ακολουθούν αβίαστα το σκηνοθετικό όραμα».

Δεν είναι η πρώτη φορά που ο Χιροκάζου Κόρε-Έντα καταπιάνεται με την οικογένεια, ιδιαίτερα με τις σχέσεις πατέρα – γιου. «Θέλησα να συνεχίσω το θέμα με το οποίο είχα καταπιαστεί και στην ταινία μου “Το μήλο κάτω από τη μηλιά”» ανάφερεi ο σκηνοθέτης. «Τι είναι εκείνο που δένει τις οικογένειες; Η βιολογική σχέση ή η πραγματική σχέση που αναπτύσσεται ανάμεσα σε άτομα που μπορεί να μην είναι οι βιολογικοί γονείς;»

Στο θέμα αυτό, όπως συμπλήρωσε ο σκηνοθέτης, βοήθησε και μια είδηση για συνταξιοδοτικές απάτες, με οικογένειες που ξεγελούσαν το κράτος, ενώ οι συγγενείς είχαν πεθάνει, «αποτέλεσμα των ταξικών διαφορών που έχουν μεγαλώσει τα τελευταία χρόνια στην Ιαπωνία», όπως τόνισε ο σκηνοθέτης.

Με άξονες αυτά τα δυο στοιχεία, ο σκηνοθέτης έφτιαξε μια από τις καλύτερες ταινίες του, με την κάμερά του να παρακολουθεί και να καταγράφει, με τρυφερότητα αλλά και χιούμορ, τις καθημερινές «αποδράσεις» του τρίδυμου αλλά και τις σχέσεις στο σπίτι, σχέσεις που δείχνουν πως πίσω από τις μικροκλοπές υπάρχουν άτομα με αισθήματα και που νοιάζονται ο ένας για τον άλλο, ακόμη κι όταν η αστυνομία επεμβαίνει για να διαλύσει το οικογενειακό αυτό «σχέδιο επιβίωσης».

 Σκηνοθεσία: Χιροκάζου Κόρε Έντα (Χρυσός Φοίνικας για το «Κλέφτες Καταστημάτων» το 2018 και Jury Prize & Prize of the Ecumenical Jury – Special Mention για το «Πατέρας και γιος» το 2013 στο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Καννών, OCIC Award – Honorable Mention για το «Maboroshi no hikari» στο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Βενετίας το 1995)

Σενάριο: Χιροκάζου Κόρε Έντα

Πρωταγωνιστούν: Σακούρα Αντο, Λίλι Φράνκι, Μάγκου Ματσουόκα, Τζίο Καΐρι, Μίγιου Σασάκι

Διάρκεια: 121 λεπτά

Τρέιλερ: https://www.youtube.com/watch?v=qDlz25pmrl4

Προσευχήσου πριν πεθάνεις (A Prayer Before Dawn)
του Ζαν-Στεφάν Σοβέρ

Η ταινία βασίζεται στα απομνημονεύματα του πραγματικού Μπίλι Μουρ, ενός νεαρού μποξέρ που βρέθηκε σε μία από τις πιο κακόφημες φυλακές της Ταϊλάνδης για να εκπαιδευτεί τελικά στη φονική πολεμική τέχνη Μουάι Τάι, προσπαθώντας να βρει ξανά τον εαυτό του και θα τον κάνει να ανακαλύψει την έννοια της φιλίας, σε ένα απίστευτο ταξίδι προς τη λύτρωση.

Ο Μπίλι Μουρ εξέτισε ποινή τριών χρόνων στις πιο κακόφημες φυλακές της Ταϊλάνδης όταν συνελήφθη για διακίνηση κλεμμένων αγαθών, όπλων και για την υποψία κατοχής ναρκωτικών. Ο Μουρ βοήθησε στη συγγραφή του σεναρίου και ήταν παρών σε όλη σχεδόν τη διάρκεια των γυρισμάτων για να καθοδηγεί τον πρωταγωνιστή Τζο Κόουλ και το υπόλοιπο καστ καθώς και τη διαδικασία της παραγωγής.

Ο σκηνοθέτης της ταινίας, Ζαν- Στεφάν Σοβέρ, γοητεύτηκε από το σενάριο όταν το διάβασε και δέχθηκε αμέσως να ασχοληθεί με την ταινία. «Αυτό που με τράβηξε στην ταινία ήταν η αυθεντικότητα, η Ταϊλάνδη, ο κόσμος της φυλακής, ο χαρακτήρας του Μπίλι Μουρ και η αληθινή του ιστορία. Διάβασα πρώτα το βιβλίο του, ύστερα τον γνώρισα από κοντά και είδα την φοβερά ευαίσθητη πλευρά του παρά τη βία που έχει βιώσει» αναφέρει ο σκηνοθέτης.

Ο σκοπός του σκηνοθέτη ήταν ο θεατής να συμμετέχει σχεδόν στην ταινία, να γίνει ένα με την ιστορία και να γνωρίσει την πλευρά του Μπίλι Μουρ. Το πρώτο μισό της ταινίας επικεντρώνεται στη γνωριμία των θεατών με τον Μουρ και προσπαθεί να δημιουργήσει την ατμόσφαιρα του χάους που επικρατεί στο ψυχισμό του. Έχει μια αίσθηση ντοκιμαντέρ που ενισχύεται από το γεγονός ότι οι υπόλοιποι ηθοποιοί, εκτός από τον Βιθάγια Πάνσριγκαρμ που τράβηξε την προσοχή του σκηνοθέτη, δεν είναι επαγγελματίες αλλά πρώην κατάδικοι που αφέθηκαν πρόσφατα ελεύθεροι. Είναι το στοιχείο που εγγυάται την αυθεντικότητα της ταινίας.

Ο σκηνοθέτης πέρασε σχεδόν ένα χρόνο στη Μπανκόγκ ώστε να χτίσει μια σχέση εμπιστοσύνης μαζί τους και να γνωρίσει τις ιστορίες τους. Το εμπόδιο της διαφορετικής γλώσσας ήταν κάτι που επίσης ενίσχυσε τη ρεαλιστική πλευρά της ταινίας αφού κάπως όλοι οι άνθρωποι της παραγωγής έπρεπε να βρουν τρόπους να το ξεπεράσουν και να συνεννοηθούν μεταξύ τους με νοήματα.

Ο Τζο Κόουλ πριν τα γυρίσματα της ταινίας συναντήθηκε με τον Μπίλι Μουρ και τα μέλη της οικογένειάς του ώστε να γνωρίσει καλύτερα τις καταβολές και την ιστορία του ήρωά του. Η εμπειρία της ταινίας ήταν πολύ δυνατή για τον ίδιο αφού για τις 30 ημέρες που διήρκησαν τα γυρίσματα είχε καθημερινά μια σκηνή μάχης. Η συνεργασία του με μη-επαγγεματίες ηθοποιούς είχε ξεχωριστή σημασία αφού εκείνοι βίωναν μια σχεδόν θεραπευτική διαδικασία καθώς μοιράζονταν στοιχεία του παρελθόντος τους και της πραγματικής τους ζωής.

Ενώ συνήθως οι ηθοποιοί «κρύβονται» πίσω από το ρόλο τους, στη συγκεκριμένη ταινία ο Τζο Κόουλ κλήθηκε να δώσει ένα κομμάτι του εαυτού του συναισθηματικά και φυσικά. Μέσα από την εντατική προπόνηση έπλασε το σώμα του σαν πανοπλία για να ανταπεξέρχεται στις μάχες και να προστατεύεται.

Τα γυρίσματα πραγματοποιήθηκαν στην Ταϊλάνδη με την επίβλεψη ανθρώπων του κράτους που επιβεβαίωνε καθημερινά ότι η παραγωγή ακολουθούσε το σενάριο και δεν πρόσβαλε το βασιλιά. Η πρώτη πρόκληση ήταν η τοποθεσία. Η αρχική επιλογή της παραγωγής ήταν να μεταμορφώσουν μια αποθήκη σε φυλακή, αυτό όμως δεν έβρισκε σύμφωνο το σκηνοθέτη. «Ήξερα ότι όπως μόνο τα σώματα και τα μάτια πραγματικών κατάδικων  μπορούσαν να δώσουν την αίσθηση που έψαχνα, έτσι έπρεπε να γίνει και με την τοποθεσία των γυρισμάτων. Ήμασταν τυχεροί ώστε να γυρίσουμε την ταινία σε μια πραγματική φυλακή κοντά στη Μπανκόγκ, μιας και οι κρατούμενοι είχαν μόλις μεταφερθεί σε κάποια καινούρια. Ήταν άδεια. Είχαν μείνει μόνο τα ρούχα τους, κάποια σκισμένα γράμματα από τις οικογένειές τους, αυτοσχέδια μαχαίρια… Επειδή όμως αναβάλλαμε την παραγωγή για ένα χρόνο, όταν επιστρέψαμε αντικρίσαμε συντρίμμια και έπρεπε να την ξαναφτιάξουμε όπως ήταν» δηλώνει ο Σοβέρ.

Σκηνοθεσία: Ζαν-Στεφάν Σοβέρ (Regard Hope Award για το «Johnny Mad Dog» στο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Καννών το 2008)

Σενάριο: Τζόναθαν Χίρσμπαϊν, Νικ Σαλτρέζε

Πρωταγωνιστούν: Τζο Κόουλ, Βιτάγια Πάνσινγκραμ, Πάνια Γιουμέμφι, Νίκολας Σέικ, Πορντσάνοκ Μαμπκλανγκ

Διάρκεια: 117 λεπτά

Τρέιλερ: https://www.youtube.com/watch?v=kMqTj1z5UeA

Το Βλέμμα του Όρσον Γουέλς (The Eyes of Orson Welles)
του Μαρκ Κάζινς

Όταν η κόρη του Όρσον Γουέλς αποφασίζει να φέρει για πρώτη φορά στο φως τα αρχεία του πατέρα της, ένας από τους πιο ενδιαφέροντες συγχρόνους ντοκιμαντερίστες δέχεται την πρόκληση να προσεγγίσει το δημιουργό μέσα από πτυχές, που μας ήταν άγνωστες μέχρι πρότινος. Στην πορεία καταλήγει σε λατρευτικό φόρο τιμής που εισχωρεί στο μυαλό μιας ιδιοφυΐας και καταφέρνει να μας πείσει να τον αντικρίσουμε με αλλά μάτια.

Ο Μαρκ Κάζινς ανοίγει το άγνωστο μέχρι σήμερα αρχείο με τις ζωγραφιές, τα σκίτσα και τα σχέδια του μεγάλου Όρσον Γουέλς. Η έρευνά του στέκεται αφορμή για ένα ακόμη υπερατλαντικό ταξίδι στα μέρη που έζησε και δημιούργησε ο Γουέλς, αλλά και έναυσμα για έναν υπερβατικό διάλογο μεταξύ τους. Μια κουβέντα σε δεύτερο πρόσωπο, που εκτυλίσσεται ποιητική αδεία στην ατόφια κινηματογραφική ενδοχώρα που ορίζουν πλάνα και σκηνές της φιλμογραφίας του.

Κάπως έτσι, αόριστα σκίτσα μετατρέπονται στα χαμένα κομμάτια του παζλ μιας πελώριας καριέρας, όπως για παράδειγμα όταν σχέδια προορισμένα για σαιξπηρικές μεταφορές, πραγματώνονται τελικά στη «Δίκη» και τον «Άρχοντα του Τρόμου».

Μόνον ένας παθιασμένος θαυμαστής του Όρσον Γουέλς θα μπορούσε να έχει σκηνοθετήσει αυτήν την ταινία. Αυτό ακριβώς είναι ο Μαρκ Κάζινς: σκηνοθέτης και σεναριογράφος, επίσης κριτικός του κινηματογράφου, ιστορικός και αφοσιωμένος λάτρης ενός από τους πιο αυθεντικούς, χαρισματικούς και πρωτοπόρους καλλιτέχνες του παγκόσμιου σινεμά.

Εάν ο Όρσον Γουέλς θα ήταν ευχαριστημένος από αυτό το ντοκιμαντέρ το οποίο του απευθύνεται ευθέως – αρχίζει με τη φράση «Αγαπητέ Όρσον» -, και ξετυλίγεται σαν ένας φανταστικός διάλογος ανάμεσα στον Κάζινς και στο είδωλό του, δε θα το μάθουμε ποτέ. Μάλλον ο θαυμασμός θα τον ευχαριστούσε, αλλά ίσως το γεγονός ότι κάποια από τα μυστικά του αποκαλύπτονται, να τον θύμωνε. Γιατί αυτή η ταινία φέρνει στο φως μια διαφορετική πλευρά του Πολίτη Γουέλς, του ανθρώπου που αποκαλούσε τον εαυτό του «Βασιλιά ηθοποιό»: τα σχέδια, τα σκίτσα και τη ζωγραφική του.

Η έρευνα που ξεκίνησε ο Κάζινς στάθηκε η αφορμή για ένα υπερατλαντικό ταξίδι στα μέρη όπου έζησε και δημιούργησε ο Γουέλς. Αυτό του έδωσε την έμπνευση για ένα ευφάνταστο ντοκιμαντέρ που ξεκινά σαν υπερβατικός διάλογος ενός θαυμαστή με το είδωλό του, και στην πορεία γίνεται μια ειλικρινής και συγκινητική κουβέντα, η «ερωτική» αλληλογραφία δύο δημιουργών, που ο νεότερος δηλώνει διαρκώς την αφοσίωση και την πίστη στον μέντορά του. Πλάνα και σκηνές από τη φιλμογραφία του Γουέλς συνδιαλέγονται με τα εικαστικά του έργα, βοηθώντας μας να συλλάβουμε στο σύνολό της την προσωπικότητα ενός καλλιτέχνη που θεωρείται μυθικός.

Παρά την τεράστια συμβολή του στον κινηματογράφο, κάτι που γνώριζε και απαιτούσε να το αναγνωρίζουν οι πάντες, ως ζωγράφος δούλευε σεμνά. Ο σπουδαίος σκηνοθέτης υπήρξε παράλληλα ένας εκφραστικός καλλιτέχνης, αποκαλύπτει ο Κάζινς και είναι αυτό το ιδιαίτερο βλέμμα του πάνω στη ζωή που κάνει το ντοκιμαντέρ μια πραγματική ανακάλυψη.

Σκηνοθεσία: Μαρκ Κάζινς (Golden Eye – Special Mention για «Το Βλέμμα του Όρσον Γουέλς» στο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Καννών το 2018)

Σενάριο: Μαρκ Κάζινς

Εμφανίζονται: Όρσον Γουέλς (Τιμητικό Όσκαρ το 1971, Όσκαρ Καλύτερου πρωτότυπου σεναρίου για το «Πολίτης Κέιν» το 1942, 20th Anniversary Prize & Technical Grand Prize για το «Οι καμπάνες του μεσονυχτίου» το 1966, Βραβείο Καλύτερης Ανδρικής ερμηνείας για το «Σύντροφοι του κακού» το 1959 και Grand Prize of the Festival για το «The Tragedy of Othello: The Moor of Venice» το 1952 στο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Καννών, Career Golden Lion στο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Βενετίας το 1970), Μαρκ Κάζινς, Μπεατρίς Γουέλς

Διάρκεια: 115 λεπτά

Τρέιλερ: https://www.youtube.com/watch?v=hH5xEUvXcGA

Ο Κόσμος σου ανήκει (Le monde est à toi)
του Ρομέν Γαβράς

Ο Φρανσουά είναι ένας μικροκακοποιός που ονειρεύεται να γίνει ο επίσημος διανομέας της εταιρίας παγωτών Mr. Freeze στο Μαρόκο και να μπει στον ίσιο δρόμο. Όμως, οι ελπίδες του διαλύονται όταν ανακαλύπτει πως η μητέρα του, μια έμπειρη απατεώνισσα, έχασε όλες τις οικονομίες του στον τζόγο. Η μόνη λύση που του απομένει για να βγάλει τα λεφτά που χρειάζεται, είναι να δεχτεί την πρόταση του αρχηγού της τοπικής συμμορίας και να αναλάβει μια τελευταία «δουλειά» στην Ισπανία.

Τα πράγματα πάνε από το κακό στο χειρότερο – και η μία γκάφα διαδέχεται την άλλη – όταν η «δουλειά» στραβώνει κι όλος ο περίγυρος του Φρανσουά βρίσκεται μπλεγμένος στην υπόθεση: η κοπέλα που έχει καψουρευτεί, ο ονειροπαρμένος πρώην της μητέρας του, ο οποίος μόλις βγήκε από τη φυλακή, δύο αχώριστοι κι ανεκδιήγητοι τύποι που φαντασιώνονται ότι είναι γκάνγκστερ και, τέλος, η πιο επικίνδυνη απ’ όλους: η γοητευτική μητέρα του.

«Πάντα ήθελα να κάνω μια γκανγκστερική ταινία αλλά και το εντελώς αντίθετό της, οπότε προσπάθησα να επαναπροσδιορίσω το είδος μέσα από μια διαφορετική προσέγγιση. Μαζί με τους συν-σεναριογράφους μου συγκεντρώσαμε πολλές ιστορίες συζητώντας με δύο φίλους, έναν δικηγόρο κι ένα δημοσιογράφο του αστυνομικού ρεπορτάζ, καθώς και παρακολουθώντας δίκες. Οι ιστορίες αυτές αποκάλυψαν έναν κόσμο που δεν είχε το μυστήριο ή τη λάμψη των ταινιών του είδους. Τον κόσμο των μικροκακοποιών που είναι πιο κοντά στην κωμωδία παρά στο film noir: άτομα με ευαισθησίες που εμπλέκονται σε αδικήματα, και εξωφρενικές καταστάσεις που είναι, εντέλει, πολύ ανθρώπινες.

Αρχικά προβληματιστήκαμε γιατί δεν μπορούσαμε να βρούμε κάτι που να μας συνδέει με τους συγκεκριμένους χαρακτήρες. Μέχρι την ημέρα που είδα μια γυναίκα να εμφανίζεται σε μια δίκη για να υπερασπιστεί το γιο της μαζί με τους δικηγόρους του. Κι αυτό μου έδωσε την ιδέα: οι άντρες στην ταινία είναι, ουσιαστικά, αδύναμοι και περιβάλλονται από δυναμικές γυναίκες (όπως ο Φρανσουά που είναι εγκλωβισμένος ανάμεσα στη μητέρα και την κοπέλα του). Δηλαδή, το αντίθετο απ’ ό,τι βλέπουμε συνήθως στις ταινίες. Όταν μίλησα στον πατέρα μου, τον Κώστα Γαβρά, γι’ αυτό το στοιχείο της ταινίας (συγκεκριμένα τη σχέση μητέρας – γιου), μου πρότεινε να δω την ταινία του Ραούλ Γουόλς “Ο Μεγάλος Αμαρτωλός” με τον Τζέιμς Κάγκνεϊ. Και ήταν το κάτι άλλο!» αναφέρει ο σκηνοθέτης.

Σκηνοθεσία: Ρομέν Γαβράς

Σενάριο: Ρομέν Γαβράς, Νοέ Ντεμπρέ, Καρίμ Μπουκερσά

Πρωταγωνιστούν: Καρίμ Λεκλού, Ιζαμπέλ Ατζανί (Ασημένια Άρκτος Καλύτερης ηθοποιού για το «Καμίλ Κλωντέλ» στο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Βερολίνου το 1989, Βραβείο Καλύτερης Γυναικείας ερμηνείας για τα «Quartet» & «Μια γυναίκα δαιμονισμένη» στο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Καννών το 1981, Βραβείο Σεζάρ Καλύτερου Α’ γυναικείου ρόλου για το «La journée de la jupe» το 2010, για το «La reine Margot» το 1989, για το «Καμίλ Κλωντέλ» το 1995, για το «L’été meurtrier» το 1984 και για το «Μια γυναίκα δαιμονισμένη» το 1982), Βενσάν Κασέλ (Βραβείο Σεζάρ Καλύτερου Α’ ανδρικού ρόλου για τα «Υπ’ αριθμόν 1 δημόσιος κίνδυνος: Μέρος 1ο» & «Υπ’ αριθμόν 1 δημόσιος κίνδυνος: Μέρος 2ο» το 2009), Ουλίγια Αμάμρα (Βραβείο Σεζάρ Πλέον υποσχόμενης Γαλλίδας ηθοποιού για το «Divines» το 2017), Φρανσουά Νταμιέν (Special Artistic Achievement    για το «Suzanne» στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης το 2013), Φιλίπ Κατρίν, Σαμ Σπρούελ, Γκάμπι Ρόουζ

Διάρκεια: 100 λεπτά

Τρέιλερ: https://www.youtube.com/watch?v=iwld-AWIQxU

Kursk – Η τελευταία αποστολή (Kursk)
του Τόμας Βίντερμπεργκ

Η ταινία εμπνέεται από την αξέχαστη αληθινή ιστορία του K-141 KURSK, ενός ρωσικού πυρηνικού υποβρυχίου που βυθίστηκε στον πυθμένα της θάλασσας του Μπάρεντς, τον Αύγουστο του 2000. Επρόκειτο για μια απλή ναυτική άσκηση που όμως είχε τραγική κατάληξη, με τη ρωσική κυβέρνηση να αρνείται – για πέντε μέρες – τη βοήθεια από τις ξένες κυβερνήσεις, προτού τελικά συμφωνήσει να δεχθεί τη συνδρομή της βρετανικής και της νορβηγικής κυβέρνησης.

Το KURSK ήταν ένα πυρηνοκίνητο υποβρύχιο του Βορείου Στόλου του Ρωσικού Ναυτικού. Το όνομά του δόθηκε από τη Μάχη του Kursk, που έγινε κατά τη διάρκεια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου στην περιοχή του Kursk της Ρωσίας. Ήταν η μεγαλύτερη μάχη τεθωρακισμένων, που έγινε ποτέ και έληξε με νίκη της Σοβιετικής Ένωσης, που την οδήγησε αργότερα στο πέρασμα του Δνείπερου και στην απελευθέρωση του Κιέβου το φθινόπωρο του 1943.

Κυβερνήτης και διοικητής ήταν ο Γκενάντι Πετρόβιτς Λιάτσιν. Το υποβρύχιο είχε, σύμφωνα με τη λίστα των θυμάτων που δόθηκε στη δημοσιότητα, 118 επιβαίνοντες. Το Kursk στις 12 Αυγούστου του 2000 βρισκόταν στη Θάλασσα του Μπάρεντς, που αποτελεί τμήμα του Αρκτικού Ωκεανού και η αποστολή του ήταν η πραγματοποίηση άσκησης εκτόξευσης εικονικών τορπιλών εναντίον της ναυαρχίδας Πέτρος ο Μέγας.

Τις πρωινές ώρες της 12ης Αυγούστου, πύραυλοι Κρουζ εκτοξεύτηκαν από το υποβρύχιο σύμφωνα με τον τότε Ρώσο Υπουργό Εθνικής Άμυνας Ίγκορ Σεργκέγιεφ και αναμενόταν αναφορά στις 18:00 ώρα Ρωσίας, αλλά η επαφή υποβρυχίου με το αρχηγείο των επιχειρήσεων της άσκησης δεν έγινε ποτέ. Λίγες ώρες νωρίτερα όμως, σεισμογράφοι στη Νορβηγία κατέγραψαν δύο δονήσεις έντασης 2,2 Ρίχτερ και 4,2 Ρίχτερ αντίστοιχα, με χρονική διαφορά μεταξύ τους 2 λεπτά και 15 δευτερόλεπτα.

Το σκάφος βυθίστηκε στα 108 μέτρα, περίπου 135 χιλιόμετρα ανοιχτά του Σεβερομόρσκ. Στις 18:00 ώρα Ρωσίας και εφόσον το υποβρύχιο δεν είχε δώσει αναφορά για την έκβαση της αποστολής του, όπως ήταν προκαθορισμένο, λήφθηκαν μέτρα ετοιμότητας των δυνάμεων διάσωσης και σκάφη έσπευσαν να εντοπίσουν το υποβρύχιο. Στις 13 Αυγούστου το υποβρύχιο εντοπίστηκε και αναγνωρίστηκε από Ρωσικά σκάφη.

Την 15η Αυγούστου, η Ρωσία ξεκίνησε, χωρίς τη συνδρομή άλλων χωρών που προσφέρονταν, επιχείρηση διάσωσης για τους επιβαίνοντες στο Kursk. Τελικά η Ρωσική επιχείρηση διάσωσης απέτυχε εξ αιτίας ισχυρών υποθαλάσσιων ρευμάτων και των ισχυρών ανέμων που επικρατούσαν στη Θάλασσα του Μπάρεντς και έτσι το Ρωσικό καταδύσιμο σκάφος δεν προσέγγισε το καθηλωμένο υποβρύχιο.

Τελικά στις 16 Αυγούστου, η Ρωσία ζητάει επίσημα τη συνδρομή του Ηνωμένου Βασιλείου και της Νορβηγίας για τη διάσωση και το Βρετανικό υποβρύχιο διάσωσης LR5 μαζί με πλήρωμα, καθώς και το πλοίο Seaway Eagle με Νορβηγούς δύτες σπεύδουν στο χώρο όπου έχει εντοπιστεί το Kursk και φτάνουν στις 19 Αυγούστου, ενώ την προηγούμενη ημέρα έχουν σημειωθεί δύο ισχυρές εκρήξεις στο καθηλωμένο υποβρύχιο. Στις 21 Αυγούστου Νορβηγοί δύτες καταφέρνουν να ανοίξουν μία εξωτερική καταπακτή του Kursk και μερικές ώρες αργότερα ανοίγεται και μία εσωτερική. Η εσωτερική καμπίνα βρίσκεται πλημμυρισμένη και οι διασώστες συμπεραίνουν πως όλα τα μέλη του πληρώματος είναι νεκροί γεγονός που ανακοινώνεται από το Ρωσικό Ναυτικό την ίδια μέρα.

Στις 12 Αυγούστου του 2002, έγιναν τα αποκαλυπτήρια δύο μνημείων για την τραγωδία του Kursk, ένα στη Μόσχα και ένα στο Βιντγιάεβο, από όπου το Kursk ξεκίνησε το τελευταίο του ταξίδι. Το μνημείο στη Μόσχα απεικονίζει ένα ναυτικό ασκεπή, πάνω από ένα υποβρύχιο που βυθίζεται στον ωκεανό.

Ένα άλλο μνημείο έκανε επίσης τα αποκαλυπτήριά του στην Αγία Πετρούπολη, στην επέτειο τριών χρόνων από το ατύχημα στο Kursk. Το μνημείο αυτό αποτελείται από έναν κύβο από μαύρο γρανίτη όπου πάνω αναγράφεται: “Στη μνήμη του πληρώματος του Kursk ” και από την άλλη πλευρά αναγράφεται απόσπασμα από το σημείωμα που βρέθηκε από τον Νμίτρι Κολέσνικοβ, μέλος του πληρώματος, με τις λέξεις: «Μην απελπίζεστε». Πέντε χρόνια μετά το ατύχημα έγιναν τα αποκαλυπτήρια ενός τέταρτου μνημείου, που αποτελείται από θραύσματα του υποβρυχίου, στην πόλη Kursk από όπου το υποβρύχιο πήρε το όνομά του.

Σκηνοθεσία: Τόμας Βίντερμπεργκ (Prize of the Ecumenical Jury για «Το Κυνήγι» το 2012 & Jury Prize για το «Οικογενειακή γιορτή» το 1998 στο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Καννών)

Σενάριο: Ρόμπερτ Ρόντατ

Πρωταγωνιστούν: Ματάιας Σόναρτς (EFP Shooting Star στο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Βερολίνου το 2003, Βραβείο Σεζάρ Πλέον υποσχόμενου Γάλλου ηθοποιού για το «Σώμα με Σώμα» το 2013), Λέα Σεντού (Χρυσός Φοίνικας για το «Η Ζωή της Αντέλ» το 2013 & Chopard Trophy – Female Revelation το 2009 στο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Καννών), Κόλιν Φερθ (Όσκαρ Α’ ανδρικού ρόλου, Χρυσή Σφαίρα Καλύτερου Α’ ανδρικού ρόλου σε δραματική ταινία & Κινηματογραφικό Βραβείο BAFTA Καλύτερου Α’ ανδρικού ρόλου για το «Ο Λόγος του Βασιλιά» το 2011, Κινηματογραφικό Βραβείο BAFTA Καλύτερου Α’ ανδρικού ρόλου για το «Ένας άντρας μόνος» το 2010, Κύπελλο Βόλπι Καλύτερου ηθοποιού για το «Ένας άντρας μόνος» στο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Βενετίας το 2009), Πίτερ Σιμόνισεκ, Μαξ φον Σιντό (Festival Trophy στο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Καννών το 2004, Pasinetti Award – Best Actor για το «Ingenjör Andrées luftfärd» στο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Βενετίας το 1982), Στίβεν Γουάντινγκτον, Ζλάτκο Μπούριτς, Τζόελ Μπάσμαν (EFP Shooting Star στο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Βερολίνου το 2008), Πιτ Μπουκόβσκι, Γκούσταφ Χάμαρστεν

Διάρκεια: 117 λεπτά

Τρέιλερ: https://www.youtube.com/watch?v=Et6_JkFEbXk

Ο Υποψήφιος (The Front Runner)
του Τζέισον Ράιτμαν

Η ταινία παρακολουθεί την άνοδο και την πτώση του χαρισματικού Γερουσιαστή  Γκάρι Χαρτ, που το 1987 είχε κερδίσει τις εντυπώσεις των νεαρών ψηφοφόρων και είχε θεωρηθεί ο αδιαμφισβήτητος υποψήφιος των Δημοκρατικών για το προεδρικό χρίσμα, όταν η καμπάνια του πέρασε σε δεύτερη μοίρα εξαιτίας της αποκάλυψης μιας εξωσυζυγικής του σχέσης.

Ο κίτρινος τύπος άρχισε να αλλοιώνει την πολιτική δημοσιογραφία για πρώτη φορά και ο Γερουσιαστής Χαρτ υποχρεώθηκε να εγκαταλείψει την προεδρική κούρσα. Τα γεγονότα εκείνης της περιόδου άφησαν το σημάδι τους στην αμερικανική και διεθνή πολιτική σκηνή.

Η συναρπαστική και επίκαιρη ιστορία βασίζεται σε βιβλίο του Ματ Μπάι με τίτλο «All the Truth Is Out», ο οποίος συνυπογράφει το σενάριο. Χάρη στον καταιγιστικό ρυθμό της, τους έξυπνους διαλόγους, το χιούμορ και τις εξαιρετικές της ερμηνείες, η ταινία όχι μόνο καταγράφει το παρασκήνιο ενός σκανδάλου, αλλά φωτίζει τη συγκυρία που άλλαξε τη σχέση πολιτικής και δημοσιογραφίας για πάντα. Οι αντιδράσεις του τότε, έχουν επιπτώσεις μέχρι σήμερα.

Ήταν 1988, όταν ο – παντρεμένος και οικογενειάρχης – γερουσιαστής του Κολοράντο ενεπλάκη σε σκάνδαλο στο οποίο πρωταγωνιστούσε μαζί με μια 29χρονη, την Ντονα Ράις. Δύο φωτογραφίες του Χαρτ που δημοσιεύτηκαν στη Miami Herald και τον έδειχναν να εξέρχεται από το σπίτι του έχοντας στο πλευρό του τη Ράις του «έκοψαν τα φτερά» για την προεδρία των ΗΠΑ καθώς πολλά μπορούσε τότε να ανεχτεί το εκλογικό σώμα της χώρας, αλλά όχι μια εξωσυζυγική σχέση.

Όπως παραδέχεται ο πρωταγωνιστής της ταινίας, Χιου Τζάκμαν, ο Χαρτ υπήρξε, μακράν, ο πιο αινιγματικός από τους χαρακτήρες που έχει κατά καιρούς υποδυθεί. «Τον γνώρισα προσωπικά, με κάλεσε και στο σπίτι του. Αλλά έπρεπε να μελετήσω όλες του τις μικρές κι αδιόρατες κινήσεις, το πώς έπιανε το μικρόφωνο πριν μιλήσει, τις παύσεις που έκανε ανάμεσα στην ομιλία του. Ο Χαρτ έμοιαζε να είναι διαρκώς σε μια κατάσταση ζεν. Κι είναι ένας άντρας με ευφυΐα ανώτερη του φυσιολογικού», προσθέτει, αποκαλύπτοντας πως είναι «όπως κι ο πατέρας μου, ένας άνθρωπος πολύ μετρημένος».

Παράλληλα τον χαρακτηρίζει «τζέντλεμαν», «έναν πραγματικό κύριο», που όπως λέει, «δεν μπορούσα να βρω τί ήταν αυτό που ένωνε την περίπτωση του με τις περιπτώσεις άλλων σεξουαλικών σκανδάλων, όπως του Μπιλ Κλίντον ή του Έλιοτ Σπίτζερ».

Η ιστορία διαδραματίστηκε στις ΗΠΑ το 1987. Οι Δημοκρατικοί ετοιμάζονται να εκλέξουν το νέο τους αρχηγό που θα διεκδικήσει στις προεδρικές εκλογές το αξίωμα του προέδρου των ΗΠΑ από τον πρόεδρο Μπους. Ο γερουσιαστής Γκάρι Χαρτ έχει καταφέρει ήδη να πείσει το 34% των Δημοκρατικών και είναι το φαβορί. Ως τη στιγμή που «σκάει η βόμβα»: ο πιθανός αυριανός πρόεδρος των ΗΠΑ έχει εξωσυζυγικές σχέσεις! Η πουριτανική Αμερική της δεκαετίας του ’80 δεν μπορεί να ανεχθεί κάτι τέτοιο, αλλά είναι και πολύ δύσκολο να αποκαλυφθεί του λόγου το αληθές αν μάλιστα σκεφθεί κανείς ότι ως τότε η ιδιωτική ζωή των υποψηφίων εθεωρείτο ταμπού από τον Τύπο. Ουδείς διανοείτο στον αμερικανικό Τύπο να ασχοληθεί μ’ αυτό. Ο Γκάρι Χαρτ βγαίνει δημόσια και προκαλεί: «Δεν υπάρχει εξωσυζυγική σχέση».

Η εφημερίδα «Miami Herald» τον φωτογραφεί σε θαλαμηγό αγκυροβολημένη στο λιμάνι του Μαϊάμι αγκαλιά με το μοντέλο Ντόνα Ράις. Την επομένη η δημοτικότητα του υποψήφιου αρχηγού των Δημοκρατικών γκρεμοτσακίζεται στο 7% και ο Γκάρι Χαρτ, ένας από τους πιο χαρισματικούς υποψηφίους για το αξίωμα του προέδρου των ΗΠΑ μετά τον Τζον Κένεντι, αναγκάζεται να παραιτηθεί. Το παραμύθι τελειώνει. Ο Γκάρι Χαρτ χάνεται από το πολιτικό προσκήνιο.

Σκηνοθεσία: Τζέισον Ράιτμαν (Χρυσή Σφαίρα Καλύτερου σεναρίου σε ταινία & Κινηματογραφικό Βραβείο BAFTA Καλύτερου πρωτότυπου σεναρίου για το «Ραντεβού στον αέρα» το 2010, Βραβείο Γκράμι Καλύτερου άλμπουμ μουσικής επένδυσης οπτικών μέσων με συλλογή τραγουδιών για το «Juno» το 2009)

Σενάριο: Ματ Μπάι, Τζέισον Ράιτμαν, Τζέι Κάρσον

Πρωταγωνιστούν: Χιου Τζάκμαν (Χρυσή Σφαίρα Καλύτερου Α’ ανδρικού ρόλου σε μουσική ή κωμική ταινία για το «Οι Άθλιοι» το 2013, Βραβείο Έμμυ Ζώνης Υψηλής Τηλεθέασης Καλύτερου ερμηνευτή σε μουσικό ή ποικίλης ύλης πρόγραμμα για το «The 58th Annual Tony Awards» το 2005), Βέρα Φαρμίγκα (Ειδικό Βραβείο επιτροπής για το «Μέχρι το κόκαλο» στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Sundance το 2004), Τζ. Κ. Σίμονς (Όσκαρ Β’ ανδρικού ρόλου, Χρυσή Σφαίρα Καλύτερου Β’ ανδρικού ρόλου και Βραβείο BAFTA  για το «Χωρίς μέτρο» το 2015), Αλφρεντ Μολίνα, Μαρκ Ο’Μπράιεν, Τζος Μπρένερ, Τόμι Ντιούι, Κέιτλιν Ντέβερ, Όλιβερ Κούπερ

Διάρκεια: 113 λεπτά

Τρέιλερ: https://www.youtube.com/watch?v=DDsy2jFNvcc

Ο Γκριντς (The Grinch)
των Σκοτ Μοσιέ και Γιάροου Τσένι

Ο Γκρίντς ζει μοναχικά μέσα σε μια σπηλιά με μόνη συντροφιά τον πιστό του σκύλο Μαξ. Εφοδιασμένος με εφευρέσεις και αντικείμενα για τις καθημερινές ανάγκες του, ο Γκρίντς βλέπει τους γείτονές του στο Χούβιλ μόνο όταν του τελειώσουν τα τρόφιμα. Κάθε χρόνο τα Χριστούγεννα, οι κάτοικοι του Χούβιλ τού χαλάνε την ηρεμία του, με τους δυνατούς εορτασμούς τους.

Όταν δηλώνουν πως θα κάνουν τα φετινά Χριστούγεννα 3 φορές πιο μεγάλα, ο Γκριντς συνειδητοποιεί ότι υπάρχει μόνο ένας τρόπος να ξανακερδίσει την ηρεμία του. Αποφασίζει να ντυθεί Άγιος Βασίλης και παρέα με το Μάξ και έναν τάρανδο, να κλέψει τα Χριστούγεννα! Όμως η καρδιά του θα γλυκάνει εξαιτίας του γενναιόδωρου πνεύματος ενός μικρού κοριτσιού.

Η Σίντι-Λου, ένα κορίτσι που λατρεύει τα Χριστούγεννα, σχεδιάζει με τους φίλους της να παγιδεύσει τον Άγιο Βασίλη, έτσι ώστε να τον ευχαριστήσει από κοντά γιατί βοηθάει τη μητέρα της να τα βγάλει πέρα. Θα καταφέρει η Σίντι-Λου να γνωρίσει τον Άγιο Βασίλη καθώς πλησιάζουν οι γιορτές; Θα καταφέρει ο κατεργάρης Γκρίντς να σταματήσει τους εορτασμούς των κατοίκων μια και καλή;

Αστεία, ενθουσιώδης και άκρως ψυχαγωγική, η ιστορία του Γκριντς μιλάει όπως καμία άλλη για την ουσία των Χριστουγέννων, για την αγάπη των γιορτινών ημερών και για τη δύναμη της αισιοδοξίας.

Το σενάριο επένδυσε σε άλλες πτυχές της ιστορίας, όπως στους λόγους για τους οποίους ο Γκριντς έγινε τόσο μοναχικός και τις αιτίες που έθρεψαν το μίσος του για τις μέρες των Χριστουγέννων. Πέρα από τα κωμικά gags και τις απίθανες τροπές της ιστορίας, στην καρδιά της ταινίας υπάρχει η έννοια της συγχώρεσης και η δύναμη της αγάπης (ή της έλλειψής της) που υπερβαίνει κάθε τραύμα.

Σκηνοθεσία: Σκοτ Μοζιέ, Γιάροου Τσέινι

Σενάριο: Μάικλ ΛεΣιέρ, Τόμι Σουέρντλοου

Δανείζουν τις φωνές τους οι: Γιώργος Καπουτζίδης, Έφη Παπαθεοδώρου

Διάρκεια: 86 λεπτά

Τρέιλερ: https://www.youtube.com/watch?v=BKpLL0biUy4

Το Πάρκο του Τρόμου (Hell Fest)
του Γκρέγκορ Πλότκιν

Η Νάταλι είναι φοιτήτρια και επισκέπτεται την παιδική της φίλη, Μπρουκ και τη συγκάτοικο της, Τέιλορ. Αν ήταν μια οποιαδήποτε άλλη εποχή του χρόνου τα κορίτσια θα περνούσαν το χρόνο τους ανάμεσα σε συναυλίες και bar, είναι όμως Χαλοουίν, που σημαίνει ότι όλοι θα πάνε στο «Πάρκο του Τρόμου», ένα περιοδεύον Luna Park με τρενάκια του Τρόμου, και ένα σωρό άλλες τρομακτικές δραστηριότητες.

Κάθε χρόνο χιλιάδες κόσμος επισκέπτεται το πάρκο για να ζήσει καλά σκηνοθετημένες τρομακτικές εμπειρίες που ανεβάζουν την αδρεναλίνη στα ύψη. Όμως, ανάμεσα στο ενθουσιώδες κοινό υπάρχει ένας επισκέπτης που δεν έχει έρθει στο πάρκο για να διασκεδάσει αλλά για να κυνηγήσει. Ενώ ο κόσμος τον αντιμετωπίζει σα μια ακόμα ατραξιόν του Πάρκου κανείς δεν μπορεί να φανταστεί ότι στην πραγματικότητα έχουν μπροστά τους έναν εφιάλτη.

Το κόνσεπτ βασικά είναι ένας μεταμφιεσμένος φονιάς, «χαμένος» ανάμεσα σε δεκάδες άλλους μεταμφιεσμένους σε μια συνθήκη επιβεβλημένων μεταμφιέσεων, που ούτε εντύπωση προκαλεί, ούτε υποψίες κινεί, ακόμα κι όταν πετσοκόβει κάποιον. Ο κάποιος, από τη μεριά του, μέχρι να αισθανθεί τη λεπίδα στη σάρκα, πιστεύει πως βρίσκεται σε θέση υπεροχής, βέβαιος ως θεατής πως το προσφερόμενο θέαμα είναι ψεύτικο. Πως δεν μπορεί να τον αγγίξει στ’ αλήθεια, μόνο να τον γαργαλά. Ο, τι δηλαδή νιώθουμε όλοι εμείς οι θεατές παρακολουθώντας μια ταινία φρίκης.

Οι φαν του είδους έχουν δει το «Τούνελ του Τρόμου» του Χούπερ, τη «Νύχτα με τις Μάσκες» του Κάρπεντερ, το «Something Wicked This Way Comes» του Κλέιτον, την «Κραυγή Αγωνίας» του Κρέιβεν. Τι να την κάνουν μία ακόμη ταινία τρόμου, που δεν έχει να προσφέρει τίποτα παραπάνω, αλλά μόνο υποβιβάζει όλες τις προκατόχους της;

Σκηνοθεσία: Γκρέγκορ Πλότκιν

Σενάριο: Σεθ Μ. Σέργουντ, Μπλερ Μπάτλερ, Ακέλα Κούπερ

Πρωταγωνιστούν: Μπεξ Τέιλορ – Κλάους, Τόνι Τοντ, Ρέιν Έντουαρντς, Έιμι Φορσάιθ, Κρίστιαν Τζέιμς, Ρόμπι Άταλ, Ματ Μερκιούριο, Κόρτνι Ντιτζ, Στίβεν Κόνροϊ, Μάικλ Τουρέκ

Διάρκεια: 89 λεπτά

Τρέιλερ: https://www.youtube.com/watch?v=cSVI2eUcAZQ