Αυτή την εβδομάδα στους κινηματογράφους (γράφει η Ζωή Κακοτρίχη, 22.11.2018)

Αυτή την εβδομάδα στους κινηματογράφους…

γράφει η Ζωή Κακοτρίχη, 22.11.2018
μπλογκ στο «Ζω Φωκίδα!»: Σινεφίλ

Λιτή εβδομάδα με έξι μόνο ταινίες να κάνουν πρεμιέρα στις ελληνικές κινηματογραφικές αίθουσες. Ανάμεσά τους μία ταινία κινουμένων σχεδίων που μπαίνει με φόρα στο Διαδίκτυο και στα κοινωνικά δίκτυα, ένα σύγχρονο θρίλερ με φόντο την εγκληματικότητα, το πάθος και τη διαφθορά, μία αληθινή ιστορία ενός ανθρώπου της διπλανής πόρτας, η επίσημη υποβολή της Αλβανίας για το Όσκαρ Καλύτερης Ξενόγλωσσης Ταινίας, το σκηνοθετικό ντεμπούτο της Ίσολντ Ιγκατότιρ και ένα φιλμ τρόμου με φόντο τη σκανδιναβική φύση.  Επίσης αυτήν την εβδομάδα ξεκινάνε το 31ο Πανόραμα Ευρωπαϊκού Κινηματογράφου και το 9ο Φεστιβάλ Εθνογραφικού Κινηματογράφου της Αθήνας.

Ραλφ εναντίον Ίντερνετ (Ralph Breaks the Internet)
των Ριτς Μουρ και Φιλ Τζόνστον

Ο καταστροφέας Ραλφ και η πάντα ανήσυχη φίλη του, Βανέλοπη φον Σβιτς, θα ρισκάρουν ένα απίθανο ταξίδι στον κόσμο του διαδικτύου, αναζητώντας ένα ανταλλακτικό για να σώσουν το Sugar Rush, το βιντεοπαιχνίδι της Βανέλοπη. Στην πορεία, θα στηριχτούν στους κατοίκους του Internet – netizens – για να τους βοηθήσουν να βρουν το δρόμο τους, συμπεριλαμβανομένου και ενός ιντερνετικού επιχειρηματικού μυαλού ονόματι «Yesss», που είναι ο κύριος αλγόριθμος και η ψυχή του viral site «BuzzzTube».

Oι αξιαγάπητοι Ραλφ και Βανέλοπη – το απροσάρμοστο δίδυμο με τη χρυσή καρδιά και τα μοναδικά ταλέντα – επιστρέφουν έξι χρόνια μετά την επιτυχημένη πρώτη ταινία που μας ταξίδεψε σε πρωτόγνωρες 2-bit περιπέτειες. Το «Ραλφ εναντίον Ίντερνετ», δημιούργημα κι αυτό της ομάδας που μας χάρισε την πρώτη αριστουργηματική περιπέτεια και τη βραβευμένη με Όσκαρ Ζωούπολη, αφήνει πίσω του τα video games και τολμά να χαρτογραφήσει τον αχανή και εντυπωσιακό κόσμο του διαδικτύου, που με τη σειρά του θα αποδείξει αν μπορεί να αντέξει τις «καταστροφές» του Ραλφ.

Στην ταινία εμφανίζονται καινούριοι ήρωες που κατοικούν στο διαδίκτυο, αλλά και όλες οι πριγκίπισσες της Disney σε μία από τις πιο ξεκαρδιστικές σκηνές στην ιστορία του animation. Πιστή στα νοήματα της πρώτης, η ταινία αγκαλιάζει τη διαφορετικότητα και τιμά τη φιλία, που όσα εμπόδια κι αν συναντήσει είναι το συνδετικό υλικό που κρατάει τους ήρωες μαζί για πάντα.

Ο Ραλφ έκανε την πρώτη του εμφάνιση το 2012 αποσπώντας θετικές κριτικές. Βασικός χαρακτήρας ήταν ένας ήρωας ηλεκτρονικού παιχνιδιού – από τις ρετρό Ατάρι εποχές – που μπαινόβγαινε στα παιχνίδια για να σώσει τη Βανέλοπι, ηρωίδα ενός διαφορετικού παιχνιδιού που είχε χάσει τα πίξελ της. Στόχος του Ραλφ ήταν να υπερισχύσει άλλων ηρώων που του κλέβουν την πρωτιά, καθώς εκείνος είχε τη φήμη του κακού καταστροφέα.

Το φιλμ βγαίνει στη χώρα μας ταυτόχρονα με τις ΗΠΑ. Θα προβληθεί μεταγλωττισμένο, με υπότιτλους και σε 3D. Να προσθέσουμε πως η ταινία έκανε την παγκόσμια πρεμιέρα της στο Θέατρο Ελ Καπιτάν στο Λος Άντζελες στις 6 Νοεμβρίου 2018.

Σκηνοθεσία: Ριτς Μουρ (Όσκαρ Καλύτερης ταινίας κινουμένων σχεδίων για το «Ζωούπολη» το 2017), Φιλ Τζόνστον

Σενάριο: Φιλ Τζόνστον, Πάμελα Ρίμπον

Δανείζουν τις φωνές τους οι: Βασίλης Αξιώτης, Δανάη Σκιάδη, Σοφία Τσάκα, Νίκος Παπακωνσταντίνου, Όθωνας Μεταξάς, Ηλίας Ζερβός, Ανδρέας Ευαγγελάτος, Βασίλης Μηλιός, Ιφιγένεια Στάϊκου, Κλεοπάτρα Ροντήρη

Διάρκεια: 112 λεπτά

Τρέιλερ: https://www.youtube.com/watch?v=3-KLhcLlcdQ

Οι Χήρες (Widows)
του Στιβ ΜακΚουίν

Η Βερόνικα αποφασίζει να ολοκληρώσει τη ληστεία που άφησε στη μέση ο Χάρι. Πρώτο της βήμα να βρει τις χήρες της ομάδας του Χάρι. Αρχικά είναι ξένες μεταξύ τους αλλά τις δένει ο θάνατος, η σχέση που είχαν οι ληστές σύζυγοί τους και το γεγονός ότι είναι όλες τους έτοιμες για μια ληστεία. Αυτά είναι τα μόνο στοιχεία που τις ενώνουν γιατί κατά τ’ άλλα είναι εντελώς αντίθετες μεταξύ τους.

Η Λίντα είναι μια αθώα και πιστή χήρα που προσπαθεί να κρατήσει ενωμένη την οικογένειά της μετά το θάνατο του άντρα της. Η Άλις είναι μία Πολωνή μετανάστρια και καταπιεσμένη συζύγος. Η τελευταία χήρα που συμπληρώνει την ομάδα είναι η Μπελ που είναι δυνατή, ευθεία και πολύπλοκη σα χαρακτήρας. Είναι εξοικειωμένη με τον κίνδυνο και της είναι άγνωστος ο φόβος. Όταν συναντιέται με τις υπόλοιπες είναι σχεδόν αυτονόητο ότι μπορεί να τις βοηθήσει.

Βασισμένη στην ομώνυμη δημοφιλή βρετανική τηλεοπτική σειρά, η ταινία είναι τοποθετημένη στο σύγχρονο Σικάγο. Μέσα σε μια περίοδο αναταραχής, εντάσεις θα δημιουργηθούν όταν η Βερόνικα, η Άλις, η Λίντα και η Μπελ παίρνουν τη μοίρα τους στα χέρια τους και συνωμοτούν για να χτίσουν ένα μέλλον σύμφωνα με τους δικούς τους όρους.

«Θυμάμαι ότι έβλεπα την τηλεοπτική σειρά στα 13 μου. Αυτές οι γυναίκες είχαν καταφέρει κάτι που κανείς δεν τις είχε ικανές να καταφέρουν και αυτό μου έκανε μεγάλη εντύπωση γιατί τότε περνούσα μια περίοδο που ένιωθα ότι με κρίνουν ακριβώς με τον ίδιο τρόπο. Πολλά χρόνια αργότερα όταν ήρθα στο Χόλυγουντ, δεν μπορούσα να πιστέψω πώς τόσες ταλαντούχες γυναίκες ηθοποιοί δεν είχαν δουλειά. Τότε αποφάσισα ότι αφού κάνω μια ταινία για τη σκλαβιά, θα έκανα μια ταινία για τις γυναίκες» σχολιάζει ο Στιβ ΜακΚουίν.

Όταν ο καταξιωμένος σκηνοθέτης πλησίασε τη γνωστή σεναριογράφο Τζίλιαν Φλιν και της πρότεινε να γράψουν μαζί το σενάριο, εκείνη άρπαξε την ευκαιρία χωρίς δεύτερη σκέψη. «Με πήρε τηλέφωνο γνωρίζοντας ότι ζω στο Σικάγο και μου είπε ότι ήθελε να κάνει μια περιπέτεια ληστείας με πρωταγωνίστριες τέσσερις γυναίκες και είχα ήδη δεχτεί την πρόταση. Μετά μαθαίνω ότι θα γυριστεί στο Σικάγο, την πόλη που ζω και αγαπώ και είναι εντελώς ανεκμετάλλευτη. Όποτε αμέσως απάντησα, “Οκ, πού υπογράφω;”» σημειώνει η Φλιν.

Σκηνοθεσία: Στιβ ΜακΚουίν (Όσκαρ Καλύτερης ταινίας και Κινηματογραφικό Βραβείο BAFTA Καλύτερης ταινίας για το «12 χρόνια σκλάβος» το 2014, Κινηματογραφικό Βραβείο BAFTA Καλύτερου ντεμπούτου από Βρετανό σεναριογράφο, σκηνοθέτη ή παραγωγό για το «Hunger» το 2009, Golden Camera & FIPRESCI Prize – Un Certain Regard για το «Hunger» στο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Καννών το 2008, FIPRESCI Prize – Competition, ‘CinemAvvenire’ Award – Best Film & Young Cinema Award – Best Film in Competition για το «Shame» το 2011 και Gucci Prize για το «Hunger» το 2008 στο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Βενετίας)

Σενάριο: Τζίλιαν Φλιν, Στιβ ΜακΚούιν

Πρωταγωνιστούν: Βαϊόλα Ντέιβις (Όσκαρ Β’ γυναικείου ρόλου, Χρυσή Σφαίρα Καλύτερου Β’ γυναικείου ρόλου σε ταινία & Κινηματογραφικό Βραβείο BAFTA Καλύτερου Β’ γυναικείου ρόλου για το «Fences» το 2017), Μισέλ Ροντρίγκεζ, Ελίζαμπεθ Ντεμπίκι (Chopard Trophy – Female Revelation στο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Καννών το 2018), Κόλιν Φάρελ (Χρυσή Σφαίρα Καλύτερου Α’ ανδρικού ρόλου σε μουσική ή κωμική ταινία για το «Αποστολή στην Μπριζ» το 2009), Ρόμπερτ Ντιβάλ (Όσκαρ Α’ ανδρικού ρόλου & Χρυσή Σφαίρα Καλύτερου Α’ ανδρικού ρόλου σε δραματική ταινία για το «Τρυφερές Σχέσεις» το 1984, Χρυσή Σφαίρα Καλύτερου Α’ ανδρικού ρόλου σε μίνι σειρά ή τηλεταινία για το «Στάλιν» το 1993, Χρυσή Σφαίρα Καλύτερου Α’ ανδρικού ρόλου σε μίνι σειρά ή τηλεταινία για το «Lonesome Dove» το 1990, Χρυσή Σφαίρα Καλύτερου Β’ ανδρικού ρόλου σε ταινία & Κινηματογραφικό Βραβείο BAFTA Καλύτερου Β’ ανδρικού ρόλου για το «Αποκάλυψη Τώρα» το 1980, Pasinetti Award – Best Actor & Golden Ciak – Best Actor για το «The Lightship» το 1985, Pasinetti Award – Best Actor & Golden Phoenix – Best Actor για το «Καυτές μαρτυρίες» το 1981 στο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Βενετίας), Λίαμ Νίσον (Κύπελλο Βόλπι Καλύτερου ηθοποιού για το «Μάικλ Κόλινς, ο επαναστάτης» στο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Βενετίας το 1996), Τζον Μπέρνθαλ, Ντάνιελ Καλούγια (Κινηματογραφικό Βραβείο BAFTA Ανερχόμενου αστέρα το 2018), Σίνθια Ερίβο

Διάρκεια: 129 λεπτά

Τρέιλερ: https://www.youtube.com/watch?v=P-h_pbwIOXQ

Dogman
του Ματέο Γκαρόνε

Στις παρυφές μιας μητρόπολης, όπου ισχύει μόνο ο νόμος του πιο δυνατού, ο Μαρτσέλο, ένας μικροκαμωμένος και ευγενικός άντρας, μοιράζει τις μέρες του ανάμεσα σε ένα κομμωτήριο για σκύλους, την αγάπη του για την κόρη του και μία αμφιλεγόμενη σχέση υποταγής με τον Σιμόν, έναν πρώην πυγμάχο που τρομοκρατεί όλη τη γειτονιά. Αποφασισμένος να προφυλάξει την αξιοπρέπεια του, μετά από συνεχή ταπείνωση, ο Μαρτσέλο καταστρώνει σχέδιο εκδίκησης με αναπάντεχη έκβαση.

Ο δύο φορές βραβευμένος με το Μέγα Βραβείο της Επιτροπής στις Κάννες, Ματέο Γκαρόνε, επιστρέφει με το «Dogman», που αποτελεί την επίσημη πρόταση της Ιταλίας για το Όσκαρ Καλύτερης Ξενόγλωσσης Ταινίας στην επικείμενη τελετή το Φεβρουάριο του 2019. Η ιστορία, η οποία βασίζεται σε ένα πραγματικό περιστατικό που συγκλόνισε την Ιταλία και τον διεθνή τύπο με την αγριότητα της, βρίσκει στη μεθοδική προσέγγιση του Γκαρόνε μία ανεπιτήδευτη εξιστόρηση με πρωταγωνιστή τον εξαιρετικό Μαρτσέλο Φόντε που απέσπασε το Βραβείο Αντρικής Ερμηνείας στις Κάννες.

Με φόντο τις παρακμιακές και την ίδια στιγμή καθηλωτικές παρυφές μιας μεγάλης πόλης, ο σκηνοθέτης επιστρέφει στον τόπο του εγκλήματος -μια διαδρομή που ξεκίνησε με τη διαβόητη ιταλική μαφία στο Gomorra- για να εστιάσει σε ένα πιο μικρής κλίμακας δράμα για τη συντριβή της αξιοπρέπειας και την εκδικητικότητα που γρυλίζει μέσα από τα δόντια του πιο αδύναμου κρίκου.

Με το «Dogman» ο Γκαρόνε καταφέρνει έναν ταπεινό θρίαμβο, ανατέμνοντας τον ανθρωπάκο που καταφεύγει στη βία ως απόρροια της καθολικής του συντριβής σε έναν κόσμο ολόπλευρης επιθετικότητας. Το φιλμ του χαρακτηρίζεται από μία αξιοπρόσεκτη λιτότητα σε κάθε σεκάνς, με την απουσία επιτήδευσης να έρχεται να τονίσει την θλιμμένη ωριμότητα και την τραχύτητα με την οποία ο Ιταλός σκηνοθέτης προσεγγίζει το ζοφερό του σύμπαν.

Η αιματοβαμμένη αληθινή ιστορία αναφέρεται στον Πιέτρο Ντι Νέγκρι, που δολοφόνησε το γείτονα και μποξέρ Τζιανκάρλο Ρίτσι πετώντας τον στα σκυλιά του. Ο Ντι Νέγκρι μάλιστα παρακολουθούσε για ώρες τα σκυλιά να κατασπαράζουν το θύμα χωρίς να επεμβαίνει. Γιατί; Επειδή «έτρωγε» νταηλίκι για σειρά δεκαετιών από το θύμα. Η δολοφονία του Ρίτσι είναι αξιοσημείωτη για το γεγονός ότι είναι ένα από τα πιο φρικιαστικά εγκλήματα που διεξήχθησαν στην Ιταλία μετά το τέλος του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου.

Σκηνοθεσία: Ματέο Γκαρόνε (Grand Prize of the Jury           για το «Reality» το 2012 και Grand Prize of the Jury για το «Γόμορρα» το 2008 στο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Καννών, FEDIC Award – Special Mention για το «Ospiti» στο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Βενετίας το 1998)

Σενάριο: Ούγκο Κίτι (Kodak Award για το «Albergo Roma» στο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Βενετίας το 1996), Ματέο Γκαρόνε, Μάσιμο Γκαουντιόζο

Πρωταγωνιστούν: Μαρτσέλο Φόντε (Βραβείο Αντρικής Ερμηνείας για το «Dogman» στο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Καννών το 2018), Αντάμο Ντιονίζι, Εντοάρντο Πέσε, Νούνζια Σιάνο, Αλίντα Μπαλντάρι Καλάμπρια

Διάρκεια: 103 λεπτά

Τρέιλερ: https://www.youtube.com/watch?v=hQhZk3uEU58

Το Ξεκίνημα της Μέρας (Daybreak)
του Τζεντιάν Κότσι

Γυρισμένο στα Τίρανα του σήμερα, η ταινία αναφέρεται στην ιστορία μιας μητέρας που μεγαλώνει μόνη της το μικρό της γιο και που βρίσκεται σε μια εξαιρετικά δύσκολη κατάσταση έχοντας χάσει την δουλειά της σα νοσοκόμα και τα χρέη στο σπιτονοικοκύρη της την αφήνουν στο δρόμο.

Έχοντας αναλάβει να φροντίζει την κατάκοιτη μητέρα μιας φίλης της, η οποία αναγκάζεται να την αφήσει μόνη έχοντας λάβει τελεσίγραφο από τον Γάλλο σύζυγό της να επιστρέψει ή να χωρίσουν, θα βρει προσωρινό καταφύγιο στο σπίτι της. Και θα εύχεται την επιβίωση της ηλικιωμένης γυναίκας αφού είναι πια η μόνη πηγή εσόδων της.

Το φιλμ, όπως εξηγεί ο σκηνοθέτης, είναι ένα οικείο δράμα που λαμβάνει χώρα σε ένα διαμέρισμα, στο αστικό περιβάλλον των Τιράνων, αλλά θα μπορούσε να πραγματώνεται παντού. Η ιστορία βασίζεται σε δύο γυναικείους χαρακτήρες. Ο άξονας του έργου είναι η πολύ εύθραυστη σχέση μεταξύ της νέας και της ηλικιωμένης γυναίκας που ταλαντεύεται μεταξύ εμπάθειας και ρεαλιστικών στόχων.

Με την Κωνσταντίνα Σταυριανού και την Ρένα Βουγιούκαλου της Graal στην παραγωγή, τον Ηλία Αδάμη στη διεύθυνση φωτογραφίας, τους Χρήστο Γιαννακόπουλο και την Μπονίτα Παπαστάθη στο μοντάζ κι αρκετούς ακόμη Έλληνες στο συνεργείο της, η ταινία είναι σαφώς και μια ελληνική υπόθεση.

Σκηνοθεσία: Τζεντιάν Κότσι

Σενάριο: Τζεντιάν Κότσι

Πρωταγωνιστούν: Ορνέλα Καπετάνι, Σουζάνα Πρίφτι, Κασέμ Χόχσα, Ερμής Κασιμάτης, Πελούμπ Ντερβίσι

Διάρκεια: 85 λεπτά

Τρέιλερ: https://www.youtube.com/watch?v=HgdzHLVZ9aM

Ανάσα Ελευθερίας (Andið eðlilega)
της Ισόλντ Ιγκατότιρ

Μία Ισλανδή ανύπαντρη μητέρα που αγωνίζεται σκληρά για να τα βγάλει πέρα, βρίσκει δουλειά ως ελεγκτής διαβατηρίων σε αεροδρόμιο της Ισλανδίας. Κατά τη διάρκεια μιας βαρετής βάρδιας, μια επίσης ανύπαντρη μητέρα, πρόσφυγας από τη Γουινέα-Μπισάου, κάνει μια αποτυχημένη απόπειρα να ταξιδέψει παράνομα προς τον Καναδά.

Οι δυο γυναίκες, όταν οι ζωές τους διασταυρώνονται απρόσμενα και παρά τις πολιτισμικές διαφορές και τις αντιξοότητες, πλησιάζουν η μία την άλλη και συνάπτουν μια απροσδόκητη συμμαχία. Ο ευαίσθητος δεσμός που αναπτύσσεται ανάμεσά τους θα αποτελέσει τη μόνη τους ελπίδα απέναντι σε ένα απρόσωπο και άδικο σύστημα.

Το θέμα του μεταναστευτικού καλά κρατεί παγκοσμίως, όσο κι αν οι προβολείς στρέφονται κατά κύριο λόγο στην ευρωπαϊκή ήπειρο ως προς αυτό το ζήτημα, και από ό,τι φαίνεται μέχρι να βρει μια βιώσιμη και κοινά αποδεκτή επίλυση θα εμπνεύσει για εκτεταμένο χρονικό διάστημα τις τέχνες και δη τον κινηματογράφο.

Η «Ανάσα Ελευθερίας» περιγράφει λεπτομερώς τη γραφειοκρατία, την έλλειψη οργάνωσης και τον γενικότερο παραλογισμό του μηχανισμού που διαχειρίζεται τις ροές μεταναστών διατυπώνοντας πως το πρόβλημα δε βρίσκεται μόνο σε συγκεκριμένες χώρες αλλά είναι δυστυχώς ο κανόνας, μιας και ακόμη κι ένα έθνος που δεν έχει στην κεφαλή του μια ξενοφοβική κυβέρνηση, όπως το ισλανδικό, μαστίζεται από παθογένειες στον συγκεκριμένο τομέα.

Πρόκειται για μια δημιουργία τόσο οξυδερκή όσο κι ευαίσθητη, με ξεκάθαρα ευρωπαϊκή ταυτότητα στην αισθητική των εικόνων της και στον τρόπο που αναπτύσσει τη διαλεκτική της γύρω από το κεντρικό της θέμα, χωρίς ποτέ να ξεπέφτει στο κήρυγμα και σε κραυγαλέες σημάνσεις. Κυρίως όμως είναι ένα τρυφερό ψυχογράφημα δύο γυναικών που βρίσκονται στα όρια και μια μελέτη επάνω σε όλα τα παράγωγα που προκύπτουν υπό μια τέτοια συνθήκη όπως οι ενοχές, η εσωτερική αμφισβήτηση, η αναθεώρηση κι εν τέλει η κατανόηση.

Σκηνοθεσία: Ισόλντ Ιγκατότιρ (Audience Award – Best Film για το «Ανάσα Ελευθερίας» στο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Αθηνών το 2018, Directing Award – World Cinema / Dramatic για το «Ανάσα Ελευθερίας» στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Sundance το 2018)

Σενάριο: Ισόλντ Ιγκατότιρ

Πρωταγωνιστούν: Κρίστον Μπόρα Χαραλντσντότιρ, Μπαμπετίντα Σάντζο, Πάτρικ Νόκβι Πέτουρσον

Διάρκεια: 95 λεπτά

Τρέιλερ: https://www.youtube.com/watch?v=qW0w7A1MF8c

Kyrsyä – Tuftland
του Ρούπε Ολένιους

Απογοητευμένη από μια σχέση που έληξε, η φοιτήτρια κλωστοϋφαντουργίας Ιρίνα απελπίζεται με τον τρόπο που λειτουργεί ο σύγχρονος κόσμος. Η καλοκαιρινή εργασία που της προσφέρεται στο απομονωμένο αλλά αυτάρκες χωριό Κυρσύα, είναι κάτι παραπάνω από καλοδεχούμενη, δεδομένου ότι θα της δώσει την ευκαιρία να ζήσει μέσα σε ένα απέραντο δάσος, μακριά από τον πολιτισμό.

Με το που φτάνει στο μικρό χωριό, διαπιστώνει, όμως, το πόσο αποκομμένο είναι από τον υπόλοιπο κόσμο. Οι χωρικοί ζούνε δίχως αυτοκίνητα και τεχνολογικά μέρα τα οποία τα θεωρούν περιττά και μετά βίας διαθέτουν ηλεκτρικό ρεύμα. Ενώ η Ιρίνα καταφέρνει να βρει τα πατήματά της και αρχίζει να συνηθίζει τη ζωή στη μέση του απέραντου δάσους, οι εκ πρώτης όψεως άκακοι αλλά ιδιόρρυθμοι κάτοικοι του χωριού, αποκαλύπτουν το αληθινό τους πρόσωπο.

Πρόκειται για μια ταινία μυστηρίου με γενναίες δόσεις από βουκολικό τρόμο αλλά και μαύρο χιούμορ, βγαλμένο από το Twin Peaks. Είναι μια Σκανδιναβική εκδοχή ταινιών, όπως το The Wicker Man και το Rosemary’s Baby, τοποθετημένο στα πανέμορφα και αχανή τοπία της Φινλανδίας.

Έχει ως κεντρικό γνώμονα τη γυναίκα, και ακολουθώντας τη μεταφυσική οδό, όχι μόνο αναμιγνύει τα κινηματογραφικά είδη αλλά καταπιάνεται και με τρέχοντα θέματα όπως τα δικαιώματα της γυναίκας, τη σχέση του ανθρώπου με τη φύση και τη νεανική ανεργία.

Το «Kyrsyä – Tuftland» είναι ένα από τα χαρακτηριστικά δείγματα της Φινλανδικής κινηματογραφικής επανάστασης, της οποίας ηγείται η ανερχόμενη ανεξάρτητη σκηνή. Είναι βασισμένο στο ομώνυμο θεατρικό έργο της Νία Βιταμάκι.

«Η ιστορία όχι μόνο καταπιάνεται με πολύ σοβαρά ζητήματα, αλλά το κάνει και με μια ωμή αντικειμενική φωνή, κάτι που είναι εξ αρχής συναρπαστικό. Αν και η ιστορία είναι φανταστική και σε κάποιες περιπτώσεις υπερβάλει, δεν παύει να υπογραμμίζει τους τρόπους σκέψης και συμπεριφοράς που διέπουν όλες τις δυτικές χώρες και ειδικά την Φινλανδία, κάτι που με έκανε να συνδεθώ ακόμα περισσότερο με την ιστορία.

Η δυνατότητα να κάνω ένα φιλμ που θα προκαλέσει το κοινό να αμφισβητήσει τι αρχές του και την άποψή του για την ίδια τη ζωή, είναι για μένα η ίδια η έννοια του κινηματογράφου» αναφέρει ο σκηνοθέτης και σεναριογράφος.

Σκηνοθεσία: Ρούπε Ολένιους

Σενάριο: Ρούπε Ολένιους

Πρωταγωνιστούν: Βίρα Β. Βίλο, Σάρα Ελίνα, Μίικα Τζ. Αντίλα

Διάρκεια: 89 λεπτά

Τρέιλερ: https://www.youtube.com/watch?v=EbOiUisb-U8