Αυτή την εβδομάδα στους κινηματογράφους (γράφει η Ζωή Κακοτρίχη, 8.11.2018)

Αυτή την εβδομάδα στους κινηματογράφους…

γράφει η Ζωή Κακοτρίχη, 8.11.2018
μπλογκ στο «Ζω Φωκίδα!»: Σινεφίλ

Μετρημένες πρεμιέρες αυτήν την εβδομάδα στις ελληνικές κινηματογραφικές αίθουσες, καθώς το Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης οδεύει προς το τέλος του, επιτυχίες από προηγούμενες εβδομάδες συνεχίζουν να συγκεντρώνουν θεατές και τα μεγάλα οσκαρικά χαρτιά θα εμφανιστούν από τα μέσα του Νοεμβρίου. Συνοπτικά, θα συναντήσουμε μια απίστευτη κι όμως αληθινή ιστορία, μια αρχαία τραγωδία στα μέτρα ενός απόλυτα μοντέρνου σινεμά, μία πολεμική περιπέτεια, την τολμηρή θεματικά και κινηματογραφικά ταινία της Αντίνα Πιντίλιε που κέρδισε τη Χρυσή Άρκτο στο Φεστιβάλ Βερολίνου, ένα ατμοσφαιρικό θρίλερ από τη Νορβηγία στην παράδοση του σκανδιναβικού τρόμου και το reboot για το «Κορίτσι με το Τατουάζ» στην ομότιτλη διασκευή του βιβλίου του Νταβίντ Λάγκερκραντζ.

Ληστεία στο Μουσείο (Museo)
του Αλόνσο Ρουιθπαλάθιος

Σχεδόν 30χρονών ο Χουάν και ο Μπένχαμιν δε λένε να φύγουν από τα σπίτια των γονιών τους και να τελειώσουν την κτηνιατρική σχολή. Αντιθέτως είναι βολεμένοι στην άνετη γειτονία τους στο Mexico City, μια μεξικανική εκδοχή Αμερικάνικου προαστίου. Κατά τη διάρκεια ενός σημαδιακού Χριστουγεννιάτικου ρεβεγιόν αποφασίζουν ότι ήρθε η ώρα να ξεχωρίσουν διαπράττοντας την πιο διάσημη ληστεία αρχαιοτήτων στην Μεξικανική ιστορία.

Αφήνοντας για λίγο τα οικογενειακά παραδοσιακά δείπνα και εκμεταλλευόμενοι την έλλειψη ασφάλειας λόγω Χριστουγέννων, εισβάλουν λαθραία στο εμβληματικό Εθνικό Ανθρωπολογικό μουσείο και αφαιρούν τα πιο πολύτιμα κομμάτια, μπλέκοντας σε μια περιπέτεια που θα αλλάξει για πάντα τη ζωή τους.

Η σπουδαιότητα και η σημασία της λείας τους ξεπερνάει τα όρια της αντίληψης των ερασιτεχνών ληστών και την επόμενη μέρα, όταν θα είναι πλέον αργά, θα συνειδητοποιήσουν το αντίκτυπο της πράξης τους. Ξεκινάνε ένα ταξίδι μέχρι το Ακαπούλκο για να ανακαλύψουν ότι κανείς δεν τολμά να αγοράσει τα κλεμμένα αντικείμενα.

Εμπνευσμένη από πραγματικά γεγονότα (το 1985 κλάπηκαν από το Μουσείο Ανθρωπολογίας του Μεξικό 140 αρχαιολογικά κειμήλια ανυπολόγιστης αξίας), η ταινία περιγράφει μια διδακτική ιστορία με σαρκασμό, υπογραμμίζοντας το παλιό ρητό που λέει ότι δεν εκτιμάς αυτό που έχεις παρά μόνο όταν το χάσεις.

Γυρισμένο σε φιλμ 35 mm, το φιλμ σε μεταφέρει με μεθυστικό τρόπο τόσο στα προάστια της Πόλης του Μεξικού των ‘80s όσο και στα άχρονα δάση, τους επιβλητικούς αρχαιολογικούς χώρους, τις φημισμένες παραλίες και τα θέρετρα της χώρας της Λατινικής Αμερικής. Μιας χώρας της οποίας ένα τεράστιο κομμάτι πολιτιστικής κληρονομιάς βρίσκεται στις προθήκες μουσείων της Αμερικής ή της Ευρώπης, δίνοντας την ευκαιρία στην ταινία να θέσει ένα κλασικά δύσκολο ερώτημα: ποιος έχει κλέψει πρώτος ποιον;

Σκηνοθεσία: Αλόνσο Ρουιθπαλάθιος (Golden Athena – Best Director για το «Ληστεία στο Μουσείο» στο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Αθήνας το 2018, Αργυρή Άρκτος Καλύτερου σεναρίου για το «Ληστεία στο Μουσείο» στο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Βερολίνου το 2018, Best First Feature Award για το «Güeros» στο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Βερολίνου το 2014)

Σενάριο: Μανουέλ Αλκάλα (Αργυρή Άρκτος Καλύτερου σεναρίου για το «Ληστεία στο Μουσείο» στο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Βερολίνου το 2018), Αλόνσο Ρουιθπαλάθιος

Πρωταγωνιστούν: Γκαέλ Γκαρσία Μπερνάλ (Χρυσή Σφαίρα Καλύτερου Α’ ανδρικού ρόλου σε μουσική ή κωμική σειρά για το «Mozart in the Jungle» το 2016, Chopard Trophy – Male Revelation στο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Καννών το 2003, Marcello Mastroianni Award για το «Θέλω και τη μαμά σου» στο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Βενετίας το 2001), Σάιμον Ράσελ Μπιλ, Λιν Γκιλμάρτιν, Λεονάρντο Όρτιζγκρις, Αλφρέντο Κάστρο (Βραβείο Καλύτερου ηθοποιού για το «Από μακριά» στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης το 2015), Ίλσε Σάλας, Λετίθια Μπρέντιθε

Διάρκεια: 128 λεπτά

Τρέιλερ: https://www.youtube.com/watch?v=c5WvkhTcVBc

Το Μυστικό της Πέτρα (Petra)
του Χάιμε Ροσάλες

Η Πέτρα είναι γύρω στα 30. Ζωγράφος. Δε γνώρισε ποτέ τον πατέρα της. Όλη της τη ζωή τής έκρυβαν επιμελώς την ταυτότητά του. Όταν η μητέρα της πεθαίνει, αποφασίζει να λύσει μόνη της το μυστήριο της ίδιας της ύπαρξής της.

Η έρευνα που ξεκινά την οδηγεί στο Γιάμε, έναν διάσημο καλλιτέχνη αλλά παράλληλα έναν θρασύ και αδίστακτο άνθρωπο. Με την πρόφαση της μαθητείας στο πλάι του, μπαίνει στη ζωή του. Γνωρίζει τη σύζυγό του Μαρίζα, το γιο του Λούκας και τη γειτονική τους οικογένεια. Τόσοι λίγοι άνθρωποι που τους ενώνουν και παράλληλα τους χωρίζουν τόσα πολλά ψέματα.

Στην κοινή τους διαδρομή, η σκληρή λογική της μοίρας θέλει τη μία αποκάλυψη να διαδέχεται την άλλη, τη βία να διαταράσσει τη ζωή και ό,τι η Πέτρα θεωρεί αλήθεια να ανατρέπεται μέρα με την ημέρα. Θα καταφέρει να λυτρωθεί από το παρελθόν και να χαράξει το μέλλον της πάνω σε αυτόν τον καμβά από μυστικά;

Η νέα, έκτη μεγάλου μήκους ταινία του σκηνοθέτη και σεναριογράφου, Χάιμε Ροσάλες, είναι μια ιστορία βγαλμένη από την παρακαταθήκη της αρχαίας ελληνικής τραγωδίας, όπου η ηρωίδα χρειάζεται να περάσει μέσα από μία σπείρα από ψέματα, αμαρτίες προγόνων και βίαια γεγονότα, να έρθει αντιμέτωπη με την τραγική ειρωνεία της μοίρας της και να θυσιάσει κάτι ή κάποιον που αγαπά για να φτάσει στην κάθαρση.

Χωρισμένη σε κεφάλαια, η ταινία χρησιμοποιεί ευρηματικά μία μη χρονολογική σειρά, δοκιμάζοντας το ένστικτο του θεατή και σημαίνοντας ότι ο δρόμος για την αλήθεια δεν έχει πάντα ευθεία πορεία. Ένα ψυχολογικό θρίλερ αναζήτησης της ταυτότητας της ηρωίδας όπου ο μίτος με τα στοιχεία ξετυλίγεται αργά αλλά λυτρωτικά.

«Οι θεατές θέλουν να περάσουν καλά. Θέλουν να ενθουσιαστούν και παράλληλα να συγκινηθούν. Θέλουν να εκπλαγούν. Η έκπληξη είναι ο χυμός που θρέφει το ενδιαφέρον. Όλη η διαδικασία έχει να κάνει με τη δημιουργία ενός έργου που φέρνει κοντά γοητευτικές συμπεριφορές. Μαζί με την Κλάρα Ρόκετ και τον Μικέλ Γκασραμπίντε, τους συν-συγγραφείς του σεναρίου πήγαμε πίσω, στα κλασικά. Ο Αριστοτέλης ήταν ο φάρος μας (“τὸ δὲ θαυμαστὸν ἡδύ” / “Το θαυμαστό, πάντως, είναι κάτι που προκαλεί ευχαρίστηση”, Αριστοτέλης, Ποιητική). Καθετί έχει συλληφθεί ώστε να προσκαλεί τους θεατές να εμβαθύνουν στην ταινία και να ταξιδέψουν μαζί της. Το ταξίδι είναι εσωτερικό. Στο εσωτερικό των χαρακτήρων και των θεατών.

Περισσότερο από κάθε προηγούμενη ταινία μου, “Το Μυστικό της Πέτρα” είναι αποτέλεσμα συμμετοχικής και συλλογικής διαδικασίας. Ενώ στην ταινία συνυπάρχουν περισσότερα από ένα θέματα, o κάθε θεατής θα τα ορίσει μόνος του. Αλλά το στοιχείο της ταυτότητας είναι πολύ σημαντικό. Όπως είναι η μοίρα και η σύγκρουση του καλού με το κακό. Ένα τραγικό πέπλο απλώνεται πάνω από ολόκληρη την πλοκή. Αν μου ζητούταν να συνοψίσω το κεντρικό θέμα της ταινίας θα έλεγα ότι είναι μία ταινία για την αναζήτηση και την λύτρωση» αναφέρει ο Ροσάλες στο σημείωμά του.

Σκηνοθεσία: Χάιμε Ροσάλες (Prize of the Ecumenical Jury – Special Mention για το «Όμορφη νιότη» το 2014 και FIPRESCI Prize – Director’s Fortnight για το «Las horas del día» το 2003 στο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Καννών)

Σενάριο: Μικέλ Γκασραμπίντε, Κλάρα Ρόκετ, Χάιμε Ροσάλες

Πρωταγωνιστούν: Μπάρμπαρα Λένι, Μαρίζα Παρέδες, Χοάν Μποτέι, Αλεξ Μπρέντεμουλ, Πέτρα Μαρτίνεζ, Οριόλ Πλα, Ναταλί Μαντουένο

Διάρκεια: 107 λεπτά

Τρέιλερ: https://www.youtube.com/watch?v=uAV6OzQYKiE

Overlord
του Τζούλιους Έϊβερι

Λίγες μόλις ώρες πριν την απόβαση στη Νορμανδία, μια ομάδα Αμερικανών αλεξιπτωτιστών πέφτει στην κατεχόμενη από τους Ναζί Γαλλία για να πραγματοποιήσει μια αποστολή που είναι ζωτικής σημασίας για την επιτυχία της εισβολής. Στόχος τους η ανατίναξη ενός ραδιοφωνικού πύργου στην κορυφή μιας οχυρωμένης εκκλησίας.

Όμως για να το καταφέρουν, θα πρέπει να μπουν σε ένα μυστηριώδες εργαστήριο των Ναζί που βρίσκεται κάτω από την εκκλησία και εκεί θα έρθουν πρόσωπο με πρόσωπο με εχθρούς που κανείς στον κόσμο δεν είχε αντικρίσει ξανά.

«Όλα ξεκίνησαν με το απίστευτο σενάριο που έγραψε ο Μπίλι Ρέι», λέει ο παραγωγός της ταινίας και ιδρυτής της εταιρείας Bad Robot, Τζέι Τζέι Έϊμπραμς και συνεχίζει «Αυτό που λάτρεψα αμέσως είναι το γεγονός ότι πήρε μια κλασική ιστορία για τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο και τη μετέτρεψε σε μια ταινία τρόμου. Είναι μοναδικό μίγμα. Η ιδέα να συνυπάρχουν δύο τόσο διαφορετικά είδη ταινιών, οδηγεί σε ένα συναρπαστικό αποτέλεσμα».

Για την προετοιμασία των ηθοποιών προστέθηκε στην ομάδα ο Φρέντι Τζο Φάρνσγουορθ, ένας πρώην Αμερικανός πεζοναύτης. Οι ηθοποιοί ξεκίνησαν άμεσα την απαιτητική προπόνηση η οποία τους προετοίμασε για το στρες και το άγχος της μάχης που θα έπρεπε να «ξαναζήσουν» στις σκηνές της ταινίας.

Ενώ το σενάριο εξελισσόταν και άλλαζε, η μόνη σκηνή που δεν άλλαξε ποτέ ήταν η έναρξη της ταινίας στην οποία γνωρίζουμε για πρώτη φορά τους πρωταγωνιστές λίγο πριν πηδήξουν από ένα αεροπλάνο. «Κατασκευάσαμε το εσωτερικό και το εξωτερικό ενός C-47 και το βάλαμε σε μια σταθερή βάση ώστε να μπορούμε να το κινούμε πάνω, κάτω, να το ταρακουνάμε και να το περιστρέφουμε με όποιο τρόπο θέλουμε» αναφέρει ο σκηνοθέτης.

Όσο για τους δεύτερους πρωταγωνιστές της ταινίας, τα τέρατα, είναι και αυτά εξίσου αληθινά με τους ηθοποιούς αφού δεν είναι αποτέλεσμα ψηφιακής επεξεργασίας. «Είχαμε ατελείωτες συζητήσεις για την εμφάνιση των τεράτων. Ένα από τα αγαπημένα μου στοιχεία στην ταινία είναι αυτό το απόκοσμο και παράξενο τέρας που κυνηγάει τους ήρωες όταν κινούνται κάτω από τη γη» λέει ο Έϊμπραμς. Μετά από πολλούς πειραματισμούς και δοκιμές, από διάφανο δέρμα μέχρι κόκκαλα που μπορούσαν να σπάνε και να ξαναενώνονται, κατέληξαν στην τελική μορφή τους.

Σκηνοθεσία: Τζούλιους Έϊβερι (Deutsches Kinderhilfswerk – Special Mention για το «Jerrycan» στο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Βερολίνου το 2009, Jury Prize – Short Film για το «Jerrycan» στο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Καννών το 2008, Short Filmmaking Award – Honorable Mention για το «Jerrycan» στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Sundance το 2009)

Σενάριο: Μπίλι Ρέι, Μάρκ Λ. Σμιθ

Πρωταγωνιστούν: Γιοβάν Αντέπο, Γουάιατ Ράσελ, Ματίλντ Ολιβιέ, Τζον Μάγκαρο, Πίλου Άσμπεκ (EFP Shooting Star στο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Βερολίνου το 2011), Ίαν ντε Κάστεκερ, Ντόμινικ Απλγουάιτ. Τζέικομπ Άντερσον

Διάρκεια: 110 λεπτά

Τρέιλερ: https://www.youtube.com/watch?v=DOqTvRQIsvY

Μη με αγγίζεις (Touch me Not)
της Αντίνα Πιντίλιε

Μία 55χρονη γυναίκα νιώθει εγκλωβισμένη, άδεια, παγωμένη. Το σεξ για εκείνη είναι μόνο πληρωμένα call boys τα οποία κοιτάει με κρυφή πείνα, αλλά ποτέ δεν αγγίζει. Ούτε εκείνη επιτρέπει να την αγγίζουν. Η ιστορία της δεν είναι κάτι το ιδιαίτερο, ομολογεί η ίδια. Δεν της έχει συμβεί κάτι τραγικό, κάτι που τουλάχιστον να θυμάται. Βέβαια οι εικόνες από τις επισκέψεις της στο νοσοκομείο στον υπερήλικα πατέρα της υποψιάζουν για το αντίθετο.

Η γυναίκα αυτή αποφασίζει να ξεγυμνωθεί. Μπροστά μας και μπροστά στο φακό της νεαρής σκηνοθέτιδας, Αντίνα Πιντιλιέ, η οποία την παρατηρεί στις επισκέψεις της σε διάφορους σεξουαλικούς θεραπευτές: μία 60χρονη τρανσέξουαλ που προσπαθεί να την απελευθερώσει μέσω ψυχανάλυσης και μουσικής, έναν Αυστραλό s&m ακτιβιστή (ως λύση του να καταλάβει κανείς τα όριά του και να τα ξεπεράσει), ένα γκρουπ ανθρώπων με σωματικές αναπηρίες στο οποίο εργάζεται ένας νεαρός Ισλανδός θεραπευτής με τον οποίο είναι κρυφά ερωτευμένη.

«Πες μου πώς με αγάπησες για να καταλάβω πώς να αγαπώ». Αυτή είναι η βασική ιδέα πίσω από τη Χρυσή Άρκτο της 68ης Berlinale που απονεμήθηκε στο τολμηρό ντεμπούτο της Ρουμάνας Αντίνα Πιντίλιε. Η ταλαντούχα δημιουργός και οι χαρακτήρες μπαίνουν σε μία περιπέτεια προσωπικής αναζήτησης για την οικειότητα, τη σχέση με το σώμα, τα ταμπού και τους φόβους. Αυτή η εξαιρετικά ενδιαφέρουσα μίξη πραγματικότητας και μυθοπλασίας, καθηλώνει το θεατή σε ένα πολύ προσωπικό ταξίδι, μία σπλαχνική κινηματογραφική εμπειρία.

Η πολυεπίπεδη ταινία αναζητά πώς μπορούμε να βρούμε την οικειότητα με τους πιο αναπάντεχους τρόπους και πώς μπορούμε να αγαπήσουμε κάποιον χωρίς να χάσουμε τον εαυτό μας. Και το κάνει με τόλμη, ειλικρίνεια και πρωτοτυπία.

Η Αντίνα Πιντίλιε επέλεξε να αναμίξει επαγγελματίες ηθοποιούς με καθαρά ερασιτέχνες. Δε γράφτηκε κάποιο σενάριο με διαλόγους, αλλά οι ερμηνευτές αυτοσχεδίαζαν. Για την ταινία χρειάστηκαν 7 χρόνια για να έρθει σε παραγωγή. Γυρίστηκε εντέλει μεταξύ 2015 και 2017. Γυρίστηκαν 250 ώρες υλικό, για να εναρμονιστεί στο τελικό μοντάζ.

Σκηνοθεσία: Αντίνα Πιντίλιε (Best First Feature Award & Χρυσή Άρκτος Καλύτερης ταινίας για το «Μη Με Αγγίζεις» στο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Βερολίνου το 2018)

Σενάριο: Αντίνα Πιντίλιε

Πρωταγωνιστούν: Λόρα Μπένσον, Τόμας Λεμαρκίς (EFP Shooting Star στο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Βερολίνου το 2004), Ντερκ Λάνε, Αντίνα Πιντίλιε, Σίνι Λοβ, Έρμινα Τσιτσίκοβα

Διάρκεια: 125 λεπτά

Τρέιλερ: https://www.youtube.com/watch?v=3PAjxIKdXvg

Η Κοιλάδα των Σκιών (Skyggenes dal)
του Γιόνας Μάτζοφ Γκιουλμπράντσεν

Ο 6χρονος Άσλακ μένει μαζί με την μητέρα του, Άστρι, σ’ ένα μικρό χωριό της Νορβηγίας που βρίσκεται ανάμεσα στη θάλασσα και τα βουνά. Ένα βράδυ με πανσέληνο, ο φίλος του μικρού του δείχνει κάτι ανησυχητικό: κάποιος έχει σκοτώσει τρία πρόβατα. Η εξήγηση του φίλου του, πως υπαίτιος είναι ένας λυκάνθρωπος, εξάπτει τη φαντασία του Άσλακ. Έτσι, όταν ο σκύλος του το σκάει, ο Άσλακ αποφασίζει να περιηγηθεί στο τρομακτικό δάσος πίσω από το σπίτι του. Άραγε, αυτά που του συμβαίνουν εκεί μέσα είναι πραγματικότητα ή αποκύημα της φαντασίας του;

Η ταινία γυρίστηκε σε φιλμ 35mm κι αποτελεί την πρώτη μεγάλου μήκους ταινία του Γιόνας Μάτσοφ Γκιουλμπράντσεν, ο οποίος συνεργάστηκε στενά με τον διευθυντή φωτογραφίας και αδελφό του, Μάριους. Τα δύο αδέλφια σπούδασαν στην Εθνική Κινηματογραφική Σχολή της Πολωνίας στο Λοτζ, μια φημισμένη σχολή από την οποία έχουν αποφοιτήσει σκηνοθέτες όπως ο Κισλόφσκι, ο Πολάνσκι και ο Βάιντα.

«Πάντα ήθελα να κάνω μια ταινία από την οπτική ενός παιδιού. Ο τρόπος που σκέφτονται τα παιδιά και οι προβληματισμοί τους με συναρπάζουν. Ο Άσλακ είναι σε μια ηλικία που αρχίζει να αποκτά συνείδηση του εαυτού του και του περιβάλλοντός του. Σ’ αυτή την ηλικία, τα όρια μεταξύ πραγματικότητας, ονείρου και φαντασίας συγχέονται.

Ήταν σημαντικό για μένα να υπάρχει συνεχώς αυτή η σύγχυση γι’ αυτό διάλεξα να φτιάξω μια ταινία που να απεικονίζει το σύμπαν ενός παιδιού. Επίσης, η ταινία έπρεπε να είναι υπαινικτική. Να είναι, δηλαδή, οι εικόνες, και όχι ο διάλογος, το όχημα που οδηγεί την πλοκή» αναφέρει ο σκηνοθέτης και σεναριογράφος.

Όσο για την τοποθεσία των γυρισμάτων, συμπληρώνει: «Ξέραμε ακριβώς τι ζητούσαμε αλλά μας πήρε δύο χρόνια να βρούμε τους ιδανικούς χώρους για τα γυρίσματα. Ψάχναμε για μελαγχολικά τοπία που να μην είναι απλώς γραφικά. Από κινηματογραφικής άποψης, τα γυρίσματα στην Νορβηγία μπορεί να δημιουργήσουν πρόβλημα γιατί οι εικόνες πολύ εύκολα δείχνουν σαν καρτ ποστάλ. Ευτυχώς, καταλήξαμε στην νοτιοδυτική ακτή της Νορβηγίας. Όλα όσα ψάχναμε ήταν εκεί – ένα ανοιχτό τοπίο με απότομα βουνά, πετρόχτιστα τείχη και μεγάλα, σκοτεινά δάση με τρομακτικά δέντρα εκατοντάδων ετών».

Τη μουσική της ταινίας υπογράφει ο Πολωνός συνθέτης Ζμπίγκνιεφ Πράισνερ. «Πρόκειται για έναν από τους καλύτερους συνθέτες κινηματογραφικής μουσικής στην ιστορία του σινεμά. Η συνεργασία μας πήγε πολύ καλά: με έπεισε πως η μουσική έπρεπε να συμπεριλαμβάνει και πιάνο κι εγώ τον έπεισα να χρησιμοποιήσει ηλεκτρονικά όργανα. Αυτή ήταν η πρώτη φορά που ο Πράισνερ έβαλε ηλεκτρονικά στοιχεία σε ταινία. Συζητήσαμε εκτενώς για το ότι η μουσική θα έπρεπε να αντικαθιστά το διάλογο και να εκφράζει τον εσωτερικό κόσμο του Άσλακ. Δημιούργησε μουσικά θέματα για κάθε χαρακτήρα και συμπεριέλαβε άλλα που δένουν με στοιχεία της φύσης» αναφέρει ο Γκιουλμπράντσεν.

Σκηνοθεσία: Γιόνας Μάτζοφ Γκιουλμπράντσεν

Σενάριο: Γιόνας Μάτζοφ Γκιουλμπράντσεν, Κλεμάν Τουφρό

Πρωταγωνιστούν: Αντάμ Εκελί, Καθρίν Φάγκερλαντ, Γιούργκεν Λάνγκελε, Τζον Ολαβ Νίλσεν, Λέναρντ Σαλαμόν

Διάρκεια: 91 λεπτά

Τρέιλερ: https://www.youtube.com/watch?v=sQNqwIyYpXQ

Το Κορίτσι στον Ιστό της Αράχνης (The Girl in the Spider’s Web)
του Φέντε Αλβάρες

Όταν ένας επιστήμονας της αναθέτει μία επικίνδυνη αποστολή, η Λίζμπεθ Σαλάντερ βρίσκεται αγκυλωμένη σε έναν σκοτεινό και βίαιο ιστό, αφού μυστήριες δυνάμεις βάζουν φωτιά στο διαμέρισμα της και την αφήνουν ετοιμοθάνατη. Μαζί με τον παλιό φίλο και μοναδικό σύμμαχο, το δημοσιογράφο Μίκαελ Μπλόμκβιστ, η Λίζμπεθ ξεκινά ένα επικίνδυνο ταξίδι για να βρει αυτούς που της επιτέθηκαν, να προστατεύσει το νεαρό γιο του επιστήμονα και να πάρει πίσω ό,τι της πήραν. Όσο ο ιστός σφίγγει γύρω της, εκείνη βυθίζεται στις σκιές του δικού της μυστηριώδους παρελθόντος.

Η θρυλική, αυτόκλητη τιμωρός -που έχει ξεπηδήσει από τη νουάρ λογοτεχνική σειρά φαινόμενο «Millennium»- επιστρέφει ανανεωμένη με μία καταιγιστική κινηματογραφική μεταφορά του ομώνυμου βιβλίου του Νταβίντ Λάγκερκραντζ (το βιβλίο κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Ψυχογιός).

Καθώς η Λίζμπεθ Σαλάντερ είναι μοναδική, οι δημιουργοί θέλησαν να κάνουν μία ταινία που θα το εκφράζει με κάθε τρόπο. Η διεύθυνση φωτογραφίας, οι τοποθεσίες, τα ρούχα, το φως, η κάμερα, όλα εκφράζουν έντονα πόσο ξεχωριστή είναι η ηρωίδα. Η ίδια η Στοκχόλμη, όπου διαδραματίζεται η ιστορία, παρουσιάζεται διαφορετικά, πιο ψυχρά και αποστασιοποιημένα από ό,τι συνήθως.

Η εμφάνιση της Λίζμπεθ, φυσικά, ήταν μία πρόκληση για τους δημιουργούς, αφού έπρεπε να παρουσιάσουν στο κοινό μία αναγνωρίσιμη πρωταγωνίστρια με τα piercing και τα τατουάζ της. Οι παραλλαγές μέχρι να καταλήξουν ήταν πολλές. Σε μία περίπτωση, το κεφάλι της ήταν ξυρισμένο στη μία πλευρά και γεμάτο τατουάζ. Τελικά, κατέληξαν σε τατουάζ στο πλάι του λαιμού της, ένα στον αστράγαλο, ένα στα οπίσθια, δύο στα χέρια της και φυσικά κάπου πάνω της είναι στιγματισμένη με τον εμβληματικό δράκο.

Ένα από τα πιο καθηλωτικά στοιχεία του μακιγιάζ ήταν η μάσκα που φέρει η Λίζμπεθ. Οι δημιουργοί δοκίμασαν πολλές και τελικά κατέληξαν στη λευκή που σβήνει στις άκρες και φαίνεται ότι την έχει δημιουργήσει μόνη της. «Θέλει να κατατρομάξει αυτόν τον άντρα. Είναι σκληροτράχηλη γυναίκα και όχι ιδιαίτερα καλλιτεχνική. Οπότε κάνει αυτό που πιστεύει ότι είναι το πιο τρομαχτικό που μπορεί να κάνει, για να τον φοβίσει. Η μάσκα του πολεμιστή τού δίνει να καταλάβει ότι έχει πάρει σοβαρά το ρόλο της» αναφέρει ο σκηνοθέτης.

Σκηνοθεσία: Φέντε Αλβάρες

Σενάριο: Στίβεν Νάιτ, Φέντε Αλβάρες, Τζέι Μπάσου

Πρωταγωνιστούν: Κλερ Φόι (Χρυσή Σφαίρα Καλύτερου Α’ γυναικείου ρόλου σε δραματική σειρά για το «The Crown» το 2017), Σβέριρ Γκούντνασον (Βραβείο Καλύτερου ηθοποιού για το «Flugparken» στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης το 2014), Λακίθ Στάνφιλντ, Σίλβια Χεκς (EFP Shooting Star στο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Βερολίνου το 2011), Στίβεν Μέρτσαντ, Κάμερον Μπρίτον, Βίκι Κρίπς

Διάρκεια: 117 λεπτά

Τρέιλερ: https://www.youtube.com/watch?v=dHBHG1BoZCY