Αυτή την εβδομάδα στους κινηματογράφους (γράφει η Ζωή Κακοτρίχη, 25.10.2018)

Αυτή την εβδομάδα στους κινηματογράφους…

γράφει η Ζωή Κακοτρίχη, 25.10.2018
μπλογκ στο «Ζω Φωκίδα!»: Σινεφίλ

Διανύοντας την τελευταία εβδομάδα του Οκτωβρίου, όπου το Χαλοουίν πρωταγωνιστεί με τον γλυκό τρόμο του, στις ελληνικές κινηματογραφικές αίθουσες κάνει την εμφάνισή του πλήθος νέων ταινιών και ντοκιμαντέρ. Ανάμεσά τους βρίσκουμε ένα αφιέρωμα στο έργο και τη ζωή του Μίκη Θεοδωράκη, μια σπαρακτική ιστορία αγάπης που διατρέχει τη σύγχρονη ιστορία της Πολωνίας, μια ιστορία προς τιμήν του Όουκλαντ, ένα τρομακτικό ριμέικ γεμάτο νοσταλγία, έναν ύμνο για την ελευθερία, την ανοχή και τη σημασία του να είσαι ο εαυτός σου, μια ιστορία εκδίκησης λουσμένη στο αίμα, μια περιπέτεια βασισμένη στο βιβλίο των Ντον Κιθ και Τζορτζ Γουάλας «Firing Point», μια περιπέτεια δράσης με έμφαση στο φλέγμα και το στιλ πλαισιωμένη από γερόλυκους του βρετανικού σινεμά, ένα ντοκιμαντέρ για τη ζωή και τον αγώνα του Μανώλη Γλέζου και μια παιδική περιπέτεια βασισμένη στη διάσημη σειρά κινουμένων σχεδίων του NBC «Here Comes the Grump».

Ταξιδεύοντας με τον Μίκη (Dance Fight Love Die: With Mikis On the Road)
του Αστέρη Κούτουλα

Από το γεμάτο εναλλαγή ιστορικό και ακατέργαστο οπτικό υλικό των περίπου 600 ωρών που γύρισε σε διάστημα 30 ετών, ο Αστέρης Κούτουλας συμπυκνώνει – μέσα σε μιάμιση ώρα – στιγμές που παρουσιάζουν την αυθεντική εικόνα του «πνευματικού αναρχικού» Μίκη Θεοδωράκη.

Ο δημιουργός παντρεύει στην ταινία του πολλές προσωπικές στιγμές του καλλιτέχνη με ιστορικό υλικό, πλάνα τεκμηρίωσης με μυθοπλασία και τη μουσική του Θεοδωράκη με τον αντίκτυπό της σε νέους καλλιτέχνες της κλασικής μουσικής, της τζαζ, της electro ή της rap.

Μια ταινία – δοκίμιο, που δεν ακολουθεί μια χρονολογική σειρά, αλλά παρουσιάζεται σε μια ιδιόμορφη χρονική μίξη επιτρέποντας στο θεατή να ζήσει συναρπαστικές, εύθυμες, μυστηριώδεις, αλλά και πολύ χαρακτηριστικές στιγμές από την «on the road» ζωή ενός μοναδικού και χαρισματικού καλλιτέχνη.

Στο παράλληλο σύμπαν της ταινίας – εμπνευσμένης από τη μυθιστορηματική αυτοβιογραφία του Μίκη Θεοδωράκη – οι σκέψεις γίνονται εικόνα, προβληματισμοί, πίνακες μιας αγνής θεότητας, μιας ερωτικής ιερότητας, μιας μυστηριακής αγάπης.

«Το “Ταξιδεύοντας με τον Μίκη” στην πραγματικότητα παρουσιάζει τη γέννηση μιας ταινίας από το πνεύμα της μουσικής. Ως παιδί προσφύγων του ελληνικού εμφυλίου, μεγάλωσα με τη μουσική του Θεοδωράκη και τους στίχους του Ρίτσου και του Ελύτη. Για μένα ως Έλληνας της διασποράς, η “Ελλάδα της Τέχνης” υπήρξε ανέκαθεν το “σπίτι” μου, η “πατρίδα” μου.

Το “Ταξιδεύοντας με τον Μίκη” συνοψίζει μια οπτική προσέγγιση, μια “καταδίωξη”, την δημιουργία ενός πεδίου στον ορίζοντα μέσα, πέρα, προς και από τον κόσμο του μεγάλου Έλληνα συνθέτη. Είναι μια υβριδική ταινία για μια υβριδική ζωή, που τρέχει υποδειγματικά μεταξύ δύο αντίθετων πόλων: της περιφέρειας και του κέντρου, της Ελλάδας και της Γερμανίας, της Ευρώπης και των άλλων ηπείρων, των ιδιωτικών στιγμών και της δημόσιας παρουσίας, του ασπρόμαυρου και του έγχρωμου, της προσωπικής γκαρνταρόμπας και της μεγάλης σκηνής.

Ως καλλιτέχνης του Βερολίνου είχα πάντα μπροστά στα μάτια μου το Τείχος και γυρισμένη την πλάτη μου στην βερολινέζικη ουδέτερη ζώνη (No Man’s Land). Το “Ταξιδεύοντας με τον Μίκη” ενισχύει το ανοσοποιητικό σύστημα» αναφέρει χαρακτηριστικά ο σκηνοθέτης.

Σκηνοθεσία: Αστέρης Κούτουλας

Σενάριο: Αστέρης Κούτουλας, Ίνα Κούτουλα

Διάρκεια: 88 λεπτά

Τρέιλερ: https://www.youtube.com/watch?v=WHBArAlYGvM

Ψυχρός Πόλεμος (Zimna wojna)
του Πάβελ Παβλικόφσκι

Στη μεταπολεμική Πολωνία, η Ζούλα επιλέγεται για τη φωνή της σε μια χορωδία παραδοσιακής μουσικής που γρήγορα θα γίνει όργανο για τη διάδοση των ιδανικών του κομμουνισμού. Εκεί θα γνωρίσει το Βίκτορ, έναν μποέμ πιανίστα που την ξεχωρίζει αμέσως για το ταλέντο και το ταμπεραμέντο της και θα τον ερωτευτεί παράφορα. Το ίδιο κι αυτός. Όχι όμως τόσο ώστε να την πάρει μαζί του, όταν σχεδιάζει να φύγει για το Παρίσι και να γίνει μέλος μιας παρέας ποιητών και καλλιτεχνών.

Η Ζούλα θα τον ακολουθήσει και θα προσπαθήσει να ζήσει μαζί του το όνειρο μια άλλης ζωής, μέχρι που πρώτη αυτή μετά από χρόνια θα επιστρέψει στην Πολωνία, χωρίς το Βίκτορ, σε μια αλληλουχία διαδρομών μέσα και έξω από το Σιδηρούν Παραπέτασμα που θα σημαδευτούν ανεξίτηλα από το παράδοξο της σχέσης τους – μια σχέση παράφορου πάθους, ζήλειας, περιφρόνησης και ψυχρότητας.

Αν ο Πάβελ Παβλικόφσκι ήθελε να μεταφέρει όλη την ταραγμένη, παράλογη, στιγματισμένη από μικρές και μεγάλες τραγωδίες ιστορία του Ψυχρού Πολέμου μέσα στην ερωτική ιστορία αυτών των δύο ανθρώπων, το κάνει με τον ωραιότερο τρόπο καθώς το ασπρόμαυρο τετράγωνο κάδρο γίνεται ο περιορισμένος, ασφυκτικός, συνάμα ρομαντικός και όμως κλειστοφοβικός χώρος μέσα στον οποίο η Ζούλα και ο Βίκτορ θα ανακαλύψουν πως, ενώ δεν μπορούν να ζήσουν μαζί, είναι αδύνατον να ζήσουν χωριστά.

Με το ένα πόδι στην κομμουνιστική Πολωνία του σταλινισμού, της φολκλόρ προπαγάνδας και της βίαιης ενηλικίωσης και με το άλλο στο Παρίσι της τζαζ, του ελεύθερου σεξ, των ποιητών και της βίαιης δεύτερης ενηλικίωσης, η Ζούλα και ο Βίκτορ νιώθουν ξένοι όχι μόνο στις χώρες που θα περιπλανηθούν κάθε φορά για να συναντήσουν ο ένας τον άλλον αλλά και μέσα στις «χώρες» που ορίζουν τη σχέση τους, τον ίδιο τους τον εαυτό. Κατακερματισμένοι ανάμεσα στις επιθυμίες τους, όσα θα ήθελαν να έχουν και όσα πρέπει να θυσιάσουν για να νιώσουν ευτυχισμένοι, μοιάζουν και οι δύο σαν δύο άνθρωποι που πρέπει κάθε φορά να μάθουν να ζουν μαζί από την αρχή.

Ο Παβλικόφσκι τους ακολουθεί μέσα σε ένα διάστημα 15 χρόνων – από το 1949 μέχρι και τα μισά των 60s – αφήνοντας την ιστορία τους να κυλάει ελλειπτικά, άλλοτε με λεπτομέρεια στις συναισθηματικές τους διακυμάνσεις και άλλοτε κι αυτός ψυχρά, σαν αυτός ο πόλεμος του τίτλου να διαδραματίζεται ακόμη και όταν δεν υπάρχει πια τίποτα άλλο να πεις και να τραγουδήσεις για το χρόνο που χάνεται, την αγάπη που πάντα επιστρέφει και μια Ένωση που στηρίχθηκε πάνω στην αρχέγονη έννοια του χωρισμού.

Σκηνοθεσία: Πάβελ Παβλικόφσκι (Κινηματογραφικό Βραβείο BAFTA Καλύτερης ξενόγλωσσης ταινίας για το «Ida» το 2015, Κινηματογραφικό Βραβείο BAFTA Καλύτερης βρετανικής ταινίας για το «Το καλοκαίρι του έρωτά μου» το 2005, Κινηματογραφικό Βραβείο BAFTA Καλύτερου ντεμπούτου από Βρετανό σεναριογράφο, σκηνοθέτη ή παραγωγό για το «Last Resort» το 2001, Βραβείο Καλύτερου Σκηνοθέτη για το «Ψυχρός Πόλεμος» στο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Καννών το 2018, Golden Alexander & FIPRESCI Prize – International Competition για το «Last Resort» στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης το 2000)

Σενάριο: Πάβελ Παβλικόφσκι, Γιάνους Γκλοβάκι

Πρωταγωνιστούν: Τζοάνα Κούλιγκ, Τόμας Κοτ, Μπόρις Σικ, Αγκάτα Κουλέζα, Σεντρίκ Καν (Award of the Youth – French Film για το «Trop de bonheur» στο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Καννών το 1994), Ζαν Μπαλιμπάρ (Βραβείο Σεζάρ Καλύτερου Α’ γυναικείου ρόλου για το «Barbara» το 2018, Βραβείο Καλύτερης Ηθοποιού για το «Dieu seul me voit» στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης το 1998)

Διάρκεια: 88 λεπτά

Τρέιλερ: https://www.youtube.com/watch?v=VtnvdFY-8G8

Τυφλό Σημείο (Blindspotting)
του Κάρλος Λοπέζ Εστράδα

Βρισκόμαστε στο Όουκλαντ της Καλιφόρνια. O Κόλιν προσπαθεί να περάσει τις τελευταίες τρεις ημέρες της αστυνομικής του επιτήρησης όσο πιο ομαλά γίνεται στην ύστατη προσπάθειά του να κάνει ένα νέο ξεκίνημα. Ωστόσο, ο παιδικός του φίλος Μάιλς είναι ένας πραγματικός μαγνήτης για μπελάδες.

Οι δύο κολλητοί επιστρέφουν στην παλιά τους γειτονιά όπου η νοσταλγία μπλέκεται με καινούρια απρόσμενα σκηνικά και σπαρταριστά γεγονότα. Μία αναποδιά όμως αρκεί ώστε να βάλει τον Κόλιν σε νέες περιπέτειες και να κάνει τα πράγματα να σοβαρέψουν.

Ο Νταβίντ Ντιγκς και ο Ραφαέλ Καζάλ, φίλοι στην προσωπική τους ζωή, έγραψαν το σενάριο περίπου στα μέσα των ’00, έχοντας κατά νου να αναδειχτεί το Όουκλαντ, μια περιοχή που πιστεύουν ότι είναι υποβαθμισμένη στον κινηματογράφο. Για τα επόμενα 9 χρόνια, το πρώτο αυτό σενάριο συνεχώς αναπτύσσονταν, με μοναδικό σκοπό λόγω που καθυστερούσε να γίνει ταινία, την αναβάθμιση του στο σήμερα.

H κοινωνική αυτή ταινία είχε κάνει την πρεμιέρα της στο Φεστιβάλ ανεξάρτητου κινηματογράφου του Sundance τον περασμένο Ιανουάριο μετέχοντας μάλιστα στο διαγωνιστικό πρόγραμμα. Βγήκε στις Αμερικάνικες αίθουσες τον περασμένο Ιούλιο και οι έως τώρα εισπράξεις της φτάνουν τα 4,5 εκατομμύρια δολάρια.

Το «Blindspotting» έρχεται αθόρυβα να αποτελέσει μια από τις πιο αξιόλογες και δυνατές ταινίες της χρονιάς. Καταφέρνει να περάσει τα μηνύματα που θέλει, χωρίς να προβοκάρει ή να θέλει να κερδίσει το συναίσθημα του θεατή μέσα από εύκολες καταστάσεις. Το σκηνοθετικό δίδυμο πιάνει επίκαιρα και ζωτικά θέματα και κάνει μια προσπάθεια γεμάτη ειλικρίνεια, χιούμορ όποτε χρειάζεται, αλλά παράλληλα βάζοντας βαθιά το μαχαίρι στο κόκκαλο εκεί που πρέπει, χωρίς να λαϊκίζει.

Σκηνοθεσία: Κάρλος Λοπέζ Εστράδα

Σενάριο: Ραφαέλ Καζάλ, Νταβίντ Ντιγκς (Βραβείο Γκράμι Καλύτερου άλμπουμ θεατρικού μιούζικαλ για το «Hamilton (Original Broadway Cast Recording)» το 2016)

Πρωταγωνιστούν: Ραφαέλ Καζάλ, Νταβίντ Ντιγκς, Τζανίνα Γκαβανκάρ, Τζασμίν Σεφάς Τζόουνς (Βραβείο Γκράμι Καλύτερου άλμπουμ θεατρικού μιούζικαλ για το «Hamilton (Original Broadway Cast Recording)» το 2016), Ίθαν Έμπρι, Τίσα Κάμπελ Μάρτιν, Κέβιν Κάρολ, Τζον Σάφιν, Γουέιν Νάιτ, Ούτκαρς Αμπούντκαρ

Διάρκεια: 95 λεπτά

Τρέιλερ: https://www.youtube.com/watch?v=M5hIe41Ay9g

Η Νύχτα με τις Μάσκες (Halloween)
του Ντέιβιντ Γκόρντον Γκριν

Η τεράστια εισπρακτική επιτυχία του 1978, αναγεννιέται θριαμβευτικά φέτος για να καλύψει την ανάγκη του κοινού για επιστροφή σε διαχρονικά πρότυπα τρόμου. Η ιστορία του Μάικλ Μάγιερς, ενός ανθρώπου χωρίς ταυτότητα και χωρίς πρόσωπο, ο οποίος επιστρέφει για να συνεχίσει το έργο σφαγής, είναι τόσο λιτή και εύστοχη ώστε αποκτάει μόνη της αρχετυπική διάσταση για τα δεδομένα των ταινιών τρόμου.

Σαράντα χρόνια μετά από τη νύχτα που ο Μάγιερς σκόρπισε τον τρόμο και ενώ βρίσκεται φυλακισμένος ισόβια σε ψυχιατρική κλινική, ένα απροσδόκητο συμβάν θα τον φέρει ξανά στο κατόπι της Λόρι Στρόουντ, της κοπέλας που εδώ και τέσσερις δεκαετίες ζει μόνο για να πάρει εκδίκηση.

Το «Halloween» του Τζον Καρπέντερ (ή «Η Νύχτα με τις μάσκες», όπως είχε τιτλοφορηθεί όταν προβλήθηκε για πρώτη φορά στην Ελλάδα) αποτελεί ένα all time classic θρίλερ που κατάφερε μέσα από την απλότητά του να εξελιχθεί σε μία από τις πιο επιτυχημένες κινηματογραφικές σειρές τρόμου. Πολλά από τις ταινίες Halloween που ακολούθησαν δεν κατάφεραν να προκαλέσουν την ανατριχίλα του πρώτου, κάτι που όπως φαίνεται έρχεται να αλλάξει το νεότερο κεφάλαιο.

Ακριβώς 40 χρόνια μετά την έξοδο της ταινίας του Τζον Κάρπεντερ, ο Ντείβιντ Γκόρντον Γκριν παίρνει τις ευλογίες του «πατέρα», τη μάσκα του Μάικλ Μάγιερς και τα εύσημα της Τζέιμι Λι Κέρτις για να επιστρέψει οριστικά στον εφιάλτη. Η νέα «Νύχτα με τις Μάσκες» παρακάμπτει όλα τα ενδιάμεσα σίκουελ, πρίκουελ και reboots και πιάνει την ιστορία ακριβώς εκεί που την άφησε η ιστορία το 1978.

Η ταινία συμμετείχε στο κινηματογραφικό φεστιβάλ του Τορόντο και όσοι κατάφεραν να δουν τη μεταμεσονύκτια προβολή μίλησαν με ιδιαίτερη θέρμη για αυτή: Δυνατές ερμηνείες – ειδικά αυτή της Κέρτις, έντονες στιγμές τρόμου, συγκίνησης (ναι, κάποιοι δήλωσαν ότι έκλαψαν) και πολύ χιούμορ, ίσως υπερβολικά πολύ. Σε κάθε περίπτωση το περιγράφουν ως μια ευχάριστη κινηματογραφική εμπειρία που κράτησε μέχρι το τέλος.

Σκηνοθεσία: Ντέιβιντ Γκόρντον Γκριν (Αργυρή Άρκτος για το «Γελαστός πρίγκιπας» στο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Βερολίνου το 2013, Special Jury Prize – Dramatic για το «All the Real Girls» στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Sundance το 2003, Christopher D. Smithers Foundation Special Award για το «Joe: Μια δυνατή φιλία» στο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Βενετίας το 2013)

Σενάριο: Τζεφ Φράντλεϊ, Ντάνι ΜακΜπράιντ, Ντέιβιντ Γκόρντον Γκριν

Πρωταγωνιστούν: Τζέιμι Λι Κέρτις (Χρυσή Σφαίρα Καλύτερου Α’ γυναικείου ρόλου σε μουσική ή κωμική ταινία για το «Αληθινά Ψέματα» το 1995, Χρυσή Σφαίρα Καλύτερου Α’ γυναικείου ρόλου σε μουσική ή κωμική τηλεοπτική σειρά για το «Anything but Love» το 1990, Κινηματογραφικό Βραβείο BAFTA Καλύτερου Β’ γυναικείου ρόλου για το «Πολυθρόνα για Δύο» το 1984), Τζούντι Γκριρ, Άντι Μάτιτσακ, Γουιλ Πάτον, Νικ Καστλ, Τζέιμς Τζουντ Κόρτνει, Χαλούκ Μπιλγκινέρ, Ρίαν Ρις, Τζέφερσον Χολ, Τόμπι Χας, Βιρτζίνια Γκάρντνερ, Μάιλς Ρόμπινς

Διάρκεια: 105 λεπτά

Τρέιλερ: https://www.youtube.com/watch?v=5Pe-eLLY5uA

Η Διαπαιδαγώγηση της Κάμερον Ποστ (The Miseducation of Cameron Post)
της Ντέζιρε Άκαβαν

Η Κάμερον Ποστ είναι, φαινομενικά, το πρότυπο της μαθήτριας λυκείου. Αλλά, όταν την πιάνουν στα πράσα με μία συμμαθήτριά της στο πίσω κάθισμα ενός αυτοκινήτου τη βραδιά του σχολικού χορού, την στέλνουν σε ένα κέντρο επαναπροσδιορισμού & θεραπείας για έφηβους που «πάσχουν» από ερωτική έλξη για άτομα του ίδιου φύλου.

Στο κέντρο, η Κάμερον υπόκειται σε εξωπραγματική πειθαρχία, αμφίβολες μεθόδους «απo-ομοφυλοποίησης» και τραγούδια Χριστιανικής Ροκ. Όμως, αυτό το παράδοξο μέρος της προσφέρει, ταυτόχρονα, τη δυνατότητα να συμμετέχει σε μια γκέι κοινότητα. Για πρώτη φορά, η Κάμερον έρχεται σε επαφή με άτομα που της μοιάζουν και καταφέρνει να βρει τη δική της θέση ανάμεσα σε άλλους «απόβλητους».

Το νεανικό μυθιστόρημα “The Miseducation of Cameron Post” της Έμιλυ Μ. Ντάνφορτ έφτασε στα χέρια της Ντέζιρε Άκαβαν το 2011. Είναι ένα βιβλίο 470 σελίδων που διαδραματίζεται στη Μοντάνα στις αρχές των ’90s και εξιστορεί 8 χρόνια από την ζωή της ομώνυμης ηρωίδας. Η Κάμερον είναι 12 ετών και μόλις αρχίζει να συνειδητοποιεί πως είναι ομοφυλόφιλη όταν πεθαίνουν οι γονείς της.

Την κηδεμονία της Κάμερον αναλαμβάνουν η θεία και ο θείος της, που είναι Ευαγγελιστές κι αποφασίζουν να την στείλουν σε ένα χριστιανικό κέντρο θεραπείας της ομοφυλοφιλίας όταν ανακαλύπτουν τον σεξουαλικό της προσανατολισμό. Το μυθιστόρημα, που είναι γραμμένο σε πρώτο πρόσωπο, συγκίνησε και εντυπωσίασε την Άκαβαν.

«Η ομοφυλοφιλία της Κάμερον ήταν αναπόσπαστο στοιχείο της υπόθεσης αλλά, τελικά, δεν ήταν μια ιστορία για τα γκέι ζητήματα. Δεν ήταν συγκαταβατικό ή διδακτικό. Ήταν αληθινό όπως όλα τα καλά νεανικά μυθιστορήματα», λέει η Άκαβαν. «Σκέφτηκα πως αν ποτέ το έκανα ταινία, θα επικεντρωνόμουν στις τελευταίες 200 σελίδες που διαδραματίζονται στο κέντρο θεραπείας». Άρχισε να το ξανασκέφτεται, τέσσερα χρόνια αργότερα, το 2015, όταν έκανε το γύρο των φεστιβάλ με την πρώτη της ταινία “Appropriate Behavior”. Η Άκαβαν δεν είχε αποφασίσει τι θα κάνει μετά. Συζητούσε με την παραγωγό της, Σεσίλια Φρουτζιουέλε, για πιθανά μελλοντικά project και της έδωσε το βιβλίο για να το έχουν στα υπόψη αργότερα. Όπως εξιστορεί η Άκαβαν «Μόλις άρχισε να το διαβάζει είπε πως αυτή θα είναι η επόμενη ταινία μας. Ξετρελάθηκε!».

Το μυθιστόρημα, με το χιούμορ και το σεβασμό που έδειχνε απέναντι στους έφηβους χαρακτήρες, θύμιζε στην Άκαβαν και στην Φρουτζιουέλε τις κλασικές ταινίες του Τζον Χιουζ που τους άρεσαν πολύ, όπως το «The Breakfast Club» και το «Sixteen Candles». Έγραφαν ήδη ένα άλλο σενάριο μαζί οπότε συμφώνησαν να συνεργαστούν για τη διασκευή του βιβλίου. Πρώτα απ’ όλα, έπρεπε να αποφασίσουν από ποιο σημείο θα ξεκινούσαν το σενάριο.

Προκειμένου να πάρει την απόφαση αυτή, η Άκαβαν βασίστηκε στην προσωπική της εμπειρία: είχε μπει σε κέντρο απεξάρτησης στα 20 της για να αντιμετωπίσει μια διατροφική διαταραχή από την οποία έπασχε. «Μου αρέσουν οι ιστορίες που διαδραματίζονται σε κέντρα απεξάρτησης, και πάντα ήθελα να κάνω μια ταινία που να διηγείται πως νιώθεις όταν είσαι εκεί μέσα», λέει η Άκαβαν. «Ο στόχος είναι να γίνεις καλά αλλά τι σημαίνει αυτό; Διαφέρει ανάλογα με τον άνθρωπο. Επίσης, οι ασθενείς κάνουν συμμαχίες βασισμένες στο πόσο αποφασισμένος είναι ο καθένας να θεραπευτεί ή το αντίθετο. Έριξα άλλη μια ματιά στο βιβλίο κι αμέσως σκέφτηκα: τι σημαίνει “θεραπεία” όταν δε γίνεται να “ξορκίσεις την ομοφυλοφιλία με την προσευχή”; Αυτή η σκέψη αποτέλεσε και την έμπνευσή μας για να ξεκινήσουμε το σενάριο με την Σεσίλια».

Σκηνοθεσία: Ντέζιρε Άκαβαν (Special Jury Prize – Dramatic για το «Η Διαπαιδαγώγηση της Κάμερον Ποστ» στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Sundance το 2018)

Σενάριο: Ντέζιρε Άκαβαν, Σεσίλια Φρουτζιουέλε

Πρωταγωνιστούν: Κλόι Γκρέις Μορέτζ, Τζον Γκάλαγκερ Τζ., Σάσα Λέιν, Φόρεστ Γκούντλακ, Τζένιφερ Ίλι, Κουίν Σέφαρντ, Μέλανι Έρλιτς, Στίβεν Χοκ

Διάρκεια: 91 λεπτά

Τρέιλερ: https://www.youtube.com/watch?v=T-Oiiy7fcZg

Mandy
του Πάνου Κοσμάτου

Ο Ρεντ και η Μάντι είναι ένα ερωτευμένο ζευγάρι που ζει σε ένα απομονωμένο σπίτι σε ένα δάσος εν έτι 1983. Εκείνος δουλεύει ως υλοτόμος, εκείνη ζωγραφίζει μυστηριακούς πίνακες που θα μπορούσαν να κοσμούν εξώφυλλά heavy metal συγκροτημάτων. Η ζωή τους είναι γαλήνια και ρομαντική μέχρι την στιγμή που ο Τζερεμάια Σαντ αρχηγός μιας θρησκευτικής σέκτας θα δει τη Μάντι και θα αποφασίσει ότι την θέλει. Και για να την κάνει δική του θα καλέσει μια ομάδα δαιμονικών μοτοσικλετιστών με το Κέρας του Αμπράξας που θα φέρουν τη Μάντι στην κατοχή του.

Όταν όμως η αποπλάνηση της Ρεντ δεν εξελιχθεί με τον τρόπο που ο Τζερεμάια θα ήθελε, θα την σκοτώσουν με φρικτό τρόπο και θα αφήσουν τον Ρεντ ετοιμοθάνατο. Αλλά όχι νεκρό. Κι έτσι εκείνος οδηγημένος από μια μανιασμένη δίψα για εκδίκηση και μεθυσμένος από οργή θα αναζητήσει τους δολοφόνους της γυναίκας του για να τους σκοτώσει με τον πιο φρικτό τρόπο που μπορεί.

Ο Πάνος Κοσμάτος καταθέτει, μόλις με τη δεύτερη ταινία του, ένα αισθητικά συγκλονιστικό έργο με μοναδικό όραμα και αριστοτεχνική εκτέλεση. Ο Νίκολας Κέιτζ αναλαμβάνει πρωταγωνιστικό ρόλο σ΄ αυτό το αιματηρό, ψυχεδελικό, κολασμένο οδοιπορικό, ένα μακελειό αφιερωμένο στην τέχνη του φανταστικού και ντυμένο με τη μουσική του σπουδαίου Γιόχαν Γιόχανσον. Η ταινία έχει αποσπάσει διθυραμβικές κριτικές, έχει κλέψει τις καρδιές του κοινού και κατέχει ήδη τη θέση ενός cult αριστουργήματος με σκηνές που θα αφήσουν το σημάδι τους στο σινεμά.

«Συνέλαβα την ιδέα του Mandy ταυτόχρονα με την πρώτη μου ταινία, το “Beyond the Black Rainbow”,  αμέσως μετά το θάνατο του πατέρα μου. Όταν ο κόσμος μου, όπως τον ήξερα, έφτασε σε ένα τέλος και το πένθος για το θάνατο της μητέρας μου μία δεκαετία νωρίτερα, αναδύθηκε στην επιφάνεια και με πλημμύρισε. Η πρώτη μου ταινία πραγματεύτηκε τα συναισθήματα της μεταμέλειας και της ενοχής, το να αφήνω τα πράγματα που δεν μπορώ να αλλάξω. Το “Mandy” έχει να κάνει με την οργή και την απόγνωση που ακολουθεί.

Στην πρώτη ταινία, αποπειράθηκα να εξασκήσω την αυτοκυριαρχία σε όλες μου τις διαστάσεις για να δημιουργήσω ένα πολύ ελεγχόμενο και καθορισμένο σύμπαν. Στο “Mandy” αφήνομαι λίγο, επιτρέποντας στα καλλιτεχνικά μου φετίχ, στα πάθη και την προσωπικότητα μου να ανθίσουν μέσα στα πλαίσια της ταινίας. Αν η πρώτη ταινία ήταν μία εισπνοή, η δεύτερη ταινία είναι μια εκπνοή» δηλώνει ο σκηνοθέτης και σεναριογράφος.

Σκηνοθεσία: Πάνος Κοσμάτος

Σενάριο: Πάνος Κοσμάτος, Ααρον Στίουαρτ-Αν

Πρωταγωνιστούν: Νίκολας Κέιτζ (Όσκαρ Α’ ανδρικού ρόλου & Χρυσή Σφαίρα Καλύτερου Α’ ανδρικού ρόλου σε δραματική ταινία για το «Αφήνοντας το Λας Βέγκας» το 1996, Tribute to Independent Vision Award στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Sundance το 1995), Αντρεα Ράιζμπορο (EFP Shooting Star στο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Βερολίνου το 2011), Λάινους Ρόουτς, Νεντ Ντένεχι, Ρίτσαρντ Μπρέικ, Μπιλ Ντιουκ (Special Jury Prize – Dramatic για το «The Killing Floor» στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Sundance το 1985)

Διάρκεια: 121 λεπτά

Τρέιλερ: https://www.youtube.com/watch?v=jQhB4Z4InLs

Hunter Killer
του Ντόνοβαν Μαρς

Eν μέσω αυξανόμενων εντάσεων μεταξύ των ΗΠΑ και της Ρωσίας, μια νέα γενιά εξαιρετικά εξελιγμένων υποβρυχίων πυρηνικής επίθεσης που ονομάζονται Hunter Killers κινούνται στα σκοτεινά βάθη των ωκεανών. Όταν ο Ρώσος πρόεδρος πέφτει θύμα απαγωγής από τον στρατηγό του, ο Αμερικανός πλοίαρχος Τζο Γκλας συνεργάζεται με μια επίλεκτη ομάδα των ειδικών δυνάμεων ναυτικών επιχειρήσεων “Navy SEALs” για να τον σώσουν. Αμερικανοί και Ρώσοι πρέπει αυτή τη φορά να συνεργαστούν για να αποφύγουν την παγκόσμια καταστροφή.

Ο ασυμβίβαστος στρατιωτικός Τζο Γκλας πρέπει να εμπνεύσει τους άνδρες του να τον ακολουθήσουν στην καρδιά της Ρωσίας, από όπου είναι αμφίβολο αν θα καταφέρουν να σώσουν τoν Ρώσο πρόεδρο και αν θα γυρίσουν ζωντανοί. Όσο ο Γκλας παλεύει με τις σωστές και λάθος αποφάσεις στη μέση της θάλασσας, μια άλλη ομάδα πίσω στην Ουάσιγκτον προσπαθεί να βρει την ιδανική λύση για να αποφευχθεί η παγκόσμια κρίση.

Η έμπνευση για την ταινία ήρθε από το βιβλίο «Firing Point» του Τζορτζ Γουάλας, ενός έμπειρου πρώην κυβερνήτη μονάδας υποβρυχίων. Το βιβλίο είναι γεμάτο στιγμές δράσης και αγωνίας και έχει κινηματογραφική αίσθηση. Αυτό ήταν που «κέρδισε» τους σεναριογράφους Αρν Σμιντ και Τζέιμι Μος και προχώρησαν στη μεταφορά του βιβλίου σε σενάριο. Αυτό που ενθουσίασε όλους τους συντελεστές της ταινίας είναι ότι και το βιβλίο και η ταινία συνδυάζουν τρία διαφορετικά είδη θρίλερ: ένα αγωνιώδες θρίλερ με υποβρύχια, εισβολή σε εχθρικό έδαφος και σκληρές διαπραγματεύσεις και συγκρούσεις.

Για τις ανάγκες της ταινίας στήθηκαν μεγάλα και περίτεχνα σκηνικά στα Ealing Studios του Λονδίνου. Το εσωτερικό των υποβρυχίων είναι ρεαλιστικό, ενώ το ενδιαφέρον είναι πως μοιάζει με πραγματικό υποβρύχιο και πως δεν έχει καμία σχέση με όσα έχουμε δει ως τώρα. Για την αληθοφάνεια του σεναρίου και της ταινίας η παραγωγή συνεργάστηκε στενά με το Αμερικάνικο Ναυτικό, το Υπουργείο Άμυνας και τεχνικούς υποβρυχίων που τους βοήθησαν στο τεχνικό κομμάτι χειρισμού των υποβρυχίων και τους ναυτικούς όρους.

Σκηνοθεσία: Ντόνοβαν Μαρς

Σενάριο: Αρν Σμιντ, Τζέιμι Μος

Πρωταγωνιστούν: Τζέραρντ Μπάτλερ, Γκάρι Όλντμαν (Όσκαρ Α’ ανδρικού ρόλου, Χρυσή Σφαίρα Καλύτερου Α’ ανδρικού ρόλου σε δραματική ταινία & Κινηματογραφικό Βραβείο BAFTA Καλύτερου Α’ ανδρικού ρόλου για το «Η πιο σκοτεινή ώρα» το 2018, Κινηματογραφικό Βραβείο BAFTA Καλύτερης βρετανικής ταινίας & Κινηματογραφικό Βραβείο BAFTA Καλύτερου πρωτότυπου σεναρίου για το «Nil by Mouth» το 1998), Κόμον (Όσκαρ Καλύτερης πρωτότυπης μουσικής επένδυσης, Χρυσή Σφαίρα Καλύτερου πρωτότυπου τραγουδιού & Βραβείο Γκράμι Καλύτερου τραγουδιού γραμμένου για οπτικά μέσα για το «Selma» το 2015, Βραβείο Γκράμι Καλύτερης ραπ ερμηνείας από συγκρότημα ή ντουέτο για το «Southside» το 2008), Κόρεϊ Τζόνσον, Άνταμ Τζέιμς, Κάρτερ ΜακΙντάιρ, Σέιν Τέιλορ, Μάικι Κόλινς

Διάρκεια: 125 λεπτά

Τρέιλερ: https://www.youtube.com/watch?v=k1dcKcdfp-0

Εντιμότατοι Κλέφτες (King of Thieves)
του Τζέιμς Μαρς

O Μπράιαν Ρίντερ, που υπήρξε διάσημος κλέφτης στα νιάτα του, τώρα στα 77 του συγκροτεί μια συμμορία από αλλοπρόσαλλους εγκληματίες με σκοπό να διαπράξουν μια πρωτοφανή ληστεία στο θησαυροφυλάκιο του HATTON GARDEN. Οι κλέφτες ,όλοι μεταξύ 60 και 70 ετών, εκτός από έναν, επιστρατεύουν τις παλιομοδίτικες μεθόδους τους και σχεδιάζουν τη ληστεία για το Σαββατοκύριακο του Πάσχα.

Παριστάνοντας τους εργάτες, μπαίνουν στο θησαυροφυλάκιο, εξουδετερώνουν το συναγερμό και ξεκινούν να σκάβουν μία τρύπα στον τοίχο του. Δύο μέρες αργότερα κατορθώνουν να το σκάσουν με λεία που ξεπερνάει τα 14 εκατομμύρια λίρες Αγγλίας, σε κοσμήματα και μετρητά. Καθώς η αστυνομία φθάνει στο χώρο του εγκλήματος και η ανάκριση ξεκινάει, ρωγμές αρχίζουν να διαφαίνονται μεταξύ των μελών της ιδιόμορφης συμμορίας καθώς αδυνατούν να μοιράσουν δίκαια μεταξύ τους τη λεία.

Ατμόσφαιρα ρετρό, χαρακτήρες που δεν το βάζουν κάτω ακόμη και στα προχωρημένα ήντα, ατάκες που συνδυάζουν το βρετανικό φλέγμα με την αποκρυσταλλωμένη σοφία της ζωής. Ο σκηνοθέτης Τζέιμς Μαρς καταφέρνει να ισορροπεί όσο του επιτρέπει το σενάριο μεταξύ κωμωδίας και δράματος, αλλά στα καίρια σημεία φαίνεται αναποφάσιστος ως προς το ποιο δρόμο θα ακολουθήσει. Διαθέτει πάντως μια χούφτα από ηθοποιούς first class που ξέρουν να βγάζουν άσους από το μανίκι ακόμη και στις πιο δύσκολες σκηνές.

Σκηνοθεσία: Τζέιμς Μαρς (Όσκαρ Καλύτερου ντοκιμαντέρ για το «Man on Wire» το 2009, Κινηματογραφικό Βραβείο BAFTA Καλύτερης βρετανικής ταινίας για το «Η θεωρία των πάντων» το 2015 και για το «Man on Wire» το 2009, Directing Award – World Cinema/Documentary για το «Project Nim» το 2011, Grand Jury Prize – World Cinema/Documentary & Audience Award – World Cinema/Documentary για το «Man on Wire» το 2008 στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Sundance)

Σενάριο: Τζο Πένχολ

Πρωταγωνιστούν: Μάικλ Κέιν (Όσκαρ Β’ ανδρικού ρόλου για το «Θέα στον ωκεανό» το 2000 & για το «Η Χάνα και οι αδελφές της» το 1987, Χρυσή Σφαίρα Καλύτερου Α’ ανδρικού ρόλου σε μουσική ή κωμική ταινία για το «Γλυκιά φωνή» το 1999, Χρυσή Σφαίρα Καλύτερου Α’ ανδρικού ρόλου σε μίνι σειρά ή τηλεταινία για το «Jack the Ripper» το 1989, Χρυσή Σφαίρα Καλύτερου Α’ ανδρικού ρόλου σε μουσική ή κωμική ταινία για το «Εκπαιδεύοντας τη Ρίτα» το 1984, Κινηματογραφικό Βραβείο Αδελφότητας BAFTA το 2000, Κινηματογραφικό Βραβείο BAFTA Καλύτερου Α’ ανδρικού ρόλου για το «Εκπαιδεύοντας τη Ρίτα» το 1984, Fondazione Mimmo Rotella Award για το «My Generation» το 2017), Τζιμ Μπρόουντμπεντ (Όσκαρ Β’ ανδρικού ρόλου & Χρυσή Σφαίρα Καλύτερου Β’ ανδρικού ρόλου σε ταινία για το «Iris» το 2002, Χρυσή Σφαίρα Καλύτερου Α’ ανδρικού ρόλου σε μίνι σειρά ή τηλεταινία για το «Longford» το 2008, Κινηματογραφικό Βραβείο BAFTA Καλύτερου Β’ ανδρικού ρόλου για το «Moulin Rouge!» το 2002, Κύπελλο Βόλπι Καλύτερου ηθοποιού για το «Η παράσταση μιας ζωής» το 1999), Τομ Κόρτνεϊ (Χρυσή Σφαίρα Καλύτερου Α’ ανδρικού ρόλου σε δραματική ταινία για το «Ο αμπιγιέρ» το 1984, Κινηματογραφικό Βραβείο BAFTA Πλέον υποσχόμενου πρωτοεμφανιζόμενου σε Α’ ρόλους ηθοποιού για το «The Loneliness of the Long Distance Runner» το 1963, Αργυρή Άρκτος Καλύτερου Ηθοποιού για το «45 Years» στο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Βερολίνου το 2015, Κύπελλο Βόλπι Καλύτερου ηθοποιού για το «King and Country» το 1964), Τσάρλι Κοξ, Πολ Γουάιτχαουζ, Μάικλ Γκαμπόν (Αργυρή Άρκτος Εξαιρετικής Καλλιτεχνικής Συμβολής για το «Ο καθοδηγητής» το 2007), Ρέι Γουίνστοουν

Διάρκεια: 108 λεπτά

Τρέιλερ: https://www.youtube.com/watch?v=1AcdDp6MOiA

Ο Τελευταίος Παρτιζάνος (The Last Partisan)
του Ανδρέα Χατζηπατέρα

Το ντοκιμαντέρ του Ανδρέα Χατζηπατέρα είναι μια μοναδικά ξεχωριστή ταινία. Ο σκηνοθέτης προσεγγίζει τον Μανώλη Γλέζο με έναν τρόπο γεμάτο φρεσκάδα και διαύγεια αποκαλύπτοντας την φλογερή προσωπικότητά του, ενώ άλλοτε με χιουμοριστικό και άλλοτε με βαθιά συγκινητικό τρόπο καταφέρνει να αναδείξει το πάθος του για την ίδια τη ζωή. Σε ένα δεύτερο επίπεδο, η αφήγηση της ιστορίας του Μανώλη Γλέζου μας δίνει το πορτρέτο της σύγχρονης ιστορίας της Ελλάδας.

Ο μοναδικός αυτός τρόπος με τον οποίο ο Ανδρέας Χατζηπατέρας έρχεται σε επαφή με τον Μανώλη Γλέζο οφείλεται σε μεγάλο βαθμό στο εντελώς διαφορετικό δικό του σημείο αφετηρίας. Γεννημένος και μεγαλωμένος στο Λονδίνο, γόνος Ελληνικής οικογένειας, ο Ανδρέας Χατζηπατέρας σπούδαζε το 2015 στην Νέα Υόρκη στην περίφημη σχολή κινηματογράφου του NYU (από την οποία έχουν αποφοιτήσει κορυφαίοι σκηνοθέτες όπως ο Μάρτιν Σκορτσέζε, ο Τζιμ Τζάρμους και πολλοί άλλοι) όταν άκουσε για πρώτη φορά το όνομα του Μανώλη Γλέζου. Ήταν όταν μια καθηγήτριά του στην σχολή διάβασε ένα άρθρο στους Νew York Times που διηγούνταν ότι ο Γλέζος είχε γίνει Ευρωβουλευτής σε ηλικία 92 ετών, και ρώτησε τον Χατζηπατέρα εάν γνώριζε τον αειθαλή πολιτικό άνδρα.

Με την περιέργεια του κεντρισμένη, έψαξε στο διαδίκτυο, τηλεφώνησε σε συγγενείς στην Αθήνα να μάθει περισσότερα, και άρχισε να έρχεται σε επαφή με τον Μανώλη Γλέζο για να κάνει μια ταινία με θέμα τον ίδιο. Με τα «σπαστά» ελληνικά του και την απόστασή του από την Ελληνική μικροπολιτική πραγματικότητα, ο Χατζηπατέρας ενδιαφέρεται να εντοπίσει την ουσία του Μανώλη Γλέζου. Ακολουθώντας τον Γλέζο από το σπίτι στο γραφείο του, στο ασταμάτητο, πυρετώδες καθημερινό του πρόγραμμα, αλλά και στο ταξίδι του στην Ευρωβουλή, αποκαλύπτει έναν άνθρωπο που τυγχάνει συγκινητικής αποδοχής όπου και αν βρεθεί, και που η ιστορία του είναι η σύγχρονη ιστορία της χώρας του.

Έτσι, εν μέσω αστεϊσμών, επιπλήξεων και συμβουλών, το συνεργείο αναλαμβάνει ενεργό δράση πίσω από την κάμερα, προσπαθώντας πάση θυσία να αποκαλύψει τον Μανώλη Γλέζο, τον άνθρωπο που κρύβεται πίσω από το μύθο.

Σκηνοθεσία: Ανδρέας Χατζηπατέρας

Σενάριο: Ανδρέας Χατζηπατέρας

Διάρκεια: 87 λεπτά

Τρέιλερ: https://www.youtube.com/watch?v=mIXw6uRnVNY

Ο Γκρινιάρης (Here Comes the Grump)
του Αντρές Κουτουριέρ

Ένα νεαρό αγόρι, ο Τέρι, βρίσκεται ξαφνικά στον πολύχρωμο κόσμο του Γκρούβιναμ. Εκεί, ο δόλιος μάγος Γκρινιάρης έχει ρίξει ολόγυρα το ξόρκι του και το γέλιο ανήκει στο παρελθόν. Ο Τέρι πρέπει να ταξιδέψει σε όλο το βασίλειο για να βρει ένα νέο ξόρκι που θα επαναφέρει τη χαρά σε όλους.

Πρέπει επίσης να βοηθήσει την πριγκίπισσα Αυγή, να ξεπεράσει σε πονηριά όλα τα παράξενα και καταπληκτικά πλάσματα που θα συναντήσει στο διάβα του και να προσπαθήσει να αποδεχτεί αυτό το μικρό πράγμα που ονομάζεται «αλλαγή».

Επιβιβαστείτε σε αυτή τη συναρπαστική ιστορία και πετάξτε πάνω από τα σύννεφα για να προσγειωθείτε σε ένα μαγικό βασίλειο, έναν εντυπωσιακό παράλληλο κόσμο, από την πένα του Τζιμ Σεχτ, δημιουργού της «Εποχής των Παγετώνων: Η Απόψυξη». «Ο Γκρινιάρης» έρχεται γεμάτος μηνύματα και ταξιδεύει όλη την οικογένεια σε μία μαγική, πολύχρωμη περιπέτεια κινουμένων σχεδίων με αξέχαστους χαρακτήρες σχεδιασμένους από τον Κρεγκ Κέλμαν των «Μαδαγασκάρη» και «Ξενοδοχείο για Τέρατα».

Βασίζεται στη σειρά καρτούν «Here Comes the Grump», που προβλήθηκε στο αμερικανικό NBC το 1969 και κράτησε για 17 επεισόδια. Παρότι στη χώρα της δεν είχε ιδιαίτερη επιτυχία, είχε γίνει πολύ δημοφιλής στο Μεξικό. Βέβαια η ταινία δεν συνάντησε την επιτυχία που θα ήθελε στο Μεξικό, ενώ στις ΗΠΑ αρχικά βγήκε ως VOD.

Σκηνοθεσία: Αντρές Κουτουριέρ

Σενάριο: Τζιμ Χεκτ

Με τις φωνές των: Γιάννης Υφαντής, Παναγιώτης Αποστολόπουλος, Στεφανία Φιλιάδη, Ιφιγένεια Στάικου, Χρήστος Γεωργίου, Ντίνος Σούτης, Γιώργος Σκούφης, Χρύσα Σαμαρά

Διάρκεια: 97 λεπτά

Τρέιλερ: https://www.youtube.com/watch?v=My1mQyBuWlg