Αυτή την εβδομάδα στους κινηματογράφους (γράφει η Ζωή Κακοτρίχη, 9.8.2018)

Αυτή την εβδομάδα στους κινηματογράφους…

γράφει η Ζωή Κακοτρίχη, 9.8.2018
μπλογκ στο «Ζω Φωκίδα!»: Σινεφίλ

Λιτός αριθμός ταινιών κάνει πρεμιέρα αυτήν την εβδομάδα στις ελληνικές κινηματογραφικές αίθουσες καθώς διανύουμε τη δεύτερη εβδομάδα του Αυγούστου, περιμένοντας τη μεγάλη γιορτή του Δεκαπενταύγουστου που συνδυάζεται συνήθως με διακοπές. Ανάμεσα τους θα συναντήσουμε ένα ευρηματικό κορεάτικο φιλμ που δίνει νέα πνοή στην κουρασμένη σινε-μυθολογία των ζόμπι, ένα road movie νοσταλγίας, μία κομεντί ηθών με βάση την τυχαιότητα και την παρεξήγηση, μία γαλλική καγκουριά και μια ιστορία μυστηρίου που προσπαθεί να μοιάσει στα αστυνομικά θρίλερ της Αγκάθα Κρίστι.

Το Εξπρές των Ζωντανών Νεκρών (Train to Busan)
του Γιέον Σανγκ-χο

Ένας αγνώστου ταυτότητας ιός που σαρώνει τη Νότια Κορέα, εξελίσσεται σε πανδημία και μεταμορφώνει τους κατοίκους της σε ζωντανούς νεκρούς. Η Κυβέρνηση αναγκάζεται να θέσει τη χώρα σε κατάσταση έκτακτης ανάγκης, αλλά ούτε η κήρυξη του στρατιωτικού νόμου είναι αρκετή.

Οι μοναδικοί σώοι επιβάτες μιας υπερταχείας με προορισμό το Μπουσάν, που έχει αποκλείσει τη μετάδοση του ιού, πρέπει να παλέψουν μέχρι θανάτου για να επιβιώσουν. Ο Seok-woo, ένας χωρισμένος χρηματιστής, θα πολεμήσει με νύχια και με δόντια για να σώσει τη μικρή του κόρη. Στα 453 χιλιόμετρα αυτής της αιματηρής διαδρομής, θα κάνουν τα πάντα για να παραμείνουν ζωντανοί.

Βραβευμένο ως Καλύτερη Ταινία και Καλύτερη Ασιατική Συμμετοχή στο Φεστιβάλ Fantasia του Montreal, το κορεάτικο blockbuster καθηλώνει το κοινό με απτόητο θέαμα και καταιγιστική δράση, αλλά και μια συγκινητική ιστορία στην καρδιά της περιπέτειας. Η ταινία – φαινόμενο ξαναβάζει δυναμικά την Νότιο Κορέα στον χάρτη του σινεμά τρόμου με τις χαρακτηριστικές ορδές ζωντανών νεκρών να απειλούν όποιον βρίσκεται στο διάβα τους.

Κινηματογραφημένη με συνέπεια, αξιοποιεί όλα τα εργαλεία του είδους και χτίζει με νεύρο μια όλο και πιο αγωνιώδη και κλειστοφοβική ατμόσφαιρα για τους λιγοστούς εναπομείναντες αμόλυντους πρωταγωνιστές της -καταδικασμένους σε ένα εφιαλτικό δρομολόγιο – χωρίς να στερείται συναισθηματισμού ή ακόμα και νύξεων ταξικής φύσης. Μια εκστατική ταινία που, όπως τα λαίμαργα ζόμπι της, ρουφάει το θεατή για να συνεχίσει ακάθεκτη όλο ενθουσιασμό, ζωντάνια και έκρηξη συναισθημάτων.

Στην πρώτη του live action σκηνοθετική απόπειρα, ο μέχρι τώρα έμπειρος αποκλειστικά στο animation Γιέον Σανγκ-χο δοκιμάζει τα δόντια του σε μια περιπέτεια επιβίωσης και τρόμου που βαδίζει στα αιματοβαμμένα ίχνη που άφησαν πριν από αυτόν στο σινεμά οι ορδές των εκατοντάδων κινηματογραφικών ζωντανών νεκρών. Και μολονότι δεν διεκδικεί δάφνες πρωτοτυπίας, κατορθώνει να ξαναδώσει στο είδος το νεύρο και την αγωνία που μοιάζει να έχει χάσει εδώ και αρκετό καιρό.

Υιοθετώντας για τα ζόμπι του μια εκδοχή πιο κοντά στην υβριδική μορφή των ζωντανών νεκρών που συναντήσαμε στο «28 Μέρες Μετά» του Ντάνι Μπόιλ και στο «World War Z», ο Γιέον Σανγκ-χο αναλαμβάνει πρωτίστως να κρατήσει το κοινό στην άκρη του καθίσματός του μέσα από μια σειρά δεξιοτεχνικά ενορχηστρωμένων σκηνών δράσης, εκμεταλλευόμενος στο έπακρο το κλειστοφοβικό σκηνικό και προσφέροντας παράλληλα χορταστικό σπλάτερ σε ιδανικές δόσεις, χωρίς να καταφεύγει στην ακραία υπερβολή.

Η τεχνική του αποδεικνύεται αρκούντως λειτουργική, με τη φρενήρη δράση να κάνει παύσεις μονάχα για να χτίσει ακόμα πιο έντονο σασπένς, καθώς οι ήρωές του χωρίζονται μέσα στην αναταραχή, ή σκαρφίζονται ριψοκίνδυνα τεχνάσματα προκειμένου να προσπεράσουν ολόκληρα βαγόνια γεμάτα με αιμοδιψείς νεκροζώντανους.

Σκηνοθεσία: Γιέον Σανγκ-χο

Σενάριο: Τζου-σουκ Παρκ

Πρωταγωνιστούν: Γιου Γκονγκ, Μα Ντονγκ-Σέοκ, Γιου-Μι Γιουνγκ, Σου-αν Κιμ, Όϊ-Σουν Κιμ, Ουου-Σικ Τσόι, Σόχι, Ζο-Ιμ Γου

Διάρκεια: 118 λεπτά

Τρέιλερ: https://www.youtube.com/watch?v=IrXdvSZ2ugE

Ζωή σε Φιλμ (Kodachrome)
του Μαρκ Ράσο

Διαζευγμένος και στα πρόθυρα να χάσει τη δουλειά του, ο Ματ αιφνιδιάζεται από την απρόσμενη επίσκεψη της Ζούι, της κοπέλας που προσέχει τον άρρωστο και χρόνια αποξενωμένο πατέρα του Μπεν. Η Ζούι τον ενημερώνει ότι ο πατέρας του, ένας διάσημος φωτογράφος, είναι βαριά άρρωστος και του ζητάει να τους συνοδεύσει μέχρι το Κάνσας.

Εκεί, ο Μπεντ σκοπεύει να εμφανίσει φωτογραφίες τραβηγμένες σε Kodachrome, λίγο πριν κλείσει το τελευταίο εργαστήριο εμφάνισης αυτού του φιλμ που η Kodak αποσύρει οριστικά από την αγορά. Με τα 4 καρούλια ανά χείρας, οι 3 τους θα κάνουν ένα αποκαλυπτικό και λυτρωτικό ταξίδι.

Βασισμένο στην αληθινή ιστορία του Kodachrome, ενός φιλμ που αποσύρθηκε οριστικά από την αγορά με την επικράτηση της ψηφιακής τεχνολογίας, το εύστοχο και διεισδυτικό σενάριο του Τζόναθαν Τρούπερ εξερευνά την οικογενειακή δυναμική με όλα τα λάθη και τις παραδοχές που χρειάζονται για να φτάσει κανείς στη λύτρωση. Η «Ζωή σε φιλμ» παρακολουθεί τρεις βαθιά ανθρώπινους χαρακτήρες σε ένα ταξίδι που θα τους αλλάξει, σε έναν κόσμο που αλλάζει από το αναλογικό στο ψηφιακό.

Το ταξίδι φυσικά, ακολουθώντας ευλαβικά όλους τους κανόνες του είδους, πρόκειται να στιγματιστεί από τις συγκρούσεις πατέρα και γιου στο δρόμο προς την αποδοχή, θα πάρει απρόσμενες τροπές από αποφάσεις της στιγμής που θα οδηγήσουν σε ακόμα μία σημαντική συναισθηματική αποκάλυψη, θα κινδυνέψει να μην ολοκληρωθεί ποτέ από τα λάθη και τις επιπολαιότητες των συνταξιδιωτών και θα κορυφωθεί εξίσου αναμενόμενα με την αποκάλυψη των φωτογραφιών που αποτέλεσαν και την αφορμή ολόκληρου του ταξιδιού, όλα τακτικά, όμορφα δομημένα και με έμφαση στην συγκίνηση, σαν παλιό, θερινό σινεμά όπου από πριν γνωρίζει κανείς ακριβώς τι πρόκειται να παρακολουθήσει.

Μια ενδιαφέρουσα λεπτομέρεια είναι πως η ταινία είναι γυρισμένη σε φιλμ Kodak 35mm ενώ αποτελεί συμπαραγωγή του Netflix, προορισμένη να καταναλωθεί ψηφιακά κατ’ οίκον στο μεγαλύτερο μέρος του κόσμου. Αυτή η ειρωνεία ίσως είναι και το πιο ενδιαφέρον, απρόσμενα σύγχρονο, στοιχείο της.

Σκηνοθεσία: Μαρκ Ράσο

Σενάριο: Τζόναθαν Τρόπερ

Πρωταγωνιστούν: Εντ Χάρις (Χρυσή Σφαίρα Καλύτερου Β’ ανδρικού ρόλου σε σειρά, μίνι σειρά ή τηλεταινία για το «Game Change» το 2013, Χρυσή Σφαίρα Καλύτερου Β’ ανδρικού ρόλου σε ταινία για το «Ζωντανή Μετάδοση: The Truman Show» το 1999), Τζέισον Σουντεΐκις, Ελίζαμπεθ Όλσεν, Μπρους Γκρίνγουντ, Γουέντι Κρούσον, Ντένις Χέισμπερτ, Ρομπ Στιούαρτ

Διάρκεια: 100 λεπτά

Τρέιλερ: https://www.youtube.com/watch?v=GRsa-rsPK8s

Για Καλό και για Κακό (Ôtez-moi d’ un Doute)
της Καρίν Ταρντιέ

Δεν μπορείς να διαλέξεις τους γονείς σου. Ή μήπως όχι; Το ερώτημα αυτό γίνεται η κινητήρια δύναμη σε αυτή την τρελή, τρυφερή και ανάλαφρη αισθηματική κωμωδία.

Τα πάνω κάτω έρχονται στη ζωή του Εργουάν, που ζει καθαρίζοντας ξεχασμένες βόμβες και νάρκες στη γαλλική περιφέρεια, όταν μαθαίνει πως ο πατέρας του δεν είναι ο αληθινός του πατέρας. Παρά τη στοργή για τον άντρα που τον μεγάλωσε, ξεκινάει διακριτικά να ανακαλύψει τον βιολογικό του πατέρα και καταφέρνει να εντοπίσει τον Ζοζέφ, έναν αξιαγάπητο παππούλη. Όταν τα πράγματα μοιάζουν να έχουν μπει σε μια σειρά, μια άλλη αναπάντεχη «βόμβα» χτυπάει τον Εργουάν με τη μορφή της όμορφης Αννά. Μόνο που η Αννά είναι η κόρη του Ζοζέφ…

«Η ιδέα για την ταινία γεννήθηκε από την ιστορία ενός φίλου: όταν πέθανε η μητέρα του, αυτός ο πενηντάρης Βρετόνος ανακάλυψε ότι ο πατέρας του δεν ήταν ο πραγματικός του πατέρας. Όταν χώνεψε τα νέα προσέλαβε έναν ντετέκτιβ, ο οποίος, μετά από αρκετούς μήνες έρευνας, βρήκε τον βιολογικό του πατέρα, έναν ηλικιωμένο άντρα που ζούσε κι αυτός στην Βρετάνη.

Πατέρας και γιος άρχισαν σιγά-σιγά να νιώθουν στοργή ο ένας για τον άλλο, η οποία εξελίχτηκε σε μια πολύ δυνατή σχέση, αλλά όλο αυτό το κράτησαν, αρχικά, κρυφό από τον «πρώτο» πατέρα. Τώρα πια, ο φίλος μου έχει δύο πατέρες. Βρήκα την ιστορία του τόσο συγκλονιστική που ζήτησα την άδειά του για να την χρησιμοποιήσω» αναφέρει χαρακτηριστικά η σκηνοθέτης.

Όσο τραβηγμένες μοιάζουν οι συμπτώσεις στα χαρτιά, άλλο τόσο αβίαστα τις αποδέχεσαι επί της οθόνης, έτσι προσεχτικά όπως συντηρείται η ισορροπία ανάμεσα στην κωμωδία του μπουλβάρ, τη φάρσα παρεξηγήσεων και τη σάτιρα διαγενεακών ηθών. Με αυτόν τον τρόπο προκύπτει μια συμπαθής κομεντί, εμπορικού προφίλ περισσότερο παρά φεστιβαλικού, κι ας παραπλανεί η καταγωγή της από το Δεκαπενθήμερο Σκηνοθετών των Κανών.

Σκηνοθεσία: Καρίν Ταρντιέ

Σενάριο: Καρίν Ταρντιέ, Ραφαέλ Μουσαφίρ, Μισέλ Λεκλέρκ (Βραβείο Σεζάρ Καλύτερου πρωτότυπου σεναρίου για το «Le nom des gens» το 2011)

Πρωταγωνιστούν: Φρανσουά Νταμιέν (Special Artistic Achievement για το «Suzanne» στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης το 2013), Σεσίλ Ντε Φρανς (EFP Shooting Star στο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Βερολίνου το 2003, Βραβείο Σεζάρ Καλύτερου Β’ γυναικείου ρόλου για το «Ρωσικές κούκλες» το 2006, Βραβείο Σεζάρ Πλέον υποσχόμενης Γαλλίδας ηθοποιού για το «L’auberge espagnole» το 2003), Γκι Μαρσάντ (Βραβείο Σεζάρ Καλύτερου Β’ ανδρικού ρόλου για το «Το αίνιγμα» το 1982), Αντρέ Βιλμς, Λιέ Σαλέμ (Βραβείο Σεζάρ Καλύτερης ταινίας μικρού μήκους για το «Cousines» το 2005)

Διάρκεια: 100 λεπτά

Τρέιλερ: https://www.youtube.com/watch?v=NJsk70hu4yQ

Παντρέψου με, ρε φίλε! (Épouse-moi mon pote)
του Ταρέκ Μπουνταλί

Για να μπορέσει ο Mαροκινός Γιασίν να πάει να σπουδάσει Αρχιτεκτονική στο Παρίσι, όλοι οι συγγενείς και φίλοι του από το χωριό έδωσαν ένα μικρό ποσό, ότι μπορούσε ο καθένας. Το μέλλον του διαφαίνεται λαμπρό μέχρι που ο Γιασίν αποτυγχάνει στις εξετάσεις και η φοιτητική του Visa αναγκαστικά δεν ανανεώνεται. Ο Γιασίν δεν θέλει με κανέναν τρόπο να απογοητεύσει την οικογένεια του και μέσα στην απόγνωση του, προσπαθώντας να παραμείνει νόμιμα στην Γαλλία, παντρεύεται τον κολλητό του φίλο Φρεντ.

Μόνο που την υπόθεση του στο γραφείο μετανάστευσης αναλαμβάνει ένας καχύποπτός επιθεωρητής αποφασισμένος να ξεσκεπάσει τον ψεύτικο γάμο. Όταν η υπερπροστατευτική μητέρα του Γιασίν εμφανίζεται απροειδοποίητα και η Κλερ, ο έρωτας της ζωής του, κάνει ένα αναπάντεχο comeback, το τέλειο σχέδιο του Γιασίν αρχίζει να καταρρέει.

Τα τελευταία καλοκαίρια, οι ταινίες του Φιλίπ Λασό και της παρέας του «εισβάλλουν» στα θερινά σινεμά της χώρας σαν ιός. Πρόπερσι είχαμε το «Όλα θα Πάνε Στραβά», ενώ πέρσι το «Άλλοθι για Παντρεμένους.com». Και μπορεί αυτές οι ταινίες να είχαν κάνει επιτυχία, όχι μόνο στη Γαλλία αλλά και στα μέρη μας, όμως η νέα τους ταινία ξεπερνά τον εαυτό της τόσο στην άνοστη καφρίλα όσο και στην καγκουριά που δύσκολα θα κερδίσει καινούργιους οπαδούς και συμπάθειες, ακόμα και κι από εκείνους που αγάπησαν και γέλασαν με τις προηγούμενες.

Ρίχνοντας ό,τι κλισέ μπορούν να σκεφτούν για τους ομοφυλόφιλους στην ταινία – γιατί κάθε γκέι που σέβεται τον εαυτό του έχει ένα σπίτι με δονητές κρεμασμένους στους τοίχους, ντύνεται στα δερμάτινα, ή τρώει σάντουιτς με μορφή φαλλού – και αντί να σατιρίζει όλα αυτά τα στερεότυπα, γελάει με αυτά και τα κοροϊδεύει, προσβάλλοντας χωρίς κανένα ίχνος μεταμέλειας.

Και συνεχίζει, με εγκληματική αφέλεια και τον ίδιο ρυθμό, τόσο στα σεξιστικά/μισογυνιστικά όσο και στα ρατσιστικά αστεία (μια απλή ένδειξη αυτού είναι ότι ο «λευκός γάμος» στο Μαρόκο λέγεται «καφέ γάμος» – ασχολίαστο) τα οποία, επειδή ο Μπουνταλί είναι Αραβικής καταγωγής, πιστεύει πως είναι εντάξει να τα κάνει χωρίς να θεωρηθεί υπαίτιος για όλα αυτά.

Κάπου εδώ το σχολικό χιούμορ γίνεται εμετικό, το χαριτωμένο απαράδεκτο και τα αστεία απλά προκλητικά και θρασύτατα, χωρίς καμία ουσία. Ακόμα και το κοινό που πάει στο σινεμά για χαβαλέ και καφρίλα, θα νιώσει ότι εδώ οι Λασό και Σια το έχουν παρατραβήξει.

Σκηνοθεσία: Ταρέκ Μπουνταλί

Σενάριο: Ταρέκ Μπουνταλί, Ναντιά Λαγκντάρ

Πρωταγωνιστούν: Φιλίπ Λασό, Ταρέκ Μπουνταλί, Σαρλότ Γκαμπρίς, Ζινεντίν Σουαλέμ, Ραμζίν Μπεντιά

Διάρκεια: 92 λεπτά

Τρέιλερ: https://www.youtube.com/watch?v=w9G9J5-pnqk

Έγκλημα στην Αμμοθύελλα (Los que Αman Οdian)
του Αλεχάντρο Μάσι

Βρισκόμαστε στην Αργεντινή στα μέσα της δεκαετίας του ’40. Ένας μεσήλικας εργένης γιατρός αποφασίζει να κλείσει το ιατρείο του και να ξεφύγει από όσα τον βασανίζουν – να πάει διακοπές σε παραλιακό θέρετρο και στο ξενοδοχείο της ξαδέλφης του. Ένας αδιέξοδος έρωτας με μια μοιραία γυναίκα τον έχει φέρει στα όριά του. Για κακή του τύχη όμως, η Μάρι είναι κι εκείνη εκεί – με την αδελφή και τον γαμπρό της. Της είχε μιλήσει για αυτόν τον μικρό παράδεισο και εκείνη είχε συμπτωματικά – ή όχι; – επιλέξει τον ίδιο τόπο διακοπών.

Το πάθος κι ο εφιάλτης του συνεχίζονται: να τη βλέπει να φλερτάρει με άντρες κάθε ηλικίας, χωρίς φραγμούς. Όλοι οι πελάτες του ξενοδοχείου, ακόμα κι ο άντρας της αδελφής της, είναι πιόνια της γοητείας και της εξωστρέφειάς της. Μέχρι που μια μέρα η Μάρι ανακαλύπτεται δολοφονημένη στο δωμάτιό της. Κάποιος την έχει δηλητηριάσει και προσπάθησε να το κάνει να φανεί σαν αυτοκτονία. Ποιος είναι ο δολοφόνος; Όλοι είχαν λόγους να τη ζηλεύουν.

Βασισμένη στο μυθιστόρημα «Όποιος Αγαπά Μισεί» των Αντόλφο Μπιόι Καζάρες και Σιλβίνα Οκάμπο, η πλοκή θέλει να χτίσει σασπένς και ίντριγκα με τη συνταγή του θρίλερ δωματίου: όλοι οι ύποπτοι βρίσκονται στον ίδιο χώρο κι όλα ανατρέπονται με κάθε νέα αποκάλυψη. Ένας είναι ο δολοφόνος, αλλά κανείς δεν είναι ακριβώς αθώος.

Μόνο που, ειδικά στο σύγχρονο εκπαιδευμένο κινηματογραφικό κοινό, η πρόθεση δεν φτάνει. Όσο κι αν χαζεύεις την ατμόσφαιρα εποχής, όσο κι αν θες να ακολουθήσεις την άκρη του νήματος ή να βυθιστείς στη θλίψη του κεντρικού ήρωα, ούτε σκηνοθετικά, ούτε ερμηνευτικά, ούτε εγκεφαλικά η ταινία μπορεί να σταθεί στη σύγκριση τόσων και τόσων αντίστοιχων κλασικών.

Σκηνοθεσία: Αλεχάντρο Μάσι

Σενάριο: Αλεχάντρο Μάσι

Πρωταγωνιστούν: Γκιγιέρμο Φραντσέλα, Λουιζιάνα Λοπιλάτο, Χουάν Μινουχίν, Κάρλος Πορταλούπι, Μάριο Αλαρκόν

Διάρκεια: 101 λεπτά

Τρέιλερ: https://www.youtube.com/watch?v=TYLQK3n0TcY