Αυτή την εβδομάδα στους κινηματογράφους (γράφει η Ζωή Κακοτρίχη, 19.7.2018)

Αυτή την εβδομάδα στους κινηματογράφους…

γράφει η Ζωή Κακοτρίχη, 19.7.2018
μπλογκ στο «Ζω Φωκίδα!»: Σινεφίλ

Η πρεμιέρα νέων ταινιών είναι φειδωλή αυτήν την εβδομάδα στις ελληνικές κινηματογραφικές αίθουσες. Η πολυβραβευμένη κωμωδία του Γκιόρτσε Σταβρέσκι που κέρδισε ανάμεσα σε άλλα το Βραβείο Κοινού στο τμήμα Ματιές στα Βαλκάνια του Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης το 2017, η συνέχεια του «Mamma Mia!» με ακόμη περισσότερα χιτ των ABBA και τη σαρωτική εμφάνιση της Σερ και η νέα ταινία της Ιζαμπέλ Κοϊξέ, βασισμένη στο ομώνυμο best-seller της Πενέλοπε Φιτζέραλντ, είναι οι επιλογές των σινεφίλ του καλοκαιριού!

Μυστικό Συστατικό (Iscelitel)
του Γκιόρτσε Σταβρέσκι

Ο Βέλε παράτησε το κολέγιο για να βρει δουλειά ως μηχανικός στο αμαξοστάσιο των τρένων, ώστε να μπορεί να φροντίσει τον πατέρα του, Σάζντο, ο οποίος έχει καρκίνο. Ο Σάζντο παραδίδεται στην ασθένεια, αλλά η περιφρόνησή του για τη ζωή χρονολογείται από τότε που έχασε τη γυναίκα του και το μεγαλύτερο γιο του σε αυτοκινητιστικό δυστύχημα.

Ο Βέλε είναι απελπισμένος, επειδή δεν είναι σε θέση να αγοράσει τα ακριβά φάρμακα που χρειάζεται ο πατέρας του. Έτσι κλέβει ένα πακέτο μαριχουάνας από κάποιους επικίνδυνους εγκληματίες στο αμαξοστάσιο και προσπαθεί να το πουλήσει, αλλά αποτυγχάνει. Απελπισμένος και καταβεβλημένος, φτιάχνει ένα κέικ μαριχουάνας για τον πατέρα του με την ελπίδα ότι θα ανακουφίσει τον πόνο του, λέγοντάς του ψέματα ότι είχε προετοιμαστεί από έναν μυστηριώδη θεραπευτή.

Καθώς περνούν οι μέρες, η υγεία του Σάζντο βελτιώνεται, αλλά τα προβλήματα του Βέλε δε σταματούν εκεί. Οι συνταξιούχοι στη γειτονιά ακούν για τη θαυμαστή ανάκαμψη του πατέρα του και αρχίζουν να ζητούν το κέικ. Ένας από αυτούς χρειάζεται βοήθεια για την απώλεια της ακοής του, άλλος ελπίζει ότι μπορεί να κάνει την ανάπηρη ανιψιά του να περπατήσει πάλι και ένας τρίτος θέλει να «θεραπεύσει» τον εγγονό του που είναι γκέι.

Ελπίζοντας ότι τα πράγματα θα ηρεμήσουν και ταυτόχρονα, προσπαθώντας να φέρει αντιμέτωπο τον πατέρα του με το οδυνηρό παρελθόν τους, ο Βέλε αποφασίζει να πάρει τον Σάζντο στην κατασκήνωση όπου περνούσαν τις διακοπές τους πριν από το θανατηφόρο τροχαίο. Όμως, οι εγκληματίες δεν αργούν να ανακαλύψουν τα ίχνη τους.

Αυτή η ιστορία δίνει τη δυνατότητα στον Σταβρέσκι να υφάνει ένα κοινωνικό προφίλ της χώρας του, δίνοντας έμφαση στην έλλειψη παροχών που δείχνει να ταλαιπωρεί το μεγαλύτερο κομμάτι του πληθυσμού, όσο ταυτόχρονα εστιάζει συναισθηματικά στη σχέση δύο ανδρών, οι οποίοι πέρα από τον σωματικό πόνο, μοιράζονται και τα οικογενειακά τους τραύματα.

Tο «Μυστικό Συστατικό» είναι η μοντέρνα εκδοχή ενός βαλκανικού σινεμά που αφενός αναγνωρίζει την κινηματογραφική του ιστορία κλείνοντας το μάτι στις θεματικές επιρροές του παρελθόντος αλλά και που αποφασίζει την ίδια στιγμή να προχωρήσει μπροστά, λαμβάνοντας υπόψη τις τάσεις ενός σύγχρονου ευρωπαϊκού σινεμά.

Σκηνοθεσία: Γκιόρτσε Σταβρέσκι (Βραβείο Κοινού Καλύτερης ταινίας για το «Μυστικό συστατικό» στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης το 2017)

Σενάριο: Γκιόρτσε Σταβρέσκι

Πρωταγωνιστούν: Μπλάγκοζ Βεζέλινοφ, Ανάστας Τανόφσκι, Άκσελ Μεχμέτ, Αλεκσάνταρ Μίκιτς, Μιροσλάβ Πέτκοβιτς, Σιμόνα Ντιμόφσκα

Διάρκεια: 104 λεπτά

Τρέιλερ: https://www.youtube.com/watch?v=InrZRPTIMLs

Mamma Mia! Here We Go Again
του Ολ Πάρκερ

Tο κινηματογραφικό γεγονός του καλοκαιριού έφτασε με σκοπό να γεμίσει με χορό και τραγούδι τα θερινά σινεμά!

Δέκα χρόνια πριν, το «Mamma Mia!», που προβλήθηκε στις αίθουσες τον Ιούλιο του 2008, σε σκηνοθεσία της Φιλίντα Λόιντ, είχε παγκόσμια επιτυχία και γοήτευσε μια γενιά θαυμαστών λόγω της ευχάριστης διάθεσης που προκαλούσε στο θεατή και της αδιαμφισβήτητης μουσικής των ABBA. Δέκα χρόνια μετά, ο σκηνοθέτης Ολ Πάρκερ φαντάζεται μια συνέχεια των περιπετειών της Σόφι και της μητέρας της Ντόνα με εναλλαγές ρόλων, του παρόντος και του παρελθόντος και πολλή μουσική.

Μια ακόμη μέρα ξημερώνει στο ελληνικό νησί Καλοκαίρι, και βρίσκει τη Σόφι, που πλέον διευθύνει τη βίλα, να αποχαιρετάει στην αποβάθρα του λιμανιού τις φίλες της, Τάνια και Ρόζι, ενώ τους ανακοινώνει την εγκυμοσύνη της. Παρά το γεγονός ότι νιώθει ευτυχισμένη, έχοντας τον Σκάι στο πλευρό της, η Σόφι παραδέχεται ότι θα ήθελε να έχει κοντά της και τη μητέρα της.

Τότε οι φίλες της, με τη βοήθεια των Σαμ, Μπιλ και Χάρι, της αφηγούνται την ιστορία της μητέρας της, που ως ανήλικη έγκυος κατάφερε να κάνει πολλά πράγματα, όπως να διευθύνει τη βίλα ή να ηγείται ενός γυναικείου συγκροτήματος, χωρίς να έχει την καθοδήγηση της μητέρας της.

Η Μέριλ Στριπ υποδύεται ξανά τη Ντόνα και τον ρόλο της Σόφι υποδύεται εκ νέου η Αμάντα Σέιφριντ. Πιρς Μπρόσναν, Κόλιν Φερθ, Στέλαν Σκάρσγκαρντ επαναλαμβάνουν τους ρόλους των τριών μπαμπάδων της Σόφι, ενώ η Κριστίν Μπαράνσκι και η Τζούλι Γουόλτερς επιστρέφουν στη μεγάλη οθόνη ως οι καλές φίλες της Ντόνα. Η 72χρονη ποπ σταρ Σερ είναι από τα νέα πρόσωπα της ταινίας καθώς επίσης και ο δικός μας Πάνος Μουζουράκης.

«Νομίζω πως ο λόγος που μας πήρες 10 χρόνια να επιστρέψουμε έχει να κάνει ότι δεν χρειάζονται όλες οι ιστορίες ένα νέο κεφάλαιο και κάθε ταινία δεν χρειάζεται και μια συνέχεια. Είχε να κάνει με το να βρούμε έναν τρόπο να διηγηθούμε την πιο συναισθηματική και σημαντική ιστορία και χρειάστηκα λίγο χρόνο για να το καταφέρω» δήλωσε ο σκηνοθέτης της ταινίας.

Το soundtrack κυκλοφορεί από τη Polydor / Universal Music, το  οποίο έχει επιμεληθεί ο Μπένι Άντερσον των θρυλικών ABBA. Οι ABBA είναι ένα από τα πιο επιτυχημένα pop συγκροτήματα της ιστορίας. Το σουηδικό κουαρτέτο έχει πουλήσει πάνω από 385 εκατομμύρια άλμπουμ παγκοσμίως και τα τραγούδια τους μετρούν πάνω από 2,8 δισεκατομμύρια streams.

Να σημειώσουμε πως αυτή τη φορά η ταινία δε γυρίστηκε στην Ελλάδα, καθότι οι παραγωγοί, αφού αναζήτησαν φοροαπαλλαγές και κίνητρα στην Ελλάδα και ουδείς ανταποκρίθηκε, απευθύνθηκαν στις κροατικές αρχές. Έτσι, τα γυρίσματα έγιναν στο νησί Vis και όχι σε κάποιο από τα νησιά μας.

Σκηνοθεσία: Ολ Πάρκερ

Σενάριο: Ολ Πάρκερ

Πρωταγωνιστούν: Λίλι Τζέιμς, Αμάντα Σέιφριντ, Μέριλ Στριπ (Όσκαρ Α’ γυναικείου ρόλου, Χρυσή Σφαίρα Καλύτερου Α’ γυναικείου ρόλου & Κινηματογραφικό Βραβείο BAFTA Καλύτερου Α’ γυναικείου ρόλου σε δραματική ταινία για το «Η Σιδηρά Κυρία» το 2012, Όσκαρ Α’ γυναικείου ρόλου & Χρυσή Σφαίρα Καλύτερου Α’ γυναικείου ρόλου σε δραματική ταινία για το «Η Εκλογή της Σόφι» το 1983, Όσκαρ Β’ γυναικείου ρόλου & Χρυσή Σφαίρα Καλύτερου Β’ γυναικείου ρόλου σε ταινία για το «Κράμερ εναντίον Κράμερ» το 1980, Χρυσή Σφαίρα Σέσιλ Μπ. Ντε Μιλ το 2017, Χρυσή Σφαίρα Καλύτερου Α’ γυναικείου ρόλου σε μουσική ή κωμική ταινία για το «Τζούλι & Τζούλια» το 2010, Χρυσή Σφαίρα Καλύτερου Α’ γυναικείου ρόλου σε μουσική ή κωμική ταινία για το «Ο διάβολος φοράει Prada» το 2007, Χρυσή Σφαίρα Καλύτερου Α’ γυναικείου ρόλου σε μίνι σειρά ή τηλεταινία & Βραβείο Έμμυ Ζώνης Υψηλής Τηλεθέασης Καλύτερου Α’ γυναικείου ρόλου σε μίνι σειρά ή τηλεταινία για το «Ο Θεός ξέχασε τον Παράδεισο» το 2004, Χρυσή Σφαίρα Καλύτερου Β’ γυναικείου ρόλου σε ταινία για το «Adaptation» το 2003, Χρυσή Σφαίρα Καλύτερου Α’ γυναικείου ρόλου σε δραματική ταινία & Κινηματογραφικό Βραβείο BAFTA Καλύτερου Α’ γυναικείου ρόλου για το «Η ερωμένη του Γάλλου λοχαγού» το 1982, Βραβείο Έμμυ Ζώνης Υψηλής Τηλεθέασης Καλύτερου αφηγητή για το «Five Came Back» το 2017, Τιμητικός Χρυσός Λέοντας στο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Βερολίνου το 2012, Ασημένιος Λέοντας Καλύτερης Ηθοποιού για το «Οι Ώρες» το 2003 & Berlinale Camera Award το 1999 στο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Βερολίνου, Βραβείο Φεστιβάλ των Καννών Καλύτερης ηθοποιού για το «Κραυγή στο σκοτάδι» το 1989, Τιμητικό Σεζάρ το 2003), Ντόμινικ Κούπερ, Κριστίν Μπαράνσκι (Βραβείο Έμμυ Ζώνης Υψηλής Τηλεθέασης Καλύτερου Β’ γυναικείου ρόλου σε δραματική σειρά για το «Cybill» το 1995), Πιρς Μπρόσναν, Κόλιν Φερθ (Όσκαρ Α’ ανδρικού ρόλου, Χρυσή Σφαίρα Καλύτερου Α’ ανδρικού ρόλου σε δραματική ταινία & Κινηματογραφικό Βραβείο BAFTA Καλύτερου Α’ ανδρικού ρόλου για το «Ο Λόγος του Βασιλιά» το 2011, Κινηματογραφικό Βραβείο BAFTA Καλύτερου Α’ ανδρικού ρόλου για το «Ένας άντρας μόνος» το 2010, Κύπελλο Βόλπι Καλύτερου ηθοποιού για το «Ένας άντρας μόνος» στο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Βενετίας το 2009), Στέλαν Σκάρσγκαρντ (Ασημένια Άρκτος Καλύτερου ηθοποιού για το «Den enfaldige mördaren» στο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Βερολίνου το 1982), Σερ (Όσκαρ Α’ γυναικείου ρόλου & Χρυσή Σφαίρα Καλύτερου Α’ γυναικείου ρόλου σε μουσική ή κωμική ταινία για το «Κάτω από τη λάμψη του φεγγαριού» το 1988, Χρυσή Σφαίρα Καλύτερου Β’ ανδρικού ρόλου σε ταινία για το «Η εξαφάνιση της Κάρεν Σίλκγουντ» το 1984, Χρυσή Σφαίρα Καλύτερου Α’ γυναικείου ρόλου σε μουσική ή κωμική σειρά για το «The Sonny & Cher Comedy Hour» το 1974, Βραβείο Έμμυ Ζώνης Υψηλής Τηλεθέασης Καλύτερου μουσικού, κωμικού ή ποικίλης ύλης ειδικού προγράμματος για το «Cher: The Farewell Tour» το 2003, Βραβείο Καλύτερης ηθοποιού για το «Μάσκα» στο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Καννών το 1985, Βραβείο Γκράμι Καλύτερης ηχογράφησης χορευτικής μουσικής το 1999), Τζούλι Γουόλτερς (Χρυσή Σφαίρα Καλύτερου Α’ γυναικείου ρόλου σε μουσική ή κωμική ταινία για το «Εκπαιδεύοντας τη Ρίτα» το 1984)

Διάρκεια: 114 λεπτά

Τρέιλερ: https://www.youtube.com/watch?v=YoKVJKyCI_c

Το Βιβλιοπωλείο της Κυρίας Γκριν (The Bookshop)
της Ιζαμπέλ Κοϊξέ

Αγγλία 1959. Μια νεαρή γυναίκα, η Φλόρενς, αποφασίζει, παρά την αντίθεση των κατοίκων, να ανοίξει ένα βιβλιοπωλείο σε μια μικρή επαρχιακή πόλη. Μια απόφασή που θα εξελιχθεί σε πολιτικό ναρκοπέδιο, με τους περισσότερους να βλέπουν στο πρόσωπό της έναν ανεπιθύμητο εχθρό. Εκθέτοντας τους κατοίκους σε ριζοσπαστικά αριστουργήματα της εποχής, όπως η «Λολίτα» του Ναμπόκοφ και το «Φαρενάιτ 451» του Ρέι Μπράντμπερι, προετοιμάζει το έδαφος της αφύπνισης για τη συντηρητική αυτή πόλη.

Η απόφασή της να ανοίξει ένα βιβλιοπωλείο στην επαρχιακή πόλη Χάρντμποροου θα ανοίξει το κουτί της Πανδώρας: άγνοια, φθόνος και όλος ο συντηρητισμός της μικρής αυτής κοινωνίας θα βγουν στην επιφάνεια. Θα βρεθεί αντιμέτωπη με μια σειρά από εχθρούς: τους απανταχού κακεντρεχείς που στάζουν το φαρμάκι τους με το «γάντι», τους όχι και τόσο επιτυχημένους καταστηματάρχες της περιοχής και, κυρίως,  την ισχυρή γυναίκα του Χάρντμποροου, την κοσμική κυρία Γκαμάρ, που στη θέση του βιβλιοπωλείου φαντασιώνεται ένα Κέντρο Τεχνών – και θα κάνει τα πάντα για να το επιτύχει.

Μοναδικός σύμμαχος της Φλόρενς στο τολμηρό εγχείρημά της θα είναι ο εκκεντρικός κύριος Μπράντις που ζει μια μοναχική και απομονωμένη ζωή, χωμένος στα βιβλία του και μακριά από τα αδηφάγα βλέμματα της στενόμυαλης τοπικής κοινωνίας. Οι δυο τους, σαν αδελφές ψυχές, θα μοιραστούν την αγάπη τους για τη λογοτεχνία και τον ενθουσιασμό τους για τα πιο ρηξικέλευθα έργα της εποχής, καθώς και τις κοινές τους αρχές και αξίες για τη ζωή. Μαζί θα προσπαθήσουν να αντιμετωπίσουν την οργή των κατοίκων.

Η ταινία λειτουργεί συμβολικά σε πολλά επίπεδα. Η Φλόρενς αναπαριστά το καινούριο, φέρνει την αλλαγή σε μια άκρως συντηρητική και παλιομοδίτικη κοινωνία που φοβάται κάθε τι νέο. Η αντίπαλός της κυρία Γκαμάρ συμβολίζει το φάρο της μη αλλαγής, της στασιμότητας και προσκόλλησης στο παρελθόν. Αναπαριστά την εξουσία που κινεί τα νήματα και καθορίζει τα πάντα.

Ταυτόχρονα, η ταινία αναδεικνύει μια σειρά από σύγχρονα ζητήματα που απασχολούν τον λογοτεχνικό κόσμο: τον κίνδυνο της ολοκληρωτικής εξαφάνισης των μικρών βιβλιοπωλείων που σταδιακά αλλά αδιάκοπα αντικαθίστανται από μεγάλες αλυσίδες με μοναδικό στόχο την κερδοφορία, την ανάγκη για ελευθερία έκφρασης και πλουραλισμό και, κυρίως, την αξίας της αγνής καλλιτεχνικής δημιουργίας.

«Η Φλόρενς είναι μια γυναίκα με όραμα, το οποίο όμως δεν μοιράζεται με τους περισσότερους ανθρώπους του χωριού. Η Φλόρενς κάνει κάτι καινούριο. Διακρίνει μια ευκαιρία να γεμίσει ένα κενό, καθώς δεν υπάρχει βιβλιοπωλείο στην περιοχή. Είναι μια χαμηλή φωνή με μια υψηλή ιδέα. Η ήσυχη αυτή γυναίκα στο ήσυχο χωριό της πολύ ήσυχης μεταπολεμικής Αγγλίας είναι ένα καμπανάκι για όλους, ώστε να αναλαμβάνουν την ευθύνη να κάνουν τον κόσμο καλύτερο. Είναι μια αλληγορία για τον αδύναμο που δεν έχει την υποστήριξη κανενός και δεν πιστεύει στον εαυτό του, όμως μπορεί να κάνει τα πάντα» σχολιάζει η σκηνοθέτης και σεναριογράφος.

Η ταινία, που είναι βασισμένη στο best-seller της Πενέλοπε Φιτζέραλντ, εντυπωσίασε κοινό και κριτικούς στο 68ο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Βερολίνου, διακρίθηκε μεταξύ άλλων στα Cinema Writers Circle Awards, στα Gaudí Awards, στα José María Forqué Awards και στα Sant Jordi Awards, ενώ η πιο αξιοσημείωτη σημαντική διάκρισή της ως σήμερα είναι τα τρία βραβεία στα Goya Awards 2018 – Καλύτερης Ταινίας, Καλύτερης Σκηνοθεσίας και Διασκευασμένου Σεναρίου.

Σκηνοθεσία: Ιζαμπέλ Κοϊξέ (Prize of the Guild of German Art House Cinemas για το «Ζωή χωρίς εμένα» στο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Βερολίνου το 2003, Silver Alexander για το «Cosas que nunca te dije» στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης το 1996, Lina Mangiacapre Award για το «The Secret Life of Words» στο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Βενετίας το 2005)

Σενάριο: Ιζαμπέλ Κοϊξέ

Πρωταγωνιστούν: Έμιλι Μόρτιμερ, Μπιλ Νάι (Χρυσή Σφαίρα Καλύτερου Α’ ανδρικού ρόλου σε μίνι σειρά ή τηλεταινία για το «Gideon’s Daughter» το 2007, Κινηματογραφικό Βραβείο BAFTA Καλύτερου Β’ ανδρικού ρόλου για το «Αγάπη είναι…» το 2004), Πατρίσια Κλάρκσον (Βραβείο Έμμυ Ζώνης Υψηλής Τηλεθέασης Καλύτερης έκτακτης γυναικείας συμμετοχής σε δραματική σειρά για το «Six Feet Under» το 2002 & 2006, Βραβείο της επιτροπής για τα «Ο σταθμός», «Το Γλυκό στο Τέλος» & «All the Real Girls» στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Sundance το 2003), Ονορ Νίφσι, Τζέιμς Λάνς

Διάρκεια: 113 λεπτά

Τρέιλερ: https://www.youtube.com/watch?v=ZTUdyAfrEww