Αυτή την εβδομάδα στους κινηματογράφους (γράφει η Ζωή Κακοτρίχη, 14.6.2018)

Αυτή την εβδομάδα στους κινηματογράφους…

γράφει η Ζωή Κακοτρίχη, 14.6.2018
μπλογκ στο «Ζω Φωκίδα!»: Σινεφίλ

Η επιστροφή της σούπερ οικογένειας, η πιο τρομακτική ταινία όλων των εποχών, ένα «Sex and the City» άνω των εβδομήντα, η μεγαλύτερη εμπορική επιτυχία της χρονιάς στην Αργεντινή, ένα κωμικό ερωτικό τρίγωνο, μία γαλλική κωμωδία καταστάσεων και παρεξηγήσεων και ένα φιλμ νουάρ με στοιχεία επιστημονικής φαντασίας αποτελούν τις κινηματογραφικές επιλογές για θερινή διασκέδαση στις ελληνικές αίθουσες στη νέα κινηματογραφική εβδομάδα που ξεκινάει.

Οι Απίθανοι 2 (Incredibles 2)
του Μπραντ Μπερντ

Το σίκουελ των Απίθανων επιστρέφει 14 χρόνια (!) μετά την πρώτη ταινία. Η μαμά της οικογένειας Έλεν/Ελαστίνα ηγείται μιας καμπάνιας για να επιστρέψουν οι Σούπερ Ήρωες στη δράση. Ο Μπομπ/Κύριος Απίθανος, μαζί με την Βάιολετ, τον Ντας και το μωρό Τζακ-Τζακ, προσπαθεί να τα βγάλει πέρα με την καθημερινή, «φυσιολογική» ζωή στο σπίτι, ενώ οι υπερδυνάμεις του Τζακ-Τζακ είναι στο τσακ να αποκαλυφθούν.

Η αποστολή ανατρέπεται όταν ένας νέος κακός εμφανίζεται με ένα ευφυές και επικίνδυνο σχέδιο που θέτει τα πάντα σε τρομερό κίνδυνο. Η οικογένεια των Παρ όμως δεν αποφεύγει ποτέ μια πρόκληση, ειδικά με τον Ψύχτρα στο πλευρό της. Γι’ αυτό και είναι όλοι τους τόσο Απίθανοι!

Όταν το 2004, το σκηνοθετικό ντεμπούτο του Μπραντ Μπερντ στο τότε μόλις νέο απόκτημα της Disney, τη Pixar, έκανε την πρεμιέρα του στις κινηματογραφικές αίθουσες όλοι μιλούσαν για ένα πραγματικό αριστούργημα. Τότε το Χόλυγουντ δεν είχε ακόμη εξοικειωθεί με τις ταινίες για σούπερ ήρωες. Ήταν μια πιο «αγνή» εποχή που συνέβαλε στο να γίνουν οι «Απίθανοι» μια από τις πιο κλασικές και αγαπημένες ταινίες.

Το δεύτερο φιλμ με την πολυπόθητη συνέχεια των περιπετειών της υπερηρωικής οικογένειας Παρ, σηματοδοτεί επίσης και την επιστροφή του Μπραντ Μπερντ στην καρέκλα του σκηνοθέτη ύστερα από απουσία επτά χρόνων από το animation. Και τι επιστροφή! Ακόμη και σήμερα, σε μια περίοδο όπου το Χόλυγουντ νιώθεις ότι δεν αντέχει κι άλλους υπερήρωες, «Οι Απίθανοι 2» όχι μόνο καταφέρνουν να παραμείνουν φρέσκοι και με απαράμιλλο στιλ, αλλά ξεπερνούν τον προκάτοχό τους σχεδόν σε όλα.

Ο Μπερντ δε διστάζει να σχολιάσει την εμμονή μας με την τεχνολογία. Και φυσικά να μιλήσει ξανά για τη δύναμη της οικογένειας και το πως τίποτα δεν τη σταματά, κυρίως όταν όλοι είναι ενωμένοι. Κι ενώ σατιρίζει με τις αναφορές του στις υπερηρωικές ταινίες, ποτέ δεν προσπαθεί να τις αντιγράψει. Κινείται από τη δράση, στην κωμωδία και στο δράμα με μια άνεση που δε μοιάζει ποτέ επιτηδευμένη.

Μπορεί να χρειάστηκαν 14 χρόνια για να δούμε το σίκουελ στη μεγάλη οθόνη, αλλά «Οι Απίθανοι 2» επανέρχονται ανανεωμένοι. Είναι στα σίγουρα η καλύτερη ταινία animation που θα δείτε φέτος.

Σκηνοθεσία: Μπραντ Μπερντ (Όσκαρ Καλύτερης ταινίας κινουμένων σχεδίων για το «Ο Ρατατούης» το 2008 & για το «Οι Απίθανοι» το 2004, Κινηματογραφικό Βραβείο BAFTA Καλύτερης ταινίας κινουμένων σχεδίων για το «Ο Ρατατούης» το 2008)

Σενάριο: Μπραντ Μπερντ

Με τις φωνές των: Θανάσης Κουρλαμπάς, Γιάννης Στεφόπουλος, Ντίνος Σούτης, Ηλίας Ζερβός, Γιώτα Μηλίτση, Γιώργος Ματαράγκας, Χίλντα Ηλιοπούλου

Διάρκεια: 118 λεπτά

Τρέιλερ: https://www.youtube.com/watch?v=frfxV3PtKqs

(Η ταινία θα προβληθεί και με υπότιτλους και μεταγλωττισμένη)

Η Διαδοχή (Hereditary)
του Άρι Αστέρ

Ο Άρι Αστέρ, στο σκηνοθετικό του ντεμπούτο δημιουργεί ένα εφιαλτικό όραμα που μεταμορφώνει μια συνηθισμένη οικογενειακή τραγωδία σε μια ταινία τρόμου που οδηγεί το φόβο σε άλλα επίπεδα.

Όταν η Έλεν, μητέρα και αρχηγός της οικογένειας Γκράχαμ πεθαίνει, τα μέλη της οικογένεια της κόρης της σταδιακά ανακαλύπτουν τρομακτικά μυστικά που αφορούν την καταγωγή τους. Όσα περισσότερα ανακαλύπτουν, τόσο συνειδητοποιούν ότι είναι αδύνατον να αποφύγουν τη δυσοίωνη μοίρα που έχουν κληρονομήσει.

Αυτή η μυθοπλαστική ιστορία προβάλλει μια οικογενειακή τραγωδία και μια ειλικρινή απεικόνιση της ανθρώπινης απώλειας χωρίς πολλές φανφάρες, αλλά ρίχνοντας την προσοχή στο συναισθηματικό βάρος που μπορεί να έχει μια οικογένεια. Πολλοί ανέφεραν πως η ταινία δεν είναι σαν όλες τις άλλες, αν και περιλαμβάνει τρομακτικά jump scares, φαντάσματα και ό,τι άλλο μπορεί να σου προκαλέσει φόβο.

Η φήμη της ταινίας ξεκίνησε από το φεστιβάλ Sundance και σε συνδυασμό με τις διθυραμβικές κριτικές – πολλοί κριτικοί τη συνέκριναν με αριστουργήματα του είδους όπως τον «Εξορκιστή» ή τη «Λάμψη» – απλώθηκε σε όλη την υφήλιο με ανατριχιαστικές λεπτομέρειες γύρω από επεισοδιακές προβολές που συνοδεύτηκαν με λιποθυμίες και ουρλιαχτά, ενώ σε κινηματογραφική αίθουσα της Αυστραλίας, μόνο το τρέιλερ του φιλμ ήταν αρκετό για να κάνει τα παιδιά που βρίσκονταν στην αίθουσα να κλαίνε με λυγμούς.

Πέρα από το ταλέντο του Αστέρ, οι κριτικές μιλούν επίσης για μια συγκλονιστική ερμηνεία από την Τόνι Κολέτ, μια εξαιρετική ηθοποιό που δυστυχώς δεν έχουμε την ευκαιρία να βλέπουμε τόσο συχνά πια σε πρωταγωνιστικούς ρόλους αντάξιους των υποκριτικών της ικανοτήτων. Οι περισσότεροι κριτικοί συμφωνούν ότι η ερμηνεία της εδώ θα ήταν αρκετή για να την στείλει στα Όσκαρ, αν η Ακαδημία δεν έτεινε να αγνοεί συνήθως τις καθαρόαιμες ταινίες του είδους.

«Προσφέρει αγνό τρόμο, γεμάτο συναίσθημα και ένταση με γερές δόσεις μεταφυσικών στοιχείων», γράφει το AV Club, ενώ η New York Post συμπληρώνει: «Τα θεμέλιά του είναι οι κλασικές αξίες των horror movies – μυστικισμός, δαιμονισμός, ψυχική διαταραχή – πάνω στις οποίες χτίζει ένα νέο είδος τρόμου».

Σκηνοθεσία: Άρι Αστέρ

Σενάριο: Άρι Αστέρ

Πρωταγωνιστούν: Τόνι Κολέτ (Χρυσή Σφαίρα Καλύτερου Α’ γυναικείου ρόλου σε μουσική ή κωμική σειρά για το «United States of Tara» το 2010, Βραβείο Έμμυ Ζώνης Υψηλής Τηλεθέασης Καλύτερου Α’ γυναικείου ρόλου σε κωμική σειρά για το «United States of Tara» το 2009), Γκάμπριελ Μπερν (Χρυσή Σφαίρα Καλύτερου Α’ ανδρικού ρόλου σε δραματική σειρά για το «In Treatment» το 2009), Μίλι Σαπίρο, Άλεξ Γουλφ, Ανν Ντόουν (Βραβείο Έμμυ Ζώνης Υψηλής Τηλεθέασης Καλύτερου Β’ γυναικείου ρόλου σε δραματική σειρά για το «The Handmaid’s Tale» το 2017)

Διάρκεια: 127 λεπτά

Τρέιλερ: https://www.youtube.com/watch?v=c-cpwzYsRNM

Book Club
του Μπιλ Χόλντερμαν

Τέσσερις μεγάλες κυρίες του σινεμά συναντιούνται στη μεγάλη οθόνη και μας λένε πως «το επόμενο κεφάλαιο είναι το καλύτερο κεφάλαιο»!

Η Νταϊάν έμεινε πρόσφατα χήρα, μετά από 40 χρόνια έγγαμου βίου. Η Βίβιαν απολαμβάνει μια ερωτική ζωή χωρίς δεσμεύσεις. Η Σάρον προσπαθεί ακόμα να ξεπεράσει ένα διαζύγιο 10 ετών. Η Κάρολ βλέπει το γάμο της να καταρρέει, έπειτα από 35 χρόνια.

Οι ζωές των τεσσάρων φίλων θα αλλάξουν δια παντός μετά την ανάγνωση του περιβόητου βιβλίου «50 Αποχρώσεις του Γκρι» που θα πυροδοτήσει μια σειρά από εξωφρενικές επιλογές και κωμικές καταστάσεις. Νέοι έρωτες, αλλά και αναζωπύρωση παλιών, σκανδαλίζουν τις τέσσερις γυναίκες με ξεκαρδιστικά αποτελέσματα. Μια γλυκιά και ειλικρινής κωμωδία που αποδεικνύει πως ποτέ δεν είναι αργά για μια νέα αρχή.

Η ιδέα για την ταινία ξεκίνησε όταν ο Χόλντερμαν χάρισε στην αρκετά απελευθερωμένη μητέρα του (σαν τη Βίβιαν στην ταινία) το γνωστό ερωτικό βιβλίο και εκείνη ξετρελάθηκε. Το ίδιο αποφάσισε να κάνει και η συν-σεναριογράφος Έριν Σιμς και έτσι έκανε το ίδιο δώρο στην κάπως πιο ντροπαλή μητέρα της (σαν τη Σάρον). Και εκείνη το βρήκε ξεκαρδιστικό. Στη συνέχεια, το έστειλε και στη θετή μητέρα της (που μοιάζει στην Κάρολ) και ενθουσιάστηκε και εκείνη με τη σειρά της. «Τρεις πολύ διαφορετικές γυναίκες λάτρεψαν το ίδιο βιβλίο και κάπως έτσι γεννήθηκε η ιδέα για την ταινία» σχολιάζει η Σιμς.

Μια ταινία για τέσσερις γυναίκες γύρω στα 60 που αποφασίζουν να απελευθερωθούν από προσωπικά και κοινωνικά ταμπού είναι μια μάλλον μη συνηθισμένη επιλογή για να κάνει κανείς το σκηνοθετικό του ντεμπούτο. Στην περίπτωση του Book Club η θέση αυτή ανήκει στον Μπιλ Χόλντερμαν. «Νομίζω πήρα την απόφαση να το κάνω γιατί δεν ήθελα να το κάνει κανείς άλλος. Σκεφτόμουν πως αν αποτύχει, θέλω να έχει αποτύχει από εμένα. Θέλω εγώ να έχω πάρει τις αποφάσεις» αναφέρει.

Χωρίς καμία υπερβολή, θα ήταν προτιμότερο για τον κύριο Χόλντερμαν να αφήσει τις τέσσερις υπέροχες πρωταγωνίστριές του να πίνουν κρασί, καθισμένες γύρω από ένα τραπέζι και να μιλούν για τις σχέσεις, το σεξ, τους άντρες, τον έρωτα, τη ζωή. Να αυτοσχεδιάζουν πάνω σε όλα όσα μεταφέρουν η κάθε μια ξεχωριστά και όλες μαζί, παρά να αναλωθούν σε μια απαράδεκτα φτηνή λογοτεχνία (εάν μπορεί να χαρακτηριστεί έτσι το συγκεκριμένο βιβλίο).

Σκηνοθεσία: Μπιλ Χόλντερμαν

Σενάριο: Μπιλ Χόλντερμαν, Έριν Σιμς

Πρωταγωνιστούν: Τζέιν Φόντα (Όσκαρ Α’ γυναικείου ρόλου για το «Ο Γυρισμός» το 1979 και για το «Η Εξαφάνιση» το 1972, Βραβείο Ενριέτα Αγαπημένων του παγκόσμιου κινηματογράφου το 1980 και το 1979, Χρυσή Σφαίρα Καλύτερου Α’ γυναικείου ρόλου σε δραματική ταινία για το «Ο Γυρισμός» το 1979, για το «Τζούλια» το 1978 και για το «Η Εξαφάνιση» το 1972, Χρυσή Σφαίρα Καλύτερης πρωτοεμφανιζόμενης ηθοποιού για το «Tall Story» το 1962, Βραβείο Έμμυ Ζώνης Υψηλής Τηλεθέασης Καλύτερου Α’ γυναικείου ρόλου σε μίνι σειρά ή τηλεταινία για το «The Dollmaker» το 1984, Κινηματογραφικό Βραβείο BAFTA Καλύτερου Α’ γυναικείου ρόλου για «Το σύνδρομο της Κίνας» το 1980 και για το «Τζούλια» το 1979, Χρυσός Φοίνικας το 2007, Χρυσός Λέοντας Συνολικής προσφοράς στο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Βενετίας το 2017), Νταϊάν Κίτον (Όσκαρ Α’ γυναικείου ρόλου & Κινηματογραφικό Βραβείο BAFTA Καλύτερου Α’ γυναικείου ρόλου για το «Νευρικός εραστής» το 1978, Χρυσή Σφαίρα Καλύτερου Α’ γυναικείου ρόλου σε μουσική ή κωμική ταινία για το «Κάλλιο αργά παρά αργότερα» το 2004 και για το «Νευρικός εραστής» το 1978), Κάντις Μπέργκεν (Χρυσή Σφαίρα Καλύτερου Α’ γυναικείου ρόλου σε μουσική ή κωμική σειρά για το «Murphy Brown» το 1992 και το 1989, Βραβείο Έμμυ Ζώνης Υψηλής Τηλεθέασης Καλύτερου Α’ γυναικείου ρόλου σε κωμική σειρά για το «Murphy Brown» το 1995, 1994, 1992, 1990 & 1989), Μαίρη Στίνμπεργκεν (Όσκαρ Β’ γυναικείου ρόλου & Χρυσή Σφαίρα Καλύτερου Β’ γυναικείου ρόλου σε ταινία για το «Melvin and Howard» το 1981), Άντι Γκαρσία, Εντ Μπέγκλεϊ Τζούνιορ, Αλίσια Σίλβερστοουν, Ρίτσαρντ Ντρέιφους (Όσκαρ Α’ ανδρικού ρόλου, Χρυσή Σφαίρα Καλύτερου Α’ ανδρικού ρόλου σε μουσική ή κωμική ταινία & Κινηματογραφικό Βραβείο BAFTA Καλύτερου Α’ ανδρικού ρόλου για το «Το Κορίτσι του Αποχαιρετισμού» το 1978, Pasinetti Award Καλύτερου ηθοποιού για το «Ο Ρόζενκραντζ και ο Γκίλντενστερν είναι νεκροί» στο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Βενετίας το 1990), Ντον Τζόνσον (Χρυσή Σφαίρα Καλύτερου Α’ ανδρικού ρόλου σε δραματική σειρά για το «Οι σκληροί του Μαϊάμι» το 1986), Κρεγκ Τ. Νέλσον (Βραβείο Έμμυ Ζώνης Υψηλής Τηλεθέασης Καλύτερου Α’ ανδρικού ρόλου σε κωμική σειρά για το «Coach» το 1992), Ρίτσαρντ Ντρέιφους, Γουάλας Σον

Διάρκεια: 104 λεπτά

Τρέιλερ: https://www.youtube.com/watch?v=6cLVqQVDdjI

10 Μέρες Χωρίς τη Μαμά (Mama se Fue de Viaje)
του Άριελ Γουίνογκραντ

Ο Βίκτορ και η Βέρα είναι ένα απολύτως κανονικό ζευγάρι παντρεμένοι εδώ και 20 χρόνια με 4 παιδία: τον Μπρούνο (14), τη Λάρα (12), τον Τάτο (8) και τον Λόλο (2). Όμως ο Βίκτορ, απορροφημένος από τη δουλειά του, δεν ασχολείται καθόλου με την καθημερινότητα της οικογένειας και στην αλήθεια ζηλεύει τη γυναίκα του. Πιστεύει ότι έχει άφθονο χρόνο να κάνει ό,τι θέλει.

Η έρημη Βέρα, νιώθοντας εξουθενωμένη από τις χιλιάδες δουλειές που έχει καθημερινά και συνειδητοποιώντας την αδιαφορία του άντρα της, αποφασίζει να κάνει ένα γενναίο διάλειμμα μακριά από όλους και όλα. Φεύγει διακοπές. Ο Βίκτορ αλλά και τα παιδιά, μάλλον τώρα την έχουν πατήσει για τα καλά. Κι όσο οι μέρες χωρίς τη μαμά περνούν, η κατάσταση αγριεύει.

Μια διασκεδαστική κωμωδία για όλη την οικογένεια που ξετυλίγει απολαυστικά το χάος που προκαλεί η απουσία, έστω και για λίγο, μιας πολύτεκνης μητέρας από το σπίτι και αποτέλεσε τη μεγαλύτερη εμπορική επιτυχία της Αργεντινής το 2017.

Σκηνοθεσία: Αριέλ Γουίνογκραντ

Σενάριο: Χουάν Βέρα, Μαριάνο Βέρα

Πρωταγωνιστούν: Ντιέγκο Περέτι, Κάρλα Πέτερσον, Μαρτίν Λακούρ, Αγκουστίνα Κάμπο

Διάρκεια: 99 λεπτά

Τρέιλερ: https://www.youtube.com/watch?v=6GztRObollU

Πού θα κοιμηθείς απόψε; (Garde Alternee)
της Αλεξάντρα Λεκλέρ

H Σαντρίν, παντρεμένη εδώ και δεκαπέντε χρόνια, μητέρα δύο παιδιών, ανακαλύπτει ότι ο άντρας της, Ζαν, έχει εξωσυζυγική σχέση με τη Βιρζινί, την ιδιοκτήτρια ενός μικρού βιβλιοπωλείου, που δε δείχνει να νοιάζεται ή να ανταγωνίζεται στο παραμικρό την παρουσία καμίας συζύγου

Μετά το σοκ, αποφασίζει να συναντήσει την αντίπαλό της και να της προτείνει μια παράξενη και ριζοσπαστική συμφωνία: να έχουν τον Ζαν εκ περιτροπής. Οι δύο γυναίκες συμφωνούν και επιβάλλουν στον άντρα τους να ακολουθήσει αυτό τον νέο τρόπο ζωής.

Επειδή όμως πρόκειται για γαλλική κομεντί, τα πράγματα δεν θα ακολουθήσουν τα αρχικά πλάνα και αυτό που αρχικά έμοιαζε ονειρικό για τον Ζαν, γρήγορα θα καταλήξει εφιάλτης.

Η ταινία της Λεκλέρ δεν διακατέχεται από λεπτότητα ούτε από κοινωνική ενσυναίσθηση και υπάρχουν στιγμές που πραγματικά δημιουργούν απορία με το χειρισμό τους, καθώς δε διστάζουν να υποβιβάσουν ή να υποτιμήσουν τους χαρακτήρες για να κερδίσουν έστω και με το ζόρι ένα χαμόγελο αποδοχής, ξεπερνώντας το όριο μιας γνήσιας φαρσοκωμωδίας παρεξηγήσεων.

Ωστόσο, το παράδοξο είναι ότι ανάμεσα σε αυτό το συνονθύλευμα κωμικών στιγμών και ατυχώς αδύναμων εκβάσεων, η Λεκλέρ αποφασίζει να αντιμετωπίσει ισότιμα τους ήρωές της, χωρίς να τους χωρίζει ξεκάθαρα σε καλούς και κακούς. Για εκείνη, η ερωτική τριπλέτα προχωρά ισάξια στο όποιο παιχνίδι διεκδίκησης, χωρίς να πέφτει στην παγίδα συμπαθητικών και αντιπαθητικών ηρώων.

Θα περίμενε κανείς από μία γαλλική κωμωδία περισσότερα, και κυρίως τη διατήρηση ενός πιο ευρηματικού σεναρίου, αλλά για ένα μεσημεράκι Σαββατοκύριακου στην τηλεόραση, η ταινία είναι μια χαρά.

Σκηνοθεσία: Αλεξάντρα Λεκλέρ

Σενάριο: Αλεξάντρα Λεκλέρ

Πρωταγωνιστούν: Ντιντιέ Μπουρντόν (Βραβείο Σεζάρ Καλύτερης πρώτης ταινίας για το «Les trois frères» το 1996), Βαλερί Μπονετόν, Ιζαμπέλ Καρέ (Βραβείο Σεζάρ Καλύτερου Α’ γυναικείου ρόλου για το «Se souvenir des belles choses» το 2003), Ελέν Βενσάν (Βραβείο Σεζάρ Καλύτερου Β’ γυναικείου ρόλου για το «La vie est un long fleuve tranquille» το 1989), Λοράν Στόκερ (Βραβείο Σεζάρ Πλέον υποσχόμενου Γάλλου ηθοποιού για το «Φτάνει να ‘μαστε μαζί» το 2008), Τζάκι Μπερόιερ

Διάρκεια: 104 λεπτά

Τρέιλερ: https://www.youtube.com/watch?v=X-zBeYMHyzE

Μαμά από το πουθενά (Momo)
των Βίνσεντ Λομπέλ και Σεμπαστιάν Τιερί

Μετά από το «Θεέ μου τι σου κάναμε», ο Κριστιάν Κλαβιέ επιστρέφει σε μια ξεκαρδιστική κωμωδία γεμάτη οικογενειακά μπερδέματα.

Η Λοράνς και ο Αντρέ Πριού ζουν στα προάστια του Παρισιού, σε ένα μεγάλο σπίτι με μοντέρνα διακόσμηση και πισίνα. Έχουν μια επιτυχημένη επιχείρηση με έπιπλα και ακριβό αμάξι. Δεν έχουν όμως παιδιά… μάλλον. Μέχρι που ο Πάτρικ, ένας κωφάλαλος άνδρας, εμφανίζεται ως ο χαμένος γιος τους και τα οικογενειακά μπερδέματα ξεκινούν.

Οι Πριού δεν έκαναν ποτέ παιδιά, όμως ο Πάτρικ έχει αποδείξεις για το αντίθετο. Κι ενώ ο Αντρέ επιμένει πως δεν έχει κάνει «κουτσουκέλα» με άλλη γυναίκα, η Λοράνς βλέπει το μητρικό της ένστικτο να ξυπνά. Ειδικά όταν ο φερόμενος ως γιος της θα φέρει στο σπίτι την τυφλή και με την κοιλιά στο «στόμα» αρραβωνιαστικιά του Σάρα, τότε η Λοράνς θα τα «χάσει» τελείως, κάνοντας τον Αντρέ να αναρωτιέται αν βλέπει όνειρο ή εφιάλτη!

Η ταινία βασίζεται στο ομώνυμο και άκρως δημοφιλές θεατρικό έργο, που έχει αγαπηθεί πολύ από το κοινό. Είναι η κωμωδία που ζητάς για ένα δροσερό βράδυ στο θερινό σινεμά, με το χαρακτηριστικό γαλλικό χιούμορ και τις τραγελαφικές καταστάσεις που δε σταματούν να εκτυλίσσονται. Κι όλα αυτά, με γερές δόσεις συγκίνησης καθώς η ταινία θίγει με τρυφερό τρόπο το θέμα της μητρότητας, υποστηρίζοντας πως «μάνα δε γεννιέσαι, γίνεσαι».

Σκηνοθεσία: Βίνσεντ Λομπέλ, Σεμπαστιάν Τιερί

Σενάριο: Σεμπαστιάν Τιερί, Πασκάλ Αρμπιγιό

Πρωταγωνιστούν: Κριστιάν Κλαβιέ, Κατρίν Φρο (Βραβείο Σεζάρ Καλύτερου Α’ γυναικείου ρόλου για το «Marguerite» το 2015, Βραβείο Σεζάρ Καλύτερου Β’ γυναικείου ρόλου για το «Un air de famille» το 1997), Σεμπαστιάν Τιερί, Πασκάλ Αρμπιγιό

Διάρκεια: 85 λεπτά

Τρέιλερ: https://www.youtube.com/watch?v=2UVttJfc7hc

Hotel Artemis
του Ντρου Πιρς

Στο Λος Άντζελες του 2028, οι αλλεπάλληλες ιδιωτικοποιήσεις δημοσίων αγαθών, με τελευταίο το νερό, έχουν οδηγήσει το λαό σε βίαιες διαδηλώσεις και αιματηρές συμπλοκές με τις Αρχές. Με τους δρόμους απροσπέλαστους, δύο αδέλφια ληστών καταφέρνουν να φθάσουν, μετά από ένα ατυχές κόλπο που βρήκε τον έναν βαριά τραυματισμένο, στο Hotel Artemis: ένα παλιό ξενοδοχείο που λειτουργεί εδώ και 20 χρόνια ως νοσοκομείο τελευταίας τεχνολογίας αποκλειστικά για εγκληματίες.

Το διοικεί, με τη βοήθεια ενός σωματώδους μπράβου, η Νοσοκόμα, μια ικανότατη στην ιατρική περίθαλψη όσο και αγοραφοβική πενηντάρα. Οι κανόνες της είναι απαράβατοι, ακόμη και για τους πιο απαιτητικούς των πελατών/ασθενών της: όχι όπλα ή μπίζνες μέσα στις εγκαταστάσεις, ούτε επισκέψεις. Απαγορεύεται και η οποιαδήποτε επαφή με τους αστυνομικούς.

Το ίδιο βράδυ, στο Artemis τσεκάρουν διαδοχικά ένας φίλαυτος έμπορος όπλων και μια εκτελεστής που ξεπαστρεύει «μόνο σημαντικά πρόσωπα». Εκεί κατευθύνεται επίσης, πληγωμένος από σφαίρα, ο ιδιοκτήτης του ξενοδοχείου και νονός της πόλης μαζί με τους μπράβους και τον ημίτρελο γιο του. Ακόμη, ζητά βοήθεια από το θυροτηλέφωνο μια τραυματισμένη στις συμπλοκές αστυνομικός, την οποία η Νοσοκόμα φαίνεται να γνωρίζει.

Τo «Hotel Artemis» προσφέρει αγωνία και σκοτεινό κλίμα, έχει τις στιγμές της και κυλάει σχετικά ανώδυνα και ευχάριστα. Το πρόβλημα της ταινίας που απλά την εμποδίζει να γίνει ακόμα καλύτερη έγκειται στο ότι ναι μεν έχει μπόλικες καλές σκηνές, αλλά σε κάποια σημεία νιώθεις ότι θα μπορούσε να είναι λιγότερο υπερβολική και πιο έξυπνη.

Μπορεί να μην είναι ένα φιλμ που δεν έχεις ξαναδεί, αλλά προσφέρει ένα χαλαρό μιαμισάωρο που σίγουρα δεν είναι αξιομνημόνευτο, αλλά αν μη τι άλλο καταφέρνει να κάνει το θεατή να ξεχαστεί και αυτό δεν είναι λίγο.

Σκηνοθεσία: Ντρου Πιρς

Σενάριο: Ντρου Πιρς

Πρωταγωνιστούν: Τζόντι Φόστερ (Όσκαρ Α’ γυναικείου ρόλου για το «Η Σιωπή των Αμνών» το 1992 & για το «Οι Κατηγορούμενοι» το 1989, Χρυσή Σφαίρα Σέσιλ Μπ. Ντε Μιλ το 2013, Χρυσή Σφαίρα Καλύτερου Α’ γυναικείου ρόλου σε δραματική ταινία για το «Η Σιωπή των Αμνών» το 1992 & για το «Οι Κατηγορούμενοι» το 1989, Κινηματογραφικό Βραβείο BAFTA Καλύτερου Α’ γυναικείου ρόλου για το «Η Σιωπή των Αμνών» το 1992, Κινηματογραφικό Βραβείο BAFTA Πλέον υποσχόμενου πρωτοεμφανιζόμενου σε Α’ ρόλους ηθοποιού &  Κινηματογραφικό Βραβείο BAFTA Καλύτερου Β’ γυναικείου ρόλου για το «Ανήλικοι ριφιφίδες (Μπάγκσι Μαλόουν)» και για το «Ο Ταξιτζής» το 1977, Berlinale Camera στο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Βερολίνου το 1996), Στέρλινγκ Κ. Μπράουν (Χρυσή Σφαίρα Καλύτερου Α’ ανδρικού ρόλου σε δραματική σειρά για το «This Is Us» το 2018, Βραβείο Έμμυ Ζώνης Υψηλής Τηλεθέασης Καλύτερου Α’ ανδρικού ρόλου σε δραματική σειρά για το «This Is Us» το 2017, Βραβείο Έμμυ Ζώνης Υψηλής Τηλεθέασης Καλύτερου Β’ ανδρικού ρόλου σε μίνι σειρά ή τηλεταινία για το «American Crime Story» το 2016), Σοφία Μπουτέλα, Τζεφ Γκόλντμπλαμ, Μπράιαν Ταϊρί Χένρυ, Τζένι Σλέιτ, Ζάκαρι Κουίντο, Τσάρλι Ντέι, Ντέιβ Μπαουτίστα

Διάρκεια: 93 λεπτά

Τρέιλερ: https://www.youtube.com/watch?v=CSkmmAn0JwU