Αυτή την εβδομάδα στους κινηματογράφους (γράφει η Ζωή Κακοτρίχη, 31.5.2018)

Αυτή την εβδομάδα στους κινηματογράφους…

γράφει η Ζωή Κακοτρίχη, 31.5.2018
μπλογκ στο «Ζω Φωκίδα!»: Σινεφίλ

Έξι νέες ταινίες δίνουν το στίγμα της θερινής περιόδου στις ελληνικές κινηματογραφικές αίθουσες. Ανάμεσα τους συναντάμε μια ασπρόμαυρη σαγηνευτική ταινία από την Ουγγαρία, μία τρυφερή κομεντί, μια ακατάπαυστη περιπέτεια με συνεχείς ανατροπές, μια αληθινή ιστορία επιβίωσης στη μέση του ωκεανού, μία γαλλική κωμωδία – ριμέικ και μια περιπέτεια αντίστροφης μέτρησης.

1945
του Φέρεντς Τόροκ

Μιλώντας με ευαισθησία για ένα παραγνωρισμένο θέμα της ευρωπαϊκής ιστορίας, ο σκηνοθέτης Φέρεντς Τόροκ τολμά ν’ ανοίξει το κουτί της Πανδώρας και ν’ αποτυπώσει σ’ αυτό το ασπρόμαυρο πορτρέτο μιας ρημαγμένης γης όλες τις γκρίζες ζώνες που καταπατούν οι άνθρωποι σε καιρό ειρήνης.

Αύγουστος του 1945, σ’ ένα απομακρυσμένο, αγροτικό χωριό της Ουγγαρίας. «Έρχονται». Ποιοι και τι θέλουν; «Έρχονται με το πρωινό τρένο». Η είδηση χτυπά σαν ηλεκτρικό ρεύμα τους κατοίκους του χωριού. Δύο Ορθόδοξοι Εβραίοι, ένας ηλικιωμένος κι ένας νεότερος, καταφθάνουν κουβαλώντας μυστηριώδεις κάσες. Τι θέλουν; Είναι επιζήσαντες του Ολοκαυτώματος και θέλουν πίσω τη Γη τους; Ζητούν χρηματική αποζημίωση; Βρισκόμαστε σε μία εποχή που ο εφιάλτης του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου έχει τελειώσει, αλλά δεν έχει ολοκληρωθεί.

Ανοιχτές οι πληγές, νωπές οι μνήμες, έντονος ο τρόμος όσων οι κάτοικοι έζησαν κι επιβίωσαν. Αλλά σίγουρα τους άλλαξαν για πάντα. «Έρχονται. Τι να θέλουν;» Ειδικά σήμερα που ο πιο ισχυρός κάτοικος του χωριού, ο πλούσιος ιδιοκτήτης του κεντρικού φαρμακείου/παντοπωλείου, παντρεύει το μοναχογιό του; Αυτός ταράζεται περισσότερο, αυτός ξεσηκώνει όλο το λαό εναντίον των παράξενων επισκεπτών. Όμως μερικά μυστικά δεν μπορούν να παραμείνουν θαμμένα για πολύ.

Η ταινία  -βασισμένη στο διήγημα «Homecoming» του Γκάμπορ Τ. Ζάντο- αναφέρεται σ’ ένα άγνωστο κομμάτι της Ιστορίας: τη μοίρα των Εβραίων της Ουγγαρίας. Μισό εκατομμύριο Εβραίοι της Ουγγαρίας βρέθηκαν ξεριζωμένοι, εξόριστοι, με κατεστραμμένες περιουσίες και σε στρατόπεδα συγκέντρωσης. Όταν επέστρεψαν βρήκαν καμένη γη. Έγινε μεγάλη έρευνα, ειδικά στο τι συνέβη στο κομμάτι της επαρχιακής Ουγγαρίας, όπου πολλοί Ορθόδοξοι Εβραίοι αιχμαλωτίστηκαν και η Γη τους κατασχέθηκε αρχικά από τους Γερμανούς και, σε δεύτερο επίπεδο, μετά την απελευθέρωση, έγινε πλιάτσικο από τους συγχωριανούς τους.

«Μελετήσαμε αρχεία, φωτογραφίες, κάναμε συνεντεύξεις σε απόγονους τέτοιων ανθρώπων. Πάνω από όλα όμως εμείς θέλαμε να γυρίσουμε μία ταινία. Μια ταινία που θα κεντρίσει το κοινό να ψάξει από μόνο του την αλήθεια. Σε όλες τις προβολές του φιλμ, σε όλο τον κόσμο, οι θεατές έχουν ρωτήσει με αγωνία τα ίδια πράγματα. Εμείς ανοίξαμε το διάλογο. Είναι στο χέρι τους τώρα να διαβάσουν, να μάθουν, να αναζητήσουν, να δουν ταινίες, να βρουν το χαμένο κρίκο της Ιστορίας» αναφέρουν χαρακτηριστικά οι δημιουργοί της ταινίας.

Παρακολουθώντας κανείς το «1945» νιώθει ότι βλέπει ένα ιδιόρρυθμο, μεταπολεμικό γουέστερν. Το σασπένς που χτίζεται πάνω στην έλευση των ξένων και τα άγνωστα κίνητρά τους, μας ετοιμάζει για μία ταινία εκδίκησης. Ταυτόχρονα, τα πορτρέτα των κατοίκων του χωριού, έτσι όπως αυτά ξεδιπλώνονται στην κάμερα του Τόροκ, μοιάζουν στα σκαμμένα πρόσωπα του ιταλικού νεορεαλισμού, αλλά και στις βαριές φιγούρες των δραμάτων του Ίνγκμαρ Μπέργκμαν.

H επίλυση του μυστηρίου, η εξήγηση, η πραγματική κάθαρση ενώνει όλα τα είδη, όλες τις μνήμες, το παρελθόν ενός πολέμου με την Ευρώπη των λαβωμένων ημερών μας. Ποια η αναγκαιότητα να αφηγηθεί λοιπόν ο Τόροκ αυτή την ιστορία σήμερα;

«Γιατί η Ευρώπη αλλάζει και πάλι. Και συμμετέχουμε, παθητικά ή ενεργητικά, στις αλλαγές της, χωρίς να ξέρουμε καλά Ιστορία. Ακόμα δεν ξέρουμε ακριβώς τι συνέβη μετά τον πόλεμο, πώς έγινε η μετάβαση της εξουσίας, της περιουσίας στις ευρωπαϊκές χώρες. Πάντα η υπόσχεση περιουσίας – είτε έρχεται από την αριστερά, είτε από τη δεξιά (με “νέες φορολογίες”) θα βάζει τους ανθρώπους να τρώγονται μεταξύ τους. Η ανθρώπινη φύση είναι ευάλωτη, η απειλή της φτώχειας είναι ικανή να κάνει ηθικούς ανθρώπους να λυγίσουν σ’ έναν ανήθικο κόσμο» δηλώνει ο σκηνοθέτης.

Σκηνοθεσία: Φέρενς Τόροκ

Σενάριο: Γκάμπορ Τ. Ζάντο, Φέρενς Τόροκ

Πρωταγωνιστούν: Πίτερ Ρούντολφ, Μπενς Τασνάντι, Ταμάς Ζάμπο Κίμελ, Ντούρα Σταρένκι

Διάρκεια: 91 λεπτά

Τρέιλερ: https://www.youtube.com/watch?v=ya1UVy7GfzE

Tully: Τα Παιδιά είναι Ευτυχία; (Tully)
του Τζέισον Ράιτμαν

Το δημιουργικό δίδυμο, Τζέισον Ράιτμαν και Ντιάμπλο Κόντι, που μας χάρισε το ξεχωριστό και οσκαρικό «Juno», επιστρέφει με μία τρυφερή, αιχμηρή και συγκινητική κομεντί που αποφεύγει τα κλισέ και τολμά να εξερευνήσει την ωμή πραγματικότητα πίσω από το προσωπείο της μητρότητας.

Η Μάρλο, μια παντρεμένη γυναίκα με δυο παιδιά, είναι έγκυος στο τρίτο, και με μισή καρδιά δέχεται το καλοπροαίρετο δώρο του αδελφού της για «νυχτερινή νταντά», με την ελπίδα να ελαττώσει λίγο το στρες της καθημερινότητας της. Η «νυχτερινή νταντά» Τάλι έχει τη μορφή μιας όμορφης, ανεξάρτητης φοιτήτριας που θα τη βοηθήσει όχι μόνο να βρει περισσότερο χρόνο να ξεκουραστεί, αλλά και να αλλάξει εντελώς τη ζωή της με τον πιο απρόσμενο τρόπο.

Από τα πρώτα πλάνα βλέπουμε τη Σαρλίζ Θερόν άυπνη, παχιά (χρειάστηκε να βάλει 15 επιπλέον κιλά) κι αποκαμωμένη να πατάει πάνω στα ξεχασμένα lego στο πάτωμα και να βάζει μισοκοιμισμένη πλυντήρια. Επιτέλους μία ειλικρινής ταινία (με την κατάμαυρα κωμική αλλά και τρυφερή ματιά της Κόντι) για την πραγματικότητα της μητρότητας.

Προφανώς, κάποιες αληθινές μητέρες στον πραγματικό κόσμο μπορεί να δυσκολευτούν να αποδεχτούν την Θερόν -τη χρυσή θεά της διαφήμισης της Dior- ως γυναίκα που μεγαλώνει τα παιδιά της με δυσκολία, αλλά μην ξεχνάμε ότι είναι ανύπαντρη μητέρα δύο παιδιών και η ίδια.

Σκηνοθεσία: Τζέισον Ράιτμαν (Χρυσή Σφαίρα Καλύτερου σεναρίου σε ταινία & Κινηματογραφικό Βραβείο BAFTA Καλύτερου πρωτότυπου σεναρίου για το «Ραντεβού στον αέρα» το 2010, Βραβείο Γκράμι Καλύτερου άλμπουμ μουσικής επένδυσης οπτικών μέσων με συλλογή τραγουδιών για το «Juno» το 2009)

Σενάριο: Ντιάμπλο Κόντι (Όσκαρ Καλύτερου πρωτότυπου σεναρίου και Κινηματογραφικό Βραβείο BAFTA Καλύτερου πρωτότυπου σεναρίου για το «Juno» το 2008)

Πρωταγωνιστούν: Σαρλίζ Θερόν (Όσκαρ Α’ γυναικείου ρόλου & Χρυσή Σφαίρα Καλύτερου Α’ γυναικείου ρόλου σε δραματική ταινία για το «Monster» το 2004, Ασημένια Άρκτος Καλύτερης ηθοποιού για το «Monster» στο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Βερολίνου το 2004), Μακένζι Ντέιβις, Ρον Λίβινγκστον, Μαρκ Ντουπλάς, Ρον Λίβινγκστον, Άσερ Μάιλς Φαλίκα, Λία Φρανκλάντ

Διάρκεια: 92 λεπτά

Τρέιλερ: https://www.youtube.com/watch?v=M-PHS7L9FYw

Η Ληστεία (Money)
του Γκέλα Μπαμπλουάνι

Οι καιροί είναι δύσκολοι για τον Ντανί και τον Ερίκ, δύο παιδικούς φίλους που δουλεύουν στις αποβάθρες της Χάβρης για να βγάλουν τα προς το ζην. Ένα απόγευμα, η Άλεξ, η αδελφή του Ερίκ, παρακολουθεί τυχαία την παράδοση μιας βαλίτσας γεμάτης χαρτονομίσματα κι αποφασίζει να ακολουθήσει τον άντρα που την παρέλαβε μέχρι το σπίτι του.

Η Άλεξ πείθει τον Ερίκ και τον Ντανί πως αυτή η βαλίτσα με τα χρήματα μπορεί να τους αλλάξει τη ζωή, κι έτσι οι τρεις φίλοι παίρνουν την απόφαση να ληστέψουν το σπίτι. Όταν, όμως, φτάνουν εκεί ανακαλύπτουν έναν άντρα που ετοιμάζεται να κρεμαστεί για τον οποίο δε γνωρίζουν τίποτα: ούτε ποιος, ούτε πόσο σημαντικός είναι. Τότε θα ξεκινήσει ένα αδυσώπητο κυνηγητό που θα μετατρέψει τη νύχτα τους σε κόλαση.

«Πρόκειται για μια ταινία που εκτυλίσσεται στην κόψη του ξυραφιού. Μια ιστορία για την οικογένεια, την τιμή, τη φιλία, την προδοσία και μια βαλίτσα με χρήματα που όλοι προσπαθούν να αποκτήσουν κατά τη διάρκεια μιας νύχτας που εξελίσσεται σε εφιάλτη.

Ήθελα η ένταση και η αγωνία στην ταινία να πυροδοτούνται από μια σειρά απρόβλεπτων καταστάσεων και ανατροπών οι οποίες οδηγούν αναγκαστικά τους χαρακτήρες σε ακραίες επιλογές. Προσπάθησα να παρουσιάσω τους ανθρώπους όπως πραγματικά είναι και όχι όπως θα θέλαμε να είναι ιδανικά. Κάθε χαρακτήρας έχει τη δική του αλήθεια και θα αγωνιστεί για να επιβιώσει» αναφέρει χαρακτηριστικά ο σκηνοθέτης.

Σκηνοθεσία: Γκέλα Μπαμπλουάνι (Ειδικό Βραβείο επιτροπής για το «L’héritage» το 2007 & για το «13 Tzameti» το 2006 στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Sundance, Luigi De Laurentiis Award & Netpac Award για το «13 Tzameti» στο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Βενετίας το 2005)

Σενάριο: Γκέλα Μπαμπλουάνι

Πρωταγωνιστούν: Βενσάν Ροτιέ, Ζορζ Μπαμπλουάνι, Λουί-Ντο ντε Λενκεσέν, Μπενουά Μαζιμέλ (Βραβείο Καλύτερου ηθοποιού για το «Η δασκάλα του πιάνου» στο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Καννών το 2001, Βραβείο Σεζάρ Καλύτερου Β’ ανδρικού ρόλου για το «Στάσου ψηλά» το 2016), Σαρλότ Βαν Μπερβεσελές, Ανούκ Γκρίνμπεργκ (Ασημένια Άρκτος Καλύτερης ηθοποιού για το «Mon homme» στο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Βερολίνου το 1996, Βραβείο Καλύτερης ηθοποιού για το «Sale gosse» στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης το 1995), Ολιβιέ Ραμπουρντέν, Αρμπέν Μπαϊρακταράι, Φεοντόρ Ατκίν

Διάρκεια: 90 λεπτά

Τρέιλερ: https://www.youtube.com/watch?v=FaHS8jW6JDM

Μετά την Καταιγίδα (Adrift)
του Μπαλτάσαρ Κορμακούρ

Μετά το χτύπημα του πιο φονικού τυφώνα στην ιστορία του Ειρηνικού ωκεανού, η Τάμι Όλντμαν ξυπνά στη μέση της θάλασσας για να βρει τον αρραβωνιαστικό της άσχημα τραυματισμένο και το σκάφος τους κατεστραμμένο. Δεν υπάρχει κανένας τρόπος να επικοινωνήσει με κάποιον ή να βγει από τον ωκεανό, καθώς το πλησιέστερο λιμάνι είναι 1.500 μίλια μακριά. Με τον χρόνο να την κυνηγά και τις μνήμες του δυστυχήματος να δυναμώνουν, η Τάμι πρέπει να βρει γρήγορα ένα τρόπο για να σώσει τον εαυτό της και τον άνδρα που αγαπά.

Πρόκειται για μία αληθινή ιστορία για τη δύναμη της αγάπης και το ένστικτο της επιβίωσης, με την υπογραφή του Μπαλτάζαρ Κορμάκουρ, σκηνοθέτη της συναρπαστικής περιπέτειας «Έβερεστ».

Το 1983, η Τάμι Όλνταμ Άσκραφτ ξεκίνησε μαζί με τον αγαπημένο της Ρίτσαρντ Σαρπ για μια περιπέτεια στον Ειρηνικό ωκεανό: θα ταξίδευαν με ένα ιστιοφόρο Αζάνα 13 μέτρων από την Ταϊτή προς το Σαν Ντιέγκο, σε ένα ταξίδι 4.000 μιλίων. Ήταν δεινοί ιστιοπλόοι και τρελά ερωτευμένοι. Κανείς τους δεν περίμενε πως αυτό που ξεκίνησε σαν μια συναρπαστική εμπειρία θα κατέληγε στον μεγαλύτερό τους εφιάλτη.

Το «Μετά την Καταιγίδα» αντλεί από την απίστευτη αληθινή ιστορία, μια ιστορία για την επιμονή, το θάρρος, την ελπίδα, την τραγωδία και, κυρίως, την υπερβατική δύναμη της αγάπης. Η Άσκραφτ κατέγραψε τις οδυνηρές στιγμές που έζησε επί 41 μέρες στη θάλασσα στο βιβλίο «Red Sky in Mourning: The True Story of a Woman’s Courage and Survival at Sea», το οποίο συνέγραψε μαζί με τη Σάσι Μακ Γκίαρχαρτ δέκα χρόνια μετά το τρομερό ατύχημα.

Χρειάστηκαν τέσσερα χρόνια για να ολοκληρωθεί. Όταν πια δημοσιεύτηκε, τα δίδυμα αδέρφια Άαρον και Τζόρνταν Κάντελ που ήταν σεναριογράφοι και λάτρεις της θάλασσας, ενθουσιάστηκαν με το βιβλίο και αποφάσισαν μεταφέρουν την ιστορία στη μεγάλη οθόνη. «Μείναμε ξύπνιοι όλη νύχτα, διαβάζοντάς το. Είναι μια απίστευτα δυνατή και συγκινητική ιστορία που έπρεπε να πούμε» αναφέρουν χαρακτηριστικά.

Η ταινία γυρίστηκε σε 49 μέρες, κυρίως στα νησιά Φίτζι και δευτερευόντως στη Νέα Ζηλανδία. Για να αποδώσει με ακρίβεια τις δύσκολες συνθήκες που βίωσε το ζευγάρι, ο σκηνοθέτης γύρισε το μεγαλύτερο μέρος της ταινίας με κάμερα, σε ιστιοφόρο μέσα στη θάλασσα. Η προετοιμασία των ηθοποιών ήταν μεγάλη προκειμένου να ανταπεξέλθουν στις συνθήκες των γυρισμάτων. Εκτός από τα εξαντλητικά γυρίσματα στη θάλασσα, οι ηθοποιοί χρειάστηκε να κάνουν πεζοπορία, να σκαρφαλώσουν σε ψηλά βράχια, να πηδήξουν από αυτά μέσα σε ποτάμι και, γενικώς, να γίνουν ένα με τη φύση προκειμένου να επιτύχουν το όραμα της αυθεντικότητας, που επιθυμούσε ο σκηνοθέτης.

Σκηνοθεσία: Μπαλτάσαρ Κορμακούρ (EFP Shooting Star στο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Βερολίνου το 2001, FIPRESCI Prize για το «101 Reykjavík» στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης το 2000)

Σενάριο: Ααρόν Κάντελ, Τζόρνταν Κάντελ, Ντέιβιντ Μπράνσον Σμιθ (Waldo Salt Screenwriting Award για το «Ingrid Goes West» στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Sundance το 2017)

Πρωταγωνιστούν: Σέιλιν Γούντλεϊ (Chopard Trophy           στο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Καννών το 2012, Ειδικό Βραβείο επιτροπής για το «Ονειρεμένο Τώρα» στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Sundance το 2013), Σαμ Κλάφλιν, Τζέφρι Τόμας, Γκρέις Πάλμερ, Ελίζαμπεθ Χόθορν

Διάρκεια: 99 λεπτά

Τρέιλερ: https://www.youtube.com/watch?v=TyLMZ20KXsw

Ο Γιατρός βλάπτει σοβαρά την Υγεία (Knock)
της Λορέιν Λέβι

Ένας γιατρός και πρώην απατεώνας βρίσκει καταφύγιο σε ένα μικρό επαρχιακό χωριό. Θα ανακαλύψει έκπληκτoς όμως ότι όλοι οι κάτοικοί του χαίρουν άκρας υγείας. Ο μόνος τρόπος για να βγάλει κάποια λεφτά είναι να τους πείσει ότι είναι άρρωστοι.

Με περίσσεια μαεστρία και περίτεχνους χειρισμούς, ο Νοκ βρίσκει μια ασθένεια για όλους, πραγματική ή φανταστική. Οι κάτοικοι κατακλύζουν το ιατρείο του, καθώς όλοι θέλουν τη διάγνωση που δεν είχαν. Η επιτυχία του όμως προκαλεί ζήλεια. Ο ιερέας του χωριού δεν αντέχει να βλέπει τους πιστούς να εγκαταλείπουν την εκκλησία για να πάνε στο γιατρό. Ο Νοκ βέβαια έχει δύο ακόμη εμπόδια: έναν άνθρωπο από το σκοτεινό του παρελθόν και την αγάπη του για ένα κορίτσι.

Σωτήρας ή Κομπογιαννίτης; Η ταινία είναι βασισμένη στο ομώνυμο θεατρικό έργο του Jules Romains και η πρώτη διασκευή του έργου κινηματογραφήθηκε το 1951. Τον βασικό πρωταγωνιστικό ρόλο, κρατά ο Νο1 σούπερ αστέρας του σύγχρονου τρικολόρ σινεμά, Ομάρ Σι (που έγινε διάσημος ως προσωπικός νοσηλευτής παραπληγικού στους «Άθικτους») που αποτελεί εγγύηση εμπορικής απήχησης, τουλάχιστον εντός των τειχών της χώρας του, με οτιδήποτε κι αν καταπιαστεί.

Μια γαλλική κωμωδία πάνω στο πόσο στρεβλά μπορεί να λειτουργήσει ένα σύστημα υγείας (αγγίζει τα όρια της επιστημονικής φαντασίας) και πόση διαπλοκή μπορεί να υπάρξει μεταξύ γιατρών και φαρμακοποιών (ανήκουστα πράγματα).

Σκηνοθεσία: Λορέιν Λέβι

Σενάριο: Λορέιν Λέβι

Πρωταγωνιστούν: Ομάρ Σι (Βραβείο Σεζάρ Καλύτερου Α’ ανδρικού ρόλου για το «Άθικτοι» το 2012), Αλεξ Λουτζ, Ανα Ζιραρντό, Σαμπίν Αζεμά (Βραβείο Σεζάρ Καλύτερου Α’ γυναικείου ρόλου για το «Mélo» το 1987 & για το «Un dimanche à la campagne» το 1985), Πασκάλ Ελμπέ, Όντρεϊ Ντάνα, Ελέν Βίνσεντ (Βραβείο Σεζάρ Καλύτερου Β’ γυναικείου ρόλου για το «La vie est un long fleuve tranquille» το 1989), Αντρέα Φερεόλ, Ρούφους

Διάρκεια: 90 λεπτά

Τρέιλερ: https://www.youtube.com/watch?v=IOoIYJd1iwY

24 Ώρες Προθεσμία (24 Hours to Live)
του Μπράιαν Σμερζ

Ο Τράβις, ένας πρώην στρατιώτης των ειδικών δυνάμεων αγωνίζεται να ξεπεράσει τον ξαφνικό θάνατο της γυναίκας και του γιου του. Ένας παλιός του συνάδελφος τον πλησιάζει και του κάνει μια δελεαστική πρόταση με μεγάλο οικονομικό όφελος. Να αναλάβει μια επικίνδυνη αποστολή δολοφονίας για λογαριασμό ενός πανίσχυρου μυστικού οργανισμού. Ο Τράβις θα δεχθεί την πρόταση αλλά λίγο πριν ολοκληρώσει την αποστολή του θα γίνει αντιληπτός με αποτέλεσμα να δεχθεί πυρά από την Ιντερπόλ. Και ενώ νομίζει ότι όλα τελείωσαν ξυπνάει στο τραπέζι μια χειρουργικής αίθουσας.

Δεν χρειάζεται να περάσεις αρκετή ώρα παρακολουθώντας την ταινία για να καταλάβεις πως όλα μοιάζουν σαν να τα έχεις ξαναδεί.

Κι αυτό γιατί o σκηνοθέτης, πέρα από ένα χλιαρό και γεμάτο κλισέ σενάριο με το οποίο προσπαθεί να δουλέψει, δεν καταφέρνει ποτέ να πετύχει το κρεσέντο στις σκηνές δράσης. Τα πάντα μοιάζουν να λειτουργούν διεκπεραιωτικά, ενώ η δράση βρίσκεται συνεχώς σε αδιάφορα κυνηγητά και αμέτρητους πυροβολισμούς.

Κρίμα, γιατί υπάρχουν σκόρπιες στιγμές που η ταινία δείχνει πως είχε προοπτικές για κάτι καλύτερο, με τον Σμερζ να κρατά την ταινία του σε μια διαρκή κινητικότητα προσπαθώντας να φτάσει σε μια κλιμάκωση, αλλά ακόμα και τότε φαίνεται σαν να πατάει φρένο αντί για γκάζι, ανήμπορος να χορογραφήσει με επιτυχία ένα χάος από δράση, σφαίρες και σκοτωμούς και να βάλει στη σειρά ένα χωρίς νόημα σενάριο.

Ταινίες σαν το «24 Ώρες Προθεσμία» λειτουργούν καλύτερα όταν απλά ο εγκέφαλός σου μπαίνει σε κατάσταση αδράνειας και απολαμβάνεις τη δράση χωρίς να κάνεις πολλές ερωτήσεις.

Σκηνοθεσία: Μπράιαν Σμερζ

Σενάριο: Ζακ Ντιν, Τζιμ ΜακΚλέιν, Ρον Μίτα

Πρωταγωνιστούν: Ίθαν Χοκ, Ξου Κινγκ, Πολ Άντερσον, Λίαμ Κάνινγκχαμ, Ρούτγκερ Χάουερ (Χρυσή Σφαίρα Καλύτερου Β’ ανδρικού ρόλου μίνι σειράς ή τηλεταινίας για το «Escape from Sobibor» το 1988), Τάνια Βαν Γκράαν, Λίαμ Κάνιγχαμ, Ναταλί Μπολτ, Ταϊρόν Κεόγκ, Τζέρεμυ Γιούνγκ

Διάρκεια: 100 λεπτά

Τρέιλερ: https://www.youtube.com/watch?v=N7mq1JFtqn8