Αυτή την εβδομάδα στους κινηματογράφους (γράφει η Ζωή Κακοτρίχη, 17.5.2018)

Αυτή την εβδομάδα στους κινηματογράφους…

γράφει η Ζωή Κακοτρίχη, 17.5.2018
μπλογκ στο «Ζω Φωκίδα!»: Σινεφίλ

Επτά νέες ταινίες κάνουν πρεμιέρα αυτήν την εβδομάδα στις ελληνικές κινηματογραφικές αίθουσες με αρχηγό τον πιο αθυρόστομο, πλακατζή και απρόβλεπτο υπερήρωα, το κινηματογραφικό ντεμπούτο του σκηνοθέτη και ηθοποιού Βασίλη Χριστοφιλάκη, ένα άγνωστο περιστατικό της γαλλικής μοναρχίας του 18ου αιώνα για τα βρώμικα παιχνίδια της εξουσίας, μια κομψή κομεντί, μια ταινία που βασίζεται στο ομώνυμο βιβλίο του Ντάριλ Πόνικσαν, μια γλυκόπικρη ταινία για όλα όσα τελειώνουν και ξεκινούν στα 50 και μια γαλλική κωμωδία για τα μεγάλα διλήμματα της ζωής.

Deadpool 2
του Ντέιβιντ Λιτς

Αφού έσπασε τα ταμεία με την πρώτη ταινία, εκατομμύρια εισιτήρια και δισεκατομμύρια tacos αργότερα, και ενώ ο κόσμος μπορεί να είναι ένα διαφορετικό μέρος, ο Γουέιντ Ουίλσον επιστρέφει ως ο πολυλογάς μισθοφόρος Deadpool, πιο αθυρόστομος, πιο ευλύγιστος, το ίδιο όμορφος, πολύ καλύτερος και σίγουρα πιο σκληρός από ποτέ.

Όταν ένας σούπερ-στρατιώτης αναλαμβάνει μια αποστολή δολοφονίας, ο Deadpool αναγκάζεται να αναθεωρήσει τις αξίες του για τη φιλία, την οικογένεια και αυτό που πραγματικά σημαίνει να είσαι ήρωας – κι όλα αυτά ρίχνοντας 50 αποχρώσεις βρωμόξυλου. Γιατί, μερικές φορές, για να κάνεις το σωστό πρέπει να πολεμήσεις βρώμικα.

Ο Γουέιντ αυτή τη φορά, εκτός από τον Κέιμπλ, θα παλέψει με Νίντζα, την ιαπωνική μαφία Γιακούζα, ένα τσούρμο ερεθισμένα σκυλιά, και όποιον του σταθεί εμπόδιο στο δρόμο για τον τίτλο του καλύτερου εραστή στον κόσμο. Και όλα αυτά, δεν θα τα κάνει μόνος.

Νομίζετε ότι αυτή τη φορά ξέρετε τι να περιμένετε από μια ταινία που έχει πρωταγωνιστή το μη μεταλλαγμένο σούπερ-ήρωα; Νομίζετε λάθος! Το «Deadpool 2» έρχεται για να φέρει σε μεγαλύτερο βαθμό όλα όσα συνηθίζουν οι περιπέτειες του είδους, παρουσιάζοντας ξανά τον ομώνυμο χαρακτήρα με τις θανάσιμες μεθόδους και την πιο εξωφρενική αίσθηση του χιούμορ σε όλο του το μεγαλείο.

Ο Ράιαν Ρέινολντς παραμένει η ψυχή του φιλμ, με την αστείρευτη γοητεία του, τον αυτοσαρκασμό του, αλλά και το διαπεραστικό του χιούμορ. Είναι ένας από τους καλύτερούς του ρόλους, με τον ίδιο να μην παύει λεπτό να το διασκεδάζει, και όλο αυτό να βγαίνει προς τα έξω.

Εν ολίγοις, και τη δεύτερη φορά ο Deadpool αποδεικνύεται ο (αντί)ήρωας που χρειάζεται κάθε κινηματογραφικό σύμπαν υπερηρώων, ακόμα κι αυτό της Marvel, για να βρει την ισορροπία του.

Σκηνοθεσία: Ντέιβιντ Λιτς

Σενάριο: Ρετ Ρις, Πολ Γουέρνικ, Ράιαν Ρέινολντς

Πρωταγωνιστούν: Ράιαν Ρέινολντς, Μορένα Μπακαρίν, Τζος Μπρόλιν, Μπριάνα Χίλντεμπραντ, Μπιλ Σκάρσγκαρντ (EFP Shooting Star στο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Βερολίνου το 2012)

Διάρκεια: 107 λεπτά

Τρέιλερ: https://www.youtube.com/watch?v=yOZC3D4pwi8

Too much info clouding over my head
του Βασίλη Χριστοφιλάκη

Ο Βασίλης, ένας σκηνοθέτης στα 35 γεμάτος ψυχαναγκασμούς και σε καθοδική επαγγελματική πορεία βρίσκεται στη δυσάρεστη θέση να μαζέψει χρήματα για μια ταινία που δεν θέλει να κάνει, ένα έπος εποχής με ερωτικό τρίγωνο. Πρέπει μέσα σε μια εβδομάδα να παίξει σε μια διαφήμιση κινέζικης μπύρας, να κινηματογραφήσει ένα φιλανθρωπικό γκαλά στα βόρεια προάστια και να σκηνοθετήσει μια ξεπεσμένη πρώην ηθοποιό σταρ της τηλεόρασης που θέλει να επανέλθει στο προσκήνιο ερμηνεύοντάς τις Τρεις Αδελφές του Τσέχοφ σε μονόλογο.

Παράλληλα, ο Βασίλης πρέπει να διαχειριστεί την εξουσιαστική παραγωγό του, την παθητικά επιθετική μητέρα του, τις ανασφάλειες της κοπέλας του, τον καρκίνο που του χτυπά την πόρτα, την τεράστια συλλογή από έργα τέχνης που άφησε πίσω ο συλλέκτης πατέρας του και κυρίως τον κακό (πολύ κακό) του εαυτό.

To «Too Much Info Clouding Over my Head» είναι μια ασπρόμαυρη μεγάλου μήκους smart comedy γουντιαλενικού ύφους, μια ιστορία ενηλικίωσης, ένας φόρος τιμής στη δεκαετία των 80s και 90s και στους σημερινούς 30 και κάτι που ψάχνουν να βρουν το δρόμο τους ψυχικά, ερωτικά, επαγγελματικά και γενικά. Είναι ένα σχόλιο πάνω στη σύγχρονη καλλιτεχνική και όχι μόνο πραγματικότητα με όλη (μα όλη) την τρέλα που την περιβάλλει.

Η ταινία προβλήθηκε για πρώτη φορά στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Θεσσαλονίκης, όπου κι απέσπασε το μεγάλο βραβείο FIPRESCI της Διεθνούς Ένωσης Κριτικών Κινηματογράφου για την Καλύτερη Ελληνική Ταινία του Φεστιβάλ, το Βραβείο Κέντρου Κινηματογράφου Πρωτοεμφανιζόμενου Σκηνοθέτη και το Βραβείο της ΕΡΤ ‘New Cinema’.

Σκηνοθεσία: Βασίλης Χριστοφιλάκης (FIPRESCI Prize, Greek Film Centre Award & First Cinema Award για το « Too Much Info Clouding Over My Head» στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης το 2017)

Σενάριο: Βασίλης Χριστοφιλάκης

Πρωταγωνιστούν: Κίττυ Παιταζόγλου, Βασίλης Χριστοφιλάκης, Νικολίτσα Ντρίζη, Ζήσης Ρούμπος, Ελένη Ουζουνίδου, Ελίνα Ριζου, Λένα Δροσάκη, Άλκιστις Πουλοπούλου, Κωνσταντίνα Μιχαήλ, Νίκος Μαγδαληνός

Διάρκεια: 95 λεπτά

Τρέιλερ: https://www.youtube.com/watch?v=nCcRkNdPjio

Βασιλικοί Γάμοι (L‘Échange des Princesses)
του Μαρκ Ντουγκέν

To 1721, o Φίλιππος της Ορλεάνης, Αντιβασιλέας της Γαλλίας, έχει μια τολμηρή ιδέα. Ο 11χρονος Λουδοβίκος ΙΕ’ πρόκειται να στεφθεί βασιλιάς και μια «πριγκιπική ανταλλαγή» θα επέτρεπε στη χώρα να διασφαλίσει την ειρήνη με την Ισπανία μετά από μακροχρόνιο πόλεμο, ο οποίος έπληξε οικονομικά και τα δύο βασίλεια.

Ο Αντιβασιλέας προτείνει να παντρευτεί ο διάδοχος του Ισπανικού θρόνου την κόρη του, Δεσποινίδα του Μονπενσιέ, και σε αντάλλαγμα να παντρευτεί ο Λουδοβίκος ΙΕ’ την τετράχρονη πριγκίπισσα της Ισπανίας. Έτσι, οι μικροί μελλόνυμφοι θα γίνουν, παρά τη θέλησή τους, πιόνια στα παιχνίδια εξουσίας των ενηλίκων.

«Το συγκεκριμένο περιστατικό της πριγκιπικής ανταλλαγής είναι αξιοσημείωτο κυρίως λόγω  της σκληρής συμπεριφοράς απέναντι σε αυτά τα παιδιά αλλά και για τον τρόπο που επέλεξε το καθένα να αντιμετωπίσει την κατάσταση. Τα παιδιά αυτά χειραγωγήθηκαν από ενήλικες που, ουσιαστικά, δε μεγάλωσαν ποτέ και βλέπουν τον πόλεμο σαν παιχνίδι. Αυτός υπήρξε ένας από τους παράγοντες που οδήγησαν στην πτώση της μοναρχίας, την απαρχή της οποίας βλέπουμε στην ταινία» αναφέρει στο σημείωμα του ο σκηνοθέτης.

Και συμπληρώνει: «Υπάρχουν δύο τρόποι να προσεγγίσεις μια ιστορική ταινία: είτε κινηματογραφείς την επίσημη εκδοχή χωρίς παρεκκλίσεις, είτε επιλέγεις μια πιο προσωποκεντρική αφήγηση. Εγώ διάλεξα τον δεύτερο γιατί ήθελα να επικεντρωθώ στα παιδιά, στις αντιδράσεις και τα συναισθήματά τους».

«Οι καταναγκαστικοί γάμοι επιτρέπονται ακόμα και σήμερα σε ολόκληρες ηπείρους. Πως γίνεται να αισθανόμαστε αποτροπιασμό όταν μαθαίνουμε για τέτοια περιστατικά τον 18ο αιώνα αλλά εκατομμύρια κορίτσια να εξαναγκάζονται σε γάμο σήμερα στην Ινδία, το Αφγανιστάν και σε Αφρικανικές χώρες; Είναι μια απεχθής πρακτική που εξακολουθεί να πλήττει την κοινωνία μας» αναφέρει χαρακτηριστικά η συγγραφέας και συν-σεναριογράφος.

Σκηνοθεσία: Μαρκ Ντουγκέν

Σενάριο: Μαρκ Ντουγκέν, Σαντάλ Τομά

Πρωταγωνιστούν: Λαμπέρ Γουιλσόν, Αναμαρία Βαρτολομέι, Ολιβιέ Γκουρμέ (Βραβείο Καλύτερου ηθοποιού για το «Ο γιος» στο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Καννών το 2002), Κατρίν Μουσέτ (Βραβείο Σεζάρ Πλέον υποσχόμενης Γαλλίδας ηθοποιού για το «Thérèse» το 1987), Κέισι Μοτέ Κλάιν (EFP Shooting Star στο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Βερολίνου το 2016)

Διάρκεια: 100 λεπτά

Τρέιλερ: https://www.youtube.com/watch?v=bu1CM-mYagc

Το Ταλέντο (Le Brio)
του Ιβάν Ατάλ

Ως γνωστόν, ο Λόγος μπορεί να ταπεινώσει ή να ανυψώσει, να αποκρύψει ή να ξεμπροστιάσει, να τσακίσει κόκκαλα ή να συμφιλιώσει, να «δείρει» ή να χαϊδέψει. Στη νέα κομεντί του βετεράνου Γάλλου ηθοποιού και ενίοτε σκηνοθέτη Ιβάν Ατάλ, τα κάνει όλα.

Η Νεϊλά έχει μεγαλώσει σε ένα υποβαθμισμένο προάστειο του Παρισιού και ονειρεύεται να γίνει δικηγόρος. Την πρώτη της μέρα στο Πανεπιστήμιο έρχεται σε σύγκρουση με τον καθηγητή Πιέρ Μαζάρ γνωστό για τον προκλητικό και προβοκατόρικο χαρακτήρα του. Ο καθηγητής προκειμένου να επανορθώσει για την επιθετική και ίσως ρατσιστική συμπεριφορά του αναλαμβάνει να προετοιμάσει την Νεϊλά ώστε να λάβει μέρος σε έναν διαγωνισμό Ρητορικής. Κυνικός και ιδιαιτέρως απαιτητικός γίνεται ένας μέντορας για την νεαρή κοπέλα, όμως για να πετύχει η προσπάθεια τους θα πρέπει και οι δύο να ξεπεράσουν τις προκαταλήψεις τους.

Μέσα από τη σχέση της δυναμικής μαθήτριας με τον ρατσιστή καθηγητή αναδεικνύεται όχι μόνο ένα ισχυρό κομμάτι της σύγχρονης ευρωπαϊκής πραγματικότητας αλλά κυρίως μια ολοκληρωμένη και ακριβής μελέτη πάνω στο ρατσισμό, το ανακάτεμα εθνικοτήτων και την έννοια της ταυτότητας.

Στιβαρό σενάριο, πάθη και συναισθήματα μπλεγμένα στις αντιφάσεις τους, ηθικά διλήμματα που δεν έχουν εύκολες απαντήσεις. Κυρίως όμως μια ψύχραιμη και στοχευμένη ματιά πάνω στην ουσία μιας ιστορίας που βασίζεται στο μότο «όταν μαθαίνει κάποιος να μιλά καλά, συνήθως ξεχνά να λέει με απλότητα την αλήθεια».

Σκηνοθεσία: Ιβάν Ατάλ (Βραβείο Σεζάρ Πλέον υποσχόμενου Γάλλου ηθοποιού για το «Un monde sans pitié» το 1990)

Σενάριο: Ιβάν Ατάλ, Νοέ Νεμπρέ, Γιαέλ Λανγκμάν, Βίκτορ Σεντ Μακαρί

Πρωταγωνιστούν: Ντανιέλ Οτέιγ (Κινηματογραφικό Βραβείο BAFTA Καλύτερου Β’ ανδρικού ρόλου για το «Ζαν ντε Φλορέτ» το 1986, Βραβείο Καλύτερου ηθοποιού για το «Le huitième jour» στο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Καννών το 1996, Βραβείο Σεζάρ Καλύτερου Α’ ανδρικού ρόλου για το «La fille sur le pont» το 2000, Βραβείο Σεζάρ Καλύτερου Α’ ανδρικού ρόλου για το «Ζαν ντε Φλορέτ» το 1987), Καμέλια Τζορντάνα (Βραβείο Σεζάρ Πλέον υποσχόμενης Γαλλίδας ηθοποιού για «Το Ταλέντο» το 2018)

Διάρκεια: 95 λεπτά

Τρέιλερ: https://www.youtube.com/watch?v=qAllXeIXN5w

Η Τελευταία Σημαία (Last Flag Flying)
του Ρίτσαρντ Λινκλέιτερ

Το 2003, τριάντα χρόνια αφότου υπηρέτησαν μαζί, στην ίδια μονάδα, στον πόλεμο του Βιετνάμ, ο πρώην γιατρός του Ναυτικού Σώματος, Λάρι «Ντοκ» Σέφερντ, επανενώνεται με τους πρώην Πεζοναύτες Σαλ Νίλον και Ρίτσαρντ Μούλερ, προκειμένου να φέρουν εις πέρας μία άλλου είδους αποστολή. Ζητάει την παρέα τους, τη βοήθεια και τη στήριξή τους προκειμένου να θάψει το μονάκριβο γιο του, έναν Πεζοναύτη που λίγες μέρες πριν έχασε τη ζωή του στο Ιράκ, όπου υπηρετούσε τη θητεία του.

Ο Ντοκ αποφασίζει να μην θαφτεί ο γιος του -με τιμές ήρωα- στο στρατιωτικό νεκροταφείο του Άρλινγκτον. Αντιθέτως, παίρνει το φέρετρο έχοντας ως σκοπό να το μεταφέρει με τη βοήθεια των παλιών του φίλων στην ιδιαίτερη πατρίδα του, και να αναπαυθεί εκεί για πάντα το παιδί του. Καθώς κάνουν το γλυκόπικρο ταξίδι, οι τρεις παλιοί φίλοι αναπολούν το παρελθόν και προσπαθούν να συμβιβαστούν με το γεγονός ότι ο πόλεμος συνεχίζει να διαμορφώνει τη ζωή τους.

Ο Λινκλέιτερ ακολουθεί τους ήρωές του σε ένα προσωπικό ταξίδι διαμέσου της μνήμης, εξερευνώντας τα σκοτεινά τους σημεία, τα ψήγματα αισιοδοξίας που μπορεί να τους απομένουν αλλά και όλα εκείνα τα στοιχεία που ενώνουν το παρελθόν με το παρόν τους για να εστιάσει στα επιμέρους συναισθήματα που αθροίζουν τη διαδρομή τους αλλά και για να αποδείξει πως όσο τα πράγματα αλλάζουν, τόσο ίδια παραμένουν σε κοινωνικό και πολιτικό επίπεδο.

«Η Τελευταία Σημαία» είναι ίσως η πιο πολιτική ταινία του Λινκλέιτερ, χωρίς να διστάζει ούτε στιγμή να στρέψει το δάχτυλο στην Αμερική για να αποκαλύψει την αιτία των τραυμάτων των ηρώων του και να πασπαλίσει με ειρωνεία και άπλετο μαύρο χιούμορ την κατάσταση.

Ένα στοχαστικό road movie που ξεχειλίζει από χιούμορ, μελαγχολία και μεταμέλεια καθώς εξετάζει τις διαρκείς συνέπειες επιλογών που πάρθηκαν στο χωνευτήρι του πολέμου.

Σκηνοθεσία: Ρίτσαρντ Λινκλέιτερ (Χρυσή Σφαίρα Καλύτερου σκηνοθέτη σε ταινία, Κινηματογραφικό Βραβείο BAFTA Καλύτερης σκηνοθεσίας & Κινηματογραφικό Βραβείο BAFTA Καλύτερης ταινίας για το «Μεγαλώνοντας» το 2015, Ασημένια Άρκτος Καλύτερης σκηνοθεσίας, Prize of the Guild of German Art House Cinemas & Reader Jury of the “Berliner Morgenpost” για το «Μεγαλώνοντας» στο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Βερολίνου το 2014, Berlinale Camera το 2013, Ασημένια Άρκτος Καλύτερης σκηνοθεσίας για το «Πριν το Ξημέρωμα» το 1995, CinemAvvenire Award & Laterna Magica Prize για το «Συνειδητή Ζωή» στο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Βενετίας το 2001)

Σενάριο: Ρίτσαρντ Λινκλέιτερ, Ντάριλ Πόνικσαν

Πρωταγωνιστούν: Μπράιαν Κράνστον (Χρυσή Σφαίρα Καλύτερου Α’ ανδρικού ρόλου σε δραματική σειρά για το «Breaking Bad» το 2014, Βραβείο Έμμυ Ζώνης Υψηλής Τηλεθέασης Καλύτερου Α’ ανδρικού ρόλου σε δραματική σειρά για το «Breaking Bad» το 2014, 2010, 2009 & 2008, Βραβείο Έμμυ Ζώνης Υψηλής Τηλεθέασης Καλύτερης δραματικής σειράς για το «Breaking Bad» το 2014 & 2013), Στιβ Καρέλ (Χρυσή Σφαίρα Καλύτερου Α’ ανδρικού ρόλου σε μουσική ή κωμική σειρά για το  «The Office» το 2006), Λόρενς Φίσμπερν (Βραβείο Έμμυ Ζώνης Υψηλής Τηλεθέασης Καλύτερης τηλεταινίας για το «Miss Evers’ Boys» το 1997, Βραβείο Έμμυ Ζώνης Υψηλής Τηλεθέασης Καλύτερης έκτακτης ανδρικής συμμετοχής σε δραματική σειρά για το «Tribeca» το 1993), Γιουλ Βάσκεζ, Τζεφ Μόναχαν

Διάρκεια: 124 λεπτά

Τρέιλερ: https://www.youtube.com/watch?v=AQC1P5Drrzg

50 Φορές Άνοιξη (Aurore)
της Μπαντλίν Λενουάρ

Η ταινία σηματοδοτεί την επιστροφή της σπουδαίας ηθοποιού και σκηνοθέτιδας Ανιές Ζαουί στη μεγάλη οθόνη σε μια αξέχαστη ερμηνεία. Η ταινία ήταν μεγάλη εισπρακτική επιτυχία στη Γαλλία και ήδη έχει διανεμηθεί με επιτυχία στη Μεγάλη Βρετανία, στην Ισπανία, στην Ιταλία και στην Αυστραλία. Στην Ελλάδα έκανε πρεμιέρα στο 19ο Φεστιβάλ Γαλλόφωνου Κινηματογράφου της Αθήνας.

Ένα ιδιαίτερα διασκεδαστικό μείγμα χιούμορ, ειλικρίνειας και ευαισθησίας, αυτή η καλόκαρδη ρομαντική κομεντί εστιάζει σε μια μεσήλικη γυναίκα που βρίσκεται στη δίνη προσωπικών και επαγγελματικών αλλαγών. Η 50χρονη Ορόρ Ταμπόρ, έχοντας αποφασίσει να χωρίσει από το σύζυγο της, χάνει τη δουλειά της και ταυτόχρονα μαθαίνει ότι θα γίνει γιαγιά. Νιώθει ότι η ζωή της βρίσκεται σε ένα τέλμα και ότι σιγά-σιγά περιθωριοποιείται. Αλλά όταν ξανασυναντά τυχαία τον έρωτα των νεανικών της χρόνων, κάτι αρχίζει να αλλάζει.

Η Ανιές Ζαουί αποτελεί μια σπουδαία μορφή του γαλλικού σινεμά όχι μόνο ως ηθοποιός, αλλά και ως σεναριογράφος με συνεργασίες με τον σπουδαίο Αλέν Ρενέ και ως σκηνοθέτης με το ντεμπούτο της «Περί Ορέξεως» να φτάνει μέχρι την υποψηφιότητα για το Ξενόγλωσσο Όσκαρ. Εδώ επιστρέφει τόσο ως συνεργάτης στο σενάριο κυρίως και πάνω από όλα όμως ως πρωταγωνίστρια για να δώσει μια ανεπανάληπτη και συγκινητική ερμηνεία ως Ορόρ.

Η Μπλαντίν Λενουάρ, στη δεύτερη μεγάλου μήκους ταινία της, τοποθετεί τη γλυκόπικρη όσο και αστεία ιστορία της σε μια μικρή επαρχιακή γαλλική πόλη αξιοποιώντας στο έπακρο το μικρόκοσμό της και τις λεπτομέρειες της καθημερινότητας. Το αποτέλεσμα είναι ένας θαυμάσιος, πνευματώδης, με λεπτές αποχρώσεις ύμνος στη δίψα για ζωή σε κάθε ηλικία και βέβαια μια επίκαιρη και αισιόδοξη γιορτή της γυναικείας φύσης.

 Σκηνοθεσία: Μπλαντίν Λενουάρ

Σενάριο: Μπλαντίν Λενουάρ, Ζαν-Λικ Γκαζέτ (SACD Prize για το «L’effet aquatique» στο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Καννών το 2016, Βραβείο Σεζάρ Καλύτερου πρωτότυπου σεναρίου για το «L’effet aquatique» το 2017)

Πρωταγωνιστούν: Ανιές Ζαουί (Βραβείο Καλύτερου σεναρίου για το «Comme une image» το 2004, Βραβείο Σεζάρ Καλύτερης ταινίας & Βραβείο Σεζάρ Καλύτερου σεναρίου για το «Le Goût des autres» το 2001, Βραβείο Σεζάρ Καλύτερου Β’ γυναικείου ρόλου & Βραβείο Σεζάρ Καλύτερου σεναρίου για το «On connaît la chanson» το 1998, Βραβείο Σεζάρ Καλύτερου σεναρίου για το «Un air de famille» το 1997, Βραβείο Σεζάρ Καλύτερου σεναρίου για το «Smoking/No Smoking» το 1994), Τιμπό ντε Μονταλεμπέρ, Πασκάλ Αρμπιγιό, Λου-Ρόι Λεκολινέτ

Διάρκεια: 89 λεπτά

Τρέιλερ: https://www.youtube.com/watch?v=oUru_zBNqyw

Εσύ διαλέγεις (L’ Embarras du Choix)
του Ερίκ Λαβέν

Τηγανιτές πατάτες ή σαλάτα; Φίλοι ή εραστές; Δεξιά ή αριστερά; Η ζωή είναι περίπλοκη στις μικρές και τις μεγάλες της διαστάσεις.

Το μεγάλο πρόβλημα της Ζιλιέτ είναι πως είναι ανήμπορη να πάρει την παραμικρή απόφαση. Ακόμα και στα 40 της, ζητάει από τον πατέρα και τις δύο κολλητές της να αποφασίσουν για αυτήν. Όταν η αγάπη έρχεται στο μονοπάτι της με το πρόσωπο του Πολ, και μετά με του Ετιέν είναι λογικό η καρδιά της Ζιλιέν να αμφιταλαντεύεται. Αλλά αυτή τη φορά κανείς δεν μπορεί να πάρει την απόφαση για την ίδια.

Όταν σε μια αισθηματική κομεντί με τέτοιο καταστασιακό αλαλούμ, διαφορετικούς γκόμενους, φιλενάδες που μπλέκονται και άλλα τυπικά του είδους, το πιο αστείο είναι ο σύζυγος μιας φίλης που έχει γυναικείες ευαισθησίες και προσπαθεί να μάθει τη γάτα του να κάνει high five, κατάλαβες για τι φιλμική τραγωδία συζητάμε εδώ πέρα. Μακάρι η ελληνική διανομή, κάποια στιγμή επιτέλους, να μάθει να παίρνει κι αυτή καμία σωστή απόφαση για το τι πρέπει να βγαίνει στις κινηματογραφικές μας αίθουσες και τι όχι.

Σκηνοθεσία: Ερίκ Λαβέν

Σενάριο: Λορ Χενεκάρτ

Πρωταγωνιστούν: Αλεξάντρα Λαμί, Τζέιμι Μπαμπέρ, Αρνό Ντικρέτ, Αν Μαριβίν, Σαμπρίνα Ουαζάνι

Διάρκεια: 95 λεπτά

Τρέιλερ: https://www.youtube.com/watch?v=_evih1YE2Wo