Αυτή την εβδομάδα στους κινηματογράφους (γράφει η Ζωή Κακοτρίχη, 22.3.2018)

Αυτή την εβδομάδα στους κινηματογράφους…

γράφει η Ζωή Κακοτρίχη, 22.3.2018
μπλογκ στο «Ζω Φωκίδα!»: Σινεφίλ

Οι ταινίες βγαίνουν στις ελληνικές κινηματογραφικές αίθουσες σαν μην υπάρχει αύριο ενώ τα εισιτήρια εκτελούν ελεύθερη πτώση. Μαζί με μερικά βιβλικά και εν μέσω Γαλλόφωνου Φεστιβάλ της Αθήνας, μια από τις πιο διάσημες γαλλικές ταινίες της χρονιάς δοκιμάζεται κόντρα στο βραβείο ερμηνείας και σεναρίου του περασμένου Φεστιβάλ Καννών. Και όλα αυτά ενώ τα ρομπότ συνεχίζουν να επιβεβαιώνουν πως το μέγεθος μετράει.

Ειδήσεις από την Ιδεολογική Αρχαιότητα: Μαρξ, Αϊζενστάιν, Κεφάλαιο (Nachrichten aus der ideologischen Antike: Marx, Eisenstein, Das Kapital)
του Αλεξάντερ Κλούγκε

Με αφορμή τη συμπλήρωση 200 ετών από τη γέννηση του Καρλ Μαρξ, την επέτειο των 150 χρόνων από την έκδοση του πρώτου τόμου του Κεφαλαίου και τα 70 χρόνια από το θάνατο του Σεργκέι Αϊζενστάιν, παρουσιάζεται για πρώτη φορά στην Ελλάδα το μνημειώδες έργο για το «θεωρητικό Ποτέμκιν» της πολιτικής οικονομίας.

Με διάρκεια άνω των εννέα ωρών ο σκηνοθέτης προσφέρει μια ανακατασκευή του ημιτελούς έργου του Αϊζενστάιν για την κινηματογράφηση του Κεφαλαίου του Μαρξ, που ακολούθησε μετά από μια πυρετώδη συνάντηση με τον Τζέιμς Τζόις το 1927, για να συζητήσουν τη δυνατότητα μιας ταινίας με θέμα το Κεφάλαιο, που είχε γραφτεί 60 χρόνια νωρίτερα. Τότε, η προσπάθειά τους απέτυχε, αφού ούτε οι καπιταλιστές του Χόλυγουντ ούτε οι κομμουνιστές του Κρεμλίνου ήταν διατεθειμένοι να στείλουν τα απαραίτητα χρήματα.

Ο Αλεξάντερ Κλούγκε αποφάσισε να πιάσει το νήμα από εκεί που το άφησαν και να αναζητήσει διάφορους ειδικούς που θα μπορούσαν να μιλήσουν για το Κεφάλαιο με σύγχρονο και ελκυστικό τρόπο. Μοντέλο του, σύμφωνα με τον κριτικό κινηματογράφου Χέλμουτ Μέρκερ από το Τagesspiegel, είναι ο Οδυσσέας του Τζόις, όπου ολόκληρη η ιστορία του κόσμου συμπυκνώνεται σε μια ημέρα της ζωής του ήρωα. Και οδηγός του είναι ο Βάλτερ Μπένγιαμιν, κατά τον οποίο επαναστάτης δεν είναι ο πρωτοπόρος, αυτός που ανοίγει δρόμους, αλλά εκείνος που ξέρει να τραβά χειρόφρενο την κατάλληλη στιγμή. Εκείνος που φωτίζει τα προβλήματα με το φακό της λογικής, που μπορεί να ενώσει το παρελθόν και το μέλλον, να συγχωνεύσει δύο περιόδους, δύο κοινωνίες, να μοντάρει τις ιστορίες με την Ιστορία. Για να κόψει τον «Οκτώβρη» από 29 ώρες σε 90 λεπτά, ο Αϊζενστάιν κατέφυγε στα φάρμακα, που τον άφησαν προσωρινά τυφλό. Ο Κλούγκε δεν είχε τέτοια προβλήματα. Ήξερε ότι δουλεύει για λίγους, κι έκανε το κέφι του.

Από το κινηματογραφικό αυτό τόλμημα βλέπουμε κι ακούμε τρεις σημαντικούς Γερμανούς στοχαστές των καιρών μας – Πίτερ Σλότερντικ, Γιόζεφ Βογκλ και Όσκαρ Νεγκτ – να συνομιλούν με τον Αλεξάντερ Κλούγκε που ως φωνή από το βάθος θέτει ολοένα και πιο νέα ερωτήματα. Άλλοτε φωτίζει μια λάμπα το σκηνικό – φωτεινό σινιάλο; μαγικό λυχνάρι; – άλλοτε ένα παράθυρο με φόντο τη σύγχρονη νυχτωμένη πόλη.

Ο Αλεξάντερ Κλούγκε είναι σκηνοθέτης, τηλεοπτικός παράγωγος, συγγραφέας, σεναριογράφος και στοχαστής. Αποτελέι αυθεντία στο χώρο της θεωρίας και κριτικής ανάλυσης του κινηματογράφου και έχει σφραγίσει με το έργο του την πρωτοπορία του Νέου Γερμανικού́ Κινηματογράφου των δεκαετιών 1960, 1970 και 1980. Δίδαξε στην Ανώτατη Σχολή Καλλιτεχνικού Σχεδιασμού της Ουλμ και στο Πανεπιστήμιο της Φρανκφούρτης. Το 2007 τιμήθηκε με το Μεγαλόσταυρο του Τάγματος της Αξίας της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας.

 Σκηνοθεσία: Αλεξάντερ Κλούγκε (Interfilm Award για το «The Big Mess» στο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Βερολίνου το 1971, FIPRESCI Prize για το «Strongman Ferdinand» στο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Καννών το 1976, FIPRESCI Prize για το «The Power of Emotion» το 1983, Τιμητικός Χρυσός Λέοντας το 1982, Χρυσός Λέοντας για το «The Artists in the Big Top: Perplexed» το 1968, Special Jury Prize, OCIC Award, Italian Cinema Clubs Award, Cinema 60 Award & Luis Buñuel Award για το «Yesterday Girl» το 1966 στο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Βενετίας)

Σενάριο: Αλεξάντερ Κλούγκε

Πρωταγωνιστούν: Oksana Bulgakova, Dietmar Dath, Hans Magnus Enzensberger

Διάρκεια: 570 λεπτά

Τρέιλερ: https://www.youtube.com/watch?v=OTNFZivxhD0

Ραντεβού εκεί ψηλά (Au Revoir Là-haut)
του Αλμπέρ Ντιποντέλ

Όλα ξεκινούν στο Μαρόκο το Νοέμβριο του 1920, όταν ένας άνδρας ανακρίνεται σε ένα αστυνομικό τμήμα. Είναι ο Αλμπέρ Μαγιάρ, ένας βετεράνος που έχει να αφηγηθεί «μια μεγάλη και περίπλοκη ιστορία» που ξεκινά στις 9 Νοεμβρίου 1918 στα χαρακώματα του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου. «Κανείς δεν ήθελε να πολεμήσει», καθώς «το να πεθαίνει κανείς τελευταίος, είναι ακόμα πιο ηλίθιο από το να πεθάνει πρώτος», αφηγείται ο Αλμπέρ. Κανείς εκτός από τον υπολοχαγό Πραντέλ, έναν άνθρωπο φτιαγμένο για τον πόλεμο, έναν άνθρωπο που οι Γάλλοι στρατιώτες φοβόντουσαν πιο πολύ κι από τους Γερμανούς.

Ο υπολοχαγός Πραντέλ, αποφεύγοντας την επικείμενη ανακωχή και διατάζοντας μια άσκοπη επίθεση, καταστρέφει κυριολεκτικά τις ζωές τους καθώς καταφεύγει σε δολοφονικές αδικοπραξίες. Στα ερείπια του μακελειού του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου και ενώ είναι ήδη σχεδόν θαμμένος, ο Αλμπέρ θα σωθεί από τον σύντροφό του Εντουάρ. Ο τελευταίος όμως δεν θα σταθεί τόσο τυχερός, αφού ένα βλήμα που ανατινάζεται μπροστά του τον αφήνει με ένα τερατώδες παραμορφωμένο πρόσωπο.

Ο Αλμπέρ, για πάντα ευγνώμων, τον φροντίζει, παρέχοντάς του μορφίνη και μια ψεύτικη ταυτότητα, καθώς ο Εντουάρ, συντετριμμένος από το παρουσιαστικό του, προτιμά να θεωρείται νεκρός παρά ζωντανός από την πλούσια οικογένειά του και ειδικά από τον πατέρα του που πάντα τον απέρριπτε για την καλλιτεχνική του φύση. Οι ζωές των πρωταγωνιστών θα συγκλίνουν δραματικά σε ένα αποκαλυπτικό, δυναμικό και, ταυτόχρονα, λυτρωτικό φινάλε.

Η ταινία επιλέγει να απομακρυνθεί σταδιακά από το ρεαλισμό για να εστιάσει στα συναισθήματα των πρωταγωνιστών της που χαρακτηρίζονται από έναν πόλεμο που συνεχίζεται μέσα τους ακόμα και μετά την επιστροφή στην καθημερινότητα. Βίαιες ζωές, κερδοσκόποι, συγκρούσεις και η φρενήρης αρχή της δεκαετίας του ’20 σε ένα πλούσιο σε εικόνα και λόγο κινηματογραφικό έργο.

Η ταινία του Αλμπέρ Ντιποντέλ είναι βασισμένη στο μυθιστόρημα του Πέρ Λεμέτρ «Καλή Αντάμωση Εκεί Ψηλά» που κυκλοφορεί στην Ελλάδα από τις εκδόσεις Μίνωας. Το βιβλίο έχει μεταφραστεί σε περισσότερες από 30 γλώσσες, ενώ το 2013 τιμήθηκε με το βραβείο Goncourt που αποτελεί το μεγαλύτερο λογοτεχνικό βραβείο της Γαλλίας. Έχει ξεπεράσει σε πωλήσεις τα 600.000 αντίτυπα, ενώ βρίσκεται ακόμη στη λίστα με τα ευπώλητα βιβλία, έξι χρόνια μετά την πρώτη του κυκλοφορία.

Παίρνοντας ως βάση το επιτυχημένο βιβλίο του Λεμέτρ,  ο Αλμπέρ Ντιποντέλ υπογράφει και σκηνοθετεί το φιλμ, ενώ κρατά και πρωταγωνιστικό ρόλο. Ο χαρισματικός καλλιτέχνης, που στο παρελθόν έχει τιμηθεί ξανά με υποψηφιότητες στα βραβεία Σεζάρ, τόσο για το συγγραφικό/σκηνοθετικό όσο και για το ερμηνευτικό του έργο, είναι ένα αδιαμφισβήτητο ταλέντο που ξεδιπλώνεται μέσα από τη συγκεκριμένη ταινία που αποτελεί και το πιο φιλόδοξο εγχείρημά του.

 Σκηνοθεσία: Αλμπέρ Ντιποντέλ (Βραβείο Σεζάρ Καλύτερου πρωτότυπου σεναρίου & Βραβείο Σεζάρ Καλύτερης ταινίας για το «Ραντεβού Εκεί Ψηλά» το 2018, Βραβείο Σεζάρ Καλύτερου πρωτότυπου σεναρίου για το «9 Month Stretch» το 2014)

Σενάριο: Αλμπέρ Ντιποντέλ

Πρωταγωνιστούν: Nαουέλ Περέζ Μπισκαγιάρ (Βραβείο Σεζάρ Πλέον υποσχόμενου Γάλλου ηθοποιού για το «120 χτύποι το λεπτό» το 2018), Αλμπέρ Ντιποντέλ, Λορέν Λαφίτ, Νιλς Αρεστρουπ (Βραβείο Σεζάρ Καλύτερου Β’ ανδρικού ρόλου για το «The French Minister» το 2014, Βραβείο Σεζάρ Καλύτερου Β’ ανδρικού ρόλου για το «Προφήτης» το 2010, Βραβείο Σεζάρ Καλύτερου Β’ ανδρικού ρόλου για το «Ο χτύπος που έχασε η καρδιά μου» το 2006), Μελανί Τιερί (Βραβείο Σεζάρ Πλέον υποσχόμενης Γαλλίδας ηθοποιού για το «One for the Road» το 2010), Εμιλί Ντεκέν (Un Certain Regard – Best Actress για το «Πέρα από τη λογική» το 2012 & Βραβείο Καλύτερης ηθοποιού για το «Ροζέτα» το 1999 στο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Καννών)

Διάρκεια: 115 λεπτά

Τρέιλερ: https://www.youtube.com/watch?v=l6KLhxrHHXA

Δεν ήσουν ποτέ εδώ (You Were Never Really Here)
της Λιν Ράμσεϊ

Η Λιν Ράμσεϊ, μία από τις σπουδαιότερες γυναικείες φωνές του σύγχρονου σινεμά επιστρέφει δυναμικά με ένα θρίλερ που βραβεύθηκε στο πρόσφατο Φεστιβάλ Καννών και τον Χόακιν Φίνιξ, στον ρόλο του εξολοθρευτή άγγελο, να κλέβει τις εντυπώσεις.

Ένας βετεράνος πεζοναύτης, αντικοινωνικός και με ψυχολογικά προβλήματα, αναλαμβάνει έναντι αμοιβής να σώζει κορίτσια που έχουν πέσει θύματα σεξουαλικού εμπορίου και να τα επιστρέφει στις οικογένειές τους. Η φαινομενικά απλή υπόθεση εντοπισμού της ανήλικης κόρης ενός Νεοϋορκέζου Γερουσιαστή, τον οδηγεί σε μια δίνη βίας που μπορεί, ωστόσο, να οδηγήσει στη λύτρωση του.

Η ιστορία, αν και βασισμένη στο μυθιστόρημα του Τζόναθαν Εϊμς, μοιάζει να είναι το τελευταίο πράγμα που ενδιαφέρει τη Ράμσεϊ, μπροστά σε μια κατασκευή ενός αστικού γουέστερν, όπου ο μοναχικός καουμπόι, συναντά και φλερτάρει συνεχώς με το θάνατο σε μια αποστολή που καθώς ανοίγει το βλέμμα στην πολιτική διαφθορά τον οδηγεί πιο βαθιά στον αποξενωμένο εαυτό του.

Δεν είναι ότι δεν μπορείς να αντιληφθείς τι ακριβώς προσπαθεί να κάνει η σκηνοθέτιδα, ενορχηστρώνοντας πάνω στο ανατριχιαστικό αν και μελωδικό score του Τζόνι Γκρίνγουντ μια σονάτα υπαρξιακής βίας και αποξένωσης με φόντο τη Νέα Υόρκη και απολήξεις που ξεκινούν από τον «Ταξιτζή» του Μάρτιν Σκορσέζε για να φτάσουν μέχρι τις πιο καταραμένες στιγμές του Εϊμπελ Φεράρα. Ούτε ότι δεν πιάνεις τον εαυτό σου να γοητεύεται και μάλιστα πολύ από την επιμονή της να μπει βαθιά μέσα στον ψυχισμό ενός τραυματισμένου (κυριολεκτικά και μεταφορικά) άντρα που διασχίζει το αιματοβαμμένο αμερικάνικο όνειρο χάνοντας σφαίρα με τη σφαίρα (ή καλύτερα τσεκουριά με την τσεκουριά) την ψυχή του.

Σκηνοθεσία: Λιν Ράμσεϊ (Κινηματογραφικό Βραβείο BAFTA Καλύτερης ταινίας μικρού μήκους για το «Swimmer» το 2013, Κινηματογραφικό Βραβείο BAFTA Καλύτερου ντεμπούτου από Βρετανό σεναριογράφο, σκηνοθέτη ή παραγωγό για το «Ratcatcher» το 2000, Βραβείο Φεστιβάλ των Καννών Καλύτερου σεναρίου για το «Δεν Ήσουν Ποτέ Εδώ» το 2017, Award of the Youth & C.I.C.A.E. Award για το «Morvern Callar» το 2002, Jury Prize για το «Gasman» το 1998 & Jury Prize για το « Small Deaths» το 1996 στο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Καννών)

Σενάριο: Λιν Ράμσεϊ

Πρωταγωνιστούν: Χοακίν Φίνιξ (Χρυσή Σφαίρα Καλύτερου Α’ ανδρικού ρόλου σε μουσική ή κωμική ταινία & Βραβείο Γκράμι Καλύτερου άλμπουμ μουσικής επένδυσης οπτικών μέσων με συλλογή τραγουδιών για το «Walk the Line» το 2007 & 2007 αντίστοιχα, Βραβείο Καλύτερου ηθοποιού για το «Δεν Ήσουν Ποτέ Εδώ» το 2017 στο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Καννών, Κύπελλο Βόλπι Καλύτερου ηθοποιού για το «The Master» το 2012 στο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Βενετίας), Εκατερίνα Σαμσόνοφ, Αλεξ Μανέτ, Τζούντιθ Ρόμπερτς, Τζον Ντόμαν

Διάρκεια: 90 λεπτά

Τρέιλερ: https://www.youtube.com/watch?v=itsnt6ruTOU

Το Όραμα (LApparition)
του Ξαβιέ Τζιανολί

Ο συγγραφέας και σκηνοθέτης Ξαβιέ Τζιανολί, στη νέα του ταινία ερευνά τις αντοχές της ανθρώπινης πίστης μέσα από μία ιστορία βιβλικών διαστάσεων.

Ο Ζακ είναι δημοσιογράφος σε μία μεγάλη γαλλική εφημερίδα. Φημίζεται για την αμεροληψία του και θεωρείται χαρισματικός ερευνητής γι’ αυτό και τραβά την προσοχή του Βατικανού που του αναθέτει μια ιδιαίτερη αποστολή: να γίνει μέλος της επιτροπής που ερευνά την εγκυρότητα ενός οράματος σε ένα μικρό γαλλικό χωριό. Πρόκειται για μια αληθινή έρευνα βάσει θεσμοθετημένων κανόνων.

Αμέσως μετά την άφιξη του στο χωριό, γνωρίζει την εύθραυστη Άννα που ισχυρίζεται ότι εμφανίστηκε στην ίδια, η Παρθένος Μαρία. Την ακολουθεί ένα πλήθος ευλαβών και φανατικών πιστών με αποτέλεσμα η Άννα να είναι εγκλωβισμένη μεταξύ της Πίστης της και των αμέτρητων Παρακλήσεων που δέχεται συνεχώς. Αντιμέτωπος με αντίθετες οπτικές από τα μέλη των κληρικών και από τους σκεπτικιστές της Επιτροπής, ο Ζακ σταδιακά αποκαλύπτει τα κρυφά κίνητρα της «ιερής εμφάνισης» και νιώθει τις πεποιθήσεις του να κλονίζονται.

Να είναι το χρονικό ενός ψέματος; Η πορεία για την ανίχνευση της απάντησης έχει πολλαπλό ενδιαφέρον, έτσι που τεμαχίζει την αφήγηση σε κεφάλαια, συνεπώς μας καλεί να πάρουμε αποστάσεις ώστε να κοιτάξουμε το ζήτημα νηφάλια, έτσι που πάει να βυθιστεί στο ταραγμένο παρελθόν και τον πληγωμένο ψυχισμό της Ανά, της εγκλωβισμένης σε έναν περίκλειστο κόσμο παπάδων και παπατζήδων, έτσι που βάζει τον δίχως πίστη Ζακ να διχάζεται όλο και περισσότερο ανάμεσα στις ενδείξεις και το ανεξήγητο. Ακόμα, έτσι που ταυτίζει την έρευνα της καθολικής εκκλησίας με τους τρόπους και την ακρίβεια μιας αστυνομικής και σπείρει διαρκώς σπόρους σκεπτικισμού εντός των κόλπων της διατεταγμένης εξ’ αυτής ομάδας.

 Σκηνοθεσία: Ξαβιέ Τζιανολί (Χρυσός Φοίνικας Καλύτερης ταινίας μικρού μήκους για το «L’interview» το 1998 στο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Καννών, Βραβείο Σεζάρ Καλύτερης ταινίας μικρού μήκους για το «L’interview» το 1999, Nazareno Taddei Award για το «Marguerite» το 2015 στο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Βενετίας)

Σενάριο: Ξαβιέ Τζιανολί

Πρωταγωνιστούν: Βενσάν Λιντόν (Βραβείο Καλύτερου ηθοποιού για το «The Measure of a Man» το 2015 στο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Καννών, Βραβείο Σεζάρ Καλύτερου Α’ ανδρικού ρόλου για το «The Measure of a Man» το 2016, Γκαλατέα Μπελούτσι, Πατρίκ Ντ’ Ασουμκάο

Διάρκεια: 140 λεπτά

Τρέιλερ: https://www.youtube.com/watch?v=6_jbFFbpOKM

Pacific Rim: Εξέγερση (Pacific Rim Uprising)
του Στίβεν Σ. ΝτεΝάιτ

Η διαμάχη ανάμεσα στα τεράστια τέρατα μαζικής καταστροφής, τα Καϊτζού και στα γιγαντιαία ρομπότ, τα Γιάγκερ, τα οποία ελέγχονται ταυτόχρονα από δύο πιλότους μέσα από μια γέφυρα νευρώνων, ήταν μονάχα η αρχή για την νέα, απόλυτη απειλή που βιώνει η ανθρωπότητα.

Αυτήν τη φορά, ο Τζέικ, ο άλλοτε πολλά υποσχόμενος πιλότος των Γιάγκερ, του οποίου ο θρυλικός πατέρας έδωσε τη ζωή του για να εξασφαλίσει τη νίκη της ανθρωπότητας ενάντια στα τερατώδη Καϊτζού, καλείται, προκειμένου να γλιτώσει τη φυλακή, να εγκαταλείψει τον υπόκοσμο, όπου έχει μπλεχτεί, και να φανεί αντάξιος της κληρονομιάς του πατέρα του, αντιμετωπίζοντας τα εξωγήινα τέρατα. Στο πλευρό του Τζέικ βρίσκουμε τον Λάμπερτ και τη δεκαπεντάχρονη Αμάρα, οι οποίοι μαζί με τους υπόλοιπους επίλεκτους πιλότους ξεκινούν μια παγκόσμια εξέγερση ενάντια στις δυνάμεις που απειλούν με αφανισμό την ανθρωπότητα.

Το πρώτο «Pacific Rim» ήταν ένα πραγματικό γράμμα αγάπης και φόρος τιμής ενός αιώνιου fanboy, του Γκιγιέρμο ντελ Τόρο, στο πιο αγαπημένο είδος ταινιών της παιδικής του ηλικίας: αυτό των ιαπωνικών kaiju eiga με πρωταγωνιστές τεράστια τέρατα, θρύλους του κινηματογράφου, όπως ο Γκοτζίλα κι ο Μόθρα, σε συνδυασμό με τα mecha anime. Η ταινία, παρόλο που δεν ήταν μια από τις καλύτερες του ντελ Τόρο, κατάφερε να γίνει ένα instant cult για τους φανς του είδους, κυρίως για τις φαντασμαγορικές και επικές σκηνές δράσης της αλλά και τις υπέροχες anime αναφορές της.

Μια δεύτερη ταινία δε φαινόταν σε κανέναν παράλογη ως ιδέα, αλλά με τον ντελ Τόρο να μην αναλαμβάνει τη σκηνοθεσία, το ρίσκο ήταν μεγαλύτερο και από τα ρομπότ της ταινίας. Πράγμα που επιβεβαιώθηκε με το χειρότερο τρόπο, αφού ο Στίβεν Σ. ΝτεΝάιτ, παραγωγός αρκετών ταινιών δράσης, εδώ στην πρώτη του σκηνοθετική απόπειρα στη μεγάλη οθόνη, με τον ντελ Τόρο να αναλαμβάνει μόνο χρέη παραγωγού, κατάφερε να κάνει μια ταινία που όχι μόνο δεν μοιάζει ως συνέχεια του σύμπαντος που έχτισε η πρώτη, αλλά φέρνει περισσότερο σε σίκουελ παρωδία των «Transformers».

Σκηνοθεσία: Στίβεν Σ. ΝτεΝάιτ

Σενάριο: Έμιλι Καρμάικλ, Κίρα Σνάιντερ (Βραβείο Έμμυ Ζώνης Υψηλής Τηλεθέασης Καλύτερης δραματικής σειράς για το «The Handmaid’s Tale» το 2017), Στίβεν Σ. ΝτεΝάιτ, Τ.Σ. Νόουλιν

Πρωταγωνιστούν: Τζον Μπογιέγκα (Κινηματογραφικό Βραβείο BAFTA Ανερχόμενου αστέρα το 2016, Chopard Trophy στο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Καννών το 2016), Σκοτ Ιστγουντ, Κέιλι Σπένι, Τσάρλι Ντέι, Μπερν Γκόρμαν

Διάρκεια: 111 λεπτά

Τρέιλερ: https://www.youtube.com/watch?v=KtnvVBGtz2k

Μαρία Μαγδαληνή (Mary Magdalene)
του Γκαρθ Ντέιβις

Μετά την κριτική επιτυχία του «Lion», ο Γκαρθ Ντέιβις, με τη χαρακτηριστική του ροπή προς την καλοσύνη και τον ανθρωπισμό μέχρι τελικής πτώσεως, καταπιάνεται με το ύψιστο έμβλημα καλοσύνης και ανθρωπισμού, τον Ιησού και τους/τις Αποστόλους του.

Η ταινία εντοπίζει το ενδιαφέρον της στην παραποιημένη -όπως τονίζει και με κάρτα στο τέλος- ιστορία της Μαρίας Μαγδαληνής. Η οποία δεν ήταν πόρνη (αυτό δεν είναι παρά μια κατοπινή επινόηση της Εκκλησίας για να υποδαυλίσει το ρόλο της Γυναίκας στη Χριστιανοσύνη) αλλά ένα «διαφορετικό» κορίτσι, απρόθυμο να συμβιβαστεί με την πατριαρχική παράδοση της κοινωνίας της.

Έτσι, η Μαρία, τόσο ανεξάρτητο πνεύμα ώστε οι οικείοι της να τη θεωρούν τρελή ή επικίνδυνη, γυρίζει την πλάτη στην οικογένειά της και σ’ ένα προκείμενο προξενιό κι ακολουθεί τον «θεραπευτή» και «προφήτη» που θα μάθει ότι λέγεται Ιησούς. Θα Τον ακούσει, θα Τον βοηθήσει, θα Τον υποστηρίξει, θα Του συμπαρασταθεί στον Γολγοθά, θα δει πρώτη την ανάστασή Του και θα κηρύξει τη διδασκαλία Του, παρότι στην εξέλιξη της Χριστιανικής θρησκείας η προσωπικότητα και η συμβολή της θα διαστρεβλωθούν.

Εκείνο που φιλοδοξεί να κάνει ο Ντέιβις είναι ν’ ανατρέψει τα θρησκευτικά στερεότυπα. H ταινία προσεγγίζει την Ιστορία από μια φιλότιμη φεμινιστική οπτική, τόσο ως προς την ανάδειξη της Μαρίας Μαγδαληνής, αλλά κι ως προς τη συμμετοχή των γυναικών σ’ αυτή την αποστολική κοινότητα, οι οποίες, για ν’ ακολουθήσουν τον Ιησού, απαιτούνταν να κάνουν και μια μικρή κοινωνική επανάσταση η καθεμιά.

Κυρίως, ο σκηνοθέτης αντιμετωπίζει την ιστορία που αφηγείται με τέτοια κυριολεκτική προσέγγιση, με τέτοια υπερβολική πίστη στις Γραφές, που αντί για ανατρεπτική, η ταινία καταλήγει πιο συμβατική κι από τον «Ιησού από τη Ναζαρέτ» του Τζεφιρέλι: μια εποχιακή ταινία για το Πάσχα, που περιγράφει τα Πάθη, αλλά χωρίς κανένα πάθος.

Σκηνοθεσία: Γκαρθ Ντέιβις

Σενάριο: Ελεν Εντμουντσον, Φιλίπα Γκόσλετ

Πρωταγωνιστούν: Ρούνι Μάρα (Βραβείο Καλύτερης ηθοποιού για το «Carol» το 2015 στο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Καννών), Χοακίν Φίνιξ (Χρυσή Σφαίρα Καλύτερου Α’ ανδρικού ρόλου σε μουσική ή κωμική ταινία & Βραβείο Γκράμι Καλύτερου άλμπουμ μουσικής επένδυσης οπτικών μέσων με συλλογή τραγουδιών για το «Walk the Line» το 2007 & 2007 αντίστοιχα, Βραβείο Καλύτερου ηθοποιού για το «Δεν Ήσουν Ποτέ Εδώ» το 2017 στο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Καννών, Κύπελλο Βόλπι Καλύτερου ηθοποιού για το «The Master» το 2012 στο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Βενετίας), Τσιουετέλ Ετζιόφορ (Κινηματογραφικό Βραβείο BAFTA Καλύτερου Α’ ανδρικού ρόλου για το «12 χρόνια σκλάβος» το 2014), Ταχάρ Ραχίμ (Βραβείο Σεζάρ Καλύτερου Α’ ανδρικού ρόλου & Βραβείο Σεζάρ Πλέον υποσχόμενου Γάλλου ηθοποιού για το «Προφήτης» το 2010), Αριάν Λαμπέντ (Κύπελλο Βόλπι Καλύτερης ηθοποιού για το «Attenberg» το 2010)

Διάρκεια: 120 λεπτά

Τρέιλερ: https://www.youtube.com/watch?v=vhRbqogoI4w

Η Συμμορία του Τυφώνα (The Hurricane Heist)
του Ρομπ Κόεν

Όταν μία ταινία ξεκινά με δύο αδερφάκια να βλέπουν σοκαρισμένα τον πατέρα τους να ισοπεδώνεται από μια δεξαμενή κατά τη διάρκεια ενός τυφώνα, με τα σύννεφα να παίρνουν στη συνέχεια τη δυσοίωνη μορφή μιας νεκροκεφαλής μπροστά στα έντρομα παιδικά τους μάτια, τότε ξέρεις ότι αυτό που θα ακολουθήσει έχει όλες τις προοπτικές για μια ένοχη κινηματογραφική απόλαυση που δε σέβεται τον εαυτό της – κι ακόμα περισσότερο το θεατή.

Είκοσι πέντε χρόνια μετά την ανεκδιήγητη εναρκτήρια αυτή σεκάνς, τα δύο ενήλικα πλέον αδέλφια ζουν αποξενωμένα, ο ένας δουλεύοντας ως μετεωρολόγος για την κυβέρνηση και ο άλλος πνίγοντας τον πόνο του στο ποτό και κάνοντας δουλειές του ποδαριού στην επαρχιακή πόλη της Αλαμπάμα όπου μεγάλωσαν.

Όταν ο πρώτος επιστρέφει για να μελετήσει έναν τυφώνα πρωτοφανούς ισχύος, θα ενώσει τις δυνάμεις του με τον αδελφό του και μια κυβερνητική πράκτορα προκειμένου να εμποδίσουν τη ριψοκίνδυνη απόπειρα μιας σπείρας να ληστέψει 600 εκατομμύρια σε χαρτονομίσματα που αποσύρονται από την κυκλοφορία σε ομοσπονδιακό θησαυροφυλάκιο της περιοχής, εκμεταλλευόμενη την εκκένωση και τον αποκλεισμό της πόλης λόγω του ακραίου φαινομένου.

Ο Ρομπ Κοέν ειδικευόταν πάντα σε ιλουστρασιόν b-movies υψηλού προϋπολογισμού (βλέπε «Μαχητές των Δρόμων» και το «xXx») που εγκατέλειπαν και την παραμικρή αληθοφάνεια έξω από τη σκοτεινή αίθουσα για να επιδοθούν σε περιπέτειες δράσης γεμάτες απίθανες καταδιώξεις, φτηνούς εντυπωσιασμούς και επιδείξεις μάτσο υπεροχής. Στη «Συμμορία του Τυφώνα», όμως, καταφέρνει να ξεπεράσει ακόμα και τον ίδιο του τον εαυτό σε υπερβολή, κάνοντας τις προηγούμενες δημιουργίες του να μοιάζουν συγκριτικά με σινεμά βεριτέ.

Σκηνοθεσία: Ρομπ Κόεν

Σενάριο: Τζεφ Ντίξον, Σκοτ Γουιντχάουζερ

Πρωταγωνιστούν: Τόμπι Κέμπελ, Μάγκι Γκρέις, Ράιαν Κουάντεν, Ραλφ Άινεσον

Διάρκεια: 103 λεπτά

Τρέιλερ: https://www.youtube.com/watch?v=_HSAgHocY58

Σέρλοκ Ζουμπόμς (Sherlock Gnomes)
του Τζον Στίβενσον

Όταν ο Ζουμπαίος και η Ιουλιέτα φτάνουν στην πόλη παρέα με τους φίλους και την οικογένειά τους, η μεγαλύτερή τους ανησυχία είναι να προλάβουν να ετοιμάσουν το νέο τους κήπο για την άνοιξη. Γρήγορα, όμως, συνειδητοποιούν πως κάποιους απάγει νάνους του κήπου και η μόνη λύση ακούει στο όνομα Σέρλοκ Ζουμπόμς. Ο διάσημος ντετέκτιβ και ορκισμένος προστάτης των νάνων που ζουν στους κήπους του Λονδίνου, παρέα με τον πιστό του συνεργάτη Γουάτσον, αναλαμβάνουν να λύσουν το μυστήριο και τίποτα στο Λονδίνο δεν πρόκειται να μείνει στη θέση του.

Το «Ζουμπαίος και Ιουλιέτα» ήταν μια άκρως διασκεδαστική μεταφορά του σαιξπηρικού δράματος η οποία ήταν μια μεγάλη, εισπρακτικά τουλάχιστον, επιτυχία που κατάφερε να διασκεδάσει τόσο τους μικρούς όσο και τους μεγάλους με το χιούμορ της, αλλά και τις διασκευές των τραγουδιών του Έλτον Τζον. Στο σίκουελ, το οποίο άργησε 7 χρόνια, η ίδια δημιουργική ομάδα βρήκε τρόπο να ενσωματώσει μέσα σε αυτό το ιδιότροπο σαιξπηρικό σύμπαν και τους εκκεντρικούς χαρακτήρες του Σερ Άρθουρ Κόναν Ντόιλ (με αναφορές σε διάσημες ιστορίες του Σέρλοκ Χόλμς όπως το «Σκυλί των Μπάσκερβιλ» και το «Τελευταίο Πρόβλημα»), και το τελικό αποτέλεσμα μάλλον φαίνεται πως τη δικαιώνει.

Ο Τζον Στίβενσον επιστρέφει ξανά στη σκηνοθεσία, κι αυτή τη φορά το φιλμ του ακολουθεί πιο γρήγορους ρυθμούς. Επικεντρώνεται περισσότερο στη σχέση του Σέρλοκ και του Γουάτσον, αλλά ταυτόχρονα, μέσω αυτής, προχωρεί και ένα βήμα παραπέρα τη σχέση του Ζουμπαίου και Ιουλιέτας. Το σχέδιο μπορεί να μη φτάνει στα επίπεδα άλλων μεγάλων στούντιο, αλλά καταφέρνει να είναι αρκούντως γοητευτικό, με ευχάριστες πινελιές, όπως όταν μετατρέπεται σε ένα ασπρόμαυρο δισδιάστατο animation στην προσπάθειά του να εισβάλλει στον ψυχισμό του Σέρλοκ Χολμς.

Σκηνοθεσία: Τζον Στίβενσον

Σενάριο: Μπεν Ζαζόβε, Κέβιν Σέσιλ (Βραβείο Έμμυ Ζώνης Υψηλής Τηλεθέασης Καλύτερης κωμικής σειράς για το «Veep» το 2015), Αντι Ράιλι (Βραβείο Έμμυ Ζώνης Υψηλής Τηλεθέασης Καλύτερης κωμικής σειράς για το «Veep» το 2015)

Με τις φωνές των: Τηλέμαχος Κρεβάικας, Κώστας Φιλίππογλου, Χρήστος Θάνος, Λένα Παπαθανασίου, Άλκης Ζερβός

Διάρκεια: 86 λεπτά

Τρέιλερ: https://www.youtube.com/watch?v=M4Qo7Gr4_bA