Αυτή την εβδομάδα στους κινηματογράφους (γράφει η Ζωή Κακοτρίχη, 15.3.2018)

Αυτή την εβδομάδα στους κινηματογράφους…

γράφει η Ζωή Κακοτρίχη, 15.3.2018
μπλογκ στο «Ζω Φωκίδα!»: Σινεφίλ

Πλήθος νέων ταινιών κάνουν πρεμιέρα αυτήν την εβδομάδα στις ελληνικές κινηματογραφικές αίθουσες, με την Ανιές Βαρντά να ξεχωρίζει με το συναρπαστικό της ντοκιμαντέρ που έφτασε μέχρι τα Όσκαρ. Η επιστροφή της Λάρα Κροφτ, ένα ιταλικό παραμύθι για ενήλικες, μια γαλλική οικογενειακή ιστορία που κόβει την ανάσα, η νέα ταινία της Ναόμι Καβάσε, μια ποιητική δημιουργία του Ταϊφούν Πιρσελίμογλου, μια γαλλική ιστορία αγάπης βασισμένη σε πραγματικά γεγονότα, μια κωμική περιπέτεια δράσης και ένα ισπανικό θρίλερ έρχονται για να προσφέρουν ακόμη περισσότερες επιλογές σε όσους διαλέγουν το σινεμά για την ψυχαγωγία τους.

Πρόσωπα και Ιστορίες (Faces Places)
των Ανιές Βαρντά και JR

Η 89χρονη Ανιές Βαρντά, μία από τις εμβληματικές φιγούρες της Νουβέλ Βαγκ, και ο διεθνώς αναγνωρισμένος 33χρονος φωτογράφος και εικαστικός JR συνεργάστηκαν στη σκηνοθεσία αυτού του μαγευτικού οδοιπορικού που συνδυάζει το ντοκιμαντέρ με την ταινία δρόμου. Συγγενικές ψυχές, η Βαρντά και ο JR μοιράζονται το πάθος για τις εικόνες και πώς αυτές δημιουργούνται, παρουσιάζονται και μοιράζονται.

Μαζί, ταξιδεύουν σε χωριά της Γαλλίας στο φορτηγό – φωτογραφικό θάλαμο του JR, συναντούν ντόπιους, καθημερινούς ανθρώπους, μαθαίνουν τις ιστορίες τους και δημιουργούν τεράστια πορτρέτα τους. Οι φωτογραφίες τοποθετούνται σε τοίχους σπιτιών, σε αχυρώνες, σε εργοστάσια, ακόμα και σε τρένα, αποκαλύπτοντας την ανθρώπινη φύση και την ιστορία όσων φωτογραφίζουν αλλά και των ίδιων των δημιουργών.

Η ταινία καταγράφει αυτές τις ζεστές και απρόβλεπτες συναντήσεις και το αποτύπωμα που αφήνουν, καθώς και τη φιλία που ολοένα και δυναμώνει ανάμεσα στους δυο σκηνοθέτες που όσο ταξιδεύουν εμπιστεύονται ακόμα περισσότερο ο ένας τον άλλον. Το τελικό αποτέλεσμα είναι ένας ύμνος στην ομορφιά των απλών ανθρώπων και των απρόσμενων ιστοριών τους και βέβαια στην υπέρτατη αξία της μνήμης.

Σκηνοθεσία: Ανιές Βαρντά, JR (Τιμητικό Όσκαρ το 2018, Ασημένια Άρκτος & Interfilm Award για το «Le Bonheur» στο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Βερολίνου το 1965, Golden Eye για το «Πρόσωπα & Ιστορίες» το 2017, Τιμητικός Χρυσός Φοίνικας το 2015 & Golden Coach το 2010 στο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Καννών, Βραβείο Σεζάρ Καλύτερου ντοκιμαντέρ για το «The Beaches of Agnès» το 2009, Τιμητικό Σεζάρ το 2001, Βραβείο Σεζάρ Καλύτερης ταινίας μικρού μήκους για το «Ulysse» το 1984, Χρυσός Λέοντας, FIPRESCI Prize & OCIC Award για το «Vagabond» στο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Βενετίας το 1985)

Σενάριο: Ανιές Βαρντά, JR

Διάρκεια: 89 λεπτά

Τρέιλερ: https://www.youtube.com/watch?v=Nv9-vJ8Wmss

Μετά το Χωρισμό (Jusqu’à la Garde)
του Ξαβιέ Λεγκράν

Μετά το διαζύγιο τους, η Μίριαμ και ο Αντουάν παίρνουν κοινή επιμέλεια του γιου τους, Ζουλιάν, παρά την αντίθεση της Μίριαμ. Ο Αντουάν, που δεν μπορεί να ξεπεράσει τον χωρισμό, καταφέρνει με αυτόν τον τρόπο να παραμείνει κοντά της. Όμηρος, μεταξύ ενός πατέρα που δεν έχει όρια και μιας φοβισμένης μητέρας, ο Ζουλιάν θα φτάσει στα άκρα για να διασφαλίσει ότι δεν θα συμβεί το χειρότερο.

Η ταινία προσπαθεί να κοιτάξει ψύχραιμα πολύπλοκες καταστάσεις, να εξετάσει το σωστό και το λάθος χωρίς να παίρνει έκδηλα θέση και να αποφύγει να κρίνει άμεσα τους ήρωές της ακόμα κι αν είναι προφανές ότι κάτι δεν πάει καλά. Και για ένα μεγάλο κομμάτι της ταινίας, ο πρωτοεμφανιζόμενος στα μεγάλου μήκους φιλμ Λεγκράν όντως τα καταφέρνει πολύ καλά, όσο τα ψέματα (ή έστω η απόκρυψη μερικώς της αλήθειας) δυναμιτίζουν όλο και περισσότερο μια προβληματική κατάσταση.

Γενικά ο Λεγκράν αρέσκεται σε μια ελλειπτική αφήγηση που προτιμά να επικεντρώνεται σε επιμέρους στιγμές παρά να ακολουθεί την αλληλουχία των γεγονότων και των άμεσων συνεπειών τους. Λίγο πριν το τέλος όμως, αποφασίζει να οδηγηθεί στην έκρηξη, να αφήσει στην άκρη το γκρίζο και να παραδοθεί σε περισσότερο μονοδιάστατες ερμηνείες. Αυτό βέβαια τον βοηθά να δημιουργήσει πηγαία ένταση αλλά ταυτόχρονα χάνει την αμφισημία που μέχρι τότε είχε κερδίσει, παίρνοντας άθελά του (ή μήπως όχι;) θέση στη διαμάχη.

Αυτό που μένει στο τέλος του «Μετά το Χωρισμό» είναι μια ταινία με έντονη κοινωνική ματιά και με οπτική που προσπαθεί να βρει στις λεπτομέρειες τη γέννηση της βίας, η οποία όμως την κρίσιμη στιγμή παραδίδεται στις ευκολίες για την δημιουργία έντασης. Υποστηρικτές στο χτίσιμο της έντασης αποτελούν και οι πολυεπίπεδες ερμηνείες των Ντρικέρ και Μενοσέτ, οι οποίοι πέρα από κάθε σωματική έκφραση, μεταδίδουν μέσω των ματιών τους τις πιο κρίσιμες πληροφορίες για τους ήρωές τους.

«Χρησιμοποίησα το είδος του κινηματογράφου, που πάντα με συνέπαιρνε. Το σινεμά του Χίτσκοκ, του Χάνεκε, του Σαμπρόλ, που εμπλέκει το θεατή παίζοντας με το μυαλό και τις αντοχές του. Τρεις ταινίες με οδήγησαν στο γράψω αυτό το σενάριο: το «Κράμερ Εναντίον Κράμερ», η «Νύχτα του Κυνηγού» και η «Λάμψη». Όταν άρχισα τα γυρίσματα τις ξέχασα βέβαια, αλλά με βοήθησαν στο να σκεφτώ τα θέματα που ήθελα να διαχειριστώ, και να βρω την ατμόσφαιρα που ήθελα να δημιουργήσω» αναφέρει χαρακτηριστικά ο σκηνοθέτης.

Σκηνοθεσία: Ξαβιέ Λεγκράν (Βραβείο Σεζάρ Καλύτερης ταινίας μικρού μήκους για το «Just Before Losing Everything» το 2014, Ασημένιος Λέοντας & Luigi De Laurentiis Award για το «Μετά το Χωρισμό» στο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου το 2017)

Σενάριο: Ξαβιέ Λεγκράν

Πρωταγωνιστούν: Ντενίς Μενοσέ, Λεά Ντρουκέρ, Τομάς Γκιοριά

Διάρκεια: 93 λεπτά

Τρέιλερ: https://www.youtube.com/watch?v=gfmCTO7u0i8

Tomb Raider: Lara Croft
του Ρόαρ Ουτχαουγκ

Η Λάρα Κροφτ είναι η ατίθαση κόρη ενός εκκεντρικού εξερευνητή, ο οποίος εξαφανίστηκε, όταν εκείνη ήταν ακόμα στην εφηβεία. Στα 21 της πια, χωρίς κάποιο ουσιαστικό νόημα ή σκοπό στη ζωή της, η Λάρα περνάει τις μέρες της διασχίζοντας τους δρόμους του Ανατολικού Λονδίνου με το ποδήλατο της, ως κούριερ. Αποφασισμένη να χαράξει τη δική της πορεία, αρνείται τα σκήπτρα της παγκόσμιας αυτοκρατορίας του πατέρα της με το ίδιο πάθος που αρνείται να αποδεχθεί τον θάνατό του.

Επτά χρόνια μετά την εξαφάνιση του, η Λάρα θα προσπαθήσει να λύσει το μυστήριο που περιβάλλει το θάνατό του και ξεκινάει για τον τελευταίο γνωστό προορισμό του πατέρα της: έναν τύμβο σε ένα μυθικό νησί. Το ρίσκο για τη Λάρα είναι τεράστιο, καθώς – ενάντια σε κάθε πιθανότητα και με μοναδικό όπλο το πολυμήχανο μυαλό της, την τυφλή πίστη της και το ατίθασο πνεύμα της – θα πρέπει να μάθει να ξεπερνά τα όριά της, ταξιδεύοντας προς το άγνωστο. Αν καταφέρει να επιζήσει της επικίνδυνης αυτής περιπέτειας, τότε ίσως ανοιχτεί μπροστά της μια νέα ζωή, κερδίζοντας επάξια τον τίτλο Tomb Raider.

Η βραβευμένη με Όσκαρ Β’ Γυναικείου ρόλου, Αλίσια Βικάντερ, που μας έχει συνηθίσει σε πιο αιθέριους ρόλους, κάνει την έκπληξη και  πρωταγωνιστεί ως Lara Croft στη νέα κινηματογραφική μεταφορά του διάσημου videogame «Tomb Raider». Τη σκηνοθεσία αναλαμβάνει ο ανερχόμενος Νορβηγός Ρορ Ούθαγκ, που έγινε γνωστός με «Το Κύμα», την άκρως επιτυχημένη περιπέτεια καταστροφής που αποτέλεσε την πρόταση της Νορβηγίας  για ξενόγλωσσο  Όσκαρ το 2016.

Το φιλόδοξο αυτό reboot είναι μια εντυπωσιακή υπερπαραγωγή που σκοπεύει να μας συστήσει μια νεαρή και αποφασιστική Lara Croft, λίγο πριν αναδειχθεί στο εμβληματικό pop σύμβολο που όλοι γνωρίζουμε. Για τις ανάγκες της ταινίας μάλισταμ η Σουηδή πρωταγωνίστρια μεταμορφώθηκε άρτια στην ομώνυμη ηρωίδα, κάνοντας έτσι το πρώτο της βήμα στο απαιτητικό πεδίο των χολιγουντιανών blockbusters, χωρίς όμως να χάνει την ευαισθησία που την έχει καθιερώσει.

Η ταινία άλλωστε εκτός από τις χορταστικές σκηνές δράσης, τους εξωτικούς προορισμούς και τον καταιγιστικό της ρυθμό, εξερευνά την ιστορία της Lara Croft από την αρχή και έρχεται να αποκαλύψει τους δαίμονες της δημοφιλούς ηρωίδας.

Σκηνοθεσία: Ρόαρ Ουτχαουγκ

Σενάριο: Τζενίβα Ρόμπερτσον-Ντγουόρετ, Αλαστέρ Σίντονς

Πρωταγωνιστούν: Αλίσια Βικάντερ (Όσκαρ Β’ γυναικείου ρόλου για «Το κορίτσι από τη Δανία» το 2016, EFP Shooting Star στο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Βερολίνου το 2011), Ντόμινικ Γουέστ, Γουόλτον Γκόγκινς, Ντάνιελ Γου

Διάρκεια: 118 λεπτά

Τρέιλερ: https://www.youtube.com/watch?v=t-9KiX5o8GA

Τα Μυστήρια της Σικελίας (Sicilian Ghost Story)
των Φάμπιο Γκρασαντόνια και Αντόνιο Πιάτσα

Η αληθινή ιστορία απαγωγής ενός 13χρονου αγοριού από τη Μαφία που σόκαρε την Ιταλία των 90s, μετατρέπεται στα χέρια των Γκρασαντόνια και Πιάτσα σε ένα άγριας ομορφιάς, σπαρακτικό παραμύθι το οποίο υφαίνεται περίτεχνα γύρω από τη στυγερή πραγματικότητα του οργανωμένου εγκλήματος.

Βρισκόμαστε στη δεκαετία του ’90, σε ένα απομονωμένο χωριό της Σικελίας. Μια μέρα ο 13χρονος Τζουζέπε εξαφανίζεται. Το χωριό δεν αντιδρά. Οι Αρχές εγκαταλείπουν τις προσπάθειες αναζήτησής του. Η Λούνα, η συμμαθήτριά του, που είναι κρυφά ερωτευμένη μαζί του, αποφασίζει να σπάσει τη σιωπή που καλύπτει την εξαφάνιση του φίλου της, ακόμη κι αν κάποιοι πιστέψουν ότι έχασε τα λογικά της.

Για να τον βρει όμως, θα πρέπει να βουτήξει στα σκοτεινά νερά της κοντινής λίμνης, να ρισκάρει την ίδια της τη ζωή στο σκοτεινό κόσμο όπου ο φίλος της φυλακίστηκε. Στα όρια του φανταστικού και του πραγματικού, η ταινία επανεξετάζει το μύθο του Ρωμαίου και της Ιουλιέτας στον ανελέητο κόσμο της μαφίας.

Με δάνεια από τη μυθολογία και χρήση λογοτεχνικών μοτίβων από το σινεμά του φανταστικού, στα «Μυστήρια της Σικελίας», οι σκηνοθέτες πειραματίζονται επιτυχώς με τα κινηματογραφικά είδη για να αφηγηθούν μία ατμοσφαιρική και εξόχως τρυφερή ιστορία αγάπης.

«Τη δεκαετία του ’90, η Μαφία είχε τεράστια δύναμη και εξουσία στην Ιταλία και ιδιαίτερα τη Σικελία. Ήταν ένα είδος δικτατορίας που είχε διεισδύσει στην πολιτική, την οικονομία και τους θεσμούς της Ιταλίας. Οι δολοφονίες της ξεπέρασαν τις 80 τη δεκαετία του ’90. Αυτό οδήγησε στον εκφυλισμό της καθημερινής ζωής στη Σικελία, όπου αν εξαιρέσει κανείς μία μειοψηφία ανθρώπων που πολέμησαν τη Μαφία με κίνδυνο τη ζωή τους, οι περισσότεροι έκλειναν τα μάτια σαν να μην συμβαίνει τίποτα. Η ταινία μας θέλει να παρουσιάσει την καταστροφή που προκάλεσε η Μαφία στην κοινωνία», αναφέρειι ο Ιταλός σκηνοθέτης Φάμπιο Γκρασαντόνια.

«Ταινίες που άφησαν εποχή ως έργα τέχνης, όπως ο Νονός, σκιαγράφησαν το μαφιόζο ως έναν άνθρωπο με τον δικό του κώδικα τιμής. Ο μαφιόζος έγινε το ρομαντικό σύμβολο αντίστασης απέναντι σε όσους προσπαθούσαν να τιθασεύσουν τη Σικελία. Όμως η δολοφονία του Τζουζέπε και τα εγκλήματα της Μαφίας έδειξαν ότι ο αρχιμαφιόζος, δεν έχει ούτε αρχές, ούτε βοηθά ποτέ τους αδύναμους. Είναι πάντα από την πλευρά του χρήματος και αργά ή γρήγορα θα “φάει” και εσένα, αν μπλεχτείς στα συμφέροντά του ή τον αφήσεις να μπει σπίτι σου» αναφέρει ο έτερος σκηνοθέτης Αντόνιο Πιάτσα.

Η ιστορία του Τζουζέπε ήταν το ζενίθ της μαφιόζικης βίας στη Σικελία και ταυτόχρονα η αρχή της συντριβής της. «Νικήσαμε εμείς ή καλύτερα νίκησε ο Τζουζέπε, επειδή νομίζω ότι χάρη σε αυτόν η Μαφία ξεριζώθηκε, αν όχι ολοκληρωτικά, τουλάχιστον κατά 70%», είπε η μητέρα του την ημέρα που συμπληρώθηκαν 15 χρόνια από το θάνατο του γιου της. «Σήμερα είναι μία μέρα νίκης, επειδή μετά από ό,τι συνέβη, φέραμε σε πέρας αυτό που έπρεπε να είχαμε ήδη κάνει».

Σκηνοθεσία: Φάμπιο Γκρασαντόνια (Critics Week Grand Prize & France 4 Visionary Award για το «Salvo» στο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Καννών το 2013, Sundance Institute/Mahindra Global Filmmaking Award για το «Τα Μυστήρια της Σικελίας» στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Sundance το 2016), Αντόνιο Πιάτσα (Critics Week Grand Prize & France 4 Visionary Award για το «Salvo» στο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Καννών το 2013, Sundance Institute/Mahindra Global Filmmaking Award για το «Τα Μυστήρια της Σικελίας» στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Sundance το 2016)

Σενάριο: Φάμπιο Γκρασαντόνια, Αντόνιο Πιάτσα

Πρωταγωνιστούν: Γιούλια Γεντλικόφσκα, Γκαετάνο Φερνάντεζ, Κορίν Μουσαλάρι, Αντρέα Φαλζόνε, Βιτσένζο Αμάτο, Φιλίππο Λούνα

Διάρκεια: 120 λεπτά

Τρέιλερ: https://www.youtube.com/watch?v=DwHn4MtUPso

Ο Θεριστής (Le Semeur)
της Μαρί Φρανσέν

Στη Γαλλία του 1852, ο ανδρικός πληθυσμός ενός απομονωμένου χωριού των Άλπεων συλλαμβάνεται από τις δυνάμεις του Ναπολέοντα κατά τη διάρκεια ενός πραξικοπήματος. Οι γυναίκες που μένουν πίσω περνούν μεγάλο διάστημα απομονωμένες, κάνοντας όλες τις εργασίες μόνες τους. Συμφωνούν πως για να συνεχιστεί η ζωή τους, θα πρέπει να μοιραστούν όποιον άνδρα εμφανιστεί στο χωριό.

Διασκευάζοντας ένα αυτοβιογραφικό διήγημα, η Μαρίν Φρανσέν εισάγει με το ντεμπούτο της ένα περίτεχνο αλλά εντελώς προσωπικό στυλ. Σα βασικά του χαρακτηριστικά, ξεχωρίζουν μια πολυπρόσωπη αφηγηματική λιτότητα και η εντυπωσιακή φωτογραφία που ντύνει τις πρωταγωνίστριες με ένα ρεαλισμό θεμελιωμένο στους ομότιτλους πίνακες του Μιγέ. Παράλληλα, εστιάζοντας σε μια ιδιότυπη ιστορία αγάπης, ανάγει τον «Θεριστή» σ’ έναν διαχρονικό ύμνο για τη γυναικεία φύση.

Η βοηθός σκηνοθέτη των Μίκαελ Χάνεκε και Ολιβιέ Ασαγιάς, Μαρί Φρανσέν υπογράφει ένα εντυπωσιακό και θεσπέσια φόρο τιμής στη γυναικεία φύση, εξερευνώντας τα λεπτά όρια μεταξύ έρωτα και επιβίωσης σε μια πανέμορφη ιστορία αγάπης. Αυτό ήταν το κριτικό σχόλιο του 23ου Διεθνούς Κινηματογραφικού Φεστιβάλ της Αθήνας – Νύχτες Πρεμιέρας όπου είχε προβληθεί η ταινία.

Σκηνοθεσία: Μαρί Φρανσέν

Σενάριο: Μαρίν Φρανσέν, Ζακλίν Σουρσάτ, Ζακ Φιεσί (Special Golden Ciak για το «A Heart in Winter» στο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Βενετίας το 1992)

Πρωταγωνιστούν: Πολίν Μπουρλέτ, Ζεραλντίν Παϊλάς (Βραβείο Σεζάρ Πλέον υποσχόμενης Γαλλίδας ηθοποιού για το «La neige et le feu» το 1992), Αλμπάν Λενουάρ, Φρανσουάζ Λεμπρούν

Διάρκεια: 98 λεπτά

Τρέιλερ: https://www.youtube.com/watch?v=fl4EoVFUyoQ

Τυφλή Αγάπη (Hikari)
της Ναόμι Καβάσε

Η Μισάκο κάνει ηχητικές αποδόσεις σε ταινίες για άτομα με προβλήματα όρασης. Σε μια προβολή, συναντά τον Νακαμόρι, έναν παλιό φωτογράφο ο οποίος χάνει αργά την όρασή του. Η Μισάκο σύντομα ανακαλύπτει τις φωτογραφίες του Νακαμόρι, οι οποίες θα τη φέρουν πίσω στο παρελθόν της. Μαζί, θα μάθουν να βλέπουν τον κόσμο πιο λαμπερό και φωτεινό.

Η «Τυφλή Αγάπη» είναι το νέο φιλμ της Ναόμι Καβάσε, το οποίο απέσπασε φέτος το Βραβείο Οικουμενικής Επιτροπής του Φεστιβάλ Καννών. Όπως αναφέρει το σχετικό δελτίο τύπου, πρόκειται για μία τρυφερή και αισθηματική ταινία. Η γαλλική εφημερίδα «Le Parisien» αναφέρει ότι είναι ένα υπέροχο, μαγευτικό και ζεστό φιλμ, όπως ο ήλιος που βασιλεύει, ενώ το περιοδικό «Screen International» γράφει ότι η Καβάσε στρογγυλεύει γωνίες, γαληνεύει την ψυχή και μαγεύει τα μάτια με τη λουσμένη στο μελένιο φως του ηλιοβασιλέματος ταινία της.

«Χωρίς φως δεν υπάρχουν χρώματα. Χωρίς φως δεν υπάρχουν εικόνες. Χωρίς φως είναι αδύνατον να κάνεις ταινία. Θα μπορούσε να πει κάποιος ότι το σινεμά είναι φως. Βουτάμε εντελώς φυσικά μέσα του. Κι αυτό είναι κάτι που το συνειδητοποίησα πλήρως μόνο όταν ανακάλυψα την ύπαρξη της κινηματογραφικής κάμερας. Αν ένας τυφλός μπορούσε να δει μια ταινία, αν μπορούσε να γράψει μια ιστορία για τους ανθρώπους γύρω του, το κινηματογραφικό δημιούργημα που θα προέκυπτε, θα γοήτευε όλους τους ανθρώπους που έλκονται από τη μαγεία του σινεμά. Αυτή ήταν η κινητήρια ιδέα μου για να κάνω αυτή την ταινία» δηλώνει χαρακτηριστικά η σκηνοθέτης και σεναριογράφος.

Σκηνοθεσία: Ναόμι Καβάσε (Prize of the Ecumenical Jury για το «Τυφλή Αγάπη» το 2017, Golden Coach το 2009, Grand Prize of the Jury για το «The Mourning Forest» & Golden Camera για το «Suzaku» το 1997 στο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Καννών)

Σενάριο: Ναόμι Καβάσε

Πρωταγωνιστούν: Μασατόσι Ναγκάσε, Αγιάμε Μισάκι, Τατσούγια Φούτζι

Διάρκεια: 101 λεπτά

Τρέιλερ: https://www.youtube.com/watch?v=oo9E2QdfKm8

Sideway
του Ταϊφούν Πιρσελίμογλου

Ένας νεαρός άνδρας φτάνει σε μια μικρή επαρχιακή πόλη. Ένα παράξενο καράβι αγκυροβολημένο στα ανοιχτά, ένας διαπεραστικός ήχος που ακούγεται παντού, φωτιές, αγνοούμενοι και άλλες περίεργες ενδείξεις, οδηγούν τους κατοίκους της να πιστεύουν ότι έρχεται η μέρα της κρίσης. Οι φήμες ξεδιπλώνουν ιστορίες που ξεπερνούν τη φαντασία του. Σύντομα θα γίνει μάρτυρας μιας βίαιης δολοφονίας. Όλα ανατρέπονται όταν η νοσοκόμα της πόλης, με την οποία έχει αναπτύξει ιδιαίτερη σχέση, θα ανακαλύψει ένα περίεργο σημάδι στην πλάτη του. Η φήμη διαδίδεται με ιλιγγιώδεις ρυθμούς. Μήπως είναι ο Μεσσίας που όλοι περιμένουν;

Πρόκειται για μία συμπαραγωγή Τουρκίας, Ελλάδας και Γαλλίας, στην οποία συμμετέχουν και Έλληνες συντελεστές, όπως ο Ανδρέας Σινάνος στη φωτογραφία και ο Νίκος Κυπουργός στη μουσική.

O Ταϊφούν Πιρσελίμογλου δεν είναι απλά ένας σκηνοθέτης που ξεκίνησε από την Τραπεζούντα, σπούδασε στη Βιέννη και λατρεύει την Κωνσταντινούπολη. Είναι, επίσης, εικαστικός και συγγραφέας έχοντας κυκλοφορήσει 4 μυθιστορήματα και ένα βιβλίο με διηγήματα του, τα άρθρα του σχετικά με την τέχνη και το σινεμά έχουν δημοσιευθεί σε διάφορα περιοδικά σε όλο τον κόσμο και περισσότερες από 15 εκθέσεις ζωγραφικής του έχουν πραγματοποιηθεί σε διάφορες πόλεις συμπεριλαμβανομένων της Βιέννης, Βουδαπέστης, Ταλλίν, Άγκυρας και Πόλης. Αποτελεί συνιδρυτής του ανεξάρτητου κινήματος τέχνης Genius Academy.

Σκηνοθεσία: Ταϊφούν Πιρσελίμογλου

Σενάριο: Ταϊφούν Πιρσελίμογλου

Πρωταγωνιστούν: Τανσου Μπιτσέρ, Ναλάμ Κουρουκίμ, Τανέρ Μπιρσέλ

Διάρκεια: 119 λεπτά

Τρέιλερ: https://www.youtube.com/watch?v=8kq8WkfheLE

Ένας Ξένος στην Πόλη (Gringo)
του Νας Έτζερτον

Ο Χάρολντ είναι ο άνθρωπος της διπλανής πόρτας. Είναι ένας πιστός σύζυγος και αφοσιωμένος υπάλληλος μιας φαρμακευτικής εταιρείας που πρόκειται να μπει στο χρηματιστήριο. Η δουλειά του, ο γάμος του και η ζωή του ολόκληρη θα τεθούν υπό αμφισβήτηση όταν, κατά τη διάρκεια ενός επαγγελματικού ταξιδιού στο Μεξικό, ο ίδιος θα βρεθεί σε κίνδυνο. Πισώπλατα μαχαιρώματα από αδίστακτα αφεντικά, βαρόνοι ναρκωτικών και μυστικές αποστολές είναι μερικά από όσα έχει να αντιμετωπίσει καθώς περνά τα όρια της νομιμότητας κι από φιλήσυχος πολίτης γίνεται καταζητούμενος εγκληματίας! Είναι έξω από τα νερά του – ή μήπως μέσα σε αυτά;

Τη σκηνοθεσία της ταινίας επιμελείται ο Νας Έτζερτον, η πορεία του οποίου στη βιομηχανία του σινεμά είναι γεμάτη ανατροπές. Αν και έγινε γνωστός ως κασκαντέρ και ηθοποιός («Zero Dark Thirty») στην πορεία αποφάσισε να δοκιμαστεί ως σκηνοθέτης. Ξεκίνησε από μικρού μήκους φιλμ – με πιο αξιοσημείωτο το βραβευμένο «Spider» – ενώ είχε κάνει το μεγάλο ντεμπούτο του το 2008 με την ταινία «Ερωτική Απληστία».

Λίγα χρόνια αργότερα, όταν το σενάριο του «Ένας Ξένος στην Πόλη» έφτασε στα χέρια του, ο Έτζερτον ήξερε ότι αυτό ήταν το έργο στο οποίο θα έπεφτε με τα μούτρα. «Μου άρεσε πολύ το σκεπτικό, αν και το σενάριο ήταν κάπως γενικό και αφηρημένο για τα γούστα μου. Ήθελα ένα πιο συγκεκριμένο είδος κωμωδίας και ήξερα πως αν γίνει σωστά, θα είχα ένα πραγματικά διασκεδαστικό αποτέλεσμα» αναφέρει. Με τις απαραίτητες τροποποιήσεις του σεναριογράφου Άντονι Ταμπάκις στην ιστορία, ο Έτζερτον διαμόρφωσε μια απίθανη κωμωδία δράσης και χαρακτήρων, με ένα all-star καστ.

Σκηνοθεσία: Νας Έτζερτον (Short Filmmaking Award για το «Spider» στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Sundance το 2008)

Σενάριο: Άντονι Ταμπάκις, Μάθιου Στόουν

Πρωταγωνιστούν: Ντέιβιντ Ογέλοουο, Σαρλίζ Θερόν (Όσκαρ Α’ γυναικείου ρόλου, Χρυσή Σφαίρα Καλύτερου Α’ γυναικείου ρόλου σε δραματική ταινία & Ασημένια Άρκτο Καλύτερης ηθοποιού στο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Βερολίνου για το «Monster» το 2004), Τζόελ Έτζερτον, Αμάντα Σέιφριντ, Θάντι Νιούτον (Κινηματογραφικό Βραβείο BAFTA Καλύτερου Β’ γυναικείου ρόλου για το «Crash» το 2006), Σαρλίτο Κόπλεϊ

Διάρκεια: 110 λεπτά

Τρέιλερ: https://www.youtube.com/watch?v=NuC3WXNLV3Q

Μούσα (Muse)
του Χάουμε Μπαλαχουέρο

Ο Σάμουελ Σάλομον, ένας καθηγητής λογοτεχνίας που είναι άνεργος από τότε που η φίλη του βρήκε τραγικό θάνατο, υποφέρει από ένα συνεχόμενο εφιάλτη όπου μια γυναίκα δολοφονείται βάναυσα σε μια παράξενη τελετή. Όταν η γυναίκα που έχει στοιχειώσει τις νύχτες του, βρίσκεται νεκρή στην πραγματικότητα, ο Σάμουελ, ψάχνοντας απαντήσεις θα καταφέρει να βρεθεί στον τόπο του εγκλήματος.

Εκεί, θα συναντήσει τη Ρέιτσελ, η οποία είχε τον ίδιο εφιάλτη με εκείνον και μαζί θα κάνουν τα πάντα να ανακαλύψουν την ταυτότητα της μυστηριώδους γυναίκας, μπαίνοντας σε έναν τρομακτικό κόσμο που ελέγχεται από φιγούρες που ενέπνευσαν τους καλλιτέχνες μέσα στο χρόνο: τις Μούσες.

Πρόκειται για μια αγγλόφωνη ταινία ισπανικής προέλευσης από τον καταξιωμένο σκηνοθέτη των ταινιών «Rec» και του εξαιρετικού ψυχολογικού θρίλερ «Ο Θυρωρός», Χάουμε Μπαλαχουέρο, και βασίζεται στο best seller του βραβευμένου Χοσέ Κάρλος Σομόθα «Η γυναίκα με το Νο13» (που κυκλοφορεί από τις Εκδόσεις Πατάκη).

«Την πρώτη φορά που διάβασα το βιβλίο που με ενέπνευσε για αυτή την ταινία, ήξερα ότι είχα βρει κάτι πολύ ιδιαίτερο. Δε συμβαίνει συχνά να βρεθείς μπροστά σε ένα παραμύθι τόσο όμορφο, συναρπαστικό και ταυτόχρονα τρομακτικό. Δε μου είχε περάσει ποτέ από το μυαλό ότι η φιγούρα της μούσας θα μπορούσε να προκαλεί τρόμο, ή ότι η ομορφιά και η ποίηση θα μπορούσε να είναι γεμάτη  κίνδυνο… απόλυτη φρίκη κρυμμένη μέσα σε λέξεις και στροφές. Μια πραγματικά πρωτότυπη και απροσδόκητη ιστορία. Άρχισα να οραματίζομαι την ταινία, δίνοντας ευχαρίστηση και τρόμο στους θεατές, καθώς η φρίκη μέσα από αυτές τις σελίδες μεταφερόταν στη μεγάλη οθόνη.» δηλώνει ο σκηνοθέτης και συν-σεναριογράφος του φιλμ.

Σκηνοθεσία: Χάουμε Μπαλαχουέρο

Σενάριο: Χάουμε Μπαλαχουέρο, Φερνάντο Ναβάρο

Πρωταγωνιστούν: Έλιοτ Κόουαν, Φράνκα Ποτέντε (EFP Shooting Star στο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Βερολίνου το 1998), Άνα Ουλάρου (EFP Shooting Star στο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Βερολίνου το 2012, Βραβείο Καλύτερης ηθοποιού για το «Outbound» Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης το 2010), Τζόαν Γουάλεϊ, Κρίστοφερ Λόιντ (Βραβείο Έμμυ Ζώνης Υψηλής Τηλεθέασης Καλύτερου Α’ ανδρικού ρόλου σε δραματική σειρά για το «Road to Avonlea» το 1992, Βραβείο Έμμυ Ζώνης Υψηλής Τηλεθέασης Καλύτερου Β’ ανδρικού ρόλου σε κωμική σειρά για το «Taxi» το 1983 και 1982)

Διάρκεια: 107 λεπτά

Τρέιλερ: https://www.youtube.com/watch?v=NcbfY8AxY0k