Αυτή την εβδομάδα στους κινηματογράφους (γράφει η Ζωή Κακοτρίχη, 1.2.2018)

Αυτή την εβδομάδα στους κινηματογράφους…

γράφει η Ζωή Κακοτρίχη, 1.2.2018
μπλογκ στο «Ζω Φωκίδα!»: Σινεφίλ

Μία υποψηφιότητα για Όσκαρ Καλύτερης ταινίας, ένα από τα καλύτερα ντοκιμαντέρ της χρονιάς, μία ταινία κινουμένων σχεδίων που ξεχωρίζει και μία ακόμη ταινία με πρωταγωνιστή τoν Λίαμ Νίσον, κάνουν πρεμιέρα στις ελληνικές κινηματογραφικές αίθουσες αυτήν την εβδομάδα.

Αόρατη Κλωστή (Phantom Thread)
του Πολ Τόμας Άντερσον

Στη δεύτερη συνεργασία τους μετά την ταινία «Θα χυθεί αίμα», ο υποψήφιος για Όσκαρ Πολ Τόμας Άντερσον σκηνοθετεί το βραβευμένο τρεις φορές με Όσκαρ Ντάνιελ Ντέι Λούις, τον μεγαλύτερο ηθοποιό της γενιάς του, στο κύκνειο – κατά δήλωσή του – άσμα της καριέρας του, σε μια ανοίκεια ερωτική ιστορία.

Στο μεταπολεμικό Λονδίνο της δεκαετίας του ’50, ο σχεδιαστής ρούχων Ρέινολντς Γούντκοκ (με χαλαρή πηγή έμπνευσης τον Ισπανό σχεδιαστή Κριστόμπαλ Μπαλενθιάγα) και η αδερφή του, Σίριλ, κυριαρχούν στο χώρο της βρετανικής υψηλής ραπτικής, ντύνοντας μέλη βασιλικών οικογενειών, αστέρες του κινηματογράφου και εκπροσώπους της ανώτατης κοινωνικής τάξης. Παράλληλα, πλήθος γυναικών μπαίνουν εφήμερα στη ζωή του ιδιόρρυθμου Ρέινολντς, ενσαρκώνοντας τις κατά διαστήματα μούσες του και σταδιακά παραχωρούν τη θέση τους στις επόμενες, που θα έχουν ανάλογη τύχη.

Η μόνη σταθερή γυναίκα στη ζωή του Ρέινολντς είναι η αδερφή του, μέχρι τη στιγμή που γνωρίζει μια νεαρή γυναίκα, την Άλμα, η οποία γίνεται ερωμένη και μούσα του. Από τη στιγμή που ερωτεύεται και παραδίδεται στην Άλμα συνειδητοποιεί πως διασαλεύεται η απόλυτα ελεγχόμενη και προγραμματισμένη στην παραμικρή λεπτομέρεια ζωή του και κάτι τέτοιο τον τρομοκρατεί. Η απρόσμενη αυτή ερωτική σχέση έρχεται να μεταμορφώσει και τους δύο, αλλά και την ίδια την ερωτική τους σχέση.

Με έναν εκπληκτικό έλεγχο στην αφήγησή του, στις συναισθηματικές αποχρώσεις των ηρώων του και στους ρυθμούς, που συχνά δίνουν την εντύπωση ότι παρακολουθούμε ένα ψυχολογικό θρίλερ, ο Άντερσον αφήνει για λίγο τον θεατή να μαντεύει αν η ταινία θα καταφύγει στο προφανές: θα ασχοληθεί με τη σύγκρουση δυο γυναικών για την καρδιά του ίδιου άντρα ή θα εξιστορήσει την ευτυχή κατάληξη μιας δύσκολης αγάπης;

Επειδή όμως η «Αόρατη Κλωστή» σαγηνεύεται με το να αποκαλύπτει τα παράδοξα μυστικά που κρύβουν πίσω τους οι επιφάνειες των ανθρώπων και των πραγμάτων, έτσι και ο Άντερσον ξεδιπλώνει με φοβερή ακρίβεια και ηδονή το σύνθετο εσωτερικό των χαρακτήρων του, καθοδηγώντας την πλοκή του μέσα στις αμφισημίες τους, τις ψυχολογικές γκρίζες ζώνες τους και την βεβαιότητα ότι τίποτα δεν είναι πάντα αυτό που φαίνεται.

Το φιλμ είναι πολύ κοντά στα εμμονικά, γοτθικά ρομάντσα του ’40 και του ’50, όπως η «Ρεβέκκα» και ο «Δεσμώτης του Ιλίγγου» του Άλφρεντ Χίτσκοκ, το «Όλα για την Εύα» του Τζόζεφ Λ. Μάνκιεβιτς και το «Πεθαίνω από Αγάπη» του Έντμουντ Γκούλντινγκ. Ο Άντερσον όμως φρόντισε παράλληλα να κρατήσει αποστάσεις: «Τα θυμάσαι ως αναφορές, τα έχεις ως είδωλα και μετά πρέπει να τα βγάλεις από το μυαλό σου».

Παρά τις αναφορές στο Χίτσκοκ ή στις υπόγειες συνδέσεις που ενώνουν την ταινία αυτή με προηγούμενες δημιουργίες του Άντερσον όπως το «Master», το «Θα Χυθεί Αίμα» και το «Χτυπημένος από Έρωτα», η ταινία είναι ένα σύμπαν από μόνη της. Όπως όλες οι ταινίες του Αμερικανού δημιουργού, έτσι κι αυτή χτίζει έναν ολότελα δικό της κόσμο και τον κατοικεί μέχρι τα πέρατά του, μαζί με τους αλλόκοτους ενοίκους του, τα πάθη και τις παράνοιές τους.

Με τον Τζόνι Γκρίνγουντ να συνθέτει την ωραιότερη μουσική του υπόκρουση σε ταινία ως τώρα, τον Μαρκ Μπρίτζες να μεγαλουργεί στο σχεδιασμό κοστουμιών, το σενάριο να «κεντάει» στα πρόσωπα και στους διαλόγους και τον Ντάνιελ Ντέι Λιούις να παραδίδει άλλη μια αξέχαστη φιγούρα σαγηνευτικού διαβόλου, η «Αόρατη Κλωστή» είναι ένα κομψοτέχνημα ντυμένο τα ρούχα ενός φαρμακερού και μακάβρια αστείου love story.

Σκηνοθεσία: Πολ Τόμας Άντερσον (Ασημένια Άρκτος Καλύτερης Σκηνοθεσίας για το «Θα χυθεί αίμα» το 2008 και Χρυσή Άρκτος για το «Magnolia» το 2000 στο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Βερολίνου, Βραβείο Καλύτερου σκηνοθέτη για το «Χτυπημένος από έρωτα» στο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Καννών το 2002, Ασημένιος Λέοντας & FIPRESCI Prize για το «The Master» στο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Βενετίας το 2012)

Σενάριο: Πολ Τόμας Άντερσον

Πρωταγωνιστούν: Ντάνιελ Ντέι Λιούις (Όσκαρ Α’ ανδρικού ρόλου, Χρυσή Σφαίρα Καλύτερου Α’ ανδρικού ρόλου σε δραματική ταινία & Κινηματογραφικό Βραβείο BAFTA Καλύτερου Α’ ανδρικού ρόλου για το «Lincoln» το 2013, Όσκαρ Α’ ανδρικού ρόλου, Χρυσή Σφαίρα Καλύτερου Α’ ανδρικού ρόλου σε δραματική ταινία & Κινηματογραφικό Βραβείο BAFTA Καλύτερου Α’ ανδρικού ρόλου για το «Θα χυθεί αίμα» το 2008, Όσκαρ Α’ ανδρικού ρόλου & Κινηματογραφικό Βραβείο BAFTA Καλύτερου Α’ ανδρικού ρόλου για το «Το αριστερό μου πόδι» το 1990, Κινηματογραφικό Βραβείο BAFTA Καλύτερου Α’ ανδρικού ρόλου για το «Οι Συμμορίες της Νέας Υόρκης» το 2003, Berlinale Camera στο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Βερολίνου το 2005), Λέσλι Μάνβιλ, Βίκι Κριπς

Διάρκεια: 130 λεπτά

Τρέιλερ: https://www.youtube.com/watch?v=psFDGJlDrAg

Dolphin Man
του Λευτέρη Χαρίτου

Για όσους γνωρίζουν έστω και λίγο από τη ζωή του Ζακ Μαγιόλ, το «Dolphin Man» του Λευτέρη Χαρίτου είναι η δικαίωση μιας ιστορίας που έγινε διάσημη λόγω της πρωτοφανούς επιτυχίας της ταινίας «Απέραντο Γαλάζιο» του Λικ Μπεσόν, που λίγη σχέση είχε με την πραγματικότητα του θρύλου της ελεύθερης κατάδυσης, του ανθρώπου που όχι μόνο έφτασε πρώτος στα 100 μέτρα βάθος αλλά που συνέδεσε το άθλημα με φιλοσοφικά ερωτήματα γύρω από την ανθρώπινη αντοχή, τη σχέση του ανθρώπου με τη φύση, τη σημασία του να συνεχίζεις όταν όλα υπαγορεύουν ότι πρέπει να σταματήσεις.

Μέσα από πλούσιο αρχειακό υλικό – απόρροια της εμμονής του Μαγιόλ να κινηματογραφεί εξαντλητικά τις περιπέτειές του – το «Dolphin Man» σκιαγραφεί φυσικά το πορτραίτο ενός σταρ αλλά ενδιαφέρεται περισσότερο για τα κομμάτια εκείνα της ζωής του που μπορείς να διακρίνεις αμυδρά στα λίγα λεπτά του ενθουσιασμού και της αδρεναλίνης πριν και μετά από μια κατάδυση.

Από την Κάρπαθο ως τις Μπαχάμες και από την Έλμπα της Ιταλίας ως την Ινδία και την Ιαπωνία, συγγενείς και φίλοι του Μαγιόλ, όπως οι παγκόσμιοι πρωταθλητές κατάδυσης Ουίλιαμ Τρουμπρίτζ και Ουμπέρτο Πελιτσάρι, μοιράζονται το όραμα αυτού του πολυδιάστατου χαρακτήρα που έμελλε να αλλάξει ριζικά τη σχέση μας με τη θάλασσα.

Το ντοκιμαντέρ συνδυάζει σπάνια αρχειακά φιλμ με σύγχρονες υποβρύχιες λήψεις, για να ανακαλύψει πώς ο «άνθρωπος δελφίνι» έγινε το σύμβολο μιας ολόκληρης γενιάς, συνδέοντας την ελεύθερη κατάδυση με ένα εσωτερικό ταξίδι που μας φέρνει σε επαφή με τον βαθύτερο εαυτό μας. Όσοι μιλούν ή αναφέρονται στο Μαγιόλ, με «πρωταγωνιστή» τον Ζαν Μαρκ Μπαρ που διαβάζει αποσπάσματα από την αυτοβιογραφία του, ενώνουν τις τελείες μιας προσωπικότητας που άφησε έντονο το σημάδι της, αλλά το νιώθεις πως περισσότερο από τον ίδιο τον άνθρωπο, μιλούν γι’ αυτό που ενσάρκωσε με τον τρόπο που έζησε και τον τρόπο που επέλεξε να πεθάνει.

Σε παραγωγή της εταιρείας Anemon, το ντοκιμαντέρ είναι μια συμπαραγωγή μεταξύ Ελλάδας (EKK και EΡT), Γαλλίας (ARTE, CNC, Region Pays de la Loire), Καναδά (Knowledge, TVO, Canal D, Canada Media Fund, OMDC), Ιαπωνίας (WOWOW), Ιταλίας (Sicilian Film Commission), με τη συμμετοχή των καναλιών SVT-Σουηδία, RTS-Ελβετία, DBS-Ισραήλ και CYBC-Κύπρος, με την υποστήριξη του προγράμματος Creative Europe της Ε.Ε., των κινηματογραφικών φακών Angénieux και της ΑΝΕΚ.

Η ταινία έχει παρουσιαστεί μεταξύ άλλων στα διεθνή φεστιβάλ κινηματογράφου του Τόκιο, της Θεσσαλονίκης και της Αδελαΐδας, ενώ η πρεμιέρα στη βόρειο Αμερική θα γίνει στο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου του Μαϊάμι το Μάρτιο του 2018.

Ο Λευτέρης Χαρίτος, έμπειρος κινηματογραφιστής, στην πρώτη του μεγάλου μήκους ταινία, συνθέτει ένα τεράστιο όγκο υλικού με χαρακτηριστικό ταλέντο που κρύβει μέσα του ρυθμό, σασπένς και δραματουργία μυθοπλασίας. Χωρίς επιτήδευση και με απόλυτη γνώση του θέματός του, χωρίς να ξεφεύγει ποτέ από τη φόρμα ενός πλήρους φιλμ τεκμηρίωσης, βουτάει σε όλες τις πτυχές μιας αντιφατικής, ροκ και απέραντα γοητευτικής προσωπικότητας για να αναδείξει το θέμα του αλλά, κυρίως, το απέραντο μυστήριο που κρύβεται πίσω από κάθε άνθρωπο που αναζητά το νόημα σε μέρη που δεν έχουν ακόμη καταγραφεί.

 Σκηνοθεσία: Λευτέρης Χαρίτος

Σενάριο: Λευτέρης Χαρίτος, Γιούρι Αβέρωφ

Αφήγηση: Ζαν-Μαρκ Μπαρ

Διάρκεια: 78 λεπτά

Τρέιλερ: https://www.youtube.com/watch?v=6XWx3BpBhyo

 Ο Άνθρωπος των Σπηλαίων (Early Man)
του Νικ Παρκ

Τοποθετημένο χρονικά στις απαρχές του κόσμου, όταν προϊστορικά πλάσματα και μαλλιαρά μαμούθ κατοικούσαν στη Γη, η ταινία αφηγείται την ιστορία του Νταγκ, ενός πρωτόγονου ανθρώπου που ζει στην κοιλάδα, με τη φυλή του και λατρεύει το κυνήγι κουνελιών.

Μια νύχτα, όμως, οι ισορροπίες της φυλής διαταράσσονται όταν ο ισχυρός Λόρδος Νουθ έρχεται στην κοιλάδα για να την κατακτήσει. Τότε ο Νταγκ καλείται να αντιμετωπίσει την εχθρική απειλή και να σώσει το σπίτι του. Με βοηθό το πιστό κατοικίδιο του, τον Χόγκνομπ, αποφασίζει να επισκεφθεί την πόλη του Λόρδου για να βρει τη λύση και να καταφέρει να σώσει την κοιλάδα και τη φυλή του.

«Ο Άνθρωπος των Σπηλαίων» είναι η μεγαλύτερη παραγωγή της εταιρείας Aardman, στα 40+ χρόνια λειτουργίας της. Ο βραβευμένος με τέσσερα Όσκαρ σκηνοθέτης Νικ Παρκ επεξεργαζόταν την ιδέα για την ταινία ήδη από το 2010. Αν και έχει καθίσει στην καρέκλα του σκηνοθέτη αρκετές φορές – για τη θρυλική σειρά του BBC «Γουάλας & Γκρόμιτ» και για δημοφιλείς ταινίες όπως τα «Οι Κότες το ΄Σκασαν» και «Γουάλας και Γκρόμιτ στον Τεράστιο Λαχανόκηπο» μεταξύ άλλων – είναι η πρώτη ταινία μεγάλου μήκους που ο Παρκ σκηνοθετεί εντελώς μόνος, γεγονός που έφερε αλλαγές στις διαδικασίες παραγωγής της Aardman.

Μεγάλα είναι και τα νούμερα που αφορούν στο προσωπικό που δούλεψε για την παραγωγή της ταινίας. 150 άνθρωποι ενεπλάκησαν άμεσα, ενώ ο αριθμός των σχεδιαστών έφτασε τους 33. Επιπλέον, για την ταινία χρειάστηκαν 273 μαριονέτες, φτιαγμένες από 23 διαφορετικούς κατασκευαστές σε περίοδο 2,5 χρόνων. Μέσα στις 10 εβδομάδες που χρειάστηκε κάθε μαριονέτα για να κατασκευαστεί, παραδόθηκαν 18 μαριονέτες Νταγκ και οχτώ για κάθε μέλος της Παλαιολιθικής Εποχής. Σύνολο; 3.000 κομμάτια φτιαγμένα στο χέρι! Όσο για το δάσος της φυλής, κάθε δέντρο χρειάστηκε μία ολόκληρη εβδομάδα για να ολοκληρωθεί.

Όσοι επισκέφθηκαν τα γυρίσματα μαγεύτηκαν από την περίτεχνη δουλειά που έγινε για την αντιγραφή της προϊστορικής εποχής, με βασική «ατραξιόν» την Εποχή του Χαλκού και το γιγαντιαίο στάδιο.

Σκηνοθεσία: Νικ Παρκ (Όσκαρ Καλύτερης ταινίας κινουμένων σχεδίων & Κινηματογραφικό Βραβείο BAFTA Καλύτερης βρετανικής ταινίας για το «Γουάλας και Γκρόμιτ στον τεράστιο λαχανόκηπο» το 2006, Όσκαρ Καλύτερης ταινίας κινουμένων σχεδίων μικρού μήκους για το «A Close Shave» το 1996, για το «The Wrong Trousers» το 1994 & για το «Creature Comforts» το 1991, Κινηματογραφικό Βραβείο BAFTA Καλύτερης ταινίας κινουμένων σχεδίων μικρού μήκους για το «Wallace and Gromit: a Matter of Loaf and Death» το 2009, Κινηματογραφικό Βραβείο BAFTA Καλύτερης ταινίας κινουμένων σχεδίων για το ««A Close Shave» το 1996, για το «The Wrong Trousers» το 1994 & για το «A Grand Day Out» το 1990)

Σενάριο: Μαρκ Μπάρτον (Κινηματογραφικό Βραβείο BAFTA Καλύτερης βρετανικής ταινίας για το «Γουάλας και Γκρόμιτ στον τεράστιο λαχανόκηπο» το 2006), Τζέιμς Χίγκινσον

Με τις φωνές των: Νίκος Αξιώτης, Κώστας Δαρλάσης, Δημήτρης Μακαλιάς, Ηλίας Ζερβός, Εβελιν Ασουάντ, Δαβίδ Μαλτέζε

Διάρκεια: 100 λεπτά

Τρέιλερ: https://www.youtube.com/watch?v=u8-zsjFz5hU

Ο Άνδρας που έριξε τον Λευκό Οίκο (Mark Felt: The Man Who Brought Down the White House)
του Πίτερ Λάντεσμαν

Η ταινία είναι βασισμένη στην αληθινή ιστορία του πιο άγνωστου άνδρα στην Αμερικανική ιστορία, του Μαρκ Φελτ, του δευτέρου σε ιεραρχία αξιωματικού του FBI, ο οποίος χαρακτηρίστηκε ως το «Βαθύ Λαρύγγι» ή αλλιώς καρφί στο σκάνδαλο του Watergate. Η ταυτότητα του μυστικού πληροφοριοδότη παρέμεινε για πάνω από 30 χρόνια πηγή συνεχούς δημόσιας περιέργειας και εικασιών μέχρι που το 2005 ο Φελτ αποκαλύφθηκε μόνος του μέσω ενός άρθρου στο Vanity Fair.

Ενώ το όνομα του έγινε δημοσίως γνωστό για πάνω από μία δεκαετία, λίγοι γνώριζαν την προσωπική και επαγγελματική ζωή του εξαιρετικά ιδιοφυούς και ασυμβίβαστου Φελτ ο οποίος ρίσκαρε και τελικά θυσίασε τα πάντα, συμπεριλαμβανομένων της οικογένειας, της καριέρας και τελικά της ελευθερίας του, για να φέρει στο φως αυτά που γνώριζε. Ο Μαρκ Φελτ μας δείχνει το Watergate όπως δεν το έχουμε δει ποτέ ξανά.

Όσον αφορά τις ταινίες που είναι βασισμένες σε αληθινή ιστορία, κάποιες φορές γίνεται απλά για να προσελκύσουν κόσμο και άλλες μπορεί να βγουν πραγματικά καλές ταινίες και η συγκεκριμένη είναι μια από αυτές που έχουν μεγάλο ενδιαφέρον. Η αληθινή ιστορία είχε προκαλέσει σάλο και φυσικά είναι πάντα επίκαιρη με την πολιτική διαφθορά που καλά κρατεί εδώ και πολλά χρόνια.

Σε όλη τη διάρκεια του, το φιλμ χαρακτηρίζεται από ένταση και γρήγορο ρυθμό, έχει δυνατό μοντάζ και εξαιρετική φωτογραφία, οι χαρακτήρες έχουν πολύ σωστή ανάπτυξη και ο Λίαμ Νίσον ξεχωρίζει με την ερμηνεία του, που είναι εντελώς διαφορετική από τις προηγούμενες ταινίες που έχει συμμετάσχει.

Σκηνοθεσία: Πίτερ Λάντεσμαν

Σενάριο: Πίτερ Λάντεσμαν

Πρωταγωνιστούν: Λίαμ Νίσον (Κύπελλο Βόλπι Καλύτερου ηθοποιού για το «Michael Collins» στο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Βενετίας το 1996), Ντάιαν Λέιν, Μάρτον Τσόκας, Τομ Σάιζμορ, Μάικλ Σ. Χολ (Χρυσή Σφαίρα Καλύτερου Α’ ανδρικού ρόλου σε δραματική σειρά για το «Dexter» το 2010), Τόνι Γκόλντγουιν, Τζος Λούκας, Μπρους Γκρίνγουντ

Διάρκεια: 120 λεπτά

Τρέιλερ: https://www.youtube.com/watch?v=5yI0Luw0H3Y