Αυτή την εβδομάδα στους κινηματογράφους (γράφει η Ζωή Κακοτρίχη, 10.5.2018)

Αυτή την εβδομάδα στους κινηματογράφους…

γράφει η Ζωή Κακοτρίχη, 10.5.2018

Με φόντο το Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Καννών, οκτώ νέες ταινίες θα βγουν στις ελληνικές κινηματογραφικές αίθουσες προσδοκώντας να προσελκύσουν το σινεφίλ κοινό σε κλειστές και ανοιχτές αίθουσες. Ανάμεσά τους φιγουράρουν η ιστορία του Chappaquiddick Incident, η νέα διεθνής συμπαραγωγή του Χρίστου Γεωργίου, ένα τρομακτικό κουκλόσπιτο, ένα κατασκοπικό θρίλερ, μια ιστορία για το ζωγράφο Πολ Γκωγκέν και η επιστροφή του Σκίουρου Σούπερ Ήρωα.

Η Ενοχή του Κένεντι (Chappaquiddick)
του Τζον Κάραν

18 Ιουλίου, 1969. Ο γερουσιαστής Τεντ Κένεντι φεύγει από ένα πάρτι στο Chappaquiddick της Μασαχουσέτης με συνοδηγό τη Μαίρη Τζο Κοπέκνι, μία πολλά υποσχόμενη σχεδιάστρια στρατηγικής που είχε συνεργαστεί με τον Μπόμπι Κένεντι για την καμπάνια του την προηγούμενη χρονιά. Οι συνθήκες αυτού που ακολούθησε έχουν προκαλέσει αντιδράσεις εδώ και 50 χρόνια.

Το μόνο σίγουρο είναι ότι το αυτοκίνητο έπεσε από μία γέφυρα με αποτέλεσμα η συνοδηγός να χάσει τη ζωή της, γιατί ο Τεντ Κένεντι ανέφερε το δυστύχημα 10 ώρες μετά. Το περιστατικό σηματοδότησε το τέλος της ζωής της νεαρής Κοπέκνι, καθώς και το τέλος των προσδοκιών του Τεντ Κένεντι για την προεδρική θέση.

Πρόκειται για ένα αιχμηρό, αγωνιώδες, μεθοδικό και λεπτομερές χρονικό που ξεδιπλώνει το παρασκήνιο του τραγικού αυτοκινητιστικού δυστυχήματος που στοίχισε μια ανθρώπινη ζωή μαζί με την ευκαιρία για μία προεδρική καριέρα. Η ταινία αποκαλύπτει όχι μόνο τις συνθήκες του δυστυχήματος, αλλά και το σκάνδαλο που ξέσπασε τις επόμενες μέρες και καθόρισε την καριέρα του εμπλεκόμενου πολιτικού.

Πενήντα χρόνια μετά, με τις λεπτομέρειες της νύχτας που η Μέρι Κοπέκνι πνίγηκε στο Chappaquiddick να είναι θολές και με το νέο φως που έφερε η τελευταία εξομολόγηση του Τεντ Κένεντι, ο Τζον Κέραν αποφασίζει να κάνει αυτό που δεν τόλμησε κανείς. Ή αυτό που αρκετοί εμποδίστηκαν να κάνουν. Να αναδείξει τη συμπεριφορά του τότε υποψήφιου Προέδρου των ΗΠΑ. Μια συμπεριφορά που δεν κρίθηκε νομικά καταδικαστέα λόγω της ισχυρής επίδρασης του ονόματος.

«Η Ενοχή του Κένεντι» είναι μια μυθοπλασία που όμως στο βάθος της είναι ιστορική καταγραφή. Εξάλλου η Ιστορία γράφτηκε ύστερα από συμφωνία για το ποια υποκειμενικότητα θα επικρατήσει. Αυτό σημαίνει ότι μια άλλη υποκειμενικότητα αποσιωπήθηκε. Κι αφού η μία θεωρείται Ιστορία, γιατί να μην θεωρείται και η άλλη;

Σκηνοθεσία: Τζον Κάραν

Σενάριο: Τέιλορ Άλεν, Άντριου Λόγκαν

Πρωταγωνιστούν: Τζέισον Κλαρκ, Κέιτ Μάρα, Εντ Χελμς, Τζιμ Γκάφιγκαν, Κλάνσι Μπράουν, Τέιλορ Νίκολς, Ολίβια Θίρλμπι, Μπρους Ντερν (Ασημένια Άρκτος Καλύτερου ηθοποιού για το «That Championship Season» στο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Βερολίνου το 1983, Βραβείο Καλύτερου ηθοποιού για το «Nebraska» στο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Καννών το 2013)

Διάρκεια: 106 λεπτά

Τρέιλερ: https://www.youtube.com/watch?v=cEFvQr6_1D4

Κοκομπλόκο (Blockers)
της Κέι Κάνον

Πόσες κωμωδίες έχουν γυριστεί για τον χορό αποφοίτησης; Και σε πόσες από αυτές πρωταγωνιστούσαν κορίτσια που σκοπό τους έχουν να χάσουν την παρθενία τους; Αν απαντήσατε πολλές και καμία τότε θα παρακολουθήσετε την κατάλληλη κωμωδία καταστάσεων κοκομπλόκο!

Όταν τρεις γονείς, κατά λάθος, διαβάζουν τα μηνύματα που ανταλλάσσουν τα κορίτσια τους μεταξύ τους αναφορικά με την πρόθεσή τους «να γίνουν γυναίκες» στο χορό της αποφοίτησης, τότε αρχίζει ένα κυνήγι για να τις προλάβουν προτού γίνει το κακό!

Είναι πολύ σημαντικό για μια ταινία να μπορέσει να προσφέρει αυτά που αντιπροσωπεύει το είδος της και να ψυχαγωγήσει το θεατή ανάλογα. Και εδώ το συναντάμε σε μεγάλο βαθμό.

Μπορεί να μην έχει το σούπερ πρωτότυπο θέμα, αλλά προσφέρει χαβαλέ, ξέφρενο ρυθμό, καλές σκηνές γέλιου το οποίο βγαίνει αβίαστα με έξυπνα αστεία, κάφρικες καταστάσεις, διασκεδαστικές ατάκες και η ώρα κυλάει σα νερό.

Το «Κοκομπλόκο» είναι μια ξεκαρδιστική ταινία, που θεωρείται μια από τις πιο αστείες κωμωδίες που έγιναν τελευταία από κοινό και κριτικούς και σίγουρα αποτελεί μια ακόμα αστεία Ελληνική μετάφραση τίτλου που έχουμε δει.

Σκηνοθεσία: Κέι Κάνον

Σενάριο: Μπράιαν Κίο, Τζιμ Κίο

Πρωταγωνιστούν: Λέσλι Μαν, Αϊκ Μπάρινχολτζ, Τζον Σένα, Κάθριν Νιούτον, Γκράχαμ Φίλιπς

Διάρκεια: 102 λεπτά

Τρέιλερ: https://www.youtube.com/watch?v=LoLBaRy29cQ

Happy Birthday
του Χρίστου Γεωργίου

H τρίτη μεγάλου μήκους ταινία του Χρίστου Γεωργίου, είναι μια ιστορία ενηλικίωσης. Κάτι που ούτως ή άλλως δοκιμάζει τη σχέση πατέρα και κόρης. Στη συγκεκριμένη περίπτωση, όπου ο πατέρας και η κόρη κινδυνεύουν να παγιδευτούν σε ρόλους που τους έχουν κάνει εχθρούς, η δοκιμασία είναι ακόμα πιο έντονη.

Ο Γιώργος με την ανησυχία του πατέρα που θέλει να προστατέψει την κόρη του από ό,τι επικίνδυνο μπορεί να υπάρχει στον κόσμο – έγινε αστυνομικός πιστεύοντας πως αυτός θα είναι ο ρόλος του – βλέποντας όμως τον εαυτό του μέσα από τα μάτια της κόρης του νιώθει ντροπή για αυτό που εκείνη βλέπει.

Η Μαργαρίτα που βλέπει τον κόσμο μόνο με τις απόλυτες αλήθειες της ηλικίας της, παλεύει να κατανοήσει την ιδέα πως μπορεί την ίδια στιγμή ο Γιώργος, να είναι και ο πατέρας της και ένας αστυνομικός μονάδας αποκατάστασης τάξης που καταστέλλει με βία τους διαδηλωτές στους δρόμους της Αθήνας.

Παρόλο το αρχικό φόντο των ταραχών η ιστορία στηρίζεται στις ανθρώπινες σχέσεις που αναπτύσσονται εντός της οικογένειας. Παρατηρώντας την ιδιαίτερη σχέση του Γιώργου και της Μαργαρίτας βλέπουμε δύσκολες αλλά και κωμικές στιγμές, με πολύπλοκα συναισθήματα που πάνω από όλα εκφράζουν την ανθρώπινη διάσταση της ιστορίας μας. Αυτό είναι άλλωστε το φλέγον θέμα της ιστορίας , όχι οι ταραχές, αλλά η σχέση του πατέρα και της κόρης που αγαπιούνται αλλά κινδυνεύουν να χάσουν ο ένας τον άλλο, και πως θα αντιμετωπίσουν τον κίνδυνο αυτό.

Η αφήγηση της ιστορίας  εξελίσσεται μέσα από μια λιτή κινηματογράφηση με ρεαλιστική αισθητική, μένοντας κοντά στους χαρακτήρες. Σκοπός είναι να γνωρίσουμε και να νιώσουμε αυτούς τους χαρακτήρες σαν πραγματικούς ανθρώπους, δίνοντας χώρο στις σκέψεις και στα συναισθήματα τους.

Γι’ αυτόν το λόγο, η δομή της ταινίας στηρίζεται όχι τόσο σε γεγονότα αλλά σε ανθρώπινες στιγμές που συνυπάρχουν συχνά με ένα κωμικοτραγικό τρόπο μέσα από την ένταση μίας μη φυσιολογικής κατάστασης που τα περιβάλει, είτε αυτό είναι μία τούρτα γενεθλίων μέσα σε μία αστυνομική κλούβα είτε ένα άβολο μάθημα οδήγησης σε έναν επαρχιακό δρόμο ανάμεσα στους δύο τσακωμένους χαρακτήρες.

Το «Happy Birthday» ήταν η επίσημη συμμετοχή στο Berlinale Co-Production Market το 2014, Ευρωπαϊκή συμπαραγωγή με την υποστήριξη του Eurimage, και επίσημη συμμετοχή στο διεθνές φεστιβάλ κινηματογράφου του Palm Springs.

Σκηνοθεσία: Χρίστος Γεωργίου

Σενάριο: Χρίστος Γεωργίου

Πρωταγωνιστούν: Νεφέλη Κουρή, Δημήτρης Ήμελλος (Βραβείο Ελληνικής Ακαδημίας Κινηματογράφου Β’ Ανδρικού ρόλου για το «Απ’ τα κόκαλα βγαλμένα» το 2011), Μυρτώ Αλικάκη (Βραβείο Καλύτερης ηθοποιού για το «Black Out p.s. Red Out» στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης το 1998), Βασίλης Μαγουλιώτης

Διάρκεια: 87 λεπτά

Τρέιλερ: https://www.youtube.com/watch?v=wf0fzGRBhOw

Το Κουκλόσπιτο του Τρόμου (Ghostland)
του Πασκάλ Λοζιέ

Ο Γάλλος σκηνοθέτης, Πασκάλ Λοζιέ βάζει τη σφραγίδα του σε μία ταινία τρόμου με αυτή την αγγλόφωνη ταινία και μας σερβίρει ένα τρομαχτικό πιάτο για όλα τα γούστα

Μια μητέρα και οι δύο κόρες της κληρονομούν το σπίτι της θείας τους. Το πρώτο τους βράδυ εκεί η μητέρα θα αναγκαστεί να προστατεύσει τις κόρες της από δολοφονικούς εισβολείς. Δεκαέξι χρόνια μετά οι δύο αδερφές θα επιστρέψουν στο σπίτι και τα πράγματα θα αρχίσουν να γίνονται περίεργα.

Το «Κουκλόσπιτο του Τρόμου» είναι από αυτά τα φιλμ τρόμου που προσπαθούν άθελα τους, από το πρώτο κιόλας πλάνο, να παραπλανήσουν το κοινό τους με αυτά που θέλουν να πουν – και με τον σκηνοθέτη τους να δείχνει πιο μπερδεμένος και από το σενάριο το οποίο ο ίδιος έχει γράψει.

Όχι, δεν πρόκειται για μια ιστορία home invasion ή για ένα ψυχολογικό θρίλερ ή μια καλογραμμένη ιστορία φαντασμάτων. Ο Λοζιέ τα αναμιγνύει όλα αυτά, αλλά με περισσότερες και άλλα με λιγότερες δόσεις από ότι χρειάζεται η ίδια του η ταινία, με αποτέλεσμα να χάνεται μέσα σε ένα κυκεώνα ιδεών που μπορεί να μοιάζουν καλές στο χαρτί αλλά ποτέ δεν μετουσιώνονται σε κάτι παραπάνω.

Ο Λοζιέ ξοδεύει το χαρτί της ανατροπής αρκετά πιο νωρίς από ότι κάποιος θα περίμενε. Αυτό όμως κάνει και την ταινία του γρήγορα να χάνει το όποιο ενδιαφέρον της, να μοιάζει σα μια ακόμα ταινία τρόμου που δεν ξέρει πως να χειριστεί την ίδια της την ιστορία, όπου από ένα σημείο και μετά φαίνεται να τρέχει ανεξέλεγκτα προς το γκρεμό ενός χλιαρού φινάλε.

Σκηνοθεσία: Πασκάλ Λοζιέ

Σενάριο: Πασκάλ Λοζιέ

Πρωταγωνιστούν: Κρίσταλ Ριντ, Μιλέν Φαρμέρ, Αναστέζια Φίλιπς, Εμίλια Τζόουνς, Τέιλορ Χίκσον, Κέβιν Πάουερ, Πομπ Άρτσερ

Διάρκεια: 91 λεπτά

Τρέιλερ: https://www.youtube.com/watch?v=cG2G43vEqMw

Βηρυτός (Beirut)
του Μπραντ Άντερσον

Ποιον μπορείς να εμπιστευτείς σε ένα κόσμο που η αλήθεια αναδύεται όταν είναι βολικό ή κερδοφόρο;

Δύο μυστικοί πράκτορες της CIA αναθέτουν στον Mason Skiles, έναν πρώην Αμερικανό  διπλωμάτη, να επιστρέψει στο Λίβανο μετά από δέκα χρόνια, για να διαπραγματευτεί τη ζωή ενός φίλου τους. Τίποτα δεν είναι όπως το θυμόταν και εκτός από τα φαντάσματα του παρελθόντος, ο Mason βρίσκεται αντιμέτωπος με αποκαλύψεις που αφορούν τις προθέσεις του ισραηλινού στρατού, επικεφαλής Αμερικανών πολιτικών, της Οργάνωσης για την Απελευθέρωση της Παλαιστίνης και διεφθαρμένων γραφειοκρατών.

Την ιστορία, η οποία διαδραματίζεται στη Βηρυτό του 1982, σκηνοθετεί καθηλωτικά ο Μπραντ Άντερσον. Ο σκηνοθέτης αναλαμβάνει να μας μεταφέρει στην καρδιά μιας ταραγμένης και σύνθετης εποχής, όπου εμπλέκονται διαφορετικές πολιτικές δυνάμεις και η κατάσταση είναι φλογώδης και ανεξέλεγκτη. Η ταινία είναι μια θεαματική παραγωγή με ανατροπές και αγωνία που θέτει ερωτήματα για το κόστος της ελευθερίας, το τίμημα της εμπιστοσύνης και τη διττή φύση της επίσημης αλήθειας.

Βασισμένοι σε πραγματικά περιστατικά και μακριά από την καταιγιστική δράση παρόμοιων ταινιών, ο Γκιλρόι και ο Άντερσον καταγράφουν τα βρώμικα παιχνίδια, τις ρευστές συμμαχίες και τις δαιδαλώδεις ίντριγκες ανάμεσα στις ντόπιες οργανώσεις, στους Ισραηλινούς, τους Παλαιστίνιους και τους Αμερικανούς, συνθέτοντας πειστικά την εκρηκτική ατμόσφαιρα σε μια χώρα που μοιάζει με ναρκοπέδιο.

Υιοθετώντας τη δυτική οπτική, αναπόφευκτα το φιλμ δεν αποφεύγει τις ευκολίες στην απεικόνιση των χαρακτήρων, και ειδικά των μη Αμερικανών. Η προσέγγισή του, ωστόσο, είναι ευπρόσδεκτα παλιομοδίτικη, και η εμμονή του στο ξετύλιγμα των ηθικά αμφιλεγόμενων στρατηγικών στις οποίες καταφεύγουν σύσσωμοι σχεδόν οι ήρωές του μια ευχάριστη ανατροπή σε σχέση με τις περιπετειώδεις αποδράσεις στις οποίες συνήθως αναλώνεται πλέον το συγκεκριμένο είδος.

Σκηνοθεσία: Μπραντ Αντερσον

Σενάριο: Τόνι Γκιλρόι

Πρωταγωνιστούν: Τζον Χαμ (Χρυσή Σφαίρα Καλύτερου Α’ ανδρικού ρόλου σε δραματική σειρά για το «Mad Men» το 2016 και το 2008, Βραβείο Έμμυ Ζώνης Υψηλής Τηλεθέασης Καλύτερου Α’ ανδρικού ρόλου σε δραματική σειρά για το «Mad Men» το 2015), Ρόζαμουντ Πάικ, Ντιν Νόρις, Λάρι Πάιν, Μαρκ Πελεγκρίνο

Διάρκεια: 109 λεπτά

Τρέιλερ: https://www.youtube.com/watch?v=-li88u549po

Γκωγκέν (Gauguin – Voyage de Tahiti)
του Εντουάρ Ντελίκ

Ο Βενσάν Κασέλ ενσαρκώνει τον Πωλ Γκωγκέν στη βιογραφία που ακολουθεί δύο χρόνια της ζωής του στην Ταϊτή, όπου o διάσημος ζωγράφος βρήκε τη μούσα του στο πρόσωπο μιας πανέμορφης ιθαγενούς κοπέλας.

Η ιστορία ξεκινά το 1891 με το ζωγράφο να είναι ήδη γνωστός στους καλλιτεχνικούς κύκλους του Παρισιού, χωρίς όμως να έχει λάβει ακόμα την κριτική αποδοχή τους. Με το ταλέντο του αδάμαστο και τις τσέπες του άδεια, ο αντισυμβατικός Γκωγκέν αποφασίζει να αφήσει πίσω τα πάντα και να μετακομίσει στην Ταϊτή της Γαλλικής Πολυνησίας, με στόχο όχι απλά να εμπνευστεί εικαστικά αλλά και να βρει τον εαυτό του σε ένα ολοκαίνουριο, καθάριο περιβάλλον.

Αυτό το ταξίδι γίνεται η αφορμή για τον Ντελίκ να κοιτάξει μέσα από το καλλιτεχνικό πρίσμα την ιδέα της δημιουργίας, τους περιβαλλοντικούς περιορισμούς, τον πολιτισμό, την φύση, τη θρησκεία, τον έρωτα, ακόμα και την αποικιοκρατία, και να ερευνήσει τον τρόπο που όλα αυτά συνετέλεσαν στη δημιουργία του έργου του Γκωγκέν, που συνδύαζε τόσο το θρησκευτικό όσο και το παγανιστικό στοιχείο με έναν πρωτόγνωρο μέχρι τότε τρόπο.

Μόνο που η ματιά του Ντελίκ δεν είναι ενδελεχής, ούτε είναι επαρκώς ενδοσκοπική. Η αφήγησή του σίγουρα δεν είναι ακαδημαϊκή και ούτε ζορίζεται να ακολουθήσει με λεπτομέρεια τα γεγονότα, επιλέγοντας μια ελεύθερη και ελλειπτική απεικόνιση των δρώμενων, όμως ταυτόχρονα στερείται βάθους και κριτικής επεξεργασίας, αφήνοντας τελικά τη δύσκολη δουλειά εξ ολοκλήρου στους ερμηνευτικούς ώμους του Βενσάν Κασέλ.

Αυτή που αποδεικνύεται όμως ελλιπής είναι η ικανότητα του Ντελίκ να υπογραμμίσει τις πολλαπλές αντιφάσεις της προσωπικότητας του Γκωγκέν (οι οποίες τελικά υπήρξαν και δομικό στοιχείο της δημιουργίας του) ή να αναδείξει έστω και κάποιον από τους περιφερειακούς χαρακτήρες σε οργανικό κομμάτι της αφήγησης.

Με ένα απότομο τέλος που κλείνει διαδικαστικά και χωρίς πραγματικό κρεσέντο την αφήγηση, ο «Γκωγκέν» του Ντελίκ απλά υπονοεί την ταινία που θα μπορούσε να είναι, αντικρίζοντας το σκοτάδι αλλά χωρίς ποτέ να τολμάει να βουτήξει μέσα σε αυτό.

Σκηνοθεσία: Εντουάρ Ντελίκ

Σενάριο: Εντουάρ Ντελίκ, Ετιέν Κομάρ (Βραβείο Σεζάρ Καλύτερης ταινίας για το «Timbuktu» το 2015 και για το «Of Gods and Men» το 2011), Τομά Λιλτί, Σάρα Καμίνσκι

Πρωταγωνιστούν: Βενσάν Κασέλ (Βραβείο Σεζάρ Καλύτερου Α’ ανδρικού ρόλου για το «Υπ’ αριθμόν 1 δημόσιος κίνδυνος: Μέρος 1ο» και το «Υπ’ αριθμόν 1 δημόσιος κίνδυνος: Μέρος 2ο» το 2009), Τουχέι Ανταμς, Μαλίκ Ζιντί (EFP Shooting Star στο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Βερολίνου το 2001, Βραβείο Σεζάρ Πλέον υποσχόμενου Γάλλου ηθοποιού για το «Poison Friends» το 2007), Περνίλε Μπέργκεντορφ, Σκάλι Ντελπέιρατ

Διάρκεια: 102 λεπτά

Τρέιλερ: https://www.youtube.com/watch?v=jZSQclb86wQ

Ένας Σκίουρος Σούπερ-Ήρωας 2 (The Nut Job 2: Nutty by Nature)
του Καλ Μπρούνκερ

Οι αγαπημένοι μας ήρωες συναντιούνται ξανά, σε μια απολαυστική κωμωδία γεμάτη δράση, χιούμορ και πολλούς ξηρούς καρπούς.

Ο σκίουρος Σέρλι και η παρέα του επιστρέφουν! Για άλλη μία φορά, βρισκόμαστε στην Όουκταουν, όπου ο μοχθηρός δήμαρχος έχει αποφασίσει να καταστρέψει το Liberty Park και στη θέση του να χτίσει ένα λούνα παρκ. Ο Σέρλι και η ετερόκλητη ομάδα φίλων του συμμαχούν για να σώσουν το σπίτι τους, να κατατροπώσουν το δήμαρχο και να ανακαταλάβουν το πάρκο.

Αν η ταινία δεν κυκλοφορούσε μόνο μεταγλωττισμένη στα ελληνικά, θα άξιζε να ακούγατε τον Τζάκι Τσαν να δίνει φωνή και πολεμική τεχνική στον Κύριο Φενγκ.

Σκηνοθεσία: Καλ Μπρούνκερ

Σενάριο: Μπομπ Μπάρλεν, Σκοτ Μπίντλεϊ, Καλ Μπρούνκερ

Με τις φωνές των: Θανάση Κουρλαμπά, Αννα Κουτσαφτίκη, Αντρια Ράπτη, Βασίλη Μήλιο, Σταύρο Σιούλη, Φώτη Πετρίδη, Δημήτρη Μακαλιά

Διάρκεια: 91 λεπτά

Τρέιλερ: https://www.youtube.com/watch?v=kbwlsTQ0DJQ

Συν στις ταινίες της εβδομάδας είναι ένα ξεχωριστό αφιέρωμα οικολογικού ενδιαφέροντος με τίτλο «Συγκάτοικοι στον Πλανήτη Γη» στις 9, 10 και 17 Μαΐου στο Exile Room.

Περισσότερες πληροφορίες εδώ:

http://www.exileroom.gr/sigatikoistigi/