Τουρισμός ή βιομηχανία η προτεραιότητα της Φωκίδας;

Η φωτογραφία είναι επιλογή του «Ζω Φωκίδα!»

«Στη δική μου λογική δεν υπάρχει μια μοναδική προτεραιότητα.
Θέλω το καλύτερο δυνατό αποτέλεσμα, με σταθερά, ασφαλή βήματα για κάθε τομέα και κλάδο δραστηριότητας.»

Εύκολα μπορείς να ονειρευθείς μια Φωκίδα πολιτισμικό και περιβαλλοντικό πάρκο. Εδώ βουνό και θάλασσα και αρχαιολογικοί χώροι και μνημεία δημιουργούν ένα ιδανικό περιβάλλον, μέσα στο οποίο -με δεδομένες περιβαλλοντικές υποδομές και προσβασιμότητα- αναπτύσσονται μικρές και μεσαίου μεγέθους τουριστικές μονάδες.

Αν εκτιμήσουμε ότι αυτή η κατεύθυνση λύνει σήμερα και αύριο κάθε πρόβλημα και είναι ικανή να εξασφαλίσει βιώσιμη ανάπτυξη με βιώσιμες θέσεις εργασίας, τότε δεν έχουμε παρά να αντλήσουμε τους αναγκαίους πόρους, να στήσουμε τις υποδομές και να υλοποιήσουμε τον σχεδιασμό μας αργά και σταθερά.

Αν όμως θεωρούμε ότι ο τόπος μας δεν αντέχει μοναδική κατεύθυνση –κάτι που και εγώ πιστεύω– τότε οφείλουμε να δούμε τον πίνακα των περισσοτέρων παρεμβάσεων.

Η χώρα αναζητά το παραγωγικό της πρότυπο, χωρίς περιβαλλοντικές και επιπλέον εργασιακές εκπτώσεις, για να κάνει ένα ασφαλές βήμα στην ανταγωνισμό του κόσμου. Το ίδιο, ως μικρό περιβάλλον, θα αναζητήσουν περιφέρειες και περιφερειακές ενότητες.

Τα ερωτήματα που δεν θα ήταν λάθος να συζητήσουμε, γιατί εμπεριέχουν την ανάγκη δομικών αλλαγών στη σχέση Κράτους – Αυτοδιοίκησης, υπέρ της Αυτοδιοίκησης, στο πλαίσιο ενός ρεαλιστικού σχεδιασμού θα ήταν τα ακόλουθα:

  • Μπορείς τελικά σήμερα να «διατάξεις» την ανάπτυξη ή συγκεκριμένο είδος ανάπτυξη;
  • Ποιος αποφασίζει; Η κάθε κυβέρνηση, η αυτοδιοίκηση ή η αγορά;
  • Με ποια διαδικασία διαβούλευσης; Αρκεί το ΕΣΠΑ για να ορίσει ανάπτυξη σε μια περιοχή;
  • Ποιος υλοποιεί και ποιος διασφαλίζει την συνέχεια των επιλογών;
  • Πώς το νομοθετικό πλαίσιο –καθαρά πολιτικές επιλογές– μπορεί να είναι αρωγός ή τροχοπέδη ανάπτυξης;
  • Με ποιους πόρους; Καθώς είναι προφανές ότι το ζητούμενο στη χώρα είναι η εισροή ιδιωτικών κεφαλαίων, καθώς οι εθνικοί πόροι δεν αρκούν.

Σε ποιο περιβάλλον θα γίνουν όλα αυτά; Η χώρα σήμερα έχει επενδυτικές ευκαιρίες, πέρα από την συζήτηση περί ιδιωτικοποιήσεων. Παρόλα αυτά, η αστάθεια, η υποχώρηση της χώρας σε θέματα διαφάνειας, οι καθυστερήσεις στην απονομή δικαιοσύνης και στην έκδοση κανονιστικών πράξεων και λιγότερο η υπερφορολόγηση είναι τα θέματα που εμποδίζουν το να έρθουν επενδυτές.

Θα μου πείτε για τη Φωκίδα μιλάμε εδώ, «απάντησε ευθέως και άφησε εκτός το γενικό πλαίσιο».

Δυστυχώς, βασική παρατήρηση είναι ότι το γενικό πλαίσιο επηρεάζει καθοριστικά το τι θα γίνει και πώς θα κινηθεί κάθε μικρότερο πεδίο ή περιβάλλον.

Επί του θέματος λοιπόν…

Η Φωκίδα, όπως και κάθε τόπος, θα πρέπει μέσα από συνεχή διαδικασία διαβούλευσης Αυτοδιοίκησης και Παραγωγικών Φορέων να θέτει τις κατευθύνσεις,  το πλαίσιο ενός στρατηγικού σχεδιασμού, σύγχρονου στις απαιτήσεις των καιρών. Ότι ξέραμε χθες – σήμερα, στην εποχή της γνώσης, της πληροφορικής και της τεχνολογίας  μπορεί να έχει ξεπεραστεί, να μην ισχύει. Σήμερα, όλη η πληροφορία μπορεί και υπάρχει σε μια εφαρμογή ενός κινητού, όποιος θέλει να βγει μπροστά στην κούρσα της ανάπτυξης γνωρίζει πως η διάχυση της γνώσης και οι νέες τεχνολογίας είναι το κλειδί.

Το ζητούμενο: βιώσιμη ανάπτυξη, διατήρηση πολιτιστικής κληρονομίας και  πόρων για τις επόμενες γενεές, βιώσιμες θέσεις εργασίας.

Στη δική μου λογική δεν υπάρχει μια μοναδική προτεραιότητα.

Θέλω το καλύτερο δυνατό αποτέλεσμα, με σταθερά, ασφαλή βήματα για κάθε τομέα και κλάδο δραστηριότητας.

 Χρειάζομαι:

  • Τις συνέργειες των Αιρετών με τους ανθρώπους της αγοράς του Νομού, χρειάζομαι τη γνώση των επιστημόνων του Νομού.
  • Χωροταξικό και ένα διαδραστικό χάρτη για το νομό, με όρια και συντεταγμένες, που θα έδινε σε κάθε επενδυτή την άμεση πληροφορία για το πού μπορεί να κατευθυνθεί και για ποιο είδος επένδυσης.
  • Πλαίσια, κανόνες, απαγορεύσεις, νομοθετικό πλαίσιο που πρέπει να εφαρμοστούν.
  • Για ειδικά τοπικά ζητήματα ανάπτυξης οφείλω να ζητήσω νομοθέτηση και κανονιστικές πράξεις, αν για παράδειγμα θέλω περισσότερους παραδοσιακούς οικισμούς ή τα Βαρδούσια εθνικό πάρκο ή την απαγόρευση κάθε επιφανειακής εξόρυξης στην Δημοτική Ενότητα Καλλιέων, οφείλω να το θέσω.
  • Σύγχρονες τεχνολογίες που μου επιτρέπουν άμεσα –σε πραγματικό χρόνο- να εντοπίζω περιβαλλοντική παράβαση.

Τα διλήμματα και οι μεγάλες προκλήσεις:

Η προστασία του περιβάλλοντος. Τίθεται πολύ υψηλά στην επιχειρηματολογία για το ποια ανάπτυξη θέλω, ειδικά στη Φωκίδα με το θέμα της Μεταλλείας. Έχουν κοινή αλήθεια, με ευθύνη Πολιτείας για την ανοχή της, ότι έχουν γίνει λάθη και υπάρχουν περιβαλλοντικές πληγές από την εκμετάλλευση του βωξίτη στην περιοχή. Χωρίς καμιά διάθεση ισοσκελισμού ευθυνών και τομέων, να πούμε εδώ ότι η προστασία του περιβάλλοντος αφορά και άλλα θέματα, με αυτό των λυμάτων ως το πιο σημαντικό.

Ο πρωτογενής τομέας. Ίσως εδώ να είναι ένα από τα μεγάλα στοιχήματα. Η Ελλάδα δεν μπορεί να παραγάγει τόσα φθηνά προϊόντα που να κατακλύσει τις διεθνείς αγορές, μπορεί όπως να έχει καλά ποιοτικά προϊόντα που να σηματοδοτήσουν συγκεκριμένες περιοχές. Και αυτός ο κύκλος θα φέρει μικρές ή μεγαλύτερες μεταποιητικές – τυποποιητικές μονάδες, θα φέρει την ανάγκη γνώσης, έρευνας, ορθής προώθησης προϊόντων. Και αυτό αποτελεί υψηλή υπεραξία για κάθε τόπο. Συμβαίνει και στην περιοχή μας, με παραγωγούς και προϊόντα που είναι στην κορυφή.

Από την άλλη πλευρά κάθε προσπάθεια βιώσιμης τουριστικής ανάπτυξης θα χρειαστεί έναν τοπικό αγροδιατροφικό τομέα να την στηρίξει.

Μικρές και μεσαίες μεταποιητικές μονάδες. Υπάρχουν και πρέπει να αντέξουν –σε ένα δύσκολο οικονομικό περιβάλλον. Να αναπτυχθούν, να αποκτήσουν πρόσβαση σε νέες τεχνολογίες, εξωστρέφεια όπου αυτό είναι δυνατόν. Δεν μπορούμε να επηρεάσουμε φορολογικούς δείκτες, μπορούμε όμως να λύσουμε εκκρεμότητες και δικές μας υστερήσεις σε παροχή υποδομών προς αυτές. Κάθε προσπάθεια, από όποιον την προκαλεί, για θετικά κίνητρα ενίσχυσης, για πρόσβαση σε εξωστρεφείς δράσεις κα συμμετοχές, είναι βοήθεια καλοδεχούμενη. Απαραίτητη.

Γνώση και πληροφορία. Και παροχή βοήθειας. Αν μετά από τόσα χρόνια κρίσης, στο πέλαγος των κόκκινων δανείων από την μια και τις ταχύτητες των διεθνών αγορών από την άλλη, τα Επιμελητήρια χάσουν το στοίχημα, κάθε τόπος θα χάσει πολλαπλώς.

Εξωστρέφεια παντού. Προβολή του νομού και των ευκαιριών που διαθέτει. Είτε είναι το κτήριο του ΤΕΙ που μπορεί να φέρει (νομοθεσίας για Πανεπιστήμια επιτρέποντος) ξένους φοιτητές για καλοκαιρινά σχολεία, είτε είναι η Τουριστική Προβολή του νομού που οφείλει να γίνεται με όρους επαγγελματισμού και γνώσης, είτε αφορά την ανάδειξη  πολιτιστικής κληρονομίας και εκδηλώσεων.

Μερικές από τις δύσκολες –πολιτικά- αποφάσεις. Περισσότερους παραδοσιακούς οικισμούς, τα Βαρδούσια Εθνικό Πάρκο, την απαγόρευση κάθε επιφανειακής εξόρυξης ειδικά στην Δημοτική Ενότητα Καλλιέων. Ιδιώτες επενδυτές στις μαρίνες. Νομοθεσία,  2ο βήμα για την μεταλλευτική νομοθεσία, μετά το θέμα των ανταποδοτικών, για θέματα επιτάχυνσης χρόνου αποκατάστασης και ελέγχου σε πραγματικό χρόνο παρεμβάσεων. Πολιτικές για τα νερά, θέματα τιμολόγησής του –ήδη τρέχει απόφαση και κανείς δεν έχει πει στο νομό αν συμφωνούμε ή διαφωνούμε με αυτή. Εναλλακτικό σχέδιο αιτημάτων για τα θέματα λίμνης Μόρνου – θέματα με ιδιωτικοποίηση ΕΥΔΑΠ.

Συμπέρασμα

Κάθε δραστηριότητα που μπορεί να κινηθεί με σαφείς κανόνες και εποπτεία πρέπει να μείνει και να αναπτυχθεί στο νομό.

  • Η Μεταλλεία δεν πρέπει να σβήσει ή να μετακινηθούν οι μονάδες.
  • Το ίδιο ισχύει και για τις ιχθυοκαλλιέργειες και
  • Για τις μικρές – μεσαίες (δεν εννοώ ευρωπαϊκά πρότυπα κατάταξης) βιοτεχνικές, μεταποιητικές,  ή αγροτικές μεταποιητικές μονάδες.
  • Ο πρωτογενής τομέας έχει πολλές δυσκολίες αλλά και πολλές δυνατότητες.
  • Και ο ορθός τουρισμός – η ορθή τουριστική ανάπτυξη απαιτεί πολιτικές θυσίες.
  • Χρειαζόμαστε νέα αντίληψη δομών για την στήριξη του επιχειρείν και εισροή ιδιωτικών κεφαλαίων.
  • Η γνώση είναι το κλειδί του αύριο.

<><><><><><><><><><><><><><><><><><><><>

Τι θα ήθελα να πω στους 9+1 υποψήφιους της «κεντροαριστεράς»

Η ελληνική πολιτική σκηνή εδώ και χρόνια βασανίζεται από τα ίδια ερωτήματα:
– Πολιτική ή πολιτική επικοινωνία;
– Πρώτα η Χώρα ή πρώτα το κόμμα;
– Ανάληψη ευθύνης ή λόγος λαϊκισμού και διχασμού;
– Κόμματα παραγόντων ή συστήματα εσωτερικής αξιολόγησης και δημοκρατικής λειτουργίας;

Το πώς έχουν κατά καιρούς απαντηθεί τα ερωτήματα αυτά, εξηγεί την πορεία της πολιτικής κρίσης στη χώρα. Εξηγεί γιατί από τη μια το λάιφ στάιλ και το απολιτίκ έγιναν κάποια εποχή μόδα για να επανέλθουν τώρα σε αναζητήσεις μιμητών Ευρωπαίων ηγετών. Εξηγεί από την άλλη, γιατί τόσο εύκολα συνθήματα και σενάρια ανεδαφικά, κατάφεραν και διχάσαν τον ελληνικό λαό.

Για όλα τα ερωτήματα ο προοδευτικός δημοκρατικός χώρος οφείλει να πάρει σαφή θέση. Είμαστε με την Πολιτική, θέλουμε να υπηρετήσουμε το Δημόσιο Συμφέρον και όχι τον μικρόκοσμό μας, θέλουμε υπεύθυνους πολίτες, όχι ψηφοφόρους μιας χρήσης. Θέλουμε τον πολίτη ελεύθερο και ανεξάρτητο απέναντι σε κάθε καταχρηστική δική μας εξουσία. Είμαστε με την Πολιτική και όχι με τον πελατειασμό και την συναλλαγή.

Στον άξονα αυτό θα καλέσουμε όλους τους υποψήφιους του χώρου της «κεντροαριστεράς» να πάρουν θέση. Καταθέτοντας προτάσεις δημιουργικές, προοδευτικές, μεταρρυθμιστικές για το σήμερα της κρίσης και το αύριο που πρέπει πάνω απο όλα να είναι δίκαιο για όλους.

Δεν έχει δικαίωμα κανένα κόμμα να κάνει τα εσωκομματικά του πρόβλημα της Χώρας. Αυτό έχει ήδη καταστρατηγηθεί ιστορικά με ολέθρια αποτελέσματα.

Και ο χώρος, που τωρα θέλει να συσπειρώσει δυνάμεις ξανά, δεν έχει το παραμικρό δικαίωμα να χάσει τον κεντρικό του στόχο, προς όφελος οποιουδήποτε συμβιβασμού, εσωτερικής ισορροπίας ή μελλοντικής συμμετοχής ως συμπλήρωμα σε σύστημα διακυβέρνησης: Πρέπει να υπηρετήσει μιαν άλλη αντίληψη εξουσίας και να δουλέψει για την Αλλαγή της Χώρας.

Το στοίχημα της πρόσπαθειας της «κεντροαριστεράς» προσέλκυσε, για διαφορετικούς λόγους, πλήθος υποψηφίων για επικεφαλής. Δεν είναι και ό,τι πιο τιμητικό να μπαίνεις σε αυτήν την κούρσα για να διαπραγματευθείς αύριο το δικό σου αύριο. Αλλά σε μιαν ανοιχτή διαδικασία ο καθένας κρίνεται.

Περιμένουμε άμεσα την απόλυτη δέσμευση των υποψηφίων ότι το αποτέλεσμα της επιλογής του κόσμου στην ανάδειξη του/της επικεφαλής θα τους δεσμεύσει προσωπικά και πολιτικά. Περιμένουμε την απόλυτη δέσμευσή τους ότι δεν είναι στην κούρσα αυτή ως εν δυνάμει υπιψήφιοι βουλευτές ή υπουργοί.

Η προσπάθεια αυτή έχει θετικά σημεία, το ότι προκαλεί το ενδιαφέρον ενός κόσμου που έως τώρα απείχε απογοητευμένος και ότι η διαφορετικότητα των προσωπικοτήτων και των εν αναμονή θέσεών τους  μπορεί να φέρει υπεραξία στο σύστημα, μέσα πάντα από ανοιχτές διαδικασίες διαλόγου.

Η προσπάθεια αυτή έχει ως δύσκολα σημεία, το ότι στο τέλος της διαδρομής των πενήντα ημερών πρέπει να υπάρχει ένα ιδεολογογικό και πολιτικό στίγμα καθαρό, χωρίς υποσημειώσεις και δεύτερες σκέψεις.

Η προσπάθεια έχει ως δύσκολο σημείο τις εσωτερικές ισορροπίες που δεν επιτρέπουν ακόμη μια ενιαία αφήγηση για τη νεότερη ιστορική διαδρομή του χώρου.

Η προσπάθεια αυτή δεν μπορεί να αναλώσει περισσότερο χρόνο από όσο πρέπει σε τεχνικά διαδικαστικά θέματα, εκτός, αν επί της ουσίας, τα θέματα αυτά είναι απόλυτα πολιτικά. Ψηφίζουμε είτε με φυσική παρουσία σε κάλπη είτε ηλεκτρονικά. Ψηφίζουν ενεργοί δημοκρατικοί πολίτες που έχουν ονοματεπώνυμο και δεν έχουν τον παραμικρό ενδοιασμό μιας φοβικής διαδικασίας που αναζητά διπλά αρχεία, το ένα δε αυτοκαταστραφόμενο. Ψηφίζω με ευθύνη, αναλαμβάνω ευθύνη. Δεν κρύβομαι.

Στο ντιμπέιτ ακούγονται, χωρίς ακόμη να έχουν κατατεθεί από τους υποψήφιους επικεφαλής, πολιτικές προγραμματικές πλατφόρμες θέσεων, αρκετά ενδιαφέροντα θέματα. Θητείες για βουλευτές και υπουργούς, σύγκρουση του παλαιού με το νέο. Υπονοούνται ακόμη περισσότερα, κόμματα ή πιο χαλαρά σχήματα, καθώς ο Μακρόν είναι η νέα μόδα.

Και για εμένα το στοίχημα εδώ είναι μεγάλο. Δεν μπορεί κάποιος να πει πως τα κόμματα λειτουργούν άψογα, με εσωτερικούς κανόνες αξιολόγησης και με τον αναγκαίο κάθε φορά διάλογο. Αλλά άλλο κόμμα με καταστατικές αρχές, θέσεις, ιστορική διαδρομή, άλλο πρόσωπο ή πρόσωπα με επικοινωνιακά επιτελεία, όσο χαρισματικοί στο λόγο και να είναι.

Και για μένα πάλι χρειάζονται κανόνες αξιολόγησης και ανανέωσης σε κάθε Δημοκρατικό χώρο, αλλά η νεότητα όσο όμορφη και επικοινωνιακή και αν είναι δεν μπορεί να αποτελεί το απόλυτο πολιτικό κριτήριο. Καρεκλοκένταυροι υπήρξαν και υπάρχουν ανεξαρτήτου ηλικίας.

Απόλυτο κριτήριο για εμένα είναι να δίνεις λόγο απόλυτο και ειλικρινή για το ποιός και πώς σε βοηθάει στην προεκλογική σου καμπάνια. Τα συστήματα κάθε φόρα τα «υποψιαζόμαστε», αν και όσοι τα χρησιμοποιούν, ας το παραδεχθούν δημόσια.

Ο Προοδευτικός Δημοκρατικός Χώρος για να ανακάμψει και να πρωταγωνιστήσει ως πόλος εξουσίας, εχει ανάγκη κίνημα πολιτών. Και επειδή δεν μπορεί να υπηρέτησει κάτι στατικό, αυτό εύκολα μπορεί κάθε συντήρηση να το κάνει, χρειάζεται να εμπνεύσει ότι μπορεί να γίνει ένα αντιδεξιό κίνημα Αλλαγής, προοδευτικών μεταρρυθμίσεων, κίνημα Ισονομίας και Δικαιοσύνης.

Αν δεν καταφέρει να σηματοδοτήσει ότι πιστεύει, παλεύει ειλικρινά για την νέα Αλλαγή, τότε όσους αρχηγούς και να εκλέξει και όση αστερόσκονη επικοινωνίας και αν λάβει δεν θα καταφέρει να συγκινήσει.

Η επαναφορά στην Πολιτική και στον Σεβασμό προς τον Πολίτη, μετά από τόσα χρόνια απαξίωσης της πολιτικής και των ανθρώπων που ασχολούνται με αυτή, είναι έργο δύσκολο, μοναδικό. Όσοι θέλουν κάτι λιγότερο από αυτό, στις εποχές που ζούμε, θα καούν στον επικοινωνιακό αυτοματισμό τους. Θα γίνουν γρήγορα δεδομένοι δηλαδή.ρήγορα δεδομένοι δηλαδή.